Αχρήματες συναλλαγές

[doctormarkon]

Μπορούμε να παρακάμψουμε ένα μέρος των χρηματικών συναλλαγών μας έναντι αχρήματων ανταλλαγών προϊόντων και υπηρεσιών, μειώνοντας την εξάρτηση μας στο χρήμα για να επιβιώσουμε??

Πώς λειτουργεί ένα σύστημα αχρήματων συναλλαγών? Στην βάση αυτού του συστήματος, υπάρχει η απλούστερη μορφή ανταλλαγής προϊόντων χωρίς την μεσολάβηση χρήματος. Παράδειγμα, παράγω ένα προϊόν, π.χ. ντομάτες και ανταλλάσσω ένα μέρος τους με ένα...
μέρος του προϊόντος που παράγεις εσύ, π.χ. αγγούρια ή μαρούλια. Αυτή είναι η απλούστερη μορφή ανταλλαγής.......

Ένα δεύτερο επίπεδο στο οποίο μπορεί να εφαρμοστεί ένα σύστημα αχρήματων ανταλλαγών, είναι η ανταλλαγή υπηρεσιών, κατόπιν συμφωνίας των μερών που την πραγματοποιούν. Παράδειγμα, ανταλλάσσω την δεξιότητά μου στην δημιουργία ιστοσελίδων την οποία προσφέρω, με την τοποθέτηση πάγκων και γραφείου στον επαγγελματικό μου χώρο την οποία ζητώ, χωρίς να μεσολαβήσει ούτε ένα ευρώ.

Φυσικά κάτι τέτοιο δεν αντηχεί ευχάριστα στα αυτιά των εκάστοτε κυβερνώντων, διότι μειώνει την δυνατότητα του κράτους να παρεμβαίνει, να ρυθμίζει και να επωφελείται από αυτήν την δραστηριότητα. Όμως η αχρήματη συναλλαγή απελευθερώνει τον άνθρωπο από την ανάγκη χρήματος για να ικανοποιεί τις βασικές του ανάγκες, την στιγμή μάλιστα που το κράτος και οι κυβερνήσεις έχουν καταληστεύσει το δημόσιο χρήμα και η απάντησή τους στην κρίση είναι να κάνουν το χρήμα ακόμα πιο δυσεύρετο, μειώνοντας μισθούς και συντάξεις και αυξάνοντας την φορολογία.

Πώς το κράτος περιμένει να ανακάμψει η οικονομία, όταν αντί να αυξάνει την αγοραστική μας δύναμη, μας την μειώνει ακόμα περισσότερο? Πώς θα μεγαλώσουν τα έσοδα του κράτους όταν τα έσοδα του από τα κέρδη των επιχειήσεων μειώνονται, αφού το χρήμα που ξοδεύεται ολοένα και λιγοστεύει από τις παρανοϊκές πολιτικές της κυβέρνησης? Εξ άλλου το είπε και ο καθηγητής οικονομικών του πρωθυπουργού, Richard D. Wolff, ο οποίος αποδεικνύει ότι "η οικονομία μιας χώρας μπορεί να σωθεί χωρίς να πειραχτεί σημαντικά το 99% του πληθυσμού, χωρίς να γίνει οποιαδήποτε περικοπή σε κοινωνικά προγράμματα, αλλά μόνο με το να φορολογηθεί το 1% των πάμπλουτων (που φοροδιαφεύγουν) και μόνο με 10% και μόνο οι μετοχές τους, χωρίς να πειραχτούν οι βίλες, τα κότερά τους ή οποιαδήποτε άλλη περιουσία τους".

Όταν λοιπόν το κράτος σου δεν κάνει τα αυτονόητα για να σε βοηθήσει, φταις εσύ που παίρνεις πρωτοβουλίες για να βοηθήσεις τον εαυτό σου?

Μετά από την σύντομη αυτή παρένθεση, υπάρχει κι ένα τρίτο επίπεδο στο οποίο βρίσκει εφαρμογή το σύστημα αχρήματων ανταλλαγών κι αυτό είναι όταν συνδυάζονται τα δύο πρώτα - δηλαδή όταν σε μία ανταλλαγή συμμετέχουν προϊόντα και αγαθά μαζί με υπηρεσίες. Αυτό το επίπεδο είναι και το πιο πολύπλοκο, λόγω της δυσκολίας προσδιορισμού της αντιστοίχισης της αξίας ενός προϊόντος με μία υπηρεσία και το αντίστροφο. Σε αυτήν την περίπτωση, σωστή αξία ενός προϊόντος ή μίας υπηρσείας θεωρείται αυτή στην οποία συμφωνούν τα δύο μέρη που πραγματοποιούν την συναλλαγή. Έτσι, π.χ. κάποιος μπορεί να προσφέρει την ξυλουργική του εργασία σε έναν παραγωγό, κι εκείνος για αντάλλαγμα να του δώσει προϊόντα της παραγωγής του, έναντι χρημάτων. Εκεί, προκειμένου να ολοκληρωθεί επιτυχημένα η συναλλαγή θα πρέπει τα δύο μέρη να συμφωνήσουν από κοινού πως μεταφράζεται η αξία της υπηρεσίας σε προϊόντα και αντίστροφα.

Θα ήταν λάθος να δούμε τέτοιου είδους συναλλαγές σαν απλά μία αντίδραση σε ένα σύστημα που εκμεταλλεύεται τον ανθρώπινο μόχθο. Κάθε άλλο, οι αχρήματες συναλλαγές έχουν πολλαπλά οφέλη τόσο στο άτομο όσο και στην κοινωνία την ίδια. Ας κάνουμε μία απόπειρα να απαριθμήσουμε τα πιθανά οφέλη της αχρήματης ανταλλαγής προϊόντνω και υπηρεσιών.

