Κάτι.....φεύγει....

[Dread]

Πέρασαν ίσως και αρκετές ημέρες σκεπτόμενος να γράψω τις παρακάτω γραμμές….


Όχι γιατί δεν ήθελα…. αλλά ίσως γιατί δεν μπορούσα να βάλω τις σκέψεις μου σε μια σειρά με λέξεις….

Όχι ότι πάλι το κατάφερα, αλλά τουλάχιστον πιστεύω ότι έχει ένα μπούσουλα το παρακάτω κείμενο….


Αυτό που πραγματεύεται λοιπόν η σκέψη μου, είναι η όλο και περισσότερη απογοήτευση από το περιβάλλον που ζω, την κοινωνία στην οποία είμαι μέλος, και την χώρα της οποίας είμαι υπήκοος (εντελώς λάθος λέξη, if you know what I mean , απλά την χρησιμοποιώ γιατί αυτή χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της εθνικής και κρατικής ταυτότητας του καθενός μας).

Ακόμα δε περισσότερο, που με το φτωχό μου το μυαλό, είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι δεν πρόκειται να αλλάξει απολύτως τίποτα, ούτε βραχυπρόθεσμα αλλά ούτε και μακροπρόθεσμα….

Και να εξηγήσω τι εννοώ....


1) Πολιτικά, είναι όλα τόσο στημένα όμορφα, και με τόσο αδαείς και προβατοποιημένους ψηφοφόρους, που δεν πρόκειται να αλλάξει απολύτως τίποτα τουλάχιστον για τα επόμενα 10-15 χρόνια (όχι ότι θα αλλάξει μετά, αλλά λέμε τώρα….)

2) Εργασιακά, είναι όλα τόσο όμορφα προγραμματισμένα, που το μέλλον του Έλληνα εργαζομένου, είναι από μαύρο μέχρι κατράμι… Μισθοί (αν υπάρχουν), επιπέδου 350-500€, ΕΟΖ ανά την Ελλάδα με αυτόνομους «εργασιακούς» νόμους (τα εισαγωγικά ενίοτε δηλώνουν και απουσία), και ένα σωρό άλλες όμορφες καταστάσεις που θα ήταν άσκοπο να παρατεθούν στην παρούσα παράγραφο, μιας και είναι γνωστές τοις πάση….
Για να μην αναφερθώ στο θέμα της ανεργίας, μιας και με 30% ανεργία, για να επανέλθει το εργατικό δυναμικό της χώρας στα προ του 2009 επίπεδα, θα πρέπει να έχει ανάπτυξη 4-6% ΚΑΘΕ χρόνο, για 10 χρόνια. Βλέπετε το αδύνατο της ιστορίας, φαντάζομαι….

3) Το θέμα της φορολογίας ? Κάθε μέρα, κάθε μήνας, κάθε χρόνος…. κάθε κυβέρνηση, κάθε υπουργός κ.ο.κ. που περνάει, άλλαζε ότι γούσταρε, με αποτέλεσμα τα φορολογικά του επόμενου έτους, να παίζονται στο στοίχημα με τρελές αποδόσεις….
Αυτά μέχρι πριν 4 χρόνια. Γιατί μετά μνημονίων, οι αποφάσεις αλλάζουν κατά το δοκούν, και με ανωτέρω εντολές….

4) Παιδεία ? Μάλλον είναι αστείο και το να αναφερόμαστε σε αυτήν….
Είτε από την ποιότητα των εκπαιδευτικών, είτε από την ποιότητα των μαθημάτων, είτε από την ποιότητα εγκαταστάσεων, είτε από την σταθερότητα στις εξετάσεις (βλπ θέμα οικονομίας… όποιος υπουργός παιδείας, και άλλο σύστημα σχεδόν….)

5) Υγεία ? Εδώ είναι η σφαγή του Δράμαλη…… Κάθε μέρα που περνάει και χειρότερα….
Δυστυχώς τα έζησα και από πρώτο χέρι στο ευαγές ίδρυμα του Ερυθρού με την μητέρα μου….

6) Εξωτερική πολιτική ? Να γελάσω λίγο ή πολύ ?
Ποια εξωτερική, και ποια πολιτική, όταν ότι και να κάνουν οι εκάστοτε κυβερνόντες, πρέπει πρώτα να έχει πάρει την έγκριση από τους ….. διευθυντές τους….



