Ασυναρτησία(;)

[Nikos Apomakros]

Ανεβάζω έναν πολύ μικρό διάλογο που υπήρξε στο παρελθόν σε κάποιο φόρουμ,
(του οποίου το όνομα εννοείται εκουσίως δεν αναφέρω), γιατί πραγματικά θα
ήθελα πολύ να διαβάσω απόψεις επ'αυτού. Επιχειρηματολογημένες ή μη,
δεν θα έχει σημασία. Θα ήθελα απλά να αφουγκραστώ διαφορετικές (ή παρόμοιες)
οπτικές γωνίες και δεν πρόκειται να επιχειρηματολογήσω υπέρ ή κατά κάποιας
άποψης ή να προσπαθήσω να πείσω για κάτι . Δεν έχω τέτοιο σκοπό.

Παραθέτω:

Περί "ασυναρτησίας"

Σχόλιο:
- Αγαπητέ Απόμακρε, επανέρχομαι ξανά μετά από καιρό στην θεματική ενότητα που άνοιξες
με τον τίτλο ασυναρτησίες. Πραγματικά εκπληκτικό θέμα, συνάδει με τον καιρό, συνάδει με
την ζωή μας, και γενικώς οι ασυναρτησίες είναι ένας νέος τρόπος ζωής που όλοι εντρυφάμε
με τις πρακτικές μας.
Σ.Μ.

Απάντηση:
- Συμφωνώ όσον αφορά την προσέγγιση των "ασυναρτησιών" στα πλαίσια της ανθρώπινης
αντίληψης. Θεωρητικά όμως, σε έναν κόσμο αιτίας κι αποτελέσματος (και μόνο), ο όρος
"ασυναρτησία", όπου κι αν αυτός χρησιμοποιείται, είναι το αποτέλεσμα αγνοίας των συναρτωμένων.
Εν ολίγοις, δεν πιστεύω ότι υφίσταται "ασυναρτησία" (όπως και "τυχαίο"), παρά μόνο αδυναμία
ολοκληρωτικής αντίληψης κι εν συνεχεία γνώσης.
Απόμακρος

[ArELa]

Τείνω να συμφωνήσω με τη σκέψη σου Νικόλα. (επιτέλους! βρήκαμε αν μη τι άλλο έναν κοινό τόπο ) Κάποια συνάρτηση υπάρχει στη σκέψη αυτού που μιλάει εκ πρώτης αντίληψης "ασυνάρτητα". Κι εγώ δεν πιστεύω στο "τυχαίο", όπως δεν πιστεύω και στη "σύμπτωση".

Θα ήθελα βέβαια να έπαιρνα έστω μια γεύση, από την αρχική ανάρτησή σου σε αυτό το νήμα...

[Exciter]

Ούτε εγώ νομίζω ότι υπάρχει ασυναρτησία... μάλλον αδυναμία κατανοήσεως των συνειρμών που οδήγησαν σε συγκεκριμένη διατύπωση.

Και μου συμβαίνει που και που, παρεμπιπτόντως, να θεωρώ ότι είμαι πολύ σαφής και αναλυτικός, ενώ σχεδόν όλοι οι άλλοι θεωρούν ότι λέω ασυναρτησίες

[totispap]

Εν ολίγοις, δεν πιστεύω ότι υφίσταται "ασυναρτησία" (όπως και "τυχαίο"), παρά μόνο αδυναμία
ολοκληρωτικής αντίληψης κι εν συνεχεία γνώσης.

Δεν υπάρχει ολοκληρωτική αντίληψη ποτέ,οπότε οι ασυναρτησίες υπάρχουν λόγω της πανταχού απούσας ολοκληρωτικής αντίληψης..


Μαγεία..

(δεν πιστεύω να λέω ασυναρτησίες τώρα..)

[Nikos Apomakros]

Το άνωθι σχόλιο έγινε σε μια θεματική ενότητα με τίτλο "Ασυναρτησίες;" στην οποία τα μέλη
του φόρουμ καλούνταν να γράψουν "ασυναίσθητα" δλδ το κατά δύναμιν δίχως "εμφανή συνειρμό",
λογική κτλ.

Μπορείτε να γράψετε τις σκέψεις σας όπως ακριβώς ξεχύνονται; Χωρίς καμμιά επεξεργασία; Χωρίς να σκεφτείτε αν λέτε κάτι λογικό ή παράλογο, πραγματικό ή μη, που να βγάζει νόημα ή οχι; Θα ήθελα να διαβάσω τέτοια μηνύματα. Μακάρι να μπορείτε... Μακάρι να μπορέσω κι εγώ...

Παράδειγμα...
ποτάμι στη κόλαση/χαράζει/ειν'αστείο/δεν ακούγομαι στο φως/δικαιούμαι να κλείνω τα μάτια/εικασία τα πάντα/στο φέρετρο/η αλήθεια να πονάς/μην πιστεύεις τίποτε/γεννήθηκε ο θόρυβος: φωνάζουν μιλάνε φωνάζουν κραυγάζουν σιωπούν/ παρέα μ' ερινύες καλείς ονόματα άγνωστα/ αναμνήσεις/δεν μπορώ να πιστέψω/απουσία/έμεινα πίσω στα συνθήματα/ ζωγραφιές κι εφιάλτες κοινή θέα/όνειρα σπασμένα κι ας φεγγοβολούν μ'αφήνουν αδιάφορο/σβήνω

[KAL EL]

Τίποτα δεν είναι αυτονόητο.
Ακόμα και με ανθρώπους που πιστεύουμε ότι επικοινωνούμε στο ίδιο μήκος κύματος, υπάρχουν φορές που δεν αντιλαμβανόμαστε αμέσως αυτό που εννοούν. Υπάρχουν και στιγμές όμως που αντιλαμβάνεσαι το τί εννοεί ο συνομιλητής σου πρίν ακόμα ολοκληρώσει την φράση του. Ίσως εκείνη την στιγμή οι συναρτήσεις βρίσκονται σε πλήρη ταύτηση.
Άλλες φορές πάλι, λέμε τα ίδια ακριβώς πράγματα,.... ενώ διαφωνούμε !
Κανείς δεν λέει ασυναρτησίες.
Ακόμα και αυτοί για παράδειγμα που λόγω ασθενείας έχουν "χάσει" τις νοητικές τους λειτουργίες και αυτό που λένε ακούγετε ασυνάρτητο σε εμάς, είμαι απόλυτα πεπισμένη ότι μέσα στον εγκέφαλό τους, αυτό που θέλουν να πούν-εκφράσουν έχει απόλυτο ειρμό και δομή, απλά στην πορεία του προς τα έξω χάνει τον κοινό κώδικα επικοινωνίας που έχουμε μάθει.
Επίσης εάν παρακολουθήσεις ορισμένους συζητητές, θα παρατηρήσεις ότι δεν ακούει ο ένας τον άλλο. Την ώρα που ο ένας μιλάει, ο άλλος προετοιμάζει το δικό του θέμα προς συζήτηση και βρίσκεται στον κόσμο του.
Το να γράψω τις σκέψεις μου ακριβώς όπως ξεχύνονται, μου είναι πάρα πολύ δύσκολο έως αδύνατον. Χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν εκφράζομαι αληθινά αλλά υποκρίνομαι.
Το κάνω αυτό προσπαθώντας ο γραπτός μου λόγος , να είναι όσο το δυνατόν ποιό κατανοητός και όχι "ασυνάρτητος", χωρίς όμως να είναι ασυνάρτητος μέσα στο κεφάλι μου την ώρα που σκέφτομαι....Μήπως λέω ασυναρτησίες