Περί πέτρινων χρόνων...

[OTTO]

Ως ψυλιασμένος και νοήμων θα περίμενα από σένα να το είχες εμπεδώσει πολύ νωρίτερα.. Δυστυχώς έτσι ακριβώς είναι, και τα περιθώρια αντίδρασης από το πλαίσιο που κατασκεύασαν είναι εξαιρετικά στενά. Καλούμαστε να επιβιώσουμε σε ένα σύστημα που μας αφαιρεί τα βασικά μας δικαιώματα και μέσω πλύσης εγκεφάλου μας ωθεί να πιστέψουμε ότι δεν αξίζουμε περισσότερα από αυτό που μας δίνουν. Αν ξυπνήσεις και προσπαθήσεις να βγεις απο τον ιστό της αράχνης θα θεωρηθείς τρ€μοκρ@της και θα εξοντωθείς πάραυτα, η θα γελοιοποιηθείς ως ψεκασμενος ή εχθρός του συστήματος.. Ζήσε με αυτά που έχεις και κάνε υπομονή, ίσως να συνωμοτήσει το σύμπαν κάποτε και μοιράσει δικαιοσύνη.

Μπα.. ήρθε η ώρα να θερίσω.

Κοίτα το θέμα δεν είναι να ρίχνω όλο ευθύνες στους άλλους... όπως είπα νομίζω, ήξερα σε ένα βαθμό ότι έτσι είναι τα πράγματα. Αλλά δεν είχα εμπεδώσει ότι δεν άφησαν τρύπα για τρύπα αστοκάριστη. Και σε αυτό δυστυχώς πάλι θα πω το ίδιο... ότι κάποιοι δικοί μου μου έδιναν ελπίδες, λεγοντάς μου "θα έχεις χρόνο να κάνεις και αυτά που θέλεις" (εννοώντας για οικονομική ανάπτυξη). Κι όμως τώρα, ενώ κάποιος χρόνος υπάρχει, συνοδεύεται ουσιαστικά από κρατικές απαγορεύσεις.

Είναι απίστευτο το πώς η ζωή μας είναι μια παράλληλη τριλογία τύπου "maze runner" ή "divergent". Αν και όχι μόνο τριλογία, αλλά πολυλογία. Όπου κάθε φορά έχεις συνειδητοποιήσει την φυλακή σου, έκανες αγώνα για να σπάσεις τα δεσμά της, τα σπας και όταν λες "επιτέλους ελεύθερος" και κατακλύζεσαι από την ανατριχίλα της χαράς και τους αισθήματος ελευθερίας, εκεί κοντά αρχίζεις και βλέπεις τα πρώτα ψεγάδια του νέου κόσμου, τα οποία αρχίζουν πάλι σιγά σιγά να συσσωρεύονται, μέχρις ότου να ξανασυνειδητοποιήσεις ότι τελικά είσαι σε μια νέα φυλακή. Και μετά πάλι τα ίδια.

[dim]

Είχα υποσχεθεί ότι όταν φτάσω Ελλάδα και τελικά στο σπίτι που έφτιαξα θα χτίσω ένα εκκλησάκι ως προσφορά στην Παναγία που με βοήθησε να φτάσω σώος. Αν τα καταφέρω θα το στείλω να το δείτε.

[kat_woman]

Υπέροχο, υπέροχη τοποθεσία και θέα!!
Σου εύχομαι να το χαρείς για πολλά, πολλά χρόνια!!

[dim]

