Αἰσθητική τῆς σύγχρονης Ἑλλάδας

[promitheas14]

Χρησιμοποιῶ τόν γενικό τίτλο "αἰσθητική τῆς σύγχρονης Ἑλλάδας" γιά τό εἰδικό θέμα πού θά ἀναπτύξω παρακάτω, ὥστε νά μπορῆ κάποιος νά ἐκφράζεται γιά πολλά τέτοια ζητήματα πού προκύπτουν καθημερινά ἤ ὑπάρχουν παντοῦ γύρω μας.

Πιθανός τίτλος τοῦ συγκεκριμένου θέματος:
ΔΙΚΗ ΑΣΕΒΕΙΑΣ
Κάθε φορά πού κατεβαίνω στήν ἀποβάθρα τοῦ Μετρό Ἀκρόπολη, ― πᾶνε δεκαετίες πιά ἀπό τότε πού φτιάχθηκε―, νιώθω ἀνάταση καί ἀπογοήτευση μαζί. Ἀνάταση καθώς ξεκουράζεται τό μάτι μου πάνω στήν ἀναπαράσταση τῆς ζωφόρου τοῦ Παρθενῶνα πού διακοσμεῖ τόν χῶρο τῆς ἀποβάθρας. Ἀπογοήτευση, καθώς βλέπω στήν ἀπέναντι ἀκριβῶς τοιχογραφία τό μνημεῖο τοῦ Παρθενῶνα νά καλύπτεται πίσω ἀπό τήν μορφή τῆς Μελίνας Μερκούρη. Ἀπό τήν πρώτη στιγμή πού δημιουργήθηκε αὐτή ἡ τεράστια τοιχογραφική σύνθεση, ἕνας κόμπος κάθεται στό στομάχι μου ὅποτε τήν ἀντικρύζω. Δέν πρόκειται γιά τό πρόσωπο ἤ τήν προσωπικότητα τῆς συμπαθοῦς καί ἄξιας κατά τά ἄλλα ἑλληνίδας Μελίνας Μερκούρη. Πρόκειται γιά τήν ἀνόητη ἐνέργεια κάποιων ἐπικίνδυνων ἀδαῶν νά συσχετίσουν καί νά ταυτίσουν ἕνα μνημεῖο - διαχρονικό σύμβολο τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ καί τοῦ ἀνθρώπινου πολιτισμοῦ ἐν γένει - μέ συγκεκριμένους ἀνθρώπους. Δέν μποροῦν νά κατανοήσουν οἱ ἀφελεῖς (ἤ μήπως πονηροί;) ὅτι αὐτή ἡ ταύτιση ὑποβιβάζει αὐτομάτως τήν ἀξία τοῦ μνημείου ὡς συμβόλου. Ὁ Παρθενῶνας εἶναι ἕνα σύμβολο καθώς α) οἱ ἀπανταχοῦ τῆς Γῆς ἀντικρύζοντας τήν εἰκόνα-φωτογραφία του, συνειρμικά σκέπτονται «Ἑλλάδα» καί β) συμποσεῖ μέ τό σχῆμα του καί τήν αἰσθητική του τίς ἀξίες πού κομίζει ὁ ἑλληνικός πολιτισμός (ἁπλότητα, ἁρμονία, μέτρο, κάλλος). Τά σύμβολα ὀφείλουν νά εἶναι καί εἶναι πάνω καί πέρα ἀπό τόν ἄνθρωπο, ὅσο σπουδαῖος κι ἄν εἶναι αὐτός. Γι’ αὐτό καί οἱ σημαῖες δέν ἔχουν ἐπάνω τους πρόσωπα.

