από εδώ:
http://www.upworthy.com/why-the-religio ... g=2&c=ufb1
Δεν απορρίπτω τη θετική σκέψη. Αυτή όμως, κατά τη γνώμη μου, πρέπει να πηγαίνει χερι-χέρι με τον ρεαλισμό και όχι την χαζοχαρουμενιά. Η θετική σκέψη χτίζεται σταδιακά, αξιολογώντας τις καταστάσεις και όχι υποκρινόμενος οτι είναι όλα μεσα στην καλή χαρά. Και λίγη γείωση, δεν βλάπτει...
(άσε που, ως καλή συνομωσιολόγα-που δεν είμαι, αλλά λέμε τώρα- θα μπορούσα να προσθέσω πως όλη αυτή η τρέλα περί θετικής σκέψης εμπεριέχει και δόλο, με την έννοια του να μην αντιδρώ πχ στην απόλυσή μου, γιατί πρέπει να τη δω θετικά.





