Σκέψου - Δεν είναι παράνομο.

[doctormarkon]

Βρήκα ένα καταπληκτικό άρθρο σε ένα blog από άγνωστο και θέλω να το ανεβάσω και δω

Μεγάλωσες με την λογική να ενταχθείς σε ένα σύστημα. Όλη η πορεία της ζωής σου, εξαρτήθηκε από την αποδοχή των υπολοίπων. Δεν έδρασες ποτέ μόνος σου. Γιαυτό το μοτό της ζωής σου ήταν πάντα "αρκεί να περνάμε καλά". Δεν κατάλαβες ποτέ την έννοια της τιμωρίας, της δικαιοσύνης και του δημόσιου διαλόγου. Γεννήθηκες κομφορμιστής γιαυτό αγαπάς να βλέπεις διαφημίσεις, big brother και ειδήσεις. Αυτό που κρύβεται πίσω από το.....
κίνημα του "δεν πληρώνω" λες είναι η λαϊκή οργή, κάποιοι τσαμπατζήδες ,μια προβοκάτσια ή η αριστερά.
Σκέφτηκες μήπως ποτέ την αληθινή σημασία του δημόσιου χώρου; Αναρωτήθηκες άραγε για την ποινικοποίηση του; Κάθησες ποτέ να πιεις την μπύρα σου σε ένα πάρκο χωρίς ενοχή ; Σήμερα αν το σκεφτείς καλά, ό,τι δεν πληρώνεται είναι ένοχο. Κρύβει πίσω του μια αντιδραστική ιδεολογία. Και αντιμετωπίζεται με καταστολή, περιθωριοποίηση, κράξιμο και απόρριψη. Μόνο το επί αντιτίμου είναι αξιοπρεπές. Πόσο νομίζεις ότι αυτή η λογική ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα;
Το σύστημα που ζεις, σε θέλει κομφορμιστή. Η ριζοσπαστικοποίηση της δράσης σου αποτελεί μια ξένη νοοτροπία για την Ελλάδα. Σου αρέσουν τα κουτσομπολιά και ασχολείσαι με το lifestyle.Αποκωδικοποίησες ποτέ αυτά τα μηνύματα; Έχεις μια άλλη πρόταση να μας πεις εκτός από το "δε γαμιέται; οκ έτσι είναι τα πράγματα; "Αναρωτήθηκες ποτέ ότι αυτό είναι απλά η βάση για την διαιώνηση της κατάστασής; Γιατί είναι τόσο δύσκολο να καταλάβεις, ότι όλο το marketing και η διαφήμιση στηρίζεται σε αυτή την επιφαινόμενη ευδαιμονία σου; Αν δεν φαινόσουν τόσο άνετος και τόσο εύκολος, νομίζεις θα επιβίωναν όλοι αυτοί σε βάρος σου;
Γιατί αρκείσαι στα ελάχιστά; Πώς μπορείς να είσαι τόσο συντηριτικός; Κοίτα γύρω σου τους νέους, πόσο αδιάφοροι και προβλεπόμενοι είναι. Πόσο άνετα εκμεταλλέυσιμοι και όσο ευάλωτοι στην κυρίαρχη ιδεολογία της συντήρησης. Άκουσες χθες τον Πρωθυπουργό σου να "αντιδρά" στο ξεπούλημα της χώρας σου. Τι κατάλαβες από αυτές τις δηλώσεις; Αν φωνάζεις για ένα ντοκιμαντέρ, για μια μείωση στο μισθό σου γιατί δεν φωνάζεις για αυτά που καθορίζουν την μοίρα μας;
Πριν λίγες μέρες δύο ειδήσεις περάσαν στα "ψιλά". Η πρώτη ήταν η επέτειος για το θάνατο του Ν. Καββαδία και η δεύτερη πως στις 8 Φλεβάρη. ήταν η παγκόσμια μέρα για το φόβο. Σκέφτηκες ποτέ πόσο επαναστατικός ποιητής ήταν ο Καββαδίας; Νομίζεις ότι έιναι ο ποιητής της θάλασσας; Τότε γιατί δεν τον διδάχθηκες ποτέ στο σχολείο που πήγες; Φοβάσαι; Πόσο δυνατά μπορεί να σε εξορίσει ο φόβος σου; Μέχρι που θα έφτανες για να μη φοβάσαι; Πολύ μακρυά. Και αυτό είναι το πρόβλημα με αυτούς που σε θέλουν αδιάφορο και υπνωτισμένο από την mainstream λογική της παγκόσμιας "ενότητας".
Η αναγεννητική καταστροφή και η αντίδραση, αφού εξορίστηκαν για αιώνες από την νόμιμη πολιτική δράση, έφτασαν να θεωρούνται τρομοκρατικές πρακτικές. Σκέφτηκες γιατί; Πόσο περισσότερα μπορείς να ανεχθείς; Στριμώχθηκες στα προάστια, φοβήθηκες και το καταλάβανε. Εκτός από τον Κολοκοτρώνη είχες άλλους παιδικούς ήρωες; Δεν σε πιστεύουν όταν φωνάζεις για κάτι που δεν γνωρίζεις. Σε πιστεύουν και σε υπολογίζουν μόνο όταν ξέρεις, γνωρίζεις και έχεις άποψη. Και τότε μόνο, σε φοβούνται κιόλας.

