Χειροπιαστά μπροστά στο φάσμα του θανάτου...

Περί ανέμων και υδατων
προσώπων και πραγμάτων
Απάντηση
Άβαταρ μέλους
ArELa
Founder-Administrator
Founder-Administrator
Δημοσιεύσεις: 66942
Εγγραφή: Κυρ 15 Απρ 2007, 01:29
Irc ψευδώνυμο: ArELa
Φύλο: Γυναίκα
Έδωσε Likes: 1879 φορές
Έλαβε Likes: 2770 φορές

Χειροπιαστά μπροστά στο φάσμα του θανάτου...

Δημοσίευση από ArELa » Παρ 06 Ιουν 2014, 13:12

Όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος, τόσο περισσότερο "χειροπιαστά" σκέφτεται το θάνατο.
Συμβαίνει σε όλους, συνέβη και σ'εμένα εδώ και κάμποσα χρόνια.
Ήταν όμως πάντα, σε θεωρητικό επίπεδο. Και εξακολουθούσε να είναι σε θεωρητικό επίπεδο,
ακόμα κι όταν σε μεγαλύτερη πια ηλικία, η ιδέα του θανάτου ερχόταν εκ των πραγμάτων πιο κοντά,
γιατί απλούστατα ήμουν υγιής και δεν είχα λόγους να νιώθω πως ήταν πια και τόοοοοοοοσο κοντά...

Μέχρι που προέκυψε η διάγνωση πέρσι το Νοέμβρη, που μ'αιφνιδίασε και μ'έπιασε με τα βρακιά αλλά και τα σαγόνια κάτω, απροετοίαστη τελείως, λες και η μαλακώδης λογική πως είμαι "άτρωτη" θα παρέμενε στην πραγματικότητά μου αλώβητη για πάντα...

Τότε λοιπόν, που ο μαλάκα ς (ο καρκίνος) εμφανίστηκε, μου'κοψε μαχαίρι τη μαλακώδη λογική
αυτή και έκανε πιο χειροπιαστό το φάσμα του θανάτου μπροστά μου. Ήταν σα να πήρε σαρκική
υπόσταση και σα να έγινε οντότητα-περσόνα ο χάροντας, και σα να ερωτοτροπούσε μαζί μου
με μαεστρία, για να με αποπλανήσει για να του "κάτσω". Ένα περίεργο ένστικτο "ανολοκλήρωτου"
που μου'λεγε πως κάτι δεν ολοκλήρωσα (δεν ξέρω τι ακριβώς ακόμα) και δεν έπρεπε
να του "κάτσω" με τίποτα, τον έκανε αποκρουστικό στα μάτια μου και μ'έβαλε σε φάση
αντιμαχίας μαζί του. Παράλληλα, όμως, όποιος μου έλεγε πως θα ζήσω, πως τον νικάω κλπ,
με έκανε να νιώθω την ανάγκη να εκφράσω πως δεν τον φοβάμαι βασικά ακόμα κι αν με νικήσει,
πως αν με νικησει θα πει πως έτσι έπρεπε να γίνει και δε θα'χα πρόβλημα μ'αυτό...
Κάτι τέτοια κι ακόμα περισσότερα ήθελα να πω, αλλά δεν με βοηθούσαν (και δε με βοηθάνε)
και πολύ τα εκφραστικά μου μέσα στο λόγο... οι διατυπώσεις μου πάντα φάνταζαν κενές
και φτωχές στα μάτια μου.

Μέχρι που διάβασα αυτό σήμερα...
http://www.dailymail.co.uk/news/article ... ancer.html

για ένα κοριτσάκι 13 χρονών που πέθανε από καρκίνο, και συγκλονίστηκα πραγματικά.
Θα μεταφράσω το άρθρο, και το απόσπασμα ενός μηνύματος που άφησε πριν φύγει,
το οποίο εξέφρασεόσα δεν κατάφερνα εγώ να εκφράσω, παρά τη δήθεν άρτια δυνατότητά μου στον (γραπτό) λόγο.