Μιά ἱστορική λεπτομέρεια ἔφθασε πρόσφατα στήν ἀντίληψή μου, πού ἔρχεται νά ἑρμηνεύση, νά δικαιολογήση καί νά ἀποδείξη πόσο εὔλογη εἶναι ἡ ἀπέχθειά μου πρός αὐτή τήν ἀσεβῆ καλλιτεχνική ἔκφραση. Στήν ἀρχαία ἐποχή ἔχοντας τήν αἴσθηση αὐτῶν τῶν λεπτῶν ζητημάτων ὡδηγοῦσαν σέ δίκες (δίκες ἀσεβείας ἐλέγοντο) πρόσωπα πού τολμοῦσαν νά ἀσεβήσουν πρός τά σύμβολα. Ὁ ἴδιος ὁ Φειδίας παραπέμφθηκε σέ δίκη μέ τήν κατηγορία ὅτι παρέστησε τό πρόσωπό του σέ ἕνα ἔργο του, ἐπάνω στήν ἀσπίδα τῆς Ἀθηνᾶς Παρθένου. Ἔρχεται ὅμως αὐτή ἡ ἱστορική πληροφορία νά καταδείξει ὅτι ἐμεῖς οἱ νεοέλληνες Γραικύλοι «δέν νογᾶμε», ὅπως θά ἔλεγε ἡ ἀγράμματη, ἀλλά μέ βαθύτερη αἴσθηση τῶν πραγμάτων, προγιαγιά μας. Στεκόμαστε στήν ἐπιφάνεια καί ἐξετάζουμε ἐπιδερμικά τά πράγματα. Δυστυχῶς ζοῦμε σέ «χοντροκομμένους» καιρούς, ὥστε ζητήματα καί πράξεις πού ἄλλοτε θά ἐπέσυραν ἐξορία ἤ φυλάκιση, σήμερα χαρακτηρίζονται ἀσήμαντα καί δικαιολογοῦνται μέ τό πρόσχημα τῆς καλλιτεχνικῆς ἐλευθερίας.
Ἠ ἐπίμαχη φωτογραφία, γιά ὅσους δέν τήν ἔχουν δεῖ:
http://www.tralala.gr/wp-content/upload ... elina1.jpg

[doctormarkon]

Ωραίο θέμα.

Αν εξαιρέσουμε ότι δεν έχουν περάσει δεκαετίες από τότε που φτιάχτηκε ο σταθμός στα άλλα καλά λέει.

Ποτε φτιάχτηκε?

Μάλλον το 2004 ή μετά το 2004.

Οι φάτσες μου φαίνονται πολύ κιτς ακόμα και σε μπλουζάκια.
Ούτε τον Τσε δεν γουστάρω σε μπλουζάκι ή σε αφίσα παρ όλο που τον θεωρώ σημαντική προσωπικότητα.
Είδα ένα μακώ σε βιτρίνα Κολωνακίου με Τσε και στρας για ταγιεράκι 100 ευρώπουλα και παραλίγο να πάθω έμφραγμα.

Η γνώμη μου για τη Μελίνα είναι μάλλον ουδέτερη.
Δεν ήταν προσωπικότητα για θεοποίηση.
Υπήρχαν και σημαντικότεροι άνθρωποι στη νεότερη ιστορία.

Έπειτα το μνημείο του Παρθενώνα είναι από μόνο του ένα σύμβολο και η Μελίνα είναι πολύ περιττή και κιτς.

Προσωπικά θεωρώ σημαντικότερες προσωπικότητες τον Μπελογιάννη τον Μπάτση και τους άλλους δύο που εκτελέστηκαν μαζί (Καλουμένο Αργυριάδη).
Θα μου πεις πολιτικοποιώ το θέμα. Όντως ήταν συνδεδεμένοι με ένα κόμμα που πολλοί δεν το έχουν σε συμπάθεια.
Αλλά και η Μελίνα επίσης ταυτίζεται με ένα κόμμα. Αν δεν ήταν αυτό το κόμμα και δεν είχε γίνει υπουργός πολιτισμού δεν θα την ήξερε κανείς. Και αν την ήξερε δεν θα τη θυμόταν.

Τα μάρμαρα τα κλεμμένα τα ζήτησε πίσω και ο Κλούνει.

Ας περιμένουμε καμιά γιγαντοαφίσα με τη φάτσα του.

[promitheas14]

Ποτε φτιάχτηκε?
Μάλλον το 2004 ή μετά το 2004.

Η γνώμη μου για τη Μελίνα είναι μάλλον ουδέτερη.
Δεν ήταν προσωπικότητα για θεοποίηση.
Υπήρχαν και σημαντικότεροι άνθρωποι στη νεότερη ιστορία.

Προσωπικά θεωρώ σημαντικότερες προσωπικότητες τον Μπελογιάννη τον Μπάτση και τους άλλους δύο που εκτελέστηκαν μαζί (Καλουμένο Αργυριάδη).

Αλλά και η Μελίνα επίσης ταυτίζεται με ένα κόμμα.

