ΒΕΝΤΕΤΑ: Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ

[Divine Sinner]

Στη Χώρα Σφακίων κάθε χωριό αλλά και κάθε ισχυρή οικογένεια έκτιζε μιαν εκκλησία και στη γιορτή των Αγίων τους φρόντιζαν όλοι να επιδείξουν ό,τι καλύτερο μπορούσαν.


ΒΕΝΤΕΤΑ - Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ

Οι Καλλικρατιανοί είχαν τους Δώδεκα Αποστόλους στο πάνω μέρος της Χώρας. Στις αρχές του 19ου αιώνα, στην γιορτή των Αγίων, μετά τη λειτουργία ένα πουλί κάθισε στο καμπαναριό, προκλητικό σημάδι για τους άνδρες που ήταν, συνήθως, οπλισμένοι. Κάποιος το σημάδεψε, του έριξε, μα ούτε το σκότωσε, ούτε το πουλί έφυγε. Αμέσως του «έπαιξε» ένας άλλος και το σκότωσε και τότε όλοι μαζί άρχισαν να πειράζουν τον πρώτο. Στην αρχή τα πειράγματα τον έκαναν να γελά, αλλά όταν συνεχίστηκαν, του προκάλεσαν θυμό, καθώς θεώρησε ότι τον ταπείνωναν δημόσια. Πυροβόλησε, λοιπόν, σκοτώνοντας έναν από τους πολλούς που τον ειρωνεύτηκαν, αλλά αμέσως έπεσε νεκρός και αυτός από βόλι... Εφτά άνδρες σκοτώθηκαν μέσα σ’ ένα λεπτό. Η εκκλησία ύστερα από αυτό το περιστατικό εγκαταλείφθηκε κι ερημώθηκε και μόνο ύστερα από πολλά χρόνια αναστυλώθηκε και ξαναλειτουργήθηκε...

Καμιά θάλασσα δεν είναι τόσο ανοιχτή, όσο η αστείρευτη θάλασσα της εκδίκησης. Της εκδίκησης, που όταν φωλιάσει στην ψυχή του ανθρώπου, τον μεταμορφώνει σ’ ένα άγριο θηρίο, διψασμένο για αίμα, που δε διστάζει να φτάσει ακόμη και στο φόνο. Για να ξεπλύνει τη ντροπή του, την προσβολή που του έγινε, για να υπερασπιστεί την τιμή και αξιοπρέπεια του. Κάποιοι ξεπερνούν τα όρια. Φτάνουν στα άκρα. Δεν αφήνουν κανένα περιθώριο επιστροφής. Ανοίγουν τον αιματηρό κύκλο των αντεκδικήσεων και διψούν για το αίμα της ανταπόδοσης, που στη θέα του αισθάνονται εξαγνισμένοι και δικαιωμένοι. Οι λέξεις φόβος, δισταγμός, υπαναχώρηση ή άρνηση δεν έχουν θέση στον κόσμο της βεντέτας.

Βεντέτα συνηθίζουν να λένε στην Κρήτη την εκδίκηση που παίρνουν οι συγγενείς κάποιου που δολοφονήθηκε, σκοτώνοντας το δράστη ή κάποιον συγγενή του. Ο φόνος δηλαδή που τελείται με κίνητρο την εκδίκηση για έναν άλλο φόνο. ‘’Είναι ένας κοινωνικός κώδικας που στηρίζεται στην έννοια της τιμής και της προστασίας της’’, λέει χαρακτηριστικά ο καθηγητής του Τμήματος Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου Γιώργος Νικολακάκης. Και πρόκειται για ένα φαινόμενο παλιό όσο και η οργάνωση των πρώτων ανθρώπινων κοινωνιών. Θα μπορούσαμε να θυμίσουμε τη διπλή εκδίκηση που αποδίδουν στο Μίνωα έπειτα από τις επιθέσεις που δέχθηκε ο γιος του Ανδρόγεως στην περιοχή του Μαραθώνα και της Αθήνας.

Έτσι, ο νόμος της ανταπόδοσης συναντάται για πρώτη φορά στην ιστορία του Δικαίου στη Μινωική Πολιτεία. Αν και τα αρχαιολογικά ευρήματα δεν έχουν φέρει στο φως μέχρι σήμερα κάποια επιγραφή με τη σχετική ποινική διάταξη, αυτή σώζεται ακέραιη στο έργο του Αριστοτέλη και συγκεκριμένα στο τέταρτο βιβλίο των «Ηθικών Νικομαχείων» όπου γίνεται λόγος για το ‘’αντιπεπονθός’’ - δηλαδή την ανταπόδοση -το οποίο χαρακτηρίζεται ως σπουδαία μορφή απονομής δικαιοσύνης και κατονομάζεται ως πατέρας της διάταξης ο μυθικός Ραδάμανθυς. Στο Ραδάμανθυ αποδίδεται η νομική φράση ‘’Ει και πάθοι τα τ΄ερεξε, δίκη κ’ ιθεία γένοιτ’’, διατυπωμένη στον έμμετρο λόγο που συνήθιζαν να χρησιμοποιούν οι Κρήτες στη νομοθεσία τους για ευκολότερη αποστήθιση της, που μεταφράζεται ‘’Μόνο σαν πάθει ό,τι ‘κάμε, δίκη σωστή θα γίνει’’, δηλαδή όπως λέγεται στην κρητική διάλεκτο ‘’τα δίκια θα γεννούσι’’. Και στην Αγία Γραφή αναφέρεται χαρακτηριστικά μέσα από τα λόγια του Μωϋσή: ’’Ζωή αντί ζωής, οφθαλμόν αντί οφθαλμού, οδόντα αντί οδόντος, χείρα αντί χειρός, πόδα αντί ποδός’’. Ιδιαίτερης σημασίας είναι το σύστημα που ίσχυε στην Κρήτη την περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας. Η βασική αρχή του Ιερού Νόμου, ‘ο νόμος του ισοποίνου’’- Kisas- όριζε ότι σε περίπτωση φόνου η ποινή που επιβάλλεται είναι είτε το ισόποινο, δηλαδή η καταδίκη του δράστη σε θάνατο, είτε η ‘’ποινή εξαγοράς του αίματος’’(Diyet), σύμφωνα με την οποία ο θύτης πληρώνει κάποια χρηματική αποζημίωση στην οικογένεια του θύματος για το αίμα που χύθηκε χωρίς άλλες ποινικές κυρώσεις. Το χυμένο αίμα ουσιαστικά μετατρέπεται σε υλικό στοιχείο που ανταλλάσσεται με το αίμα του δράστη ή με το ποσό της αποζημίωσης.....



ΜΑΡΙΑ ΓΑΛΑΝΟY
απο:http://www.stigmes.gr/gr/grpages/articles/vendetta.html

Ποια η γνώμη σας για την Βεντέτα;

[ILLUVATAR85]

Aπαράδεκτο βάρβαρο και απολίτιστο έθιμο στις μέρες μας σημάδι μίας άλλης εποχής και φρικτός αναχρονισμός σε ευνομούμενες κοινωνίες, μακάρι να μπορούσαμε να το περιορίσουμε.

[Exciter]

Η βεντέτα είναι ένας αναχρονισμός, ένα δείγμα καθυστέρησης και εντελώς αντίθετη με τα χριστικανικά ιδεώδη (η Μωσαϊκή ανταπόδοση έχει καταργηθεί με το αγαπάτε αλλήλους της Καινής διαθήκης).

Δείγμα καθυστέρησης είναι και η οπλοφορία (προσοχή: μόνο η οπλοφορία, όχι και η οπλοκατοχή, μην μπερδευόμαστε ) και θεωρούνταν τέτοια από την κλασσική αρχαιότητα.

Κρήτη: η περιοχή με την υψηλότερη συγκέντρωση ΑΚ-47 στην Ευρώπη (αν όχι παγκοσμίως).