Θα μπορούσα να συνεχίσω για πολύ ακόμα, μιας και απ’ όπου κι αν το πιάσεις το θέμα, βρωμάει….
Αλλά θα σταματήσω εδώ, για να περάσω στην επόμενη, και κατ’ εμέ πιο σημαντική παράγραφο….


Δεν υπάρχει μέλλον κυρίες και κύριοι εδώ….
Δεν υπάρχει, και ούτε θα υπάρξει….
Πιθανόν γιατί δεν υπήρξε ούτε και , κοντινό τουλάχιστον, παρελθόν…..


Και για να χρησιμοποιήσω μια κλισέ φράση , που όταν μικρότερος την άκουγα έβγαζα σπυριά, αλλά που τώρα την πιστεύω σε κάθε της γράμμα….


Η Ελλάδα είναι ΜΟΝΟ για διακοπές. ΜΟΝΟ.



Και καθότι μετά από την δική μου ανεργία των τελευταίων 18 περίπου μηνών, έρχεται και της γυναίκας μου (οσονούπω ), η πιο λογική κίνηση είναι ….τα μπογαλάκια μας και αντίο.

Έχω μπροστά μου 20-25 χρόνια εργασίας. Η γυναίκα μου άλλα 30 χρόνια….

Θέλω να μπορώ να ΖΗΣΩ σαν άνθρωπος, ή τουλάχιστον να μου δοθεί η ευκαιρία να το κάνω…
Θέλω να κάνω ένα παιδί, το οποίο να μεγαλώσει σαν άνθρωπος….
Θέλω τα δικαιώματα μου, να τα θεωρώ δεδομένα, και όχι διεκδικούμενα κάθε μέρα που περνάει….
Θέλω να με σέβονται οι συνάνθρωποι μου, όσο τους σέβομαι κι εγώ, ανεξάρτητα από χρώμα, φυλή, έθνος, θρησκεία…
Θέλω να με σέβεται το κράτος μου, οι αρχές, και να μην με θεωρούν εκ πεποιθήσεως παράνομο….
Θέλω να σέβομαι το κράτος που ζω, σαν άνθρωπος, και όχι να συμπεριφέρομαι σαν ένα υπανάπτυκτο ζώο….


ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ.


Και επειδή ούτε από σωτήρες, ούτε από εξωγήινους, ούτε από πολέμαρχους, προφήτες, γέροντες κλπ, περιμένω σωτηρία….
Επειδή δεν περιμένω σωτηρία ούτε από τους συνανθρώπους μου…. χαμένοι είναι κι αυτοί….
Και επειδή τα παραπάνω θέλω μου, δεν πρόκειται να τα βρω ποτέ εδώ…..

Θα κάνω τα αδύνατα δυνατά, για να την κάνω….




Υ.Γ. Μπορεί να διαφωνήσει όποιος θέλει….. επιθυμητό είναι άλλωστε….
Μπορεί να μου προσάψετε ότι επιθυμείτε….
Αλλά μετά από 43 κύκλους σ’ αυτή τη ζωή, και σ’ αυτή τη χώρα, αυτά έχω στην καρδιά και στο μυαλό μου…

Και το πιθανότερο είναι ότι δεν πρόκειται να αλλάξουν σύντομα….

Φιλικά...

[Lazy Dog]

Πανω κάτω τα ίδια σκεφτόμαστε...

Προσωπικά ετοιμαζω ηδη τα χαρτιά μου για το καναδικό μου διαβατήριο(ελληνικό δεν ξαναβγαζω)...

Δεν ξέρω ακόμη που θα πάω, εδώ δεν μπορω και δεν θέλω να μείνω άλλο... Το αναβαλω καιρό τώρα αλλά ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ...

Ουτε για διακοπές δεν θα ξαναγυρισω...

