Γή της Ουτοπίας. Επιτεύξιμο ή όχι;

[delfini05]

Το κίνημα των Αγανακτισμένων πήρε άλλη τροπή όταν εμφανίστηκε ένα πλακάτ στην Ισπανία που έλεγε: “Μή φωνάζετε δυνατά γιατί θα ξυπνήσουν οι Έλληνες!”. Από κάποιους χλευάστηκε. Από κάποιους άλλους έγινε το σπίρτο που άναψε τη φωτιά που κρατούσε γερά αναμμένη στο Σύνταγμα μέχρι τα μέσα καλοκαιριού. Έκτοτε απέμειναν κάποιες στάχτες να δείχνουν οτι κάτι συνέβαινε σε εκείνη την πλατεία. Δεν ξέρω, ίσως ο Φοίνικας να είναι ακόμα εκεί & να κάνει πάλι την εμφάνισή του πιο δυνατός...

Αυτό το τόπικ ΔΕΝ είναι υποκινητικό. Παρά μόνο παραπεμπτικό.

Παραπέμπει σε ένα παράδειγμα κοινωνίας των ανθρώπων ενός χωριού της Ανδαλουσίας, τη Μαριναλέδα. Ζούν σε μία ανθρωποκεντρική κοινωνία χωρίς όμως αστυνόμευση, χωρίς βία, χωρίς ανεργία. Είναι μια πειραματική κοινότητα όπως λένε ο ίδιοι, δίνοντας προτεραιότητα στην εντοποιότητα.
Ιδανική ή πραγματική κοινωνία;
Δεν ξέρω την απάντηση... Πάντως είναι μια κοινωνία με ισχυρούς δεσμούς. Αυτό είναι η βάση όλων.

Αυτούς τους δεσμούς τους έχουμε ξεχάσει εδώ, στην Ελλάδα του 21ου αιώνα. Εσκεμμένα ή μη, ηθελημένα ή όχι, πάντως δεν έχουμε τη συνοχή που υπήρχε κάποτε... Όταν υπήρχε δημιουργία & οραματισμός. Όταν ήταν επιθυμητή & όχι τόσο αναγκαία η ελευθερία του ανθρώπου, όποια & αν είναι αυτή η ελευθερία! Η ιστορία της χώρας μας είναι γεμάτη από πολέμους & θυσίες. Άλλες φορές με αίσιο τέλος ή επεκτατικό χαρακτήρα & άλλες με υποδούλωση. Σε κάθε όμως περίπτωση δεν χανόταν ο ισχυρός δεσμός μας, η ενωμένη στάση αυτού του έθνους, απέναντι στην ό,ποια ευημερία ή δεινό. Πού είναι σήμερα; Τί έχει γίνει; Κρύφτηκε πίσω από το υπερμέγεθες ΕΓΩ κάποιων συμπολιτών μας; Χάθηκε στο παραμύθι μιας εικονικής πραγματικότητας καθ'όλα όμως επιτεύξιμη κάτω από υλιστικές εντολές οικειοποίησης;
Το μόνο που γνωρίζω καλά είναι οτι ο Έλληνας, όπως & κάθε ελεύθερος άνθρωπος, δεν περιμένει να του κοπεί το κεφάλι για ν'αρχίσει να σκέφτεται.
Τότε είναι ήδη αργά!

Μήπως ο Πλάτωνας περιγράφει γλαφυρότατα το σήμερα όταν οι Αθηναίοι καταφέρνουν να σώσουν τους ίδιους & όχι μόνο από την επιδρομή των Ατλαντιδέων;