[Blue Ice]

Σε μερικά συμφωνώ, σε μερικά όχι

Συμφωνώ στο ότι κυριαρχεί το 'να περνάμε εμείς καλά' και πως η νεολαία είναι απαθέστατη και παραδομένη στην χειραγώγηση.

Από εκεί και πέρα δεν καταλαβαίνω γιατί παρουσιάζεται ως κακό η ανάγκη να είσαι αποδεκτός από τους υπόλοιπους. Είναι η ανθρώπινη φύση, είναι ανάγκη που βρίσκεται στη φύση όλων των ζώων που ζουν ομαδικά...

Το "δεν πληρώνω" είναι όντως η λαϊκή οργή για την κοροϊδία που υφιστάμεθα. Αν οι δημόσιοι δρόμοι ήταν όπως έπρεπε να είναι δεν θα υπήρχε τέτοιο κίνημα. Τώρα αντιδρούμε γιατί οι εισφορές μας καταλήγουν σε λογαριασμούς ολίγων αντί στην βελτίωση των δημόσιων χώρων.

Επίσης δεν καταλαβαίνω γιατί ειναι κακό να έχεις τον Κολοκοτρώνη ως παιδικό ήρωα... Μήπως επειδή σε κάνει να αγαπάς το έθνος σου;;

[ArELa]

Κι εγώ μπορεί να έχω επιμέρους διαφωνίες, αλλά έχω κυρίως μια ικανοποίηση βλέποντας ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα μιας "αφύπνισης" που αρχίζει να ενεργοποιεί πολλά μυαλά αλλιώς.

Θα πιαστώ απ'τη λέξη "κονφορμισμός" που είπε, γιατί θεωρώ σημαντικότατη αυτή τη διαδρομή στο κείμενο. Κονφορμισμός (conformism) σημαίνει "συμμόρφωση", και νιώθω πως αυτό είναι ένα επίκτητο χαρακτηριστικό της ανθρωπότητας, που την έχει αναχαιτίσει για χιλιετηρίδες ως ο μεγαλύτερος ανασταλτικός παράγοντάς της... Κάνοντας μια γρήγορη ανασκόπηση, διαπιστώνω πως παρά τα όποια λάθη (πολλά) και ελαττώματά μου (επίσης πολλά), αυτό το "κακό χούι" δεν αποτελούσε κομμάτι της περσόνας μου. Τουλάχιστον όχι στο βαθμό που να κυριαρχήσει απόλυτα στο πνεύμα μου. Αν και στα άγουρα νιάτα μου, δεν είχα τις γνώσεις και τις επιγνώσεις για να στηρίζω σε απόλυτα συνειδητό βαθμό τον αντικονφορμισμό μου, τουλάχιστον τον άφηνα να καλλιεργείται και να εκδηλώνεται σε διάφορες εκφάνσεις της ζωής μου. Από τις σχέσεις μου με τον περίγυρο, στη δουλειά μου, μέχρι τις σχέσεις μου με ερωτικούς συντρόφους, μέχρι και την πολιτική μου άποψη... Στα ωριμότερα...νιάτα μου ( σιγά μην πω "γεράματα"... ) έχω βάλει και συγκεκριμένα αίτια στον αντικονφορμισμό μου. Αυτό που παρατηρούσα κάθε φορά που τον εκδήλωνα, ήταν πολλές και έντονες οι αντιδράσεις. Ακόμα και στα ΙΔΕΟ, όταν προσπάθησα ν'αλλάξω το νικ (προ τριετίας) μου σε "αντικονφορμίστρια", κλώτσησαν όλοι... κι έτσι το επανέφερα στο ΑρΕΛα.

