Ο ΕΛΛΗΝΟΕΛΛΗΝΑΣ του Δ.Λιαντίνη

[Kostakis]

Από το βιβλίο του Δ. ΛΙΑΝΤΙΝΗ, «ΓΚΕΜΜΑ»

Κλάψε με, μάνα, κλάψε με,
Και πεθαμένο γράψε με.

Άκουσε λοιπόν, και μάθε το. Και κει που θα γυρίσεις, να το ειπείς και να το μολογήσεις. Η Ελλάδα είναι σβησμένη από τον κατάλογο των εθνών. Αν στείλει κάποτε στους ξένους κανένα παράπονο η κανένα παρακαλετό, το συζητούν πέντε δέκα άνθρωποι της διπλωματίας σε κάποιο γραφείο, και παίρνουνε την απόφαση, όπως εμείς παραγγέλνουμε καφέ στο καφενείο και στα μπιλιάρδα.
Αυτή είναι η εικόνα που έχουν οι ξένοι για την Ελλάδα. Κι ο σουλτάνος το γομάρι δεν ξέρει τι του γίνεται. Έτσι δεν είπε ο πασάς της Σκόντρας, όταν ακούστηκε ότι οι ραγιάδες σηκωθήκανε στο Μοριά; Τώρα γυρίστηκε η τάξη. Σουλτάνος είναι ο έλληνας πολιτικός.
Λάβε την σύγχρονη Ελλάδα σαν ποσότητα και σαν ποιότητα, για να μιλήσουμε με «κατηγορίες». Κι έλα να μας περιγράψεις τι βλέπεις.

Σαν ποσότητα πρώτα. Αν αντικρύσουμε τον πληθυσμό της γης σε κλίμακα μικρογραφική ένα προς πέντε εκατομμύρια, 1:5Χ106, θα βρούμε πως ο πληθυσμός του πλανήτη μας είναι ένα χωριό από χίλιους κατοίκους. Ανάμεσα σ’ αυτούς τους χίλιους οι έλληνες είμαστε δύο άνθρωποι, που τρεκλοπατάμε και αρκουδίζουμε μέσα στο πλήθος. Ζαλισμένοι και φουκαράδες ξετρέχουνε να συναντηθούν μεταξύ τους. Αν τα καταφέρουν να μη σκυλοφαγωθούν, ζητούν να συνεννοηθούν με τους άλλους. Σε μια γλώσσα που δε μιλιέται, λίγο πρικοιούλι, χρώμα τέτζερη αγάνωτου, ζουνάρι, βέλεσι, φούντα, κι αμάν αμάν. Σερβιτόροι και αγωγιάτες όλοι μας. Και κακοί σαράφηδες του μάρμαρου, του ήλιου, και της θάλασσας.

