KINHMA FREEGANS

[Mantam Froufrou]

Κάτι μου λέει πως θα αποκτήσει πολλούς οπαδούς στην Ελλάδα στους επόμενους μήνες.

Πρόσφατα δούλευα ένα ντοκυμαντέρ για αυτούς. Εν ολίγοις πρόκειται για τροφορακοσυλλέκτες, οι οποίοι όχι από ανάγκη αλλά απο επιλογή:

1. Αποφεύγουν να χρησιμοποιούν χρήματα.
2. "Ψωνίζουν" από τα σκουπίδια μεγάλων σούπερ μάρκετ και καταστημάτων.

Τρέφονται αποκλειστικά με 'σκουπίδια', κάτι που οι ίδιοι θεωρούν πως είναι προσφορά σε μία κοινωνία άπληστη που με τα σκουπίδια της θα μπορούσε να θρέψει όλον τον πληθυσμό του πλανήτη που πεινάει.
Δε θα διαφωνήσω σ'αυτό.

Είναι άνθρωποι καθαροί, που δε φαίνονται καθόλου ότι κάνουν ό,τι κάνουν. Δεν είναι άστεγοι, δεν είναι 'περίεργοι' στην συμπεριφορά. Η μόνη τους διαφορά είναι αυτή ακριβώς. Ότι διαλέγουν από τα σκουπίδια ό,τι θεωρούν πως είναι βρώσιμο.

Για να προλάβω την Καριάτιδα. Κι αυτούς τους αγαπάμε, απλά δεν είμαι σίγουρη ότι θα ήθελα να μου κάνουν το τραπέζι! Αν και καλύτερα να μη λέω μεγάλα λόγια, γιατί ποτέ δεν ξέρεις σε ποιον σκουπιδοτενεκέ θα ψάχνω σε λίγα χρόνια για κανένα παϊδάκι!!!

[ArELa]

Αν και καλύτερα να μη λέω μεγάλα λόγια, γιατί ποτέ δεν ξέρεις σε ποιον σκουπιδοτενεκέ θα ψάχνω σε λίγα χρόνια για κανένα παϊδάκι!!!

axaxa
δεν παίζεσαι τρελή!

[Exciter]

Να σημειώσω μόνο πως και ό,τι τρόφιμο "κανονικά" αγοράσεις στα Σούπερ Μάρκετ, μάλλον προς την κατηγορία σκουπίδια κλίνει.

Από την άλλη, με το 20-40% (ανάλογα με τη χώρα του δυτικού κόσμου) των τροφίμων που αγοράζονται να πετιούνται, αυτός είναι ένας ενδιαφέρον τρόπος αντιμετώπισης της σπατάλης αυτής.

[Spirit oF Fire]

Τους έχω ακουστά και έχω δει κι εγώ ντοκυμαντέρ γι αυτούς. Στο εξωτερικό ως επί το πλείστον υπάρχουν ως κίνημα εδώ υπάρχουν κατ' ανάγκη. Αυτό που είχα προσέξει είναι ότι στα σουπερμαρκετ πετούσαν χτυπημένες κονσέρβες με προϊόντα που δεν είχαν λήξει, ούτε είχαν κάποιο άλλο πρόβλημα και δεν βρίσκω τον λόγο κάποιος να μην φάει μία κονσέρβα που απλά έχει χτυπηθεί εξωτερικά. Επίσης γενικότερα γνωρίζω ανθρώπους που περισυλλέγουν έπιπλα από σκουπίδια και οι αλήθεια είναι πως και εμείς στο σχολίο το κάναμε αυτό για τις ανάγκες των σκηνικών μας στη θεατρική ομάδα. Στην χώρα μας τώρα ξεκινάει η ιδέα των χαριστικών παζαριών, μία πολύ καλή κίνηση και χρήσιμη για όσους δεν χρειάζονται αντικείμενα αλλά και για όσους δεν θέλουν να ξοδέψουν πολλά για να τα αποκτήσουν.
Ο τρόπος ζωής των φριγκαν για εμένα είναι μαγκιά και χαίρομαι να υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι.