Το πρώτο και πιο βασικό προτέρημα της αχρήματης συναλλαγής είναι ότι παύουμε να είμαστε δέσμιοι του συστήματος για να ικανοποιούμε βασικές ανάγκες για την επιβίωσή μας. Πλέον, ακόμα και η δραματική μείωση της αγοραστικής δύναμης, δεν αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για να τραφεί και να επιβιώσει ένας χαμηλά αμειβόμενος, ένας άνεργος. Το ζητούμενο σε αυτή την περίπτωση είναι να υπάρχει ένα δίκτυο συνεργασίας και αλληλεγγύης μεταξύ ανθρώπων που μπορούν να προσφέρουν και να καταναλώσουν τόσο αγαθά όσο και υπηρεσίες για τις οποίες υπάρχει προσφορά και ζήτηση.

Το δεύτερο προτέρημα συνδέεται άμεσα με το πρώτο. Επειδή με τις αχρήματες συναλλαγές, μειώνεται η εξάρτηση μας στο σύστημα για να επιβιώσουμε, ταυτόχρονα αυξάνεται η αυτονομία μας και η αυτάρκειά μας τουλάχιστον σε επίπεδο διατροφής και κάλυψης των αναγκαίων για την επιβίωση. Όταν δούμε ότι δεν έχουμε τόσο ανάγκη από ένα σύστημα που μας εκμεταλλεύεται και μας εξαθλιώνει κι ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε τις δικές μας τομές και να βασιστούμε μέχρι ένα σημείο σε αυτές, τότε αρχίζουμε πραγματικά να σπάμε τους κρίκους της εξάρτησής μας σε ένα σύστημα που ποτέ δεν είχε στόχο να ενδυναμώνει τον άνθρωπο και να τον καθιστά κυρίαρχο της ζωής του αλλά να τον απομυζεί και να τον εκμεταλλεύεται.

Ένα τρίτο προτέρημα αυτού του εναλλακτικού οικονομικού μοντέλου είναι ότι φέρνει σε επαφή τους ανθρώπους, δημιουργεί δεσμούς, καλλιεργεί την συνεργασία, την αλληλοϋποστήριξη, την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων που συμμετέχουν σε τέτοια εναλλακτικά σχήματα, χτίζοντας κοινότητες ανθρώπων βασισμένες σε υψηλές αξίες και ιδανικά που στόχο έχουν την αρμονική συμβίωση κι όχι τον ακραίο ανταγωνισμό.

Μόνο για αυτό το τρίτο προτέρημα, αξίζει να αναλογιστούμε ποιά θα ήταν τα οφέλη τέτοιων δικτύων συνεργασίας και αλληλεγγύης για την δική μας τοπική κοινωνία, όπου κυρίαρχο ρόλο θα έπαιζαν οι αχρήματες συναλλαγές μεταξύ προϊόντων και υπηρεσιών.

[Blue Ice]

Μπορούμε να παρακάμψουμε ένα μέρος των χρηματικών συναλλαγών μας έναντι αχρήματων ανταλλαγών προϊόντων και υπηρεσιών, μειώνοντας την εξάρτηση μας στο χρήμα για να επιβιώσουμε??

Πριν από 5.000 χρόνια οι άνθρωποι κατάλαβαν ότι αυτό είναι αδιέξοδο...

[doctormarkon]

Σήμερα μετά από 5.000 χρόνια καταλαβαίνουνε ότι αυτό είναι η μόνη διέξοδες.
Συνέβη στην Αργεντινή και μάλιστα έγινε κίνημα που σφράγγισε την εποχή της κρίσης. Ήταν το αντίσυοιχο του δικού μας δεν πληρώνω.

Εδώ μείωσαν τις αποδοχές και αύξησαν τους φόρους και τα χαράτσια και το δεν πληρώνω έστελνε και το αντίστοιχο μήνυμα.

Εκεί είχαν δεσμεύσει καταθέσεις και η αχρήματη ανταλλαγή έγινε η μόνη διέξοδος επιβίωσης.

Το περίεργο είναι ότι και εκεί προσπάθησαν να ποινικοποιήσουν τοι κίνημα και έπεφτε πολύ ξύλο όταν συνελλάμβαναν οι μπάτσοι κάποιον να προσπαθεί να ανταλλάξει πράγματα..

Αλλά όλα αυτά σε συνθήκες Σοκ και Δεος ξυπνάνε συνειδήσεις

[Kariatida]

Έχει αρχίσει να ξαναέρχεται στο προσκήνιο αυτή η πρακτική μιας και κακά τα ψέμματα...λεφτά γιοκ. Υπάρχουν πολλά sites όπου μπαίνουν αγγελίες με υπηρεσίες ανταλλαγής. Πχ Υπάρχει κάποιος που προσφέρει μαθήματα ζωγραφικής σε αντάλλαγμα με μαθήματα πιάνου, ή που προσφέρει πορτοκάλια σε αντάλλαγμα με ντομάτες. Είναι πιστεύω μία διέξοδος του κόσμου ώστε να συνεχίσει να μαθαίνει πράγματα και να επιβιώνει χωρίς να έχει το χρήμα πάνω απ' το κεφάλι του να καθορίζει τα πάντα.