Σαν ποιότητα ύστερα. Είμαστε ένας λαός χωρίς ταυτότητα. Με μιά ιστορία που ο ίδιος τη νομίζει λαμπρή. Και απορεί, πως και δεν πέφτουν οι ξένοι ξεροί μπροστά στο μεγαλείο της.
Οι ξένοι όμως, σαν συλλογιούνται την ελληνική ιστορία, την αρχαία εννοώ, γιατί τη νέα δεν την έχουν ακούσει, και βάλουν απέναντί της εμάς τους νεοέλληνες, φέρουν στο μυαλό τους άλλες παραστάσεις. Φέρνουν στο μυαλό τους κάποιους καμηλιέρηδες που περπατούν στο Καρνάκ και στη Γκίζα. Τι σχέση ημπορεί νά’ χουν συλλογιούνται ετούτοι οι φελάχοι του Μισιριού σήμερα με τους αρχαίους Φαραώ, και το βασιλικό ήθος των πυραμίδων τους.
Την ίδια σχέση βρίσκουν οι ξένοι στους σημερινούς έλληνες με τους αρχαίους. Οι θεωρίες των διαφόρων Φαλμεράυερ έχουν περάσει στους φράγκους. Εμείς θέλουμε να πιστεύουμε ότι τους αποσβολώσαμε με τους ιστορικούς, τους γλωσσολόγους, και τους λαογράφους μας. Λάθος. Κρύβουμε το κεφάλι με το λιανό μας δάκτυλο.
Και βέβαια. Πως μπορούσε να γίνει αλλιώς, αφού ο μεγάς γλωσσολόγος Γ. Χατζιδάκις έλεγε αυτά που μας έλεγε, - ορθά- κι από την άλλη έβριζε το Σολωμό μας αγράμματο, και τη γλώσσα του σκύβαλα και μαλλιαρά μαλλιά.
Σχέση με τους αρχαίους έλληνες έχουμε εμείς, λένε οι γάλλοι, οι εγγλέζοι και οι γερμανοί. Εμείς, που τους ανακαλύψαμε, τους αναστυλώσαμε, τους εξηγήσαμε.
Για τους ευρωπαίους οι νεοέλληνες είμαστε μια δράκα ανθρώπων απρόσωπη, ανάμεσα σε βαλκανιλίκι, τουρκολογιά και αράπηδες. Ειμαστε οι ορτοντόξ. Με το ρούσικο τυπικό στη γραφή, με τους κουμπέδες και τους τρούλους πάνω από τα σπίτια των χοριών μας, με ακτινογραφίες σωμάτων και σκουληκόμορφες φιγούρες αγίων στούς τοίχους των εκκλησιών.
Οι ευρωπαίοι βλέπουν τους πολιτικούς μας να ψηφίζουν στή Βουλή να μπει το «ορθόδοξος» στην ευρωπαϊκή μας ταυτότητα, κατά τη διαταγή των παπάδων, και κοιτάζουν ανακατωμένοι και ναυτιάζοντας κατά το θεοκρατικό Ιράν και τους Αγιατολάχους.
Τέτοιοι οι βουλευτές μας, ακόμη και της Αριστεράς . «Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί (sic) εκατάστρεψαν το έθνος». Έτσι γράφει ο Παπαδιαμάντης.
Θέλεις νά `χεις πιστή εικόνα του νεοέλληνα; Λάβε το ράσο του γύπα και του κόρακα. Λάβε τις ασπιδωτές κοιλιές των ιερέων, το καλυμμαύκι Μακαρίου Β΄ της Κύπρου. Και τα γένεια τα καλογερικά, που κρύβουν το πρόσωπο, καθώς άκοσμοι αγκαθεροί φράκτες τους αγρούς. Και τις κουκουλωμένες καλόγριες, την άλλη έκδοση του φερετζέ της τούρκισσας, και έχεις το νεοέλληνα φωτογραφία στον τοίχο.


Απέναντι σε τούτη τη μελανή και γανιασμένη φοβέρα φέρε την εικόνα του αρχαίου έλληνα για να μετρήσεις τη διαφορά.
Φέρε τις μορφές των νέων σωμάτων, τις ευσταλείς και τις διακριτικές. Να ανεβαίνουν από την Ολυμπία και τους Δελφούς, καθώς λευκοί αργυρόηχοι κρότοι κυμβάλων. Τους ωραίους χιτώνες τους χειριδωτούς, και τα λευκά ιμάτια τα πτυχωτά και τα ποδήρη. Τα πέδιλα από δέρματα μαροκινά, αρμοσμένα στις δυνατές φρέρνες.
Φέρε την εικόνα που μας αφήσανε οι γυναίκες της αρχαίας Ελλάδας. Οι κοντυλογραμμένες, με τις λεπτές ζώνες, τον κυανό κεφαλόδεσμο, και το ζαρκαδένιο τόνο του κορμιού. Οι ελληνίδες του Άργους και της Ιωνίας, οι λινές και οι φαινομηρίδες. Τρέχουνε στα όρη μαζί με την Αταλάνδη. Και κοιμούνται στα κοιμητήρια σαν την Κόρη του Ευθυδίκου.
Όλες και όλοι στηριγμένοι χαρούμενα σε κάποια μαρμάρινη στήλη, σ’ ένα λιτό κιονόκρανο, σε μια κρήνη λευκή της Αγοράς. Με περίγυρα τους ωραίους γεωμετρημένους ναούς, αναπαμένους στο φως και στην αιθρία. Άνθρωποι, και θεοί, και αγάλματα ένα..
Όλα ετούτα, για να συγκρίνεις την παλαιή και τη νέα Ελλάδα, να τα βάλεις και να τα παραβάλεις. Και στήσε το φράγκο από δίπλα, να τα κοιτάει και να τα αποτιμά. Με το δίκιο του θα `χει να σου ειπεί: άλλο πράμα η μέρα και το φως, και άλλο η νύχτα και οι μαύροι βρυκολάκοι. Δε γίνεται να βάλεις στο ίδιο βάζο υάκινθους και βάτα.