Εις την νήσον λοιπόν αυτήν Ατλαντίδα οργανώθη μεγάλη και αξιοθαύμαστος δύναμις βασιλέων, η οποία εκυριάρχει εις ολόκληρον την νήσον καθώς και εις πολλάς άλλας νήσους και τμήματα της ηπείρου εκτός τούτων οι βασιλείς εκείνοι εξουσίαζον, από τα εντεύθεν του στομίου μέρη, την Λιβύην μέχρι της Αιγύπτου και την Ευρώπην μέχρι της Τυρρηνίας.
Ολόκληρος λοιπόν η δύναμις αυτή, αφού συνεκεντρώθη και ενοποιήθη, επεχείρησε τότε με μίαν εξόρμησίν της να υποδουλώση και τον ιδικόν μας τόπον και τον ιδικόν σας και ολόκληρον τον εντεύθεν του στομίου. Την εποχήν εκείνη, Σόλων η δύναμις της πόλεώς σας ανεδείχθη εξαιρετική μεταξύ όλων των ανθρώπων και εξ' αιτίας της αρετής της και εξ' αιτίας της ανδρείας της. Διότι αφού εξεπέρασεν όλους κατά την ανδρείαν και τας πολεμικάς τέχνας, είτε αρχηγεύουσα των Ελλήνων είτε και τελείως μόνη της, κατ' ανάγκην, διότι οι άλλοι την εγκατέλειψαν, αφού έφθασεν εις το χείλος της καταστροφής, κατενίκησε τους επιδρομείς, έστησε τρόπαια εναντίον των ημπόδισε να υποδουλωθούν όσοι ακόμη δεν είχον υποδουλωθεί και απελευθέρωσε χωρίς καμία αξίωση, όλους ημάς τους άλλους που είμεθα εντεύθεν των Ηρακλείων στηλών. Μετά παρέλευσιν αρκετού χρόνου όμως έγιναν φοβεροί σεισμοί και κατακλυσμοί και εντός ενός τρομερού ημερονυκτίου ολόκληρος ο στρατός σας ετάφη εις την γην και εξηφανίσθη επίσης βυθισθείσα εις την Θάλασσαν η νήσος Ατλαντίς. (Τίμαιος)

[ArELa]

[taleapad]

Παραδείγματα καὶ λύσεις ἀποτελέσματα ἀνθρώπινης εὐφυΐας ὑπῆρξαν καὶ ἀλλοῦ· ἄνθρωποι μὲ ἁγνὰ αἰσθήματα ποὺ ἔχουν σὰν αὐτοσκοπό τους τὴν βοήθεια τῶν συνανθρώπων τους καὶ τὴν διατήρηση τῆς ζωῆς (ὅπως θὰ ἔκανε κάποιος ποὺ ἔχει βγεῖ ἀπὸ τὸ «σπήλαιο»).

Συναφὲς κείμενο ποὺ ἀποδεικνύει τὴν δυνατότητα καὶ ποικιλία λύσεων ποὺ προέρχονται ἀπὸ ὑγειῆ κίνητρα ποὺ ἔχουν σὰν ἀντικείμενο νὰ βροῦν λύση καὶ ὄχι νὰ ἐξυπηρετήσουν συμφέροντα, ἀλλὰ καὶ ταυτόχρονα νὰ διαλύσουν τὶς πιθανὲς ἐνοχὲς κάποιων, ὅσον ἀφορᾷ τὸ οἰκονομικὸ ἀδιέξοδο καὶ τοῦτο ἐὰν εἶναι τῆς σχολῆς εἴμαστε ὅλοι ὑπεύθυνοι, μαζί τὰ φάγαμε κ.λ.π.), παραθέτω τὸ: An Experiment in Wörgl ποὺ δείχνει καθαρὰ τὴν ἐναντίωση τοῦ «συστήματος» καὶ τοῦ τρόμου τῆς ὀνομαζόμενης ἐξουσίας νὰ ἀπωλέσῃ τὸν ἔλεγχο, ἐξ αἰτίας τοῦ ὁποίου ἑκατομμύρια ἄνθρωποι ὑποφέρουν στὸν πλανήτη καὶ ἀποτέλεσμα αὐτοῦ εἶναι καὶ ἡ ταχεῖα ὥθηση τῆς παγκοσμιοποιήσεως στὶς μέρες μας.

Το πείραμα του Wörgl –

Μια μεγάλη απόφαση

Το Wörgl (Βεργκλ) ήταν μια μικρή πόλη 4.500 κατοίκων στην Αυστρία όπου διεξήχθη ένα καινοτόμο οικονομικό πείραμα το 1932. Ήδη η Ευρώπη είχε χτυπηθεί από το κραχ του 1929, και το 1931 που εκλέχτηκε Δήμαρχος ο Michael Untergüggenberger (Μίκαελ Ούντεργκέγκενμπέργκερ) ήδη είχε έλθει η ύφεση με 30% ανεργία, και 10% άπορους.