[doctormarkon]

Στην Αργεντινή άρχισε από τους γυναικείους συναιτερισμούς στα χωριά. Οι γυναίκες έδιωξαν τους μεσάζοντες και άρχισαν να ανταλλάσουν τρόφιμα με άλλα είδη. Η αχρήματη ανταλλαγή επεκτάθηκε σε όλη τη χώρα.

Είχαν δεσμεύσει τις καταθέσεις και είχε πέσει πείνα.

[Divine Sinner]

ποιος νομος το απαγορευει;
Πιστευω οτι δεν μπορει να βασιστει η ζωη τελειως σε αχρηματιστες συναλλαγες.
αλλα σιγουρα θα μειωνε την εξαρτηση μας απο το χρημα.

[Eva Luna]

Δεν το βρίσκω κακό. Μην το βρούμε και αναγκαίο φοβαμαι.
Καποιες δεκαετιες πριν γινονταν (ακομα και τωρα σε ορεινα μας χωρια εχω δει να γινονται) συναλλαγες με ανταλλαγη ειδων αντι χρηματων.
Π.χ. μια οικογενεια που δεν ειχε γαλακτομικα προϊοντα τα προμηθευοταν ανταλλασοντας τα με καποιο γεωργικο, οπως τυρι αντι καλαμποκιου ας πουμε.
Η ισοτιμηση δεν ξερω πως γινοταν, καποια βαση θα υπηρχε.

[doctormarkon]

Υπήρχε στην Αργεντινή εσωτερικό νόμισμα άτυπο. Χρηματικές ομάδες αποδεκτές απ όλους αλλά δεν μπορούσε κάποιος να τις συσσωρεύσει.
Παράκαμψη της επίσημης οικονομίας αυτό που εδώ αποκαλούν Παραοικονομία.

Εδώ δεν έγινε κάτι τέτοιο σε μεγάλη έκταση αλλά αντί για αυτό υπήρξε το "Δεν πληρώνω"

Σε συνθήκες κρίσης αυτό που ήταν κάποτε παράνομο γίνεται ξαφνικά νόμιμο.

Γιατί το Κράτος μέσα από τους θεσμούς χειραγωγεί και υποδεικνύει κοινά αποδεκτούς τρόπους συμπεριφοράς.

Δεν είναι μόνο η Εκκλησία, τα ΜΜΕ κι το σχολείο που διαπαιδαγωγεί και χειραγωγεί. Είναι και οι θεσμοί.

Πριν λίγο καιρό όταν πρωτοεμφανίστηκε το κίνημα δεν πληρώνω μου φάνηκε πολύ παράξενο.
Ξεκίνησε από μία μικρή ομάδα στο Ίντερνετ και είχαμε μία επικοινωνία μέσω youtube. Μα δεν είναι δυνατόν σκέφτηκα.

Μέχρι τότε οι δρόμοι ήταν καρμανιόλες όπως και τώρα.
Το σήστημα ήταν το ίδιο άδικο και αρπακτικό όπως τώρα.

Πέρασα από διόδια. Πλήρωνα σαν καλό παιδί.
"Αντε που θα κάτσω να τσακωθώ" είπα "Να τους δώσω τα 3 Ε να πάνε στο διάολο" "Τι είναι 3 Ε?" "Για 3 Ε να γίνω ρόμπα?"
"Αστο καλύτερα"

Τότε ο μισθός έπεφτε κανονικά. Κανείς δεν αμφισβητούσε τη δουλειά του καθενός και το μισθό του. Η ζωή κυλούσε ομαλά.

Λίγα ή περισσότερα ή πολλά κάναμε κουμάντο.

Αλλά ξαφνικά όλα άλλαξαν. Τίποτα δεν είναι σταθερό και ομαλό πλέον.
Η ζωή ολονών έχει ανατραπεί.

Το Κράτος εμφανίζεται ληστρικό και χωρίς κανένα φερετζέ πλέον.

Ο φερετζές ήταν αυτή η σταθερότητα και η ομαλότητα.

Όσο και να λήστευαν το είχαμε συνηθίσει από παιδιά και υπακούαμε.
Οι θεσμοί διαπαιδαγωγούσαν. Πληρώνεσαι και πληρώνεις με τη σειρά σου για κάτι.

Αλλά με το Δόγμα του Σοκ που εφαρμόζεται στην Ελλάδα σήμερα οι νόμοι έχασαν τη διαπαιδαγωγικοί τους δύναμη και αυτό που μέχρι χθες ήταν λογικό αυτονόητο και νόμιμο αήμερα παύει να είναι.

Η αχρήματη οικονομία στην Αργεντινή ήταν ένα είδος παραοικονομίας.

Η παραοικονομία είναι ανήθικη όταν κάποιος την κάνει για να πλουτίσει αλλά είναι απόλυτα νόμιμη όταν κάποιος την κάνει για να ζήσει.

Υπάρχει μία διαχωριστική γραμμή που μέχρι σήμερα κανείς δεν την έβλεπε.
Τώρα τη βλέπει.
Και βλέπει και άλλα πολλά.

Όταν κάποιος θεωρείται άχρηστος για έναν εργοδότη μπορεί να είναι πολύ χρήσιμος για τους γύρω του.
Τα κινήματα που εμφανίζονται όπου εφαρμόζεται το Δόγμα του Σοκ είναι μία αντίσταση στον Καπιταλισμό της καταστροφής.