Μέσα στη χώρα, στην παιδεία δαλαδή και την παράδοσή μας, εμείς περνάμε τους εαυτούς μας λιοντάρια, εκεί πού οι έξω από τη χώρα μας μας βλέπουνε ποντίκια. Θαρούμε πως είμαστε τα παιδόγκονα του Αριστοτέλη και του Αλεξάνδρου. Οι ξένοι όμως σε μας βλέπουνε τις μούμιες πού βρέθηκαν σε κάποια ασήμαντα Μασταβά. Γιατί;
Τα διότι είναι πολλά. Όλα όμως συρρέουν σε μια κοίτη. Σε μια απλή εξίσωση με δυό όρους και ένα ίσον. Είναι `τη: νεοέλληνες ίσον ελληνοεβραίοι.
Αν εφαρμόσουμε αυτή την εξίσωση στα πράγματα,θα μας δώσει δύο γινόμενα. Το πρώτο είναι ότι ζούμε σε εθνική πόλωση. Το δεύτερο, ακολουθία του πρώτου, ότι ζούμε χωρίς εθνική ταυτότητα.
Οι νεοέλληνες είμαστε ένα γέννημα μπασταρδεμένο και νόθο. Ούτε ίπποι ούτε όνοι, ούτε όνισσες ούτε φοράδες. Είμαστε μούλοι. Δηλαδή μουλάρια. Και τα μουλάρια δεν γεννούν.
Ότι οι νεοέλληνες είμαστε ελληνοεβραίοι σημαίνει το εξής: ενώ λέμε και φωνάζουμε και κηρύχνουμε ότι είμαστε έλληνες, στην ουσία κινιόμαστε και υπάρχουμε και μιλάμε σαν να είμαστε εβραίοι.
Αυτή είναι η αντίφαση. Είναι η σύγκρουση και η αντινομία που παράγει την πόλωση. Και η πόλωση στην πράξη γίνεται απώλεια της εθνικής ταυτότητας. Και το τελευταίο τούτο σημαίνει πολλά.
Στήν πιό απλή διατύπωση, σημαίνει να `σαι τουρκόγυφτας, και να ζητάς να σε βλέπουν οι άλλοι πρίγκηπα. Σημαίνει νά `σαι η μούμια των Μασταβά, και να ζητάς από τους ευρωπαίους να σε βλέπουν ιδιοκτήτη της Ακρόπολης. Σημαίνει να σε θωρείς λιοντάρι, και οι ξένοι να σε λογαργιάζουνε πόντικα.

[karipis]

Κώστα.

Αφιερωμένο στους λάτρεις του Λιαντίνη

[Τάλως]

Κώστα.

Αφιερωμένο στους λάτρεις του Λιαντίνη

μαθητες καριπη παιδι μου
τη λεξη λατρεια/λατρεις δεν νομιζω οτι θα την αποδεχοταν χαχαχαχα

[karipis]

Λάτρεις δάσκαλε Τάλε, άσε με να ξέρω και εγώ κάτι από την πιάτσα τόσα χρόνια

[KAL EL]

Δεν θα διαφωνήσω με το αναρτηθέν απόσπασμα. Νευριάζω προτίστως με τον εαυτό μου και δευτερευόντως με τους συν νεοέλληνες. Όμως πλέον τους αντιμετωπίζω σαν μικρά παροδηγημένα παιδιά, που μπερδεμένα αναζητούν τις ρίζες τους ή και άν ακόμα δεν τις αναζητούν κάτι μέσα τους δεν είναι ικανοποιημένο, κάτι μέσα τους τους καίει χωρίς να γνωρίζουν τί είναι αυτό και γιατί υπάρχει.
Θα αντιγράψω τα λόγια ενός χρήστη του You Tube που κατά την προσωπική μου άποψη αντιπροσωπεύουν την πραγματικότητα του νεοέλληνος.