Ο νέος Δήμαρχος προερχόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια, ο ίδιος κατόρθωσε να μορφωθεί μόνος του και να γίνει μηχανικός στους σιδηροδρόμους. Αν και ο ίδιος δεν ήταν μαρξιστής, είχε συνδικαλιστική δράση και υποστήριζε τα συμφέροντα των εργαζομένων ενάντια των πλουσίων επενδυτών του σιδηροδρόμου, πράγμα που το πλήρωσε με την μη προσωπική του άνοδο στην ανώτερη ιεραρχία των σιδηροδρομικών υπαλλήλων. Ήταν ένας άνθρωπος ανοιχτόμυαλος, πρακτικός, εργατικός, δραστήριος που κέρδισε την καρδιά των συμπολιτών του, οι οποίοι τον εμπιστεύτηκαν στη θέση του Δημάρχου, γνωρίζοντας ότι δεν θα τους προδώσει.

Ο νέος δήμαρχος είχε έναν μακρύ κατάλογο έργων που ήθελε να εκτελέσει. Έργα απολύτως απαραίτητα όπως η ύδρευση της πόλης, η ασφαλτόστρωση των δρόμων, ο οδικός φωτισμός και η φύτευση δέντρων κατά μήκος των οδών. Αλλά τα δημοτικά ταμεία ήταν σχεδόν άδεια, και οι δημότες ήταν ήδη σε δεινή οικονομική κατάσταση, αντιμετωπίζοντας αρκετοί από αυτούς πρόβλημα επιβίωσης. Ο Δήμαρχος καταλάβαινε ότι μία αύξηση της φορολογίας τους, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα δημοτικά έργα, θα οδηγούσε σε περαιτέρω φτώχεια και ύφεση.

Ο Δήμαρχος όμως είχε μελετήσει το βιβλίο «Η Φυσική Τάξη» του οικονομολόγου Silvio Gesell (Σύλβιο Γκέσελ).


Ο οποίος πίστευε ότι η αργή κυκλοφορία του χρήματος είναι η κύρια αιτία για την παραπαίουσα οικονομία. Το χρήμα ως μέσο συναλλαγής ολοένα εξαφανίζεται από τα χέρια των εργατών – παραγωγών και μαζεύεται στα χέρια των λίγων που το συσσωρεύουν, εκμεταλλεύονται τους τόκους, και δεν το επιστρέφουν πίσω στην αγορά. Κατ΄ αυτόν δηλαδή, όσο περισσότερο χρήμα είχαν, όσο περισσότεροι άνθρωποι, οι οποίοι το κυκλοφορούν συνεχώς, τότε η Κοινωνία θα έχει υγιή ανάπτυξη και ευημερία.

Ο Δήμαρχος βάζοντας σε εφαρμογή την παραπάνω θεωρία, ξεκίνησε το πρόγραμμα των Δημοτικών του έργων, δίνοντας δουλειά σε πολλούς εργαζόμενους και εργολάβους, ξεκαθαρίζοντας όμως ότι η πληρωμή τους θα γινόταν με σελίνια (το νόμισμα της Αυστρίας) όχι εκτυπωμένα από την Εθνική Τράπεζα της, αλλά από τον Δήμο του Wörgl. Όντως εκτυπώθηκαν και τέθηκαν σε κυκλοφορία 32.000 σελίνια ως "Γραμμάτια Πιστοποίησης Εργασίας", κάτι σαν ένα δωρεάν χρήμα, διότι δεν είχαν αντίκρισμα σε χρυσό, απλά αναγνώριζαν την παροχή έργου προς την Κοινότητα. Κόπηκαν χαρτονομίσματα ονομαστικής αξίας στα 1, 5 και 10 σελίνια.


Τα χρήματα του Wörgl
Στις 31 Ιουλίου 1932 δόθηκαν τα πρώτα 1.800 Σελίνια για να πληρωθούν οι μισθοί των εργαζομένων, και η αξία των υλικών που αναλώθηκαν τον πρώτο μήνα στα δημοτικά έργα. Οι άνθρωποι που πήραν αυτά τα νέα σελίνια, μπορούσαν να πληρώσουν τους δημοτικούς τους φόρους, αλλά και να αγοράσουν ψωμί. Ο αρτοποιός παίρνοντας αυτά τα σελίνια μπορούσε να αγοράζει αλεύρι από τον μυλωνά. Ο μυλωνάς αγόραζε σιτάρι από τον γεωργό. Ο γεωργός αγόραζε εργαλεία από τον σιδερά. Ο σιδεράς αγόραζε παπούτσια από τον τσαγκάρη. Ο τσαγκάρης πλήρωνε τον δάσκαλο που έκανε μάθημα στα παιδιά του. Ο δάσκαλος αγόραζε ψωμί στον αρτοποιό. Και ο κύκλος κυκλοφορίας του χρήματος επαναλαμβανότανε συνεχώς και καθημερινά, σε τέτοιο σημείο ώστε ήδη την τρίτη μέρα, ο κύκλος εργασιών ολόκληρης της πόλης να είναι παραπάνω από 10πλάσιος από τα 1.800 σελίνια που δόθηκαν στη κυκλοφορία σε σημείο το να υποπτεύονται κάποιοι ότι κάποια σελίνια είχαν πλαστογραφηθεί. Ο Δήμαρχος όμως είχε εφαρμόσει μία πρόσθετη μέθοδο για να κάνει το χρήμα να αλλάζει συνεχώς χέρια με μεγάλη ταχύτητα:
Τα χρήματα του Wörgl έχαναν το 1% της ονομαστικής τους αξίας κάθε μήνα. Για να αποφευχθεί αυτή η υποτίμηση ο ιδιοκτήτης του γραμματίου το δαπανούσε όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Ειδάλλως, την πρώτη μέρα του επόμενου μήνα, έπρεπε να αγοράσει ένα κουπόνι σαν γραμματόσημο, με αξία το 1% της ονομαστικής αξίας και να το κολλήσει στο χαρτονόμισμα. Υπήρχε δηλαδή μία λειτουργία αντίθετη από τον τοκισμό, που επέτρεπε στο χρήμα να κυκλοφορεί συνεχώς.


Ο Δήμαρχος φυσικά δεν μπορούσε να προσλάβει όλους τους ανέργους της πόλης για τα δημοτικά έργα. Με την αύξηση του κύκλου εργασιών της πόλης όμως, ο αρτοποιός για παράδειγμα δεν προλάβαινε μόνος του να βγάζει τα ψωμιά που του ζητούσαν, υποχρεώθηκε λοιπόν να προσλάβει έναν βοηθό, τον οποίον πλήρωνε με τα σελίνια του Δήμου. Το ίδιο κάνανε και οι υπόλοιποι επαγγελματίες. Οι βοηθοί που προσλήφθηκαν όμως διευρύνανε την αγοραστική δύναμη της πόλης και έτσι οι επαγγελματίες είχαν να αντιμετωπίσουν μία περαιτέρω αύξηση της ζήτησης, σε σημείο που κανένας κάτοικος της πόλης να είναι άνεργος, αλλά αντίθετα να υπάρχουν παντού αγγελίες ζήτησης προσωπικού. Έτσι το σύστημα αρχίζει να αποκτάει μία δυναμική μορφή, και οι άνεργοι από τα γύρω χωριά έρχονται για να δουλέψουν στο Wörgl, επίσης οι παραγωγοί από τα γύρω χωριά που είχαν τα προϊόντα τους απούλητα (διότι μέχρι τώρα κανείς δεν είχε χρήματα για να τα αγοράσει) επιτέλους βρήκαν αγοραστές στο Wörgl, αλλά με τους νέους επισκέπτες διευρύνεται ακόμα περαιτέρω η αγοραστική δύναμη, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται και η παραγωγική δραστηριότητα. Οι ξένοι εργάτες παίρνοντας τα σελίνια του Wörgl, δυνάμωναν και τις δικές τους τοπικές οικονομίες, επεκτείνοντας την ανάπτυξη στα γύρω χωριά, αλλά το ίδιο το Wörgl έβγαινε αλώβητο, από αυτή την έξοδο του χρήματος. Ο Δήμαρχος είχε ένα στρατηγικό πλεονέκτημα: Ήταν αυτός που εκτύπωνε το χρήμα. Δεν ήταν ένας ιδιώτης τραπεζίτης με σκοτεινά συμφέροντα κυριαρχίας από πίσω του, αλλά ένας άνθρωπος στην υπηρεσία των πολιτών.

Η πίσω όψη κάθε γραμματίου περιείχε αυτολεξεί την ακόλουθη συγκινητική δήλωση, κάποια λόγια που φαίνονται σαν να γράφτηκαν σήμερα, και όμως γράφτηκαν το 1932:


«Προς όλους τους ενδιαφερόμενους: Ο αργός ρυθμός που κυκλοφορεί το χρήμα έχει προκαλέσει μια πρωτοφανή ύφεση του εμπορίου και βύθισε εκατομμύρια ανθρώπους σε απόλυτη εξαθλίωση. Από οικονομικής απόψεως, η καταστροφή του κόσμου άρχισε! -Είναι καιρός, με αποφασιστική και έξυπνη δράση, να προσπαθήσουμε να συγκρατήσουμε την πτωτική βουτιά του εμπορίου και έτσι να σωθεί η ανθρωπότητα από αδελφοκτόνους πολέμους, χάος και διάλυση. Οι άνθρωποι ζουν μέσα από την ανταλλαγή υπηρεσιών τους. Η υποτονική κυκλοφορία έχει σταματήσει σε μεγάλο βαθμό αυτή την ανταλλαγή και έτσι ρίχνονται εκατομμύρια άνθρωποι που θέλουν να εργαστούν εκτός εργασίας - Πρέπει, συνεπώς, να αναβιώσουμε αυτή την ανταλλαγή υπηρεσιών και έτσι οι άνεργοι να επιστρέψουν στην παραγωγική τάξη. Αυτός είναι ο στόχος του πιστοποιητικού εργασίας που εκδίδεται από την αγορά της πόλης του Wörgl: Να μειώσει τα βάσανα και το φόβο, να προσφέρει δουλειά και ψωμί».

Η επιτυχία του Wörgl
Σε περίοδο 13 μηνών, ο Δήμαρχος εκτέλεσε όλα τα έργα που είχε σχεδιάσει: Ύδρευση, δρόμοι, φωτισμός. Επίσης κατασκευάστηκαν νέα δημόσια κτίρια, ένας ταμιευτήρας νερού, μία πίστα για σκι, και μια γέφυρα. Επίσης έγιναν αναδασώσεις, γιατί αντιλαμβάνονταν οι άνθρωποι του τότε, που ζούσαν πιο κοντά στη Φύση, το μελλοντικό κέρδος από την ύπαρξη των Δασών.

Σε έξι γειτονικά χωριά επεκτάθηκε το σύστημα με επιτυχία. Ο Γάλλος πρωθυπουργός, Eduard Dalladier, έκανε μια ειδική επίσκεψη για να δει το "θαύμα του Wörgl". Τον Ιανουάριο του 1933, το νέο οικονομικό σύστημα επεκτείνεται στη γειτονική πόλη της Kirchbühl, και τον Ιούνιο του 1933, ο Δήμαρχος του Wörgl συναντήθηκε με εκπροσώπους από 170 διαφορετικές πόλεις της Αυστρίας που ενδιαφέρονταν για την γενικευμένη εφαρμογή του συστήματος και στις πόλεις τους.
Η παρακάτω έκθεση συντάχθηκε από τον Claude Bourdet, έναν αυτόπτη μάρτυρα Καθηγητή του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης:
«Επισκέφθηκα το Wörgl τον Αύγουστο του 1933, ακριβώς ένα χρόνο μετά την έναρξη του πειράματος. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι τα αποτελέσματα φτάνουν το θαύμα. Οι δρόμοι, περιβόητοι για την άθλια κατάσταση τους, συναγωνίζονται τώρα την ιταλική Autostrade (Ιταλική Εθνική Οδό). Το Συγκρότημα των Δημαρχιακών γραφείων έχει ανακαινιστεί όμορφα ως ένα γοητευτικό σαλέ με ανθισμένες γλαδιόλες. Μια νέα τσιμεντένια γέφυρα φέρει περήφανα την πλάκα: "Χτισμένο με δωρεάν χρήματα το έτος 1933". Παντού βλέπει κανείς νέους φανοστάτες στους δρόμους, καθώς και ένα δρόμο με το όνομά του Silvio Gesell. Οι εργαζόμενοι στα πολλά εργοτάξια είναι όλοι ένθερμοι υποστηρικτές του συστήματος του δωρεάν χρήματος. Στα καταστήματα τα γραμμάτια είναι αποδεκτά παντού, παράλληλα με τα επίσημα χρήματα. Οι τιμές δεν έχουν αυξηθεί. Κάποιοι υποστήριξαν ότι το σύστημα που πειραματίστηκε στο Wörgl εμποδίζει την φορολογική ισότητα, γιατί ενεργεί σαν μία μορφή εκμετάλλευσης του φορολογουμένου. Φαίνεται να υπάρχει ένα μικρό λάθος σε αυτό τον τρόπο σκέψης. Ποτέ στο παρελθόν δεν είδε κανείς τους φορολογούμενους να μη διαμαρτύρονται έντονα κατά την αφαίρεση των χρημάτων τους. Στο Wörgl κανείς δεν διαμαρτύρονταν. Αντίθετα, οι φόροι (σε μορφή γραμματίων) καταβάλλονται εκ των προτέρων στον Δήμο. Οι άνθρωποι είναι ενθουσιασμένοι με το πείραμα και διαμαρτύρονται στην Εθνική τους Τράπεζα η οποία αντιτίθεται στην έκδοση των νέων αυτών χαρτονομισμάτων (των τοπικών γραμματίων). Είναι αδύνατο να αποδώσει κανείς τη γενική βελτίωση του Wörgl μόνο στη «νέα μορφή των φόρων». Δεν μπορεί κανείς παρά να συμφωνήσει με το Δήμαρχο ότι το νέο νόμισμα εκτελεί τη λειτουργία του πολύ καλύτερα από το παλιό. Αφήνω στους ειδικούς για να διαπιστωθεί αν υπάρχει πληθωρισμός, παρά την κατά 100% κάλυψη των βασικών καταναλωτικών αγαθών. Παρεμπιπτόντως, αυξήσεις των τιμών, το πρώτο σημάδι του πληθωρισμού, δεν εμφανίζονται. Όσον αφορά την οικονομία, μπορούμε να πούμε ότι το νέο νόμισμα ευνοεί την εξοικονόμηση κατά κυριολεξία και όχι την αποθησαύριση του χρήματος. Δεδομένου ότι τα χρήματα χάνουν την αξία τους κρατώντας τα σπίτι, μπορεί κανείς να αποφύγει την υποτίμηση αυτή επενδύοντάς τα σε μία τράπεζα καταθέσεων. Το Wörgl έχει γίνει ένα είδος προσκυνήματος για τους μακρο-οικονομολόγους από διάφορες χώρες. Ο καθένας μπορεί να τους αναγνωρίσει αμέσως, από τις εκφράσεις τους, κατά τη συζήτηση τους στους όμορφους δρόμους του Wörgl, ή ενώ κάθονται στα τραπέζια των εστιατορίων. Ο πληθυσμός του Wörgl με χαρά, περήφανος για τη φήμη τους, τους καλωσορίζει θερμά.»

Το τέλος
Η Κεντρική Τράπεζα της Αυστρίας πανικοβλήθηκε, στο ενδεχόμενο το πείραμα του Wörgl να επεκταθεί σε όλη την Αυστρία και αποφάσισε να διεκδικήσει τα μονοπωλιακά δικαιώματα της, απαγορεύοντας δωρεάν νομίσματα. Η υπόθεση έφτασε ενώπιον του Αυστριακού Ανώτατου Δικαστηρίου, το οποίο επικύρωσε το μονοπωλιακό δικαίωμα της Κεντρικής Τράπεζας για την έκδοση νομίσματος. Και έγινε ποινικό αδίκημα η έκδοση "νομίσματος έκτακτης ανάγκης". Το Wörgl γρήγορα επανήλθε στην ανεργία του 30%. Κοινωνική αναταραχή εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλη την Αυστρία, διότι οι απλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνανε γιατί η Κυβέρνησή τους και η Δικαιοσύνη, που υποτίθεται ότι εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πολιτών, δεν τους αφήνει να εξασκούν τη δοκιμασμένη λύση που βρήκανε στην αντιμετώπιση της ύφεσης, αλλά τους επιβάλει τα δικά της μέτρα που αποδεδειγμένα όπως και πριν τους ξαναβύθισε στη φτώχεια και την ανέχεια. Το 1938 ο Χίτλερ προχώρησε στην προσάρτηση της Αυστρίας (χωρίς να βρει την παραμικρή πολεμική αντίσταση) με έναν από τους λόγους για αυτό, το ότι πολλοί άνθρωποι τον είδαν ως τον οικονομικό και πολιτικό σωτήρα τους. Ακολούθησε ο Πόλεμος, και το πείραμα του Wörgl έμεινε στην Ιστορία.