Πάμε λοιπόν:

Μπορεί να μην έχει να κάνει με ένα ευτυχές τέλος, μπορεί να έχει απλά να κάνει με την ιστορία:
Η πονεμένη οικογένεια, βρίσκει ένα κρυφό μήνυμα 3000+ λέξεων πίσω από τον καθρέφτη,
όταν η 13χρονη κόρη, πέθανε από καρκίνο


Μετά τη μάχη που έχασε η κόρη τους με τον καρκίνο, ο , Dean και η Caroline Orchard
ήξεραν ότι έπρεπε να αντιμετωπίσουν το εξοντωτικό έργο της εκκαθάρισης των πραγμάτων της
στο δωμάτιό της.

Αυτό που δεν ήξεραν, ήταν ότι θα ανακάλυπταν κάτι που θα τους έκανε να νιώσουν
πολύ πιο κοντά στην 13χρονη Αθηνά τους, από ό,τι είχαν νιώσει μέχρι τότε.

Πίσω από τον καθρέφτη του δωματίου τους, αυτό το κοριτσάκι είχε γράψει στα κρυφά,
ένα μήνυμα 3000 λέξεων, προς τους γονείς και τα αδέρφια της.


(μεταβείτε στο λινκ που ήδη έδωσα, για να δείτε τις φωτογραφίες της)

Σ'αυτό το μήνυμα έδινε συμβουλές ζωής γι'αυτούς και αποκαλύπτει την αταλάντευτη θετική της
προσέγγιση στα πράγματα, γράφοντας: Κάθε μέρα είναι ξεχωριστή, οπότε να τη χαίρεστε
στο έπακρο. Μπορεί να σας προκύψει μοιραία ασθένεια αύριο, οπότε εκμεταλλευτείτε
κάθε μέρα όσο μπορείτε περισσότερο. Η ζωή είναι άσχημη, μόνο αν την κάνετε άσχημη.

Ο 33-χρονος κ. Orchard, είπε: ‘Άρχισα να το διαβάζω, αλλά μετά από λίγο έπρεπε
να σταματήσω, γιατί μου ράγιζε την καρδιά..’

Η Αθηνά διαγνώστηκε με οστεοσάρκωμα, μια μορφή καρκίνου των οστών, στα 12 της,
όταν έπεσε λίγο πριν τα Χριστούγεννα, στην κουζίνα στο σπίτι τους, στο New Parks, Leicester.

Έγινε μια επείγουσα επέμβαση 7,5 ωρών για να αφαιρεθεί ο όγκος στην σπονδυλική της στήλη
και ακολούθησαν μήνες χημειοθεραπειών που στόχευαν στον καρκίνο στην σπονδυλική της
στήλη, τον ώμο και το κεφάλι της.

Έχασε τα μαλλιά της και μεγάλο μέρος της δύναμής της, αλλά όχι τη θετική ματιά της στη ζωή.
Έγραψε με μαρκαδόρο πίσω από τον καθρέφτη της: "Η ευτυχία εξαρτάται από εμάς.
Μπορεί να μην έχει να κάνει με ένα αίσιο τέλος, μπορεί να έχει να κάνει απλά με την ιστορία.
Ο σκοπός της ζωής, είναι μια ζωή με σκοπό. Η διαφορά ανάμεσα στο κοινό και το εξαιρετικό,
είναι αυτό το εξστρά στοιχείο."

Παρά τη θεραπεία, η κατάσταση της Αθηνάς επιδεινώθηκε γρήγορα και πέθανε στο σπίτι της
την περασμένη βδομάδα, περιτριγυρισμένη από τους δικούς της.

Μερικές μέρες αργότερα, οι γονείς της ανακάλυψαν το μήνυμά της όταν πήγαν
να μετακινήσουν τον καθρέφτη που βρισκόταν στον τοίχο του δωματίου της.

Ο κ. Orchard, που άφησε τη δουλειά του σχεδιαστή κήπων όταν αρρώστησε η κόρη του, είπε:
"Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Είδα αυτό το γραπτό... πρέπει να ήταν γύρω στις 3.000 λέξεις.
Είναι τόσο συγκινητικό... όταν το πρωτοείδα, με τσάκισε.