{{ΠΗΛΕΑΣ ΕΙΠΕ
Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΥΙΟΘΕΤΗΘΗΚΕ ,ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ,ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΤΕΚΝΗ ,ΣΤΕΙΡΑ ΚΑΙ ΚΑΚΙΑ ΜΑΝΑ,ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΟΥΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΤΟΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΡΩΜΙΟ,ΕΝΑ ΓΕΝΙΤΣΑΡΟ,ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΖΕΙ ΤΗ ΓΕΝΝΑ ΤΟΥ,ΝΑ ΦΤΥΝΕΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΖΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΟΥ.
ΕΠΕΙΔΗ ΟΜΩΣ Η ΚΑΤΑ ΒΑΣΗ ΚΑΚΙΑ ΜΗΤΡΙΑ ΔΕΝ ΔΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΓΑΠΗ, ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ Ο ΥΙΟΘΕΤΗΜΕΝΟΣ ΖΕΙ ΔΙΑΡΚΩΣ ΜΕ ΤΗ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΤΟΥ ΜΑΝΑΣ, ΘΕΛΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΕΚΕΙΝΗ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΣΕ.ΓΙ ΑΥΤΟ Ο ΡΩΜΙΟΣ ΨΑΧΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΝΑ,ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ ΚΑΙ,ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ,ΤΗ ΦΤΥΝΕΙ ΚΑΙ ΤΗ ΧΤΥΠΑΕΙ. ΕΙΝΑΙ ΔΙΧΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΧΥΣΜΕΝΟΣ,ΧΡΙΣΤΟΡΩΜΙΟΣ ΣΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΜΑΚΡΗ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ. }}

[Kostakis]

Για να καταλάβω σου αρέσουν αυτά που λέει ο Λιαντίνης ή όχι;

[ICAROS]

Καλά τα λέει ο ΧΝΘ'

[Kostakis]

ΧΝΘ'

[ICAROS]

[C Ε Θ (659) = ΧΝΘ' = ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ]

[KAL EL]

Για να καταλάβω σου αρέσουν αυτά που λέει ο Λιαντίνης ή όχι;

A)Λέει ο Λιαντίνης:
Είμαστε ένας λαός χωρίς ταυτότητα. Με μιά ιστορία που ο ίδιος τη νομίζει λαμπρή.
Θα το ερμήνευα ως εξής :
Mε μία ιστορία που είναι λαμπρή αλλά έχουμε στερηθεί την γνώση της, με αποτέλεσμα την λησμονιά και απώλεια της εθνικής μας ταυτότητος.

B)Λέει ο Λιαντίνης:
Μέσα στη χώρα, στην παιδεία δαλαδή και την παράδοσή μας, εμείς περνάμε τους εαυτούς μας λιοντάρια, εκεί πού οι έξω από τη χώρα μας μας βλέπουνε ποντίκια. Θαρούμε πως είμαστε τα παιδόγκονα του Αριστοτέλη και του Αλεξάνδρου. Οι ξένοι όμως σε μας βλέπουνε τις μούμιες πού βρέθηκαν σε κάποια ασήμαντα Μασταβά. Γιατί;
Τα διότι είναι πολλά. Όλα όμως συρρέουν σε μια κοίτη. Σε μια απλή εξίσωση με δυό όρους και ένα ίσον. Είναι `τη: νεοέλληνες ίσον ελληνοεβραίοι.
Ότι οι νεοέλληνες είμαστε ελληνοεβραίοι σημαίνει το εξής: ενώ λέμε και φωνάζουμε και κηρύχνουμε ότι είμαστε έλληνες, στην ουσία κινιόμαστε και υπάρχουμε και μιλάμε σαν να είμαστε εβραίοι.
Αυτή είναι η αντίφαση. Είναι η σύγκρουση και η αντινομία που παράγει την πόλωση. Και η πόλωση στην πράξη γίνεται απώλεια της εθνικής ταυτότητας. Και το τελευταίο τούτο σημαίνει πολλά.
Στήν πιό απλή διατύπωση, σημαίνει να `σαι τουρκόγυφτας, και να ζητάς να σε βλέπουν οι άλλοι πρίγκηπα. Σημαίνει νά `σαι η μούμια των Μασταβά, και να ζητάς από τους ευρωπαίους να σε βλέπουν ιδιοκτήτη της Ακρόπολης. Σημαίνει να σε θωρείς λιοντάρι, και οι ξένοι να σε λογαργιάζουνε πόντικα.


ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑΖΩ
Είναι σκληρός αλλά αληθινός. Πώς μπορούμε να φωνάζουμε και να κηρύχνουμε ότι είμαστε Έλληνες εάν με τις ίδιες μας τις πράξεις αναιρούμε τους ισχυρισμούς μας. Με την ίδια στάση ζωής αναιρούμε τον μηδέν άγαν, το μέτρον άριστον, γνώθι σαυτόν, ευγένειαν άσκει, δικαίως κτώ, εργάσου κτητά, πόνει μετά δικαίου, ομόνειαν δίωκε, προγόνους στεφάνου.
Γίνομαι ίσως κουραστική και επαναλαμβανόμενη, αλλά άποψίς μου είναι ότι την πλήρη ευθύνη για αυτό που είναι ο σημερινός νεοέλλην φέρουν οι εκάστοτε κυβερνώντες και οι έχοντες την εξουσία πολιτική και θρησκευτική.
Δεν θέλουν τον Έλληνα ελεύθερο πνεύμα, αντιθέτως τον θέλουν υποδουλωμένο μή σκεπτόμενο και αποκομμένο από τις πνευματικές και ιστορικές του ρίζες. Δεν μας έχουν διδάξει την ιστορία μας ορθώς, μας έχουν αποκρύψει πάρα πολλά και η ποιότητα της παιδείας μονίμως υποβαθμίζεται.
Άρα πολύ σωστά ο κύριος Λιαντίνης περιγράφει την κατάσταση. Επειδή όμως δεν είμαι γνώστης του έργου του, δεν ξέρω εάν έχει αναφερθεί και στις ΑΙΤΙΕΣ, γιατί εγώ εστιάζω περισσότερο στις αιτίες και λιγότερο στο αποτέλεσμα.
Εάν γνωρίζει κάποιος παρακαλώ ας με διαφωτίσει.

Το παρακάτω video αφιαιρώνω με ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗ σε μία κρυφο-γαλανόλευκη καρδιά
ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΕΣ

[karipis]

