Μέγιστη ξεφτίλα.
Εδώ και καιρό όταν μιλούσα με κάποιον μακροχρόνια άνεργο που δεν είχε στον ήλιο μοίρα, του είχα πει να κυκλοφορεί το αμάξι με πλαστές πινακίδες.
Για το Λιάπη είναι ξεφτίλα.
Εγώ ή όποιος άλλος που έχουμε ακόμα μία δουλειά δεν θα το κάναμε ποτέ. Όσο έχουμε ακόμα δουλειά και ένα μισθό.
Αλλά όποιος δεν έχει τίποτα να χάσει γιατί να είναι νομοταγής?
Όποιος έχασε τη δουλειά του και δεν μπορεί να βρει άλλη, όποιος κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του, αυτόν που τον κυνηγάνε τα χρέη γιατί να είναι νόμιμος?
Αφού το σύστημα τον έχει πετάξει έξω, έχει περιθωριοποιηθεί, έχει στιγματιστεί και είναι κοινωνικά αποκλεισμένος.
Του έχει ετοιμάσει μια θέση σε ουρές συσσιτίων κάτω από το βρακί των φιλόπτωχων κυριών.
Αυτή είναι η νόμιμη μορφή επιβίωσης γι αυτόν.
Αλλά υπάρχει και ο άλλος δρόμος.
Κάποιοι τον ακολουθούν.
Παράνομος αλλά όχι ανήθικος.
Δουλειά στη ζούλα χωρίς χαρτιά, μπλοκάκια και αφορολόγητα.
Δουλειές του ποδαριού αδήλωτες. Υπάρχουν πολλές τέτοιες για κάθε επίπεδο μόρφωσης.
Υπάρχουν δουλειές για όλους. Φαντασία και ευρηματικότητα χρειάζεται.
Έξω από το σύστημα και τους νόμους.
Για την Ελλάδα παράνομοι αλλά για την Θατσερική Αγγλία του 80 όλα αυτά ήταν νόμιμα.
Ο Θατσερισμός στα πλαίσια του "λιγότερου" κράτους έπαψε να κυνηγάει δραστηριότητες που κάνει ο καθένας για να επιβιώσει.
Μεταφράσεις δακτυλογραφήσεις, ιδιαίτερα, μαγείρεμα για άλλους, ράψιμο, βάψιμο σπιτιών, υδραυλικά κλπ.
Το κόστος για να κυνηγήσει το κράτος όλους αυτούς θα ήταν μεγαλύτερο από τους φόρους που θα εισπράξει
Από το βιβλίο Handy Charles The empty raincoat
Ο Λιάπης έκανε αυτό που θα ήταν θεμιτό για έναν που διολισθαίνει στην κατηγορία των Λούμπεν και αρνείται αυτή τη διολίσθηση.
Αλλά όχι για έναν πρωην υπουργό.
Συμπέρασμα Η πλουτοκρατία και αυτοί που τη στηρίζουν είναι πολύ τσίπηδες, τζερεμέδες, γύφτουλες, φραγκοφονιάδες.
Και ήταν πρώην Υπουργός και Υπουργός Μεταφορών μάλιστα. Δεν τήρησε ούτε το νόμο που έφτιαξε ο ίδιος.
Αν μια μέρα ένας πρώην υπουργός συλληφθεί να κλέβει κότες δεν θα μου κάνει καμία εντύπωση