[Irene3006]

Γιώργο και πολύ καλά θα κάνεις....
Ο καθένας έχει το δικαίωμα να ζήσει τη ζωή του όπως τη θέλει, και το να την θυσιάσεις για ένα κράτος που ποτέ
δεν σε στήριξε, φυσικά και δεν αξίζει.... Προσωπικά μετανιώνω πια που δεν το έψαξα εγκαίρως για σπουδές έξω....
Όλα τώρα θα ήταν ίσως καλύτερα.... Και το σκέφτομαι τώρα, επειδή με όσα βλέπω να γίνονται τις τελευταίες μέρες
στα ελληνικά Πανεπιστήμια έχω φρίξει.... Δεν ξέρω... Ίσως μια καλή ιδέα είναι να την ψάξω, έστω και τώρα....
Anyway.... Λίγη σημασία έχουν αυτά.... Δεν πρόκειται να κρίνω κανέναν για τις επιλογές του, γιατί σε τελική ανάλυση
η κατάσταση έχει γίνει τραγική....

Εύχομαι σε όλους να είστε πραγματικά καλά.... Είτε αυτό συμβαίνει στην Αθήνα, είτε οπουδήποτε αλλού....
Το σημαντικότερο είναι να παίρνουμε την ικανοποίηση που θέλουμε από όσα προσπαθούμε, να έχουμε στο πλευρό
μας τους δικούς μας ανθρώπους και να νιώθουμε ότι ΖΟΥΜΕ.... Ας αναλογιστούμε πόσοι Έλληνες αυτή την περίοδο
απλά επιβιώνουν.... Μην επιτρέψετε σε κανέναν να πάρει το χαμόγελό σας.... ΔΕΝ ΤΟ ΑΞΙΖΕΙ....

[firefightergr]

Εγώ μετανάστης στη γερμανία γεννήθηκα και σαν ενήλικος έγινα εσωτερικός μετανάστης.
Οι λόγοι που σε αναγκάζουν να το κάνεις είναι πάντα οι ιδιοι και απολύτως κατανοητοί.

[butterfly]

Κατι ΕΦΥΓΕ ηδη. Κι αυτο δεν ειναι αλλο απ' την Ελλαδα που ξεραμε. Εμεις που εχουμε καποια ηλικια εχουμε χασει τον μπουσουλα περα για περα. Δεν εχει μεινει ορθιο το παραμικρο. Καμμια αξια απ' οσες διδαχθηκαμε, καμμια εννοια πατριδας, ουτε καν η αισθηση πως ειμαστε πολιτες αυτης της χωρας, που την στησαμε εμεις κι οι πατεραδες μας. Τωρα ειμαστε υπηκοοι, sujets οπως το λενε οι γαλλοι. Υποκειμενα, που υποκεινται στους αυθαιρετους νομους ενος κρατους που επαψε προ πολλου να ειναι κρατος, με την αρχαιοελληνικη εννοια του "κρατω" = κυριαρχω. Υπηκοοι μιας χωρας πληρως εκχωρημενης απ 'αυτους που εμεις ψηφιζαμε και ψηφιζουμε, απ' αυτους που εδωσαν ορκο να την υπερασπιστουν.

[Divine Sinner]

Kι εγω το σκεφτομαι. και υπαρχουν πολλοι οικογενιαρχες που μου λενε. καλα εισαι μονος σου χωρις παιδια και δεν την εχεις κανει ακομα;; τι περιμενεις;; η αληθεια ειναι οτι δεν περιμενω τιποτα. το μονο που θελω ειναι να μαθω μια γλωσσα (εκτος αγγλικων και ουγγρικων που ξερω) και να την κανω για μια αλλη χωρα. αλλα δεν μπορω να σχεδιασω το πως. δεδομενου οτι ειμαι περα για περα αφραγκος και στην αρχη χρειαζεαι λεφτα σε καθε χωρα. αδιεξοδο

[Lazy Dog]

Kι εγω το σκεφτομαι. και υπαρχουν πολλοι οικογενιαρχες που μου λενε. καλα εισαι μονος σου χωρις παιδια και δεν την εχεις κανει ακομα;; τι περιμενεις;; η αληθεια ειναι οτι δεν περιμενω τιποτα. το μονο που θελω ειναι να μαθω μια γλωσσα (εκτος αγγλικων και ουγγρικων που ξερω) και να την κανω για μια αλλη χωρα. αλλα δεν μπορω να σχεδιασω το πως. δεδομενου οτι ειμαι περα για περα αφραγκος και στην αρχη χρειαζεαι λεφτα σε καθε χωρα. αδιεξοδο

Ακριβως για αυτο(τα λεφτα) ειπα παραπανω οτι το αναβάλω συνεχεια...

Ενταξει το εχω ξανακανει να φυγω αφραγκος και να μενω σε ενα σπιτι με 4 ατομα αλλά τοτε ημουν 20 χρονων...

[ION 4ever]

εγώ ευχαρίστως να φύγω για την τρέλα μου, για το ταξίδι, για την εμπειρία
και άφραγκη και φραγκατη, δεν έχει και πολύ σημασία άμα είσαι αποφασισμένος.
Αλλά να φύγω με την ιδέα του μεταναστεύειν για μια καλύτερη τύχη κολύομαι.
Όχι γιατί εδώ είναι καλά
αλλά γιατί το ψάξιμο έτσι στο άσχετο αλλού
μου φαίνεται πιο δύσκολο.

Επίσης άλλο αν πάνω στο ταξίδι μου κολλήσω κάπου για τα επόμενα χρόνια
γιατί κάτι βρήκα που μου άρεσε η με βόλεψε.
να φύγω έτσι στα καλά καθούμενα και να ψάχνομαι να επιβιώσω σε ξένο τόπο
όχι δεν φεύγω.
το ιδανικό μου θα ήταν διαμονή εδώ στην Ελλάδα με μεγάλα ταξίδια
ενίοτε και με μικρά η μεγάλα κολλήματα.

Μια μορφή εργασίας που να εμπεριέχει το εδώ και το άλλου θα ήταν το ιδανικό.

φυσικά για όλα αυτά χρειάζεται κανείς χρήμα.
Οπότε... εντός και επί τα αυτά.

[ArELa]

Τα ίδια λέει κι ο Τζόνι.. Νιώθει τόση αγανάκτηση και τόση αηδία, που ναι, πιστεύω πως θα έφευγε αν ένιωθε πως μπορεί να κάνει νέα αρχή νέο ξεκίνημα σ'αυτή την ηλικία...

Τα ίδια λένε πολλοί γυρω μου...

Καταλαβαίνω πολύ καλά πώς νιώθεις και γιατί τα είπες όλα αυτά, Γιώργο.

Σα Βίκυ, αν ήμουν μόνη μου, και ΑΝ το ήθελα, θα μπορούσα να φύγω αύριο και να ξέρω πού θα πάω, τι θα βρω, έχοντας μια σχετική βεβαιότητα πως θα μπορούσα να τοκτοποιηθώ σε ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και ζωής γενικότερα. Δεν το θέλω.

Το συζήτησα και με τα παιδιά. Η απελπισία της ανεργίας στο μικρό, και η αβεβαιότητα για το μέλλον που σίγουρα νιώθει κι η μεγάλη μου, δεν ήταν ικανά για να τους κάνουν να πουν "θέλω να φύγω". Οπότε η αρελο-οικογένεια, αποφασίζει συνειδητά (κατά πλειοψηφία) να μείνει, να υπομείνει, να την παλέψει όσο μπορεί...

Θα μπορούσε κάλλιστα να πει κανείς πως αν ο καλός μου και η μούρη μου ήμασταν σε νεότερη ηλικία, δε θα παίρναμε τέτοια απόφαση. Δεν είναι έτσι. Στην προκειμένη, είναι κατά κύριο λόγο τα δυο νεότατα βλαστάρια στην οικογένεια που το αποφάσισαν αυτό , ΧΩΡΙΣ καμία επιρροή από εμάς...(το λέω συνειδητά και εν πλήρη ειλικρινεία)...

Οπότε, εμείς ανήκουμε σ'εκείνο το αλλόκοτο και υπό ραγδαια εξαφάνιση (δικαιολογημένα) είδος οικογένειας, που διατηρεί μια άλλη λογική (ψιλοπαράλογη ίσως, ή και ουτοπική) , που στηρίζεται α/ στο δέσιμο με και την αγάπη για την πατρίδα, β/ στο γεγονός πως τώρα μπορεί να βιώνει η Ελλάδα τα χειρότερα, αλλά αυτά δεν θα αργήσουν να ενσκύψουν (αν δεν έχουν ενσκύψει ήδη σε πολλά επίπεδα) και στον υπόλοιπο (δυτικό τουλάχιστον) κόσμο, που αποβιομηχανοποιείται, καταληστεύεται και εξαθλιώνεται με σταθερούς ρυθμούς...γ/ και στην πεποίθηση πως η φυγή δεν είναι λύση. Όλα τα προβλήματα έχουν λύση. Φτάνει να υπάρχει η επιθυμία να αντιμετωπιστούν και η αποφασιστικότητα να αντιπαλέψουμε τη φαυλότητα που τώρα φαίνεται να έχει φτάσει στο απώγειό της...