ΑΥΝΑΝ ΚΑΙ ΚΑΪΝ

τις γαρ ταύτην όδόν ηγεμονεύσει; Όλοι οι άντρες είμαστε
αυνάνες.
Εκείνος ο άντρας που δε δέχεται τούτο το κατηγόρημα
είναι ο κατεξοχήν αυνάνας. Αυτός πια είναι που αυνανί-
ζεται με χέρια και καθρέφτες.
Εκτός πια και δεν ημπορεί. Είναι δηλαδή ανίκανος,
όπως ήταν ο Καζαντζάκης. Σύμφωνα τουλάχιστον με τη
μαρτυρία της γυναικαδέλφης του 'Ελλης Αλεξίου1. Ή είναι
αμποδεμένος, όπως ήταν ο ήρωας του Παλαμά στο Θάνατος
Παλικαριού.
Το ανυποψίαστο είναι ότι σ' αυτή τη μυσταγωγία του
αυνανισμού όλοι οι άντρες έχουμε παραστάτισσες και συλ-
λειτουργούς όλες τις γυναίκες. Αυτές αποθεώνουν τις αυ-
νανιστικές μας επιδόσεις. Ωχού! τι άχαρο ρόλο έμελλε να
τους αναθέσει η αγωγή που έλαβαν από την παράδοση, και
ο εκφυλισμός που γνώρισε και γνωρίζει το ανθρώπινο
γένος μέσα στην προχώρηση της ιστορίας του.
Τίμιε αναγνώστη, μην παραξενεύεσαι. Γιατί το άκρα
παράδοξο είναι ακριβώς το άκρα φυσικό. Δεν είναι φυσικό
να βρίσκεις ακίνητη τη γη που πατάς; Και όμως! που είπε ο
Γαλιλαίος2. Αυτή η γη που φαίνεται ακίνητη, κινείται με
την ιλιγγιώδη ταχύτητα των εικοσιεννέα χιλιομέτρων στο
δευτερόλεπτο. Και δεν κάνει μόνο μία, αλλά πολλές
κινήσεις και όλες ταυτόχρονα.
Λέμε, λοιπόν, πως όλοι οι άντρες είμαστε αυνάνες.
Ωστόσο υπάρχουν και οι ήρεμες εξαιρέσεις. Ο Σολωμός,
λόγου χάρη, ή ο άγιος Παπαδιαμάντης που δεν εγνώρισαν
τη γυναίκα. Αυτοί δεν είναι αυνάνες. Στέκουνται μακρυά
από τούτη τη στιγματική ρετσινιά.

ΓΚΕΜΜΑ

[Kostakis]

Εάν γνωρίζει κάποιος παρακαλώ ας με διαφωτίσει.

Πάρε μία ιδέα από αυτόν τον μεγάλο διανοητή.



επίσης



Αποσπάσμα-ντοκουμεντο από το τελευταίο μάθημα του Δημήτρη Λιαντίνη.
Για μέσα αυτό το βίντεο τα λέει όλα.


όπως επίσης τσέκαρε και εδώ
http://www.liantinis.org/

Αλλά άμα θες να πάρεις ολοκληρωμένη εικόνα διάβασε την βιογραφία του:
"ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ
Έζησα έρημος και ισχυρός"
Συγγραφέας: ΑΛΙΚΑΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Εκδόσεις: ΛΙΒΑΝΗΣ

[KAL EL]

Μου είχε κάνει εντύπωση ο τρόπος που "αποχώρησε" .
Μετά βέβαια ακολούθησαν διάφορα σενάρια γιά το που βρίσκεται ο τάφος του και εάν πέθανε τελικά ή όχι.
Περισσότερο ασχολήθηκε η τηλεόραση με αυτό παρά με το τί έλεγε ο άνθρωπος.
Σε ευχαριστώ για το βιβλίο που προτείνεις.

[doctormarkon]

Πολλές φορές παρακολουθώ τα βίντεο με τον Λιαντίνη.
Τυχεροί αυτοί που έτυχε να τον ακούσουν από κοντά και να τον έχουν καθηγητή.

Γιατί σοκάρει πολλούς η ζωή και το τέλος του. Είναι σημαντικό να καθορίζει κάποιος τις συνθήκες ζωής του αλλά δεν είναι τόσο εύκολο. Αλλά γιατί να μην έχει το δικαίωμα να καθιρίζει τις συνθήκες θανάτου του. Ήταν μια επιλογή. Δεν πρέπει να σοκάρει, ούτε ήταν τρελός. Σοφός ήταν.

Και αυτά που λέει για τους νεοέλληνες:

Για βάλτε στο site της αριθμοσοφίας ΝΕΑ ΕΛΛΑΣ και θα δείτε τι θα σας βγάλει.

[KAL EL]

Πολλές φορές παρακολουθώ τα βίντεο με τον Λιαντίνη.
Τυχεροί αυτοί που έτυχε να τον ακούσουν από κοντά και να τον έχουν καθηγητή.

Συμφωνώ μαζί σου Μαράκι.

Για βάλτε στο site της αριθμοσοφίας ΝΕΑ ΕΛΛΑΣ και θα δείτε τι θα σας βγάλει.

Μπορείς να το αναλύσεις αυτό ; πληκτρολόγησα http://www.arithmologia.gr αλλά δεν βρήκα τίποτα