[Panagiotis]

LETS-ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΤΟΠΙΚΩΝ ΑΝΤΑΛΛΑΓΩΝ. Στην Αγγλία, την εποχή των σκληρών μέτρων της Θάτσερ, ολόκληρες πόλεις βιώνουν την περιθωριοποίηση, τη φτώχεια και η ανεργία είναι ο κανόνας. Τότε εμφανίζονται τα LETS
Τι κάνουν οι άνθρωποι όταν τους χτυπάει η φτώχεια και η ανεργία, όταν το μέλλον τους μοιάζει σκοτεινό και τα σκληρά οικονομικά μέτρα τούς πετάνε στο περιθώριο και την απόγνωση; Κάποιοι δανείζονται από τις τράπεζες και μπλέκουν σε μια οικονομική περιπέτεια με τόκους, που τις περισσότερες φορές τους καταδικάζει ακόμα περισσότερο, κάποιοι άλλοι βγαίνουν στην παρανομία και μερικοί αποφασίζουν να ανακαλύψουν έξυπνους τρόπους επιβίωσης, όχι μόνο για τον εαυτό τους, αλλά και για την κοινωνία όπου ζουν. Στην Αγγλία, την εποχή των σκληρών μέτρων της Θάτσερ, ολόκληρες πόλεις βιώνουν την περιθωριοποίηση, τη φτώχεια και η ανεργία είναι ο κανόνας. Τότε εμφανίζονται τα LETS, με σκοπό να ανακουφίσουν τους ανθρώπους από τις παρενέργειες των οικονομικών μέτρων της «σιδηράς κυρίας».

Τα LETS, δηλαδή Local Exchange Trading Systems (Συστήματα Τοπικών Ανταλλαγών), είναι μια μορφή συναλλαγής, που όμως δεν τοκίζεται, δεν παράγει κέρδος, αλλά βοηθάει τις τοπικές κοινωνίες να αναπνεύσουν, να ζήσουν και να αναπτυχθούν μέσα σε δύσκολες οικονομικά εποχές. Είναι με λίγα λόγια ένας τρόπος να ζεις και να εργάζεσαι χωρίς λεφτά. Η μυθολογία της εποχής θέλει αυτά τα συστήματα να έχουν πάρει το όνομά τους από τα πάρτι που διοργάνωναν οι άνεργοι εκείνη την εποχή, σε μια προσπάθεια να κρατήσουν ψηλά το ηθικό τους. Το σύνθημα «lets party», που χρησιμοποιούσαν για να αντέξουν τα αδιέξοδα που είχαν εμφανιστεί στις πόλεις τους, αλλά και η προσπάθεια να μαζέψουν κάποια χρήματα μέσα από αυτά τα πάρτι, έγιναν ο νονός αυτών των συστημάτων.

Ιστορία

Η ιδέα αυτών των εναλλακτικών συναλλαγματικών συστημάτων δεν γεννήθηκε όμως την εποχή της Θάτσερ, αλλά τη συναντάμε το 1819 στο Guerney, όπου κυκλοφορούν για πρώτη φορά κυβερνητικά μη τοκιζόμενα ομόλογα. Την ίδια χρονολογία, ανάλογα ομόλογα κυκλοφορούν στο Τόκιο και τη Σιγκαπούρη. Το εκπληκτικό αυτής της κίνησης που έγινε τότε και ζει μέχρι τις μέρες μας, είναι πως, ακόμα και σήμερα, σε αυτές τις περιοχές οι φόροι έχουν κρατηθεί σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Το 1930 ένας Γερμανός επιχειρηματίας, ο Siluio Gesell, που ζούσε τότε στην Αργεντινή, επινοεί τέτοια συστήματα συναλλαγών και η μεγάλη επιτυχία που έχουν, κάνει χώρες όπως η Αυστρία, η Σουηδία, ο Καναδάς και η Αμερική να τα εφαρμόσουν και αυτές. Στην πόλη Worgl της Αυστρίας, εκείνη την εποχή, αυτά τα συστήματα δημιούργησαν ένα θαύμα. Η πόλη υπέφερε από ανεργία και η εξαφάνισή της από το χάρτη έμοιαζε αναπόφευκτη. Ο δήμαρχος της πόλης, τότε, έβγαλε στην αγορά 5.000 μη τοκιζόμενα ομόλογα, που αν δεν τα χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι άμεσα, έχαναν 1% το μήνα από την αξία τους. Αυτό είχε αποτέλεσμα οι κάτοικοι να πληρώνουν γρήγορα τις υποχρεώσεις τους (ενώ μπορούσαν να πληρώνουν ακόμα και τους φόρους τους με αυτόν τον τρόπο), οι έμποροι έκαναν ιδιαίτερα συμφέρουσες προσφορές και το αποτέλεσμα ήταν μέσα σε ένα χρόνο η ανεργία να πέσει 25%.

Η πόλη άρχισε να ζει μια πραγματική αναγέννηση, φωταγωγήθηκαν οι δρόμοι, χτίστηκαν γέφυρες, κατασκευάστηκαν υπόνομοι και αρδευτικά έργα, ενώ η κίνηση του γενικού εμπορίου με αυτές τις υπηρεσίες αυξήθηκε κατά 65%.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι αυτά τα μη τοκιζόμενα ομόλογα ανανεώθηκαν μέσα σε ένα χρόνο 463 φορές, αντίθετα με τα «νόμιμα» που ανανεώθηκαν μόλις 213 φορές. Τα νέα δεν άργησαν να ταξιδέψουν σε ολόκληρη την Αυστρία και αμέσως 300 αυστριακές πόλεις θέλησαν να ακολουθήσουν αυτό το σύστημα. Η αυστριακή τράπεζα, τότε, άρχισε να φοβάται πολύ για τη θέση της και πήρε νομικά μέτρα.