[karipis]

Από τις σκληρότερες βεντέτες που υπήρξαν ποτέ ήταν αυτή της Μάνης.
Επίσης την βεντέτα την συναντούσε κάποιος στην Μεγάλη Ελλάδα αλλά και στον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου -μάλλον στους Βλάχους της περιοχής ή πολύ περισσότερο σε αυτούς.
Σήμερα το φαινόμενο έχει πλέον εξαληφθεί -πλυν της Αλβανίας- και κάποια σπάνια περιστατικά στην Κρήτη και αλλού είναι πολύ λιγότερα από τον μέσο όρο των εκδικήσεων αίματος που σημειώνονται καθημερινά αλλαχού στον κόσμο.
Εδώ να διευκρινίσουμε φυσικά πως η βεντέτα γινόταν και μόνο για λόγους τιμής (την οποία ο σύγχρονος πολιτισμένος κόσμος τίνει να την θεωρήσει έθιμο... -φίλε Ιλούβαταρ αυτό που γράφω δεν έχει καμμία σχέση με τα γραφόμενα και την άποψή σου).

[PELTASTIS VARNAVAS]

ο άντρας κάνει τη γενιά κι όχι η γενιά τον άντρα...

οι αντρες Κρητες, ως και οι λοιποι Ελλαδιτες και γενικοτερα Οι Ελληνες παντα και παντου
εχουν αποδειξει οτι χειριζονται σωστα τα οπλα [τηλέμαχα και αγχεμαχα ]και αποτελεσματικα οταν πρεπει και απαιτειται...δηλαδη ΕΝ ΠΟΛΕΜΩ...

Η ΧΡΗΣΗ αυτων εν ειρηνη μονον κακο κανει...

ναι ειρηνη ισως να ειναι η συνεχιση πολεμου με αλλα μεσα...οχι με οπλα...
ας παιξουμε μπαλα με αυτα τα αλλα μεσα...και ας αφησουμε τα καλασνικοφ [αλβανικης κατασκευης και ρωσικης προελευσεως... ] στα ...λαογραφικα μουσεια... προς το παρον..
ας μην μας αφηνει αδιαφορους ο πολιτισμικος πολεμος και ας οπλιστουμε με τα πολλα πολιτισμικα μας οπλα...πχ τη μουσικη...
αντι για τη βεντετα προτεινω μαντιναδες
και τους καλους λυραρηδες τους λεω παληκαραδες!!!!

λες και ειναι περασμενη στο πολιτιστικο μας ντιενεη η βραχναδα της λυρας με το επαναστατικο νοσταλγικο παραπονο απο την Κρητη στον Ποντο και στην Κυπρο και στα 12νησα και στου αιγαιου τα νερα...αγγελοι φτερουγιζουν...και μεσα στο φτερουγισμα τριανταφυλλα σκορπιζουν...

[Divine Sinner]

Εγω απο την αλλη θεωρω την εκδικηση ως κάτι φυσιολογικο.

[sacred_circle]

Εγω απο την αλλη θεωρω την εκδικηση ως κάτι φυσιολογικο.

Εγώ πάλι θεωρώ η εκδίκηση , οτι είναι καταπίεση και όχι ελευθέρωση….
Δεν θεωρώ ότι η δικαιοσύνη, μέσω θυμού και ανάγκη επιβολής δύναμης είναι κάτι που ταιριάζει στην φύση του ανθρώπου…
θεωρώ φυσικό να πικραθείς, να θυμώσεις, να απελπιστείς, αλλά όχι να θες ,να αποδώσεις δικαιοσύνη, ειδικά με την βία .
η βία φέρνει μόνο βία και δηλητηρίαση ψυχής …
αυτή είναι η προσωπική μου σκοπιά , συγγνώμη Φώτη αλλά είμαι κατά της δολοφονίας της ψυχής μας και μόνο αυτό μπορεί να μας δώσει η «εκδίκηση »…και η δολοφονία δεν είναι «φυσική» αίτια θανάτου…