Γεια σας αγαπητοί μου συμφορουμίτες, ελπίζω να είστε όλοι καλά και να απολαμβάνετε το ζεστό καλοκαίρι μας.
Ηρθε η ώρα, μετά από δέκα μήνες αδιάκοπης προσπάθειας, καλής θέλησης, και φοβερή προσπάθεια προσαρμογής στα Ελληνικά δεδομένα να καταθέσω την μέχρι τώρα οπτική μου και για το αν η απόφαση ζωής που πήρα είχε τελικά νόημα. Και δεν είναι άλλη η απάντηση απο ένα μεγάλο ΝΑΙ!
Ναι από το θέμα της στρατηγικής απόφασης πρωτα απο όλα να συνταξιοδοτηθώ πρόωρα και να επιστρέψω στην πατρίδα. Ευχαριστώ τον εαυτό μου που μπορεσε και είδε καθαρά ότι το νόημα δεν είναι στην ζωή να αγχωνόμαστε τελικά πως θα κερδίσουμε περισσότερα αλλά όταν μας δοθεί η ευκαιρία να ζήσουμε χωρίς να χρειάζεται να δουλεύουμε ( στην δική μου περίπτωση πρόωρη συνταξιοδότηση στα 59) και να απολαμβάνουμε την κάθε μέρα απο το πρωί έως την ώρα που θα κοιμηθούμε χωρίς να σκεφτόμαστε ότι αυριο πρέπει να πάμε να δουλέψουμε γιατί δεν γίνεται αλλιώς. Προσωπικά το έκανα για πάνω απο σαράντα χρόνια αδιάκοπης εργασίας σε Ελλάδα και εξωτερικό και έφτασα τον τελευταίο καιρό να μην το απολαμβάνω οπως παλιότερα αλλά πήγαινα για δουλειά με ένα βάρος καθώς εβλεπα τον εαυτό μου να μεγαλώνει βιολογικά.
Τώρα μπορώ να έχω όλο τον χρόνο δικό μου, να δω την οικογένεια μου, τα εγγόνια μου , και γενικά όλους αυτούς που πριν επικοινωνούσα απλά ψηφιακά και απο απόσταση. Το ένα κομμάτι ειναι αυτό. Το άλλο κομμάτι αφορά την διαβίωση στο Ελλάντα με τα καλά του αλλά και τα κακά του..
Αποφασίζοντας να ζήσω σε κάποιο ορεινό βουνό της Ηπείρου (με όλα τα υποφαινόμενα ρίσκα) έχω να πω τα εξής..
Υπάρχουν κάποιοι που (λανθασμένα) υποστηρίζουν μέχρι και σε βαθμό υστερίας και νομίζουν ότι όποιος μένει έξω απο τον ασυναγώνιστο και σούπερ ντουπερ πλανήτη που λέγεται Αθήνα είναι παρακατιανοί, κατωτέρου είδους άτομα, άξεστοι βλάχοι και γενικά άτομα χαμηλής ποιότητας και νοημοσύνης, καθώς ανήκουν στους χωριάτες και ξαναλέω ΝΟΜΙΖΟΥΝ ότι μένοντας στο κέντρο έχουν πιάσει κανέναν παπά απο τα αρχίδια..
Πάμε παρακάτω.. (Δεν υπάρχει καμία πρόθεση αντιπαράθεσης αλλά μου ήρθε τώρα και το επισημαίνω.. Μαρία ακούς? χαχα).
Παιδιά, ήξερα ότι θα βιώσω μια εντελώς αντίθετη πραγματικότητα, αλλά αυτό που συμβαίνει γενικά είναι φοβερά θετικό ακόμη και απο ψυχολογικής άποψης.. Τα άτομα, η αλληλεπίδραση μεταξύ μας, η συνεχής θέληση προσφοράς τους να βοηθήσουν όπου μπορούν με καθαρή καρδιά χωρίς συμφέρον και ανιδιοτελώς με έχει ξεπεράσει! Η αγνή καθαρή κουβέντα μεταξύ καφέ και χαλάρωσης , ο ρυθμός της ζωής με πολύ πολύ λιγότερο άγχος και η επαφή με την φύση σε πραγματικό χρόνο είναι αυτό που μου άλλαξε όλη την κοσμοθεωρία που είχα για το πώς είναι να ζεις πραγματικά..
Πλέον τα περισσότερα λαχανικά που τρώμε είναι από τον δικό μας λαχανόκηπο απαλλαγμένα απο φυτοφάρμακα και πάσης φύσεως δηλητήρια. Το καταλαβαίνεις στην γεύση. Από τα ντόπια κρέατα μέχρι τα γιαούρτια και από το φρέσκο γάλα , φρούτα , ντόπιο κρασί και τσίπουρο, μέχρι την ρίγανη που φύεται έξω από το σπίτι μοσχοβολώντας , το θυμάρι και το αγνό μέλι από τον γείτονα μελισσοκόμο. Η φέτα και το κατσικίσιο τυρί πιά δεν αγοράζεται απο κάποιο μάρκετ αλλά έρχεται σε δοχείο δεκαπεντόκιλο απο τον τσοπάνη έξω απο την πόρτα..
Δεν θέλω να παρουσιάσω κάποια ειδυλειακή κατάσταση αλλά αποτυπώνω ακριβώς αυτό που βιώνω μέχρι στιγμής. Κάτι άλλο που ίσως να μην γνωρίζετε οι μικρότεροι είναι ότι τέτοιο καιρό στα χωριά αρχίζουν τα πανηγύρια με κλαρίνα και διασκέδαση μέχρι αργά το βράδυ σε κάθε πλατεία των χωριών μέχρι το Δεκαπενταύγουστο σχεδόν. Εκδηλώσεις ακραία χαρούμενες και κοινωνικές. Σε μεγάλο βαθμό, οι περισσότεροι είναι ..απο Αθήνα που παίρνουν τις άδειες τους και έρχονται να αναπνεύσουν καθαρό αέρα και να δουν πως είναι να ζεις με ένα βουνό δίπλα σου.Υπάρχει μία ανεξηγητη ενέργεια που την νιώθεις να σε τυλίγει με έναν θετικό τρόπο..
Αυτά τα λίγα, έχω να γράψω πολλά περισσότερα αλλά σταματώ εδώ για την οικονομία του χρόνου σας.
Να είστε όλοι καλά, να προσέχετε και να περνάτε όλοι καλά!
Τα λέμε πάλι..