Κι όμως, τελευταία, δεν αντιμετωπίζω (παρά ελάχιστη) αντίδραση αν δηλώσω αντικονφορμίστρια (μη συμμορφούμενη δηλαδή). Αυτό το βρίσκω πολύ παρήγορο γιατί καταδεικνύει μια μαζική μεταστροφή στη σκέψη... στον τρόπο που αντιμετωπίζονται τα πράγματα. Λες κι επηρεάζεται πλέον καταλυτικά και το συλλογικό ασυνείδητο από κάτι...
Πολύ περισσότερο παρήγορο κι ενδεικτικό της μεταστροφής που λέω, βρίσκω φυσικά σε όλες τις εκφράσεις/καταθέσεις/αναρτήσεις που εμφανίζουν ένα σκεπτικό αντικονφορμιστικό κι στην ουσία του το παραπάνω μήνυμα, τέτοιο είναι. Ή μια φιλότιμη προσπάθεια να σπάσουν τα δεσμά του κονφορμισμού τέλος πάντων... Όσο περισσότερες τέτοιες καταθέσεις βλέπω, τόσο χαίρομαι και αισθάνομαι πως δεν χάθηκαν όλα... Πως ο άνθρωπος βγήκε από σκοτεινότερα μονοπάτια στο παρελθόν, και πως θα βγει κι από αυτό.

[doctormarkon]

Ουτε κι εγώ συμφωνώ σε όλα και αυτό δεν είναι αναγκαίο αλλά αυτό το άρθρο δείχνει προβληματισμό πάνω σε κάποια πράγματα που μάθαμε να θεωρούμε αυτονόητα και ένα ολοκληρωμένο τρόπο σκέψης.

Βέβαια δεν έχω δει κανένα παιδί να έχει ως παιδικό ήρωα τον Κολοκοτρώνη αλλά έχω δει πολλά να έχουν το Ρουβά ως παιδικό ήρωα. Ο Κολοκοτρώνης είναι ο μόνος που ξέρουν και για τους άλλους πλήρη άγνοια. Α και τον Καραισκάκη ξέρουν αλλά όχι σαν ήρωα του 21 αλλά ως γήπεδο του Ολυμπιακού. Πρόκειται για ένα σύστημα που πλασσάρει Ρουβάδες και άσσους του ποδοσφαίρου σαν παιδικούς ήρωες.

Σκέφτηκες μήπως ποτέ την αληθινή σημασία του δημόσιου χώρου; Αναρωτήθηκες άραγε για την ποινικοποίηση του; Κάθησες ποτέ να πιεις την μπύρα σου σε ένα πάρκο χωρίς ενοχή ; Σήμερα αν το σκεφτείς καλά, ό,τι δεν πληρώνεται είναι ένοχο. Κρύβει πίσω του μια αντιδραστική ιδεολογία. Και αντιμετωπίζεται με καταστολή, περιθωριοποίηση, κράξιμο και απόρριψη. Μόνο το επί αντιτίμου είναι αξιοπρεπές. Πόσο νομίζεις ότι αυτή η λογική ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα;

Όσο και αν πω ότι είμαι αντικονφορμίστρια η παραπάνω παράγραφος που ρίχνει σφαλιάρες και μούτζες.
Κι εγώ αισθάνομαι ενοχές όταν πίνω καφέ και κάνω τσιγάρο σε ένα πάρκο ή σε ένα δημόσιο χωρο. Το παγκάκι βγάζει καρφιά και το πάτωμα βουλιάζει βλέπω φαντάσματα να με κράζουν.
Ότι δεν πληρώνεται είναι ένοχο και για μένα. Ξέρω ότι είμαι λάθος. Αλλά δεν ξέρω γιατί νιώθω τόσο άσχημα και αμήχανα.
Στα....................................πρώιμα νιάτα μου πηγαίναμε με παρέα συμμαθητών στα πάρκα και στις πλατείες παίρναμε μπύρες από το περίπτερο και καθόμασταν στα παγκάκια. Αλλά όταν ένας υποψήφιος γκόμενος με πήγαινε στο παγκάκι με πορτοκαλάδα από το περίπτερο βιαζόμουν να τον χαρακτηρίσω λεχρίτη και γύφτουλα

Όποιος παντρευόταν χανόταν από την παρέα
Μετά το γάμο οι φίλοι χάθηκαν.
Όσοι φίλοι ήταν επίσης παντρεμένοι χάθηκαν και αυτοί.

