SystemFreaks™
Ο όρος ουτοπία υπάρχει για να περιγράψει έναν κόσμο όπου η γαλήνη η ειρήνη και ο πολιτισμός ανθίζουν. Πόλεμος, θλίψη, ανθρώπινες στεναχώριες δεν υπάρχουν. Οι άνθρωποι ζουν αρμονικά, με συμπόνοια και αχρείαστο αλτρουισμό (με την καλή έννοια).Βικιπαιδεία έγραψε:Το 1984 ή Χίλια Εννιακόσια Ογδόντα Τέσσερα είναι η τελευταία μυθιστορηματική εργασία του Τζορτζ Όργουελ. Θεωρείται βιβλίο-Σταθμός του 20ού αιώνα στην πολιτική σκέψη.
Περιγράφει την ιστορία ενός ανθρώπου, του Γουίνστον Σμιθ, στον εφιαλτικό κόσμο της Ωκεανίας, μιας χώρας που βρίσκεται κάτω από ένα δυστοπικό απολυταρχικό καθεστώς στο οποίο όλοι οι κάτοικοι βρίσκονται υπό συνεχή παρακολούθηση. Η χώρα βρίσκεται σε συνεχή πόλεμο με δύο άλλες υπερδυνάμεις και θυμίζει τα απολυταρχικά καθεστώτα του Στάλιν και του Χίτλερ και οι άνθρωποί της ζουν υπό ιδιαίτερα καταπιεστικές συνθήκες.
Ο Όργουελ έγραψε το βιβλίο το 1948 (από αναριθμητισμό αυτού του έτους προέρχεται και ο τίτλος του έργου) και το εξέδωσε το 1949. Έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχει επηρεάσει σημαντικά τον παγκόσμιο πολιτισμό. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά στον Μεγάλο Αδελφό, τον (ανύπαρκτο) πολιτικό ηγέτη της χώρας, «Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΣΕ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ». Ο Μεγάλος Αδελφός αποτελεί σήμερα έκφραση που υποδηλώνει καθεστώς παρακολούθησης.
Ο όρος δυστοπία, από την άλλη, υπάρχει για να περιγράψει το αντίθετο της ουτοπίας. Έναν κόσμο απόλυτης δυστυχίας.
Αν έχετε διαβάσει το βιβλίο, προφανώς ξέρετε για το τι ακριβώς μιλάω. Αν όχι, διαβάστε το, είναι ένα πολύ ενδιαφέρον ανάγνωσμα, που παρουσιάζει ένα μέλλον της ανθρωπότητας που πέρα από ένα αδύναμο σημείο, είναι πολύ πιθανό. Δυστυχώς, είναι τόσο πιθανό, που ως ένα βαθμό συμβαίνει ήδη στην Βόρεια Κορέα. Συχνά, επίσης, ακούμε για "οργουελικές καταστάσεις".
Θα ήθελα να ρωτήσω, πόσο πιθανή θεωρείται μία τέτοια παγκόσμια εξέλιξη στις μέρες μας; Πόσα βήματα απέχουμε από την απολυταρχική δυστοπία;