Τελικά κέρδισε τη δίκη και το 1933 αυτά τα μη τοκιζόμενα συστήματα σταματούν στην Αυστρία. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στον Καναδά, όπου η Πολιτεία της Alberta είχε εκδώσει τέτοια ομόλογα, για να τα σταματήσει όμως η Καναδική Τράπεζα με δίκες. Καλύτερη τύχη είχαν αυτά τα συστήματα στην Αργεντινή και ιδιαίτερα στη βόρεια Αργεντινή, στην Πολιτεία Salta, όπου φτάνουν μέχρι τις μέρες μας. Μάλιστα το διάστημα 1984 - 86, εφαρμόζοντας το σύστημα και στα μαγαζιά, η οικονομία της περιοχής ανέβηκε 60%. Ηταν τέτοια η οικονομική άνοδος της περιοχής, που η κυβέρνηση της Αργεντινής αναγκάστηκε να δεχθεί να πληρώνονται ακόμα και οι φόροι με αυτά τα συστήματα. Αξίζει ακόμα να αναφερθεί ότι πολλές κυβερνήσεις, όπως η αγγλική και η αμερικανική, σε περιόδους κρίσεων και πολέμων, εξέδιδαν τέτοια ομόλογα για να καλύπτουν τις ανάγκες τους, να πληρώνουν το στρατό κ.λπ., αλλά αργότερα αυτά τα ομόλογα άρχιζαν να τοκίζονται κανονικά και να παίρνουν άλλες μορφές.

Lets link U.K.

Μέχρι το 1990 στη Μεγάλη Βρετανία υπήρχαν πολλά τέτοια τοπικά συστήματα, φυσικά μη κυβερνητικά, που χρησιμοποιούνταν από διάφορες ομάδες ανθρώπων, με πολλά ή λιγότερα μέλη η κάθε μία. Υπήρχαν τέτοια συστήματα ακόμα και σε ομάδες μόλις 50 ανθρώπων που συναλλάσσοντανμέσω αυτών μεταξύ τους, ανταλλάσσοντας υπηρεσίες. Πολλές τέτοιες ομάδες υπάρχουν και στις μέρες μας, αν και το 1991 η Liz Shephart κατάφερε να ενώσει όλα αυτά τα σωματεία σε ένα εθνικό και δημιούργησε το πρώτο επίσημο σωματείο LETS στον κόσμο. Δημιουργήθηκε καταστατικό, μηχανογράφηση και ό,τι άλλο χρειάζεται ένας «οικονομικός οργανισμός» στις μέρες μας. Κάποιες μικρές ομάδες όμως, φοβούμενες ότι η μηχανογράφηση θα καθυστερούσε τη βοήθεια στα μέλη, λειτουργούν ακόμα αυτόνομα και χωρίς μηχανογράφηση. Την ίδια εποχή, ο Gay Dauncey έγραψε το πρώτο βιβλίο για τα LETS κάνοντας πάρα πολύ κόσμο, που δεν γνώριζε την ύπαρξη αυτών των συστημάτων, να ενδιαφερθεί και να ενταχθεί στο σύστημα, με αποτέλεσμα τα μέλη να πληθαίνουν μέρα με τη μέρα. Η Liz Shephart, οργανώνοντας όλες αυτές τις ομάδες σε εθνικό επίπεδο, προσπάθησε και τελικά κατάφερε τα κάτωθι αποτελέσματα.

1) Να αναπτύξει αποτελεσματικά, κατάλληλα για κάθε περιοχή και λειτουργικά συστήματα LETS.

2) Να παράξει πηγές πολιτισμού, όπως το θέατρο και να δώσει τις κατάλληλες συμβουλές στα μέλη του συστήματος.

3) Να προωθήσει τα συστήματα LETS ώστε να ενεργοποιήσουν ξανά τοπικές κοινότητες που υπέφεραν από ανεργία και είχαν χάσει την τοπική παραγωγή των αγαθών.

4) Να βοηθήσει τα τοπικά γκρουπ να κατανοήσουν τους κανόνες του συστήματος, τα πρότυπα που θα έπρεπε να ακολουθήσουν και την πρακτική των συστημάτων.

5) Να χειριστεί στρατηγικές, νομικά θέματα, καθώς και διεθνή θέματα που θα προέκυπταν.

Την ίδια άλλωστε στιγμή το 1990, αυτά τα συστήματα αναπτύσσονται σε όλες τις αγγλόφωνες χώρες, όπως στην Αυστραλία, στον Καναδά και στην Αμερική, αλλά εξαπλώνονται σχεδόν και σε ολόκληρη την Ευρώπη, καθώς και στην Ιαπωνία και την Ινδία.