Γιατί?

Την απάντηση την έδωσαν μερικοί από αυτούς και ήταν πάντα οι ίδια απάντηση.

"Τα βγάζουμε δύσκολα πέρα και το πρώτο που κόψαμε είναι η κοινωνική ζωή"

Όντως οι κοινωνικές σχέσεις έγιναν κάτι που στοιχίζει. Όλα περιστρέφονται γύρω από το φαι και τα λεφτά.
Στο κλαμπ των "εντελώς παντρεμένων" μαθαίνουν να κλείνουν το ρήμα "να βγάλω την υποχρέωση......να βγάλεις την υποχρέωση........να βγάλει την υποχρεώση" σε όλους τους χρόνους και τις εγκλίσεις.

Αν δεν πληρώσεις δεν επιτρέπεται να έχεις καμμία κοινωνική σχέση ή φιλία, αλλά και αυτές που έχεις στηρίζονται περισσότερο σε μία αμοιβαία συναλλαγή άχρηστων πραγμάτων και γλυκών που παχαίνουν και λιγότερο σε κάτι ουσιαστικό.

Μέχρι χθες έμοιαζαν όλα δεμένα με έναν αόρατο σπάγκο που όσο και να ήθελα να τον κόψω δεν έβρισκα κανένα σημείο που να μπορεί να γίνει μία αρχή.

Μερικές φορές αναρρωτιέμαι αν μέσα από όλο αυτό το αίσχος της τεχνητής κρίσης μπορεί να βγεί κάτι θετικό.
Να γίνει δηλαδή μία αποδόμηση αυτής της κονφορμιστικής συνειδησης και να επαναδομηθεί σε άλλες βάσεις.

Σε αυτό ίσως βοηθήσει το κίνημα δεν πληρώνω. Ίσως πάψει να υπάρχει ενοχή σε ότι δεν πληρώνεται και μαζί να πάψει να υπάρχει ντροπή στο "Δεν έχω".

[ArELa]

Εχω δει/διαβάσει Ο,ΤΙ υπάρχει στο νετ για τον Αλεξ Κόλιερ. Απ'όλη τη διαδρομή του, (η οποία με συναρπάζει ΚΑΙ με βοήθησε να διευρύνω λίγο παραπάνω ορίζοντες) δύο ατάκες μου'μειναν όπως του τις είπαν (κατά τους ισχυρισμούς του) οι Ανδρομέδιοι και τον σημάδεψαν κι αυτόν.

Η πρώτη ήταν το "The love that you withhold is the pain that you carry" = η αγάπη που κατακρατάς είναι ο πόνος που κουβλάς (άσχετο με το παρόν, απλά το λέω)

και η άλλη (σχετικότατη με αυτό που έθεσες δοκτορέσσα) "we will never understand why you have to pay, for living on a planet that you were born on" = γιατί πρέπει να πληρώνετε για να ζείτε σ'έναν πλανήτη στον οποίο γεννηθήκατε.


Περιττό να πω ότι μου'κανε "ζντιιιιιιν" αυτή η λογική και μου'ριξε κι εμένα μια καλή χαρακιά, στο να απενοχοποιηθώ ΤΕΛΕΙΩΣ (όσα αχνάρια ενοχοποίησης μου είχαν μείνει). Στο βαθμό που τώρα όσο ποτέ άλλοτε γίνεται σαφές ότι η εξουσία ζει παρασιτικά από εμάς, κι όχι εμείς από το κράτος-ή τον πλανήτη, δε θα δίσταζα να τους κατακλέψω όπως και απ'όπου μπορώ- κι αν κάτι με αναχαιτίζει, είναι γιατί ξέρω πως και αυτά τα σπασμένα, οι συμπολίτες μου θα τα πληρώσουν κι όχι εκείνοι...