[Kariatida]

Για να προλάβω την Καριάτιδα. Κι αυτούς τους αγαπάμε, απλά δεν είμαι σίγουρη ότι θα ήθελα να μου κάνουν το τραπέζι!

Ναι ναι κι αυτους τους αγαπάμε , μαζί με τους fruterians, breatharians, vegetarians, vegans, aquarians, ηλιοθεάτες, καρποφάγους, ωμοφαγους, κι αυτους που περιμενουν κατω απο το δεντρο μεχρι να πεσει ο καρπος για να τον συλλεξουν. Ο καθενας όπως τη βρίσκει αρκεί να μην με αναγκάσει να φάω το φαί του και να κάνω αυτό που κάνει. Ας υπάρχει όμως, χιλιοι καλοί χωράνε.

[Spirit oF Fire]

το "φριγκανς" δεν είναι μόνο διατροφή, είναι τρόπος ζωής σε αντίθεση με όλους τους άλλους που ανέφερες, καρυάτιδα. Όπως και ο βιγκανισμός είναι τρόπος ζωής.
Και να πούμε πως το κίνημα των φριγκανς είναι για τις μεγάλες πόλεις και όχι για επαρχία =ρ

[doctormarkon]

Δεν θα το πιστέψετε αλλά ξέρω έναν τέτοιο άνθρωπο.
Όμως αυτός αγνοεί το κίνημα.
Έχει πιάσει δύο κάδους που τους λέει "τα εργοστάσιά μου". Ψάχνει εκεί μέσα αντικείμενα και όχι τρόφιμα τα οποία πουλάει στο Μοναστηράκι. Εχει βρεί σπάνια βιβλία στους κάδους.
Υπάρχουν και άλλες μέθοδοι για να αποκτά πράγματα χωρίς λεφτά.
Ο ένας είναι το καθάρισμα σπιτιών πεθαμένων. Όταν φεύγει ο μακαρίτης οι συγγενείς προσπαθούν να αδειάσουν το σπίτι και τα ξεφορτωθούν τα υπάρχιντά του όπως όπως. Αν ο μακαρίτης είναι στα μέτρα του ο τύπος κυκλοφορεί με Πραντα και Λακόστ. Προπαντός αν ήταν και κομψός και κοκέτης.
Όσο για το φαι εκεί ξέρω ότι δεν το προμηθεύεται από τα σκουπίδια αλλά απευθείας στην πηγή. Από βιομηχανίες αλλαντικών τα ληγμένα ή μισοληγμένα. Από τα πολλά σαλάμια έχει αποκτήσει και ένα παρατσούκλι "ο σαλάμιας". Κάνει μάλιστα και το τραπέζι, βάζει τα σαλάμια και κάποιος άλλος βάζει το ουζάκι.
Και το Μοναστηράκι έτσι λειτουργεί. Υπάρχουν άνθρωποι που ζούν οικογένειες πουλώντας πράγματα που βρίσκουν στα σκουπίδια. Μερικοί κάνουν και περιουσία.

[Mantam Froufrou]

Από την άλλη, με το 20-40% (ανάλογα με τη χώρα του δυτικού κόσμου) των τροφίμων που αγοράζονται να πετιούνται, αυτός είναι ένας ενδιαφέρον τρόπος αντιμετώπισης της σπατάλης αυτής.

Δε διαφωνώ καθόλου και το θεωρώ κι εγώ μαγκιά σ'έναν βαθμό (όπως είπε το Πνεύμα Φωτιάς). ΑΥτό που μου τη χάλασε είναι που ένας από δαύτους έπαιρνε 'δωρεές' από συμπαθούντες του κινήματος για να βάζει βενζίνη στο βανάκι του που ήταν και το μοναδικό του σπίτι. Φρίγκαν, προστασία του πλανήτη και...βανάκι; Δεν ξέρω...

Από την άλλη βέβαια πρόσφερε εθελοντική εργασία στην κοινότητά του, κι έλεγε πως το θεωρεί πιο σημαντικό από το να δουλεύει για λεφτά. ΜΕΓΑΛΕ ΠΡΟΧΩΡΑ ΕΣΥ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΕΙΜΑΣΤΕ!