Κατάθλιψη ή συνθλιψη

[Divine Sinner]

Κατάθλιψη ή σύνθλιψη; Και ξέρουμε ποιους πρέπει να συνθλίψουμε…

Πριν από λίγο άκουσα σειρήνες. Δεν ξέρω γιατί. Δεν είχα ενημερωθεί και δεν ήξερα αν θα ηχήσουν δοκιμαστικά, έτσι για να είμαστε έτοιμοι και βεβαιωθούμε ότι όλα λειτουργούν σωστά σε περίπτωση πολέμου και ανελέητου βομβαρδισμού. Μετά σκέφτηκα ότι ίσως είναι ένα νέο ηχητικό εφέ των καλών μου γειτόνων που με βομβαρδίζουν καθημερινά με ήχους παράκρουσης.

Δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό μου ότι άρχισε ήδη πόλεμος κι εγώ ζω στο ροζ συννεφάκι μου (έτσι μου είπε κάποιος άγνωστος πρόσφατα και επειδή ήταν ωραίο αστείο, λέω να το χρησιμοποιώ). Πάνε οι εποχές που μας έλεγαν για την κακιά Τουρκία που θέλει να τουρκέψει τη Θράκη (είμαι και Θρακιώτισσα) τα νησιά και γενικά, τη βαμμένη με αίμα γη των προγόνων μας. Οι εξοπλισμοί που ήταν να γίνουν, έγιναν (με ότι αυτό σημαίνει) και τώρα άλλοι μας πίνουν το αίμα.

Δεν κουνήθηκα από τη θέση μου. Άλλωστε, ο βομβαρδισμένος τη βόμβα δεν τη φοβάται. Και κάθεται και δέχεται και ανέχεται να τον βομβαρδίζουν κάθε μέρα με νέα μέτρα. Και στήνεται καμαρωτός για να του πάρουν και τα μέτρα. Στήνεται, όχι μόνο γι’ αυτό. Αλλά και για να του τα φορέσουν αυτά τα μέτρα. Και θέλει καλό στήσιμο για να χωρέσουν όλα.

Τελικά είμαστε γερή κράση, ως λαός. Ή πολύ μαζόχες. Η θλίψη που μας προκάλεσε η κατάσταση στη χώρα μας, έγινε κατάθλιψη. Συναντάς τον άλλον στο δρόμο και τον ρωτάς το κλασικό «τι κάνεις;» και σου απαντάει «τι να κάνω; εφορία, τράπεζες, ΔΕΗ… ουφ! δεν ξέρω τι θ’ απογίνω». Και απαντάς κι εσύ: «άσε, μια απ’ τα ίδια και δεν ξέρω πού θα πάει αυτό το πράγμα».

Το πήραμε απόφαση ότι έτσι θα πάει από δω και πέρα. Θα κλείσουμε τα μαγαζιά μας, θα απολυθούμε, θα ζούμε με τα ψίχουλα κι από πάνω θα πληρώνουμε τα γαμησιάτικα των άλλων. Τα λεφτά μας δε θα φτάνουν ούτε για τα ψυχοφάρμακα. Την ίδια στιγμή, το κομματόσκυλο που δεν έβγαλε ούτε ένα ευρώ με τη δουλειά του, θα ρίχνει βουτιές στην πισίνα του (συγνώμη, δεξαμενή ήθελα να πω) και, καθώς θα διαπιστώνει ότι φθινοπώριασε κι ότι δεν έχει μεγάλη ανάγκη τη δροσιά που του προσφέρει η πισίνα του (συγνώμη, δεξαμενή ήθελα να πω), θα μπαίνει σε χειμωνιάτικο mood και θα βασανίζεται με τη σκέψη των ταξιδιών που θα προγραμματίσει: Gstaad ή St. Moritz;

Όλοι έχουν πέσει σε κατάθλιψη. Το ερώτημα είναι «τι θα κάνουμε» κι απάντηση δεν έχει κανείς να δώσει. Θα πληρώσουμε γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Εκεί καταλήγουν όλοι. Και θλιμμένοι, παίρνουν το μισθό τους και πάνε να τον καταθέσουν στις αρμόδιες υπηρεσίες που βάλθηκαν να μας ξετινάξουν.
Βλέπω ανθρώπους να παραμιλάνε για το χάλι μας, προσπαθώντας να πιάσουν συζήτηση σε στάσεις και μέσα μαζικής μεταφοράς. Φαντάζομαι στα καφενεία τι θα γίνεται. Κλασική αντίδραση του Έλληνα. Θα πει, θα ξεδώσει και μετά θα πάει να παρακολουθήσει όλες τις εξελίξεις στην τηλεόραση. Να έχει να λέει και την επόμενη μέρα.

Τον Έλληνα άφησέ τον να λέει και να γκρινιάζει και να θέλει να γίνει πρωθυπουργός για μια μέρα. Χρόνια τώρα. Ο Έλληνας δεν μπορεί να αντιδράσει. Και δεν είναι ότι μας ψεκάζουν. Δε μας ψέκαζαν και πριν από εκατό χρόνια που ήμασταν και τότε ίδιοι. Δεν είμαστε ικανοί να οργανωθούμε και να φτιάξουμε κάτι καινούργιο. Ακόμα και το κίνημα των αγανακτισμένων διαλύθηκε για χάρη των διακοπών. Που κι εκείνο έμεινε σε λόγια και κατσαρολάδες.

Το θέμα της εξέγερσης δεν το συζητάμε καν. Το να μην πληρώσουμε δε μας περνάει από το μυαλό. Άλλωστε, αν δεν πληρώσουμε εμείς, θα πληρώσει ο διπλανός, ο παραδιπλανός, θα χαλάσουν την πιάτσα και οι επιπτώσεις θα είναι όλες δικές μας.

Η αλληλεγγύη είναι η μόνη λύση στο πρόβλημα. Όλοι μαζί, οι πολλοί, αυτοί που σε λίγο δε θα έχουμε στον ήλιο μοίρα, πρέπει να αντιδράσουμε. Και να διεκδικήσουμε, να απαιτήσουμε να πληρώσουν αυτοί που πραγματικά χρωστάνε. Αλληλεγγύη για την ηρωική ράτσα των περήφανων Ελλήνων, θα υπάρξει μόνο όταν θα στερηθούμε και το νερό που πίνουμε. Μόνο όταν θα αποφασίσουμε ότι δεν αρκεί να γκρινιάζουμε. Ότι δε θέλουμε τη μιζέρια στην οποία μας οδηγούν.

Ότι δε μας ταιριάζει η κατάθλιψη. Το φάρμακο κατά της κατάθλιψης είναι η σύνθλιψη. Και ξέρουμε ποιους πρέπει να συνθλίψουμε.
Νάντια Κατσαρού
http://www.tsantiri.gr/nantia-katsarou/ ... soume.html