Η λειτουργία του συστήματος LETS

Η αρχή γίνεται από μια ομάδα ανθρώπων που αποφασίζει να δημιουργήσει ένα σύστημα. Καταγράφει τις ικανότητες των μελών και τις ανάγκες που έχουν. Κάποιος είναι ηλεκτρολόγος, κάποιος είναι υδραυλικός, ζωγράφος, γιατρός και ό,τι άλλο επάγγελμα υπάρχει στην ομάδα. Κάποιοι από αυτούς, όμως, έχουν και αυτοκίνητο και μπορούν να μεταφέρουν ανθρώπους σε διάφορους προορισμούς, ή έχουν ελεύθερο χρόνο να προσέξουν το παιδί κάποιου, ή ακόμα και να πληρώσουν λογαριασμούς, που κάποιος δεν έχει το χρόνο να τρέξει να πληρώσει. Ολα αυτά καταγράφονται, όπως και ο χρόνος που μπορεί κάποιος να δώσει τις υπηρεσίες του και κάθε μέλος ξέρει σε ποιον μπορεί να απευθυνθεί και να ζητήσει μια υπηρεσία. Ενα μέλος μπορεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του το απόγευμα, αν εργάζεται το πρωί, ενώ ένα άλλο εργάζεται βράδυ και υπηρετεί το σύστημα το πρωί. Εδώ πρέπει να πούμε ότι κάθε μονάδα LETS ισούται με το τοπικό νόμισμα. Στην Αγγλία έχει την αξία της λίρας, στην Αμερική του δολαρίου και στην Ευρώπη του ευρώ. Οι διαφορές όμως είναι πολλές. Τα LETS δεν τοκίζονται, δεν παράγουν πληθωρισμό, δεν δίνουν κέρδος. Δεν μπορείς να γίνεις πλούσιος με τα LETS.

Για να το καταλάβουμε καλύτερα αυτό, ας υποθέσουμε ότι ένα μέλος του συστήματος θέλει να πάει στο αεροδρόμιο και καλεί ένα ταξί. Θα πληρώσει ένα ποσόν που περιέχει και το κέρδος του αυτοκινητιστή που τον μεταφέρει. Αν όμως καλέσει ένα μέλος του συστήματος LETS, χρεώνεται σε LETS, αλλά μόνο τη βενζίνη που έκαψε το αυτοκίνητο, κάτι που γνωρίζουν τα μέλη, γιατί στο βιβλίο που έχουν, αναφέρεται ακόμα και πόση βενζίνη καίει το συγκεκριμένο αυτοκίνητο και θα ανταποδώσει αυτό το ποσόν με μια εργασία ανάλογης αξίας, όχι αναγκαστικά σε αυτόν που του πρόσφερε την υπηρεσία, αλλά σε όποιο μέλος του συστήματος έχει ανάγκη τις ικανότητές του.

Ας υποθέσουμε, ακόμα, ότι μια χήρα γυναίκα, που ζει με μια μικρή σύνταξη, έχει πρόβλημα με τα υδραυλικά του σπιτιού της και δεν έχει τα χρήματα να πληρώσει κάποιον υδραυλικό. Ερχεται ένα μέλος του συστήματος και κάνει τη δουλειά και η γυναίκα χρεώνεται και θα αποπληρώσει κάνοντας κάποιες δουλειές σε κάποια μέλη του συστήματος. Μπορεί να μαγειρέψει για κάποιους, ή να διαβάσει και να προσέξει τα παιδιά κάποιων άλλων. Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι κάθε υπηρεσία έχει διαφορετική αξία. Οταν καλέσεις κάποιον να βάψει το σπίτι σου ή να φτιάξει μια βλάβη στο αυτοκίνητό σου, δεν την ξεχρεώνεις με το να προσέξεις μία ώρα το παιδί κάποιου.

Με τα LETS, απλά κρατάς ζωντανό το εισόδημά σου, δεν πληρώνεις το κέρδος που θέλουν οι επαγγελματίες και φυσικά εξαφανίζεις από τη ζωή σου όλους τους κρυφούς και φανερούς φόρους που υπάρχουν παντού. Μια πρόσφατη γερμανική έρευνα έδειξε ότι οι φόροι, που κρύβονται παντού, φτάνουν στο 75% του ενοικίου που πληρώνουμε για ένα καλό σπίτι.

Αλλες έρευνες αναφέρουν ότι αν μπορούσε το 0,3% από τους τόκους που εισπράττουν οι τράπεζες να επιστραφεί στους ανθρώπους, θα είχαμε μια τρομερή ανάπτυξη από μικρές βιώσιμες επιχειρήσεις, που θα έκαναν πολλές περιοχές, που τώρα χάνονται από τη μετανάστευση, να ζουν και να αναπτύσσονται παραγωγικά. Μια άλλη έρευνα έδειξε ότι 30.000 παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο μόνο από πείνα, αποτέλεσμα της οικονομίας όπως λειτουργεί. Στο σύστημα LETS μπορείς να μπεις χωρίς κανένα κεφάλαιο, μπορείς να ξεκινήσεις από το μηδέν.

Τα LETS δεν εκδίδονται από κάποια τράπεζα, αλλά από το ίδιο το άτομο κατά τη διαδικασία της συναλλαγής και του εμπορίου. Αυτό κάνει τα LETS να ξεχωρίζουν από όλες τις άλλες μορφές συναλλαγής. Στην πραγματικότητα έχεις ένα μπλοκάκι όπου καταγράφονται πόσα LETS κοστίζουν οι υπηρεσίες που προσφέρεις και που δέχεσαι και αυτό, μετά, μεταφέρεται και καταγράφεται στην «τράπεζα» του συστήματος. Το σύστημα είναι ένας τέλειος ενδιάμεσος μεταξύ της προμήθειας υπαρκτών αγαθών και της ζήτησης. Τα μέλη σε τακτά χρονικά διαστήματα κάνουν συνελεύσεις για διάφορα θέματα και έχουν το δικαίωμα να διαγράψουν κάποιο μέλος, αν αυτό δεν ανταποδίδει τις υπηρεσίες που δέχεται.

Πρέπει ακόμα να αναφερθεί ότι το LETS δεν ανταλλάσσεται με χρήματα. Οσοι χρησιμοποιούν το σύστημα, δεν αφήνουν το τοπικό νόμισμα και τις δουλειές τους, αλλά έχουν έναν παράλληλο δρόμο, που βοηθάει το εισόδημά τους και στην πράξη είναι σαν να γίνεται μεγαλύτερο.