Δεν το ανέφερε ποτέ, αλλά κάτι τέτοι θα το έκανε εκείνη. Ήταν πνευματικός άνθρωπος.
Μιλούσε για πράγματα που δεν μπορούσα να καταλάβω. Ήταν πανέξυπνη..."‘

Η Αθηνά που αφήνει πίσω της έξι αδερφές και τρεις αδερφούς, (ονόματα: – Naysa, Letissia-Dior,
Indika-Mayah, Tiana, Harley, , Porscha και Ethan, Clayton, και Ria, ) και έγραψε συγκινητικά
πράγματα για την αγάπη, όπως: "Περιμένω να ερωτευτώ κάποιον στον οποίο θα μπορέσω
να ανοίξω την καρδιά μου."

‘Η αγάπη είναι σπάνια, η ζωή είναι παράξενη, τίποτα δεν διαρκεί και οι άνθρωποι αλλάζουν. ’

Η 37χρονη μητέρα, η κα. Orchard, την περιέγραψε ως "όμορφη και αθλητική" και
"το γενναιότερο άνθρωπο που ξέρω". Χθες είπε "Ξέραμε ότι η Αθηνά λάτρευε το γράψιμο,
ήταν μέρος του εαυτού της, την έκανε ευτυχισμένη.

‘Ο Dean ξεκίνησε να διαβάζει το μήνυμα, αλλά μετά ξέσπασε σε λυγμούς.
Ήταν απίστευτο κορίτσι, πανέξυπνο και δυνατό. Με άφηνε συνέχεια άναυδη.

‘Ήταν πάντα θετική, ακόμα κι όταν ήταν στο νοσοκομείο, εκείνη φρόντιζε εμένα προσέχοντας
τη διατροφή μου και λέγοντάς μου να μην κλαίω.

‘Ξέραμε ότι ο καρκίνος ήταν πολύ επιθετικός... Τον πάλεψε όσο μπόρεσε, αλλά τελικά
έγινε πολύ αδύναμη και δεν μπορούσε να σηκωθεί.

‘Θα κρατήσουμε τον καθρέφτη για πάντα. Και μόνο που διαβάσαμε τα λόγια της, νιώσαμε
πως ήταν ακόμα εδώ μαζί μας. Είχε απίστευτο πνεύμα....’


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΑΦΗΣΕ ΠΊΣΩ ΑΠ'ΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ (ΦΩΤΟ)

Η ευτυχια εξαρτάται από εμάς.
Μπορεί να μην έχει να κάνει με ένα αίσιο τέλος,
μπορεί να έχει να κάνει απλά με την ιστορία.

Ο σκοπός της ζωής, είναι μια ζωή με σκοπό.
Η διαφορά μεταξύ του κοινού και του εξαιρετικού,
είναι αυτό το εξτρά.

Η ευτυχία είναι κατεύθυνση, όχι προορισμός.
Ευχαριστώ που υπάρχετε. Να είστε ευτυχισμένοι,
να είστε ελεύθεροι, να πιστεύετε, να'στε πάντα νέοι.
Ξέρετε το όνομά μου, όχι την ισοτρία μου.

Ακούσατε τι έκανα, αλλά όχι τι πέρασα.
Η αγάπη είναι σαν το γυαλί.
Φαίνεται πανέμορφη, αλλά σπάει εύκολα.

Η αγάπη είναι σπάνια, η ζωή είναι παράξενη,
τίποτα δεν διαρκεί, και οι άνθρωποι αλλάζουν.
Κάθε μέρα είναι ξεχωριστή, οπότε ζήστε την στο έπακρο.
Μπορεί να σας προκύψει μοιραία ασθένεια αύριο,
οπότε εκμεταλευτείτε κάθε μέρα όσο καλύτερα μπορείτε.
Η ζωή είναι άσχημη, μόνο αν την κάνετε άσχημη.

Αν κάποιος σας αγαπάει, δεν θα σας αφήσει
να ξεγλυστρήσετε μακρυά, όσο δύσκολη
κι αν είναι η κατάσταση.
Να θυμάστε ότι η ζωή είναι γεμάτη σκαμπανεβάσματα.

Μην παραιτείστε ποτέ από κάτι, το οποίο δε γίνεται
να περάσει μια μέρα που δε θα σκεφτείτε.
Θέλω να είμαι εκείνο το κορίτσι που κάνει τις άσχημες μέρες
καλύτερες και αυτή που θα σας κάνει να πειτε
"η ζωή μου άλλαξε από τότε που τη γνώρισα!"