[doctormarkon]

Θα συμφωνήσω απόλυτα.

Γιατί πράγματα που πάντα ήταν δωρεάν γίνονται επί πληρωμή?

Και μεις όσο και να λέμε ότι είμαστε αντικονφορμιστές συνειδητά υπάρχουν αντανακλαστικές κινήσεις και συμπεριφορές που αποδεικνύουν ότι δεν είμαστε.
Λες και κάποιος ρυθμίζει το ρελαντί μας με αόρατο κατσαβίδι.

Οι παραλίες και οι θάλασσες είναι ένα θείο δώρο και ιδιαίτερα στην Ελλάδα που έχουμε το μεγαλύτερο μέγεθος ακτών στον κόσμο.

Αλλά πόσες φορές πλήρωσα για το μπάνιο έχω χάσει το λογαριασμό. Τα φιλέτα κλείνουν με κάγκελα και αφήνουν για την πλέμπα τα πιό βραχώδη σημεία όπου ο ένας είναι πάνω στον άλλο.

Οι νταβατζήδες των παραλιών είχαν αποθρασυνθεί τα τελευταία χρόνια.
Κάποιοι πήγαν για μπάνιο στη Βάρκιζα. Δεν είχαν αντίρρηση να πληρώσουν είσοδο αλλά δεν ήθελαν να πληρώσουν ομπρέλα και ξαπλώστρα ούτε να πάρουν πράγματα από την καντίνα. Πήραν λοιπόν την ομπρέλα από το σπίτι, τις καρεκλίτσες τους, το ψυγειάκι με το κολατσό και τις μπύρες αλλά όταν έφθασαν στην είσοδο τους περίμενε μία δυσάρεστη έκπληξη. Τους κράτησαν όλα τα υπάρχοντα στην είσοδο για να τα πάρουν όταν θα έφευγαν. Για να αναγκαστούν να πληρώσουν ομπρέλα ξαπλώστρα και καντίνα εκτός από την είσοδο. Ο κανονισμός της παραλίας απαγορεύει να εισέρχεστε με καρέκλες ομπρέλες και φαγητά.

Σε κάποες παραλίες υπάρχει αναρτημένη πινακίδα με αυτού του είδους τις απαγορεύσεις.

Προσπαθώ να μετρήσω κανόνες γραπτούς και άγραφους στους οποίους συμμορφωνόμαστε χωρίς να το καταλαβαίνουμε και με πιάνει πανικός.

Υπάρχουν και περιπτώσεις που η συμμόρφωση είναι αυτόματη, αντανακλαστική σχεδόν υποσυνείδητη.

[doctormarkon]

Εψαξα και βρήκα κάποια πράγματα στα οποία συμμορφωνόμαστε αντανακλαστικά χωρίς να ξέρουμε τι σημαίνουν. Χωρίς να ξέρουμε από που ξεκίνησαν και γιατί.

α) Τι το σοβαρό έχει η γραβάτα στους άνδρες και γιατί σε πολλούς χώρους είναι υποχρεωτικό να τη φοράνε?
Γιατί αυτός που δεν φοράει γραβάτα δεν είναι αποδεκτός και δεν θεωρείται σοβαρός? Γιατί η γραβάτα γίνεται ένα είδος εισητηρίου για πρόσβαση σε κάποιους χώρους?

β) Όταν λένε "βραδυνό ένδυμα" για γυναίκες εννοούν μία αμφίεση που δεν σου επιτρέπει ούτε να περπατήσεις (τακούνι στιλέτο), ούτε να οδηγήσεις (μακρύ φόρεμα πολλές φορές με ουρά) και τις περισσότερες φορές το βραδυνό ντύσιμο είναι βραδυνό "γδύσιμο" με την πλάτη έξω χειμώνα καιρό.

γ) Τι το επίσημο και σοβαρό έχει το λιλιπούτειο τσαντάκι που μετα βίας χωράει ένα πεντάευρο?

δ) Από που μας προέκυψε ο πληθυντικός ευγενείας? το σεις και το σας

γ) Γιατί πρέπει να προσφωνείς ανθρώπους που δεν γνωρίζεις καλά με το επίθετο και όχι με το μικρό τους όνομα?