Το LETS στην πράξη

Οι άνθρωποι, που ζουν μέσα σε αυτό το σύστημα, υποστηρίζουν ότι εκτός από τη βοήθεια που έχουν, το σύστημα βοηθάει πολύ και το περιβάλλον. Κάνοντας τις τοπικές κοινωνίες να παράγουν τα δικά τους αγαθά, γλιτώνουν την άσκοπη μεταφορά προϊόντων και τη μόλυνση που συνεπάγεται, ενώ προστατεύεται το τοπικό νόμισμα, γιατί οι κάτοικοι ξέρουν ακριβώς τι αγαθά έχουν και δεν υπάρχουν μεγάλες εισαγωγές.

Στη Νότια Αγγλία μάλιστα, στο νησί Ασκοτ, οι κάτοικοι ζουν σχεδόν αποκλειστικά με το σύστημα LETS. Ομως συναντάμε πια αυτό το σύστημα ακόμα και στις μεγαλύτερες πόλεις, δηλαδή μιλάμε για ένα φαινόμενο που πλέον δεν αφορά μόνο κάποιες τοπικές κοινωνίες, αλλά ολόκληρες χώρες. Ολο και περισσότερα μαγαζιά στις μεγάλες πόλεις δέχονται πλέον τα LETS, κάτι που είναι πολύ σημαντικό για τη γιγάντωση του συστήματος και τρανό παράδειγμα είναι τα σουπερμάρκετ Tesko, μια τεράστια αλυσίδα σε όλη την Αγγλία, που δέχεται να πληρώνεται με LETS.

Η διαφορά που υπάρχει εδώ, είναι ότι τα αγαθά που αγοράζεις σου κοστίζουν όσο κοστίζουν και με το νόμισμα της χώρας. Δεν γλιτώνεις με λίγα λόγια το φόρο, αλλά τον πληρώνεις σε LETS αντί για ευρώ. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα και τον Poul Volker, πρώην πρόεδρο του αμερικανικού ομοσπονδιακού αποθέματος, είναι πιο εύκολο να βγάλεις χρήματα με «χαρτί που κυνηγάει χαρτί», παρά να επενδύσεις σε αγαθά και υπηρεσίες. Αυτό ακριβώς είναι που δεν θέλουν τα μέλη του LETS. Υποστηρίζουν, και ίσως όχι άδικα, ότι ο κόσμος έχει παρασυρθεί από την αξία του χρήματος για το χρήμα και ξεχνάει τις υπηρεσίες για τον άνθρωπο και την ανθρωπότητα συνολικά. Το κεφάλαιο είναι εκτός ελέγχου τοπικά και παγκόσμια και θα έπρεπε, λένε, να γυρίσουμε στις πραγματικές αξίες των υπηρεσιών και των αγαθών που παράγουμε.

Ο άκρατος ανταγωνισμός οδηγεί τον πλανήτη σε αδιέξοδα και αδυνατεί να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα και τα προβλήματα του κόσμου. Κάθε μέρα σχεδόν, σε κάποιο μέρος στον πλανήτη, ζούμε και από ένα οικονομικό κραχ. Παρακολουθούμε το ψηφιακό χρήμα να πηγαίνει από τη μία οθόνη κάποιου υπολογιστή στην άλλη, χρήμα που στην ουσία δεν υπάρχει και μπορεί ανά πάσα στιγμή να καταρρεύσει ολόκληρο το οικονομικό σύστημα. Κανένας δεν μπορεί να το ελέγξει και όλοι οι οικονομικοί μάνατζερ είναι νευρικοί και αναρωτιούνται αν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση.

Οι άνθρωποι του LETS δεν υποστηρίζουν ότι βρήκαν το φάρμακο για κάθε αρρώστια του πλανήτη, αλλά πιστεύουν ότι με το σύστημά τους δίνουν εργασία και πόρους στις τοπικές οικονομίες χωρίς να χρειάζονται εξωτερικά κεφάλαια, καθώς και αναζωογόνηση τοπικών προϊόντων για τις τοπικές ανάγκες. Πρέπει τέλος να αναφέρουμε ότι υπάρχει καταστατικό που κάθε μέλος μπορεί να έχει, γίνονται συνελεύσεις και κάθε άλλη νόμιμη ενέργεια που έχει κάθε σωματείο και, τέλος, κάθε μέλος έχει μία ψήφο. Απαγορεύεται να γίνει κερδοφόρος επιχείρηση και κανένα μέλος δεν πρέπει να κερδίσει μέσα από αυτή τη διαδικασία. Οι κυβερνήσεις προσπαθούν να βρουν κάποιον τρόπο να καταφέρουν να φορολογήσουν αυτό το σύστημα, αλλά οι άνθρωποι που το έφτιαξαν, έχοντας την πείρα από παλαιότερες προσπάθειες, καλύφθηκαν νομικά σαν αστικές μη κερδοσκοπικές οργανώσεις και έκαναν εφοριακούς, τραπεζικούς και πολιτικούς να τραβάνε τα μαλλιά τους.

Το κράτος μπορεί να φορολογήσει μόνο το μισθό των ανθρώπων που έχουν αναλάβει τη μηχανογράφηση του συστήματος και κάποιες άλλες εργασίες, όπως τα έντυπα που εκδίδονται. Ενα κόστος όμως που καλύπτεται από τη συνδρομή των μελών, που ανέρχεται από 2,5-10 λίρες.