Η αγάπη δεν είναι το πόσες φορές λες το "σ' αγαπώ",
αλλά για το κατά πόσο μπορείς να αποδείξεις ότι είναι αληθινή.
Η αγάπη είναι σαν τον άνεμο, μπορείς να τη νιώσεις,
αλλά δεν μπορείς να τη δεις.
Περιμένω να ερωτευτώ με κάποιον στον οποίο
θα μπορέσω να ανοίξω την καρδιά μου.

Η αγάπη δεν είναι ο προβληματισμός
του με ποιον θα ζήσεις το μέλλον σου.
Είναι αυτός χωρίς τον οποίο δε θέλεις να ζεις...
Η ζωή είναι ένα παιχνίδι για όλους,
αλλά η αγάπη είναι το έπαθλο.

Μόνο εγώ μπορώ να με κρίνω.

Μερικές φορές η αγάπη πονάει.
Τώρα παλεύω τον εαυτό μου.
Μωρό μου, νιώθω τον πόνο σου.
Τα όνειρα είναι η δική μου πραγματικότητα.
Πονάει, αλλά δεν πειράζει, είμαι συνηθισμένη σ'αυτά...

Μη βιάζεσαι να με κρίνεις,
βλέπεις μόνο όσα επιλέγω να σου δείξω...
δεν ξέρεις την αλήθεια.
Απλά θέλω να περάσω όμορφα και να είμαι χαρούμενη,
χωρίς να με κρίνουν.

Αυτή είναι η δική μου ζωή, όχι η δική σου.
Μην ανησυχείς για το τι κάνω.
Οι άνθρωποι θα σε μισήσουν, θα προσπαθήσουν να σε σπάσουν,
αλλά το πόσο δυνατός είσαι, είναι αυτό που σε κάνει αυτό που είσαι...!

Δεν χρειάζεται να κλαις, γιατί ξέρω ότι θα είσαι στο πλευρό μου.







Υποκλίνομαι, είμαι λίγη μπροστά σ'αυτό το πλάσμα.
Έμαθα πολλά απ'αυτό σήμερα.
Το ότι "γνώρισα" την ύπαρξή του, έκανε τη μέρα μου πολύ πλουσιότερη.
:worship: :worship: :worship: :worship:
.







Δεν περιμένω τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα,
δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ξανθιά κι ελεύθερη...


τα κανάλια μου /my channels:
στο vasoula2908 και στο vasoula2908asteria
στο Βrighteon,
στο Bitchute
στο Rumble
Άβαταρ μέλους
Divine Sinner

Re: Χειροπιαστά μπροστά στο φάσμα του θανάτου...

Δημοσίευση από Divine Sinner » Παρ 06 Ιουν 2014, 13:31

Είναι σαν τον βασικό χαρακτήρα απο το πράσινο μίλι.
Ηρθε έδωσε το μήνυμα και έφυγε.
Άβαταρ μέλους
ArELa
Founder-Administrator
Founder-Administrator
Δημοσιεύσεις: 66942
Εγγραφή: Κυρ 15 Απρ 2007, 01:29
Irc ψευδώνυμο: ArELa
Φύλο: Γυναίκα
Έδωσε Likes: 1879 φορές
Έλαβε Likes: 2770 φορές

Re: Χειροπιαστά μπροστά στο φάσμα του θανάτου...

Δημοσίευση από ArELa » Παρ 06 Ιουν 2014, 13:37

Divine Sinner έγραψε:Είναι σαν τον βασικό χαρακτήρα απο το πράσινο μίλι.
Ηρθε έδωσε το μήνυμα και έφυγε.
έτσι. Είναι απ'τις στιγμές που πραγματικά βεβαιώνομαι ότι οι άνθρωποι έρχονται σ'αυτή τη ζωή έχοντας προδιαγράψει και τη διάρκειά της και το σκοπό για τον οποίο θα γεννηθούν, πριν γεννηθούν... Σ'αυτή την περίπτωση πρόκειται απλά για την ενσάρκωση ενός σοφού αγγέλου,
που ήρθε να δώσει πολύ πλούτο σε όσους τον "γνωρίσουν"...