(Βιβλιογραφία: http://www.mindcontagion.org/worgl)

[delfini05]

Τα πειράματα δείχνουν αποτέλεσμα μετά από συνεχείς επαναλήψεις. Έτσι & αλλιώς ζούμε μέσα σε ένα πείραμα. Από ό,ποια σκοπιά & αν το πάρουμε έτσι είναι. Ίσως επειδή κάποιοι προσπαθούν να το παίξουν υπεράνω των νόμων μας, κάποιοι άλλοι ευφάνταστοι καθοδηγητές μας & τέλος κάποιοι διαταραγμένοι εγκέφαλοι μας βλέπουν ως μαριονέτες. Ας έχουν ό,τι αξίωση θέλουν για τους ίδιους. Δεν θα τους κρίνω. Έχουν ήδη κριθεί...

Αρκεί βέβαια να μπορέσουμε να δούμε εμείς τους εαυτούς μας αλλιώς...
Δεν είμαστε μαριονέτες που τους αλλάζουν τους ιστούς ανάλογα με το ύψος της σκηνής.
Δεν είμαστε τα λευκά ποντικάκια των εργαστηρίων.
Δεν είμαστε νούμερα σε ισολογισμούς.

Αντίθετα...
Είμαστε νοήμονες προσωπικότητες!
Είμαστε ό,τι φοβούνται & απεχθάνονται!
Είμαστε το ανήσυχο πνεύμα της ιστορίας & αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε!

Αυτό μπορούμε να το θυμηθούμε;

[delfini05]

Αγόρια & κορίτσια, δεν θα αναφερθώ σε κάποιον ειδικά αλλά σε όλους μας!
Η ψυχολογία μάζας καλά κρατεί. Ζούμε σε μια μεγάλη περίοδο επιβαλλόμενης κοινωνικής κατάθλιψης & προφανώς βρισκόμαστε στο ζενίθ αυτής της κατάστασης. Έχει δεσμευτεί ο άνθρωπος από τα υλικά αγαθά, καλώς ή κακώς. Υπερεκτιμήθηκε η χρησιμότητά τους. Είτε από επιλογή είτε από μόδα. & αντίστοιχα υποτίμησε την αξία του...
Αν δεν έχουν γίνει αντιληπτά τα σημάδια της κατάθλιψης ορίστε μερικά:
- Συνεχόμενη θλίψη.
- Απώλεια ενέργειας και εξάντληση.
- Περισσότερη ή λιγότερη όρεξη για φαγητό.
- Περισσότερος ή λιγότερος ύπνος.
- Τάσεις απομόνωσης, κοινωνική απόσυρση.
- Άγχος, ανησυχία, αναποφασιστικότητα.
- Απογοήτευση, αδιαφορία.
- Απώλεια του ενδιαφέροντος για την αναζήτηση ερωτικού συντρόφου ή για την ερωτική επαφή.
- Αισθήματα ενοχής, αυτομεμψίας και αναξιότητας.
- Κακή διάθεση, κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας σχεδόν κάθε ημέρα.
- Μείωση του ενδιαφέροντος ή της ευχαρίστησης σε όλες ή σχεδόν όλες τις δραστηριότητες.
- Ανησυχία και απαισιοδοξία για το μέλλον.
- Μερικές φορές σκέψεις σχετικά με το θάνατο και την αυτοκτονία.