Στην Ελλάδα δεν έχει αναφερθεί, ή τουλάχιστον δεν γνωρίζω αν έγινε ποτέ μια τέτοια προσπάθεια, αλλά με τη φτώχεια και την ανεργία που βλέπω γύρω μου, καλό είναι να μην παραξενευτεί ο υπουργός Οικονομίας, αν μια μέρα δούμε και εδώ να αναπτύσσονται τέτοια συστήματα.

Από τον ΧΡΙΣΤΟ ΛΟΓΑΡΙΔΗ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 09/06/2007

[Atkins]

doctormarkon εξοχο ποστ!
με βοηθησε πολυ(θα δεις πιο κατω να ξαναπερασω σε λογια ξεχασμενες μου πεποιθησεις νιωσιματα)

προσωπικα ειχα ξεχασει τι δυνατοτητα ανταλαγης(μου ειχε πει ενας γνωστος οτι απο ενα σαιτ ενα τυπος απο μια καρφιτσα που αναλαξε μονο αυτο κινητο δεν πηρε στο τελος)

προσφατα ενας γνωστος ηλεκτρολογος μου κοιταξε κατι ρευματα και εγω του εγραψα καποιες ταινιες


[θα πλατιασω λιγο εως ξεφυγω παρακατω απο το θεμα],
ωρες ωρες αναλογιζομε( επηρεαζομαι συναισθηματικα..μεχρι συντριβης οταν δω στο δρομο κλπ ανθρωπους αστεγους),οτι δεν θα επρεπε να ανθρωπος που να μην εχει τα βασικα!..(αναλογιστιτε ποσοι ανθρωποι υποφερουν μια καθημερινη κολαση σε τοσες χωρες ,σε τοσα εθνη,ακομα και το νερο..ειναι δηλητηριο για αυτους!

αλλα και σε πιο αναβαθμισμενες περιοχες του πλανητη,
δεν θα επρεπε ακομα και να χαροπαλευει ,οταν ειναι μαλιστα προθυμος να δουλεψει ακομα και 12 η χ ωρες ,αντι αυτου να καταληγει φυλακη -επειδη τον επνιξαν τα χρεη στην εφορια και ικα κλπ
αφου ματαια οσο και να παλεψε π.χ. το μαγαζακι δεν απεδιδε(πριν 3 χρονια ειχα αδερφη της μανα μου και φυσικα υπαρχουν αμετρητα παραδειγματα σε ολοκληρο τον κοσμο-δεν μιλαμε για λαμογια,για απλους ανθρωπους που εκαναν λαθος υπολογισμο και χρωστανε ..σε δημοσια ιδρυματα)

δουλεια του καθε κρατους, θα ηταν να μην υπαρχουν καν αποροι

και να δινει εργασια σε ολους,να δημιουργει εργασια!..(δεν ειναι το θεμα ισως η εργασια-αλλα πχ. πολλα κρατη εχουν υπεθριους χωρους ανεκμεταλευτους κλπ
μπορουν να καλλιεργηθουν και να ζησουν αποροι ,μετασταναστες η ατομα που εχουν κανει λαθη με τον εαυτο τους οικονομικα(οπως πριν-οχι λαμογια) και οχι να καταληγουν φυλακη επειδη αποτυχαν
ας δουλευουν για αλλους,ας γεμιζουν αγονες η ξεχασμενες εκτασεις και ας καλλλιεργουν γη η ας παραγουν κοινωνικη εργασια η τετοιες εφαρμογες-δεν το αναπτυσω να μην πολυπλατιασω)..

τεσπα αυτο που θελω να πω ,ειναι οτι το θεμα ειναι ηθικο -στην βαθυτερη εννοια πνευματικο-αφου λεμε οτι δεν εχουν συνηδειση (απο αυτους που δοιηκουν μεχρι τους εχοντες νουμερα που προκαλουν ζαλαδα !..

οταν δεν εχεις συνειδηση,ολα μπορουν να συμβουν,μπορεις να φερθεις χειροτερα και απο ζωο(αυτο εχει ενστικτο,η αρνητικη φαντασια ειναι πιο απροβλεπτη και καταστροφικη και ειναι ανθρωπινη καθημερινοτητα )


οσο δεν αλλαζει η πνευματικη οπτικη,οι εφαρμογες/πρακτικες/συμπεριφορες/συνηθιες της ζωης θα ειναι αυτες
και το χειροτερο θα φαινετε
λογικο το συστημα(οχι το φιλελευθερο η καποιο αλλο,αλλα αυτο που δεν υπολογιζει την ανθρωπινη ζωη )

η μαλλον την υπολογιζει

(ο υπολογισμος υπο την λειτουργια της σκεψη ακομα και της κριτικη σκεψης,αναλυση σκεψεων και συμπερασματων και ολα αυτα εχουν την ιδια γευση - ειναι εγκεφαλικη λειτουργεια,(αν δεν υπαρχουν ηθικοι πνευματικοι κανονες να μπαινουν και αυτη στην μηχανη της σκεψης στην χειροτερη), απαιτητε συναισθηση απο την καρδια μας για νιωσουμε την σημανει ανθρωπινη πεινα π.χ. (γιατι ειμαστε τριμυαλα οντα
με καρδια και σωμα εκτος του εγκεφαλου-
οι σκεψεις μαλιστα δημιουργουντε στο φλοιου του και οχι στο συνολο, ειναι αυτες οι υπολογιστικες σκεψεις ακομα και τις πιο λαμπρης οικονομικης αναλυσης..>
η καρδια εκεινη την ωρα τι λεει?....εχει αποκοπη? )