Πλούτο όπως:

Ο σκοπός της ζωής, είναι μια ζωή με σκοπό.

Η ευτυχία είναι κατεύθυνση, όχι προορισμός.
.







Δεν περιμένω τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα,
δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ξανθιά κι ελεύθερη...


τα κανάλια μου /my channels:
στο vasoula2908 και στο vasoula2908asteria
στο Βrighteon,
στο Bitchute
στο Rumble
Άβαταρ μέλους
firefightergr
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
"Δεν παίζεται" Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 4070
Εγγραφή: Παρ 08 Οκτ 2010, 17:58
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: ΔΡΑΜΑ
Έλαβε Likes: 6 φορές

Re: Χειροπιαστά μπροστά στο φάσμα του θανάτου...

Δημοσίευση από firefightergr » Παρ 06 Ιουν 2014, 13:39

Πάντα με θλίβει ο θάνατος νέων ανθρώπων,είναι κατι που δε μπορώ να συνηθίσω,σε αντίθεση με όσους είναι 70 και άνω που στατιστικά μόνο να το δεις είναι η φυσιολογική κατάληξη.
Γενικά πάντως ο :xaros: δε κοιτάζει ηλικίες,παίρνει από όλη τη γκάμα και για διάφορους λόγους,από το πιό γελοίο (πνιγμός με καραμέλα) εως το πιό τραγικό (να καείς ζωντανός όντας εγκλωβισμένος στο αυτοκίνητο).
"Those who danced were thought to be quite insane by those who could not hear the music.
John Milton"
[img]http://i44.tinypic.com/2vj6jpz.gif[/img]
“It’s better to walk alone, than with a crowd going in the wrong direction.”
Diane Grant
"sursum corda"
Άβαταρ μέλους
kat_woman
Site Admin
Site Admin
Δημοσιεύσεις: 6175
Εγγραφή: Πέμ 05 Μάιος 2011, 14:31
Φύλο: Γυναίκα
Έδωσε Likes: 393 φορές
Έλαβε Likes: 349 φορές

Re: Χειροπιαστά μπροστά στο φάσμα του θανάτου...

Δημοσίευση από kat_woman » Παρ 06 Ιουν 2014, 13:39

Τα γραπτά της αποδεικνύουν-τουλάχιστον σε μένα- οτι ήταν ήδη εξελιγμένη ψυχή, όταν ήρθε εδώ.Γι αυτό δεν χρειάστηκε να μείνει πολύ. Γύρισε πίσω στο φως, τι άλλο είχε να μάθει αυτό το πλάσμα? Έδωσε τη διδαχή της και έφυγε...

:rose:


ΥΓ. Ποστάραμε μαζί και εσύ και ο Φώτης, το ίδιο ακριβώς συμπέρασμα...
Each man's death diminishes me,
For I am involved in mankind.
Therefore, send not to know
For whom the bell tolls,
It tolls for thee.

John Donne
Άβαταρ μέλους
ArELa
Founder-Administrator
Founder-Administrator
Δημοσιεύσεις: 66942
Εγγραφή: Κυρ 15 Απρ 2007, 01:29
Irc ψευδώνυμο: ArELa
Φύλο: Γυναίκα
Έδωσε Likes: 1879 φορές
Έλαβε Likes: 2770 φορές

Re: Χειροπιαστά μπροστά στο φάσμα του θανάτου...

Δημοσίευση από ArELa » Παρ 06 Ιουν 2014, 13:41

kat_woman έγραψε:ΥΓ. Ποστάραμε μαζί και εσύ και ο Φώτης, το ίδιο ακριβώς συμπέρασμα...
έτσι παίζει συχνά με ψυχές που ανήκουν στην ίδια... "οικογένεια". :D :makia:
.







Δεν περιμένω τίποτα, δεν ελπίζω σε τίποτα,
δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ξανθιά κι ελεύθερη...


τα κανάλια μου /my channels:
στο vasoula2908 και στο vasoula2908asteria
στο Βrighteon,
στο Bitchute
στο Rumble
Απάντηση

Επιστροφή στο “Γενικα-Ελεύθερο βήμα”