Πώς μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτά; Υπάρχουν κάποιοι τρόποι...
- Nα ερευνήσουμε σκέψεις και συμπεριφορές που συμβάλλουν στη δημιουργία αισθημάτων απογοήτευσης, μειονεκτικότητας και ενοχής τα οποία συνοδεύουν ή βρίσκονται στη ρίζα της κατάθλιψης.
- Nα κατανοήσουμε ποια από τα προβλήματα που μας απασχολούν μπορούμε να επιλύσουμε και με ποιο τρόπο και ποια δεν μπορούμε να επιλύσουμε αλλά οφείλουμε να συμβιώσουμε αρμονικά μαζί τους.
- Να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας με τα αγαπημένα μας πρόσωπα.
- Nα ξαναβάλουμε σταδιακά στη ζωή μας ευχάριστες δραστηριότητες που μπορούν να ξυπνήσουν μέσα μας τη χαρά της ζωής.
- Να εκφράζουμε τα αληθινά μας συναισθήματα όταν θέλουμε πραγματικά να επικοινωνήσουμε ακόμη και όταν αυτά είναι αρνητικά. (θυμός, πλήξη, επιθετικότητα, θλίψη).
- Να διεκδικούμε τα δικαιωματά μας και να μην υποχωρούμε από φόβο στις απόψεις των άλλων.
- Να στηρίζουμε τις επιλογές μας στις δικές μας αξίες και τις δικές μας επιθυμίες.
- Να ανακτήσουμε τον έλεγχο της ζωής μας.
- Να βάζουμε ρεαλιστικούς στόχους για το μέλλον που μπορούν να μας δώσουν νόημα και να αναλαμβάνουμε το ρίσκο και την ευθύνη αυτών των επιλογών.

Θα μου πείς... Καλή η θεωρία κοπελιά! Στην πράξη σε θέλω!
Έχεις δίκιο, θα σου απαντήσω. Θέλεις πράξη; Ορίστε η πράξη!

Μην περιμένεις να σε χειραγωγούν με κοινωνικές καταστάσεις οι οποίες αντιλαμβάνεσαι πώς σου τσαλακώνουν το είναι σου σαν να βρίσκεσαι στη μέση μιας καραμπόλας.
ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΠΡΟΒΑΤΟ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΦΑΓΗ!

Μην αφήνεις το εγώ σου να λυγίζει αφού καταλαβαίνεις πως δεν είναι σωστό αυτό που συμβαίνει.
ΤΟ ΕΓΩ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΑΤΣΑΛΙ, ΓΙΑΤΙ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ;

Μην δίνεις την ευκαιρία να φαίνεσαι ευάλωτος.
ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΥΑΛΩΤΟΣ!

Μην βλέπεις μόνο τη δυστυχία ως παρόν.
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΜΙΑ ΟΨΗ ΤΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ. ΓΥΡΝΑ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ & ΣΥΝΑΛΛΑΣΟΥ ΜΕ ΑΥΤΟ!

& θα μου πείς... Ρε κοπελιά θα μας τρελάνεις; Τι είναι αυτά που λές;
ΟΧΙ! Δεν θέλω να σε τρελάνω με την κοινή έννοια. Απλά θέλω να δείς πόσο εφικτό είναι να δείς τη δική σου τρέλα, πάθος, επιθυμία, τάση, επίτευξη, δικαίωμα, βούληση για μια ζωή όπως την θες με τους δικούς σου κανόνες! Στο δικό σου χέρι είναι να γίνει εφικτό! Έχεις χέρι έτσι δεν είναι; Δεν στο έχουν δέσει όσο & αν σε έχουν βάλει στην ιδέα αυτή. Μια ιδέα είναι δική τους ΟΧΙ δική σου!
Δεν γουστάρω να σε δώ να φοράς τον κοινωνικό ζουρλομανδύα & να τριγυρνάς ως κατατονικός καταπίνοντας κάθε placebo χαπάκι που σου δίνουν για να ζείς όπως θέλουν σε μια placebo εποχή! Δεν είσαι αναλώσιμο είδος, ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΣΑΙ! ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΟΥ ΝΑ ΖΕΙΣ!

[delfini05]