Τό 2000 δόθηκε σέ λειτουργία.
Δέν ἀνέφερα τίποτε γιά τήν Μελίνα, γιατί δέν εἶναι τό πρόβλημα ἡ Μελίνα. Εἶναι ἡ μικρόνοια ἐκείνων πού παίρνουν ἀποφάσεις, πού μέ τόν τρόπο τους εὐτελίζουν τά πάντα.
Ὄντως ἔχω τήν ἴδια γνώμη μέ σένα γιά τή Μελίνα. Ἧταν ἡ ἐποχή (δεκαετία 80) πού θεοποιούσαμε τίς μετριότητες, (ἐάν ἐπρόσκειντο σέ ἕνα συγκεκριμένο κόμμα...
Γιά νά σέ πειράξω λιγάκι, ὁ Βελουχιώτης δέν ἦταν; Ἡ Ρόζα Λούξεμπουργκ; Γιατί σέ ρωτῶ; Διότι, κατά τήν γνώμη μου, τά κόμματα κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό, διότι περιορίζουν τόν κόσμο στήν δική τους, περιωρισμένη ἤ μονόπλευρη ὁπτική. Ἀποτελοῦν τό "κρεβάτι τοῦ Προκρούστη" στήν πολιτική.
Τήν καλημέρα μου!

[doctormarkon]

Η Ρόζα Λούξεμπουργκ δεν είναι ελληνική προσωπικότητα.
Ο Βελουχιώτης είναι προσωπικότητα που αντιπροσωπεύει την Ελλάδα.
Ο Καποδίστριας επίσης και δεν έχει πολιτική φόρτιση.

Αλλά γιατί μόνο πολιτικοί?
Η Μελίνα ήταν πολιτικός αλλά ήταν και ηθοποιός.
Αλλά ως ηθοποιό κανείς δεν θα την τιμούσε γιατί υπήρχαν και καλύτερες.
Η Καλουτά, η Ξένια Καλογεροπούλου, η Κατερίνα Βασιλάκου αλλά και η Ελένη Ζαφειρίου είχαν πολύ πιό έντονη παρουσία στον ελληνικό κινηματογράφο και στο θέατρο. Ιδιαίτερα η Ξένια Καλογεροπούλου είχε μακροχρόνια παρουσία στο παιδικό θέατρο όπως και η Μίρκα Καλατζοπούλου.
Γιατί ντε και καλά θα έπρεπε να συνδεθούν με κάποιο κόμμα και να γίνουν υπουργοί για να είναι αντιπροσωπευτικές προσωπικότητες για την Ελλάδα?

Θεωρώ επίσης σπουδαία προσωπικότητα τον Καζαντζίδη.
Δεν συνδέεται με κάποιο κόμμα ή ιδεολογία αλλά εκφράζει μία απόκρυφη πολιτική θέση για την οποία κανείς δεν μιλάει.
Εκφράζει την κατεύθυνση της χώρας προς την Ανατολή που έρχεται σε αντίθεση με το Ανήκωμεν εις την Δύσιν.
Εκφράζει τους Ρωμιούς της Ανατολής που κανείς δε μιλάει γι αυτούς.
Πόντιοι Κωνσταντινουπολίτες Ρωμιοί της Καππαδοκίας και της μικράς Ασίας όσοι έχουν απομείνει. Ελληνικές Παροικίες στην Αίγυπτο στο Λίβανο στη Λιβύη και στη Συρία. Ρωμιοί της Κριμαίας και της Αζοφικής που πριν ένα μήνα κανείς δεν μιλούσε γι αυτούς.

Ο Καζαντζίδης κυνηγήθηκε για το λόγο αυτό.
Κάτι ανάλογο συνέβη και με τον Ξανθόπουλο τον οποίο έσπευσαν να γελοιοποιήσουν αν και οι φτηνιάρικες παραγωγές της κλακ φιλμς τον αδίκησαν και δεν κατάφερε να γίνει κάτι αντιπροσωπευτικό της ανατολικής ρωμαιίκης κουλτούρας.

Στην Ευρώπη δεν υπάρχουν Έλληνες οι οποίοι να κρατούν μέσα στους αιώνες τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά χωρίς να αφοοιωθούν.

Ναι υπάρχει ρωμαίικη κουλτούρα. Ότι αυθεντικό στη σύγχρονη ελληνική αισθητική κοιτάει στην Ανατολή