Ξαναλέω όμως, Γιώργο. Δεν είναι διαλεκτική η διαφωνία μας... δεν είναι καν εκλογικευμένη.
Στα πρότυπα της κοινης λογικής, σε καταλαβαίνω απόλυτα.
Ο τρόπος που λειτουργούμε και νιώθουμε, διαφέρει στο βαθύτερο μέσα μας, που δεν υπακούει
πάντα στην κοινή λογική.
Καλή δύναμη φίλε μου, είτε μείνεις είτε φύγεις.

[OTTO]

Φίλε καλή τύχη ό,τι και αν κάνεις, απλά έχω ακούσει περιπτώσεις που έφυγαν αλλά τους ήρθαν έτσι τα πράγματα που ήταν σαν να μην έφυγαν. Αν έχεις που να πας, αν ξέρεις τι κάνεις, τότε όλα θα πάνε καλά. Απλά σκέψου τα όποια ρίσκα.

Αν και εγώ είμαι της άποψης να φυλάμε θερμοπύλες, με κάθε κόστος, οπότε δεν πάω πουθενά

Στην περιγραφή που έκανες για την εδώ κατάσταση και για το πώς νοιώθεις, κι εγώ έτσι τα βλέπω πάνω κάτω.

[kat_woman]

Κάθε φορά που ακούω για κάποιον που φεύγει, είναι σαν να φεύγει ένας δικός μου άνθρωπος..Θλίβομαι αφάνταστα, αλλά το καταλαβαίνω απόλυτα. Όταν τα αδιέξοδα ορθώνονται από παντού, δεν είναι φυγή. Είναι επιβίωση, η οποία για πολλούς έχει γίνει πιά εξαιρετικά δύσκολη...
Θα συμφωνήσω με τη Βίκυ οτι τα πράγματα δυσκολεύουν πλέον παντού. Και εγώ εχω ακούσει για ανθρώπους που έφυγαν και δεν είδαν και μεγάλη διαφορά. Οπότε θα πρέπει κανείς να είναι απόλυτα σίγουρος για το πού πηγαίνει και τι θα κάνει εκεί που πάει..
Σε κάθε περίπτωση, φίλε Γιώργο, οι ευχές μου σε συνοδεύουν. Είθε να βρεις αυτό που ψάχνεις και να στρώσεις τη ζωή σου όπως ονειρεύεσαι, όπου και να πάς..

[Eva Luna]

Kαταλαβαινω τους λογους.
Και δεν αποκλειω να ερθει μια μερα στην ζωη μου που θα σκεφτομαι
ακριβως ετσι.
Μετα βλεπω κατι τετοιο:
ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ... ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ Ε.Ε. "Κλείνουν" τα σύνορα για Έλληνες που αναζητούν εργασία
και παιρνω αναποδες και λεω, ρε γμτ ειναι εξοχα σχεδιασμενο τελικα
να αντικασταθει ο πληθυσμος αυτης της χωρας, να φυγουν οι παλιοι,
να ερθουν οι καινουργιοι. Να τους κανω την χαρη ετσι ευκολα;
Ή να δυσκολευτω αντιστεκομενη;

[doctormarkon]

Αν ποτέ μετανάστευα δεν θα πήγαινα σε χώρα της Ε.Ε.

Βραζιλία ή άλλη χώρα της λατινικής Αμερικής ή Αφρική.

Ε.Ε ποτέ............!!!!!!!!

[felix+]

Κι ο ανηψιος μου αυτη την ωρα πεταει για Καλιφορνια δε θυμαμαι πολη
Με γυναικα κ 2 παιδια
αλλα με θεση εργασιας ετοιμη..

[Divine Sinner]

Αν ποτέ μετανάστευα δεν θα πήγαινα σε χώρα της Ε.Ε.

Βραζιλία ή άλλη χώρα της λατινικής Αμερικής ή Αφρική.

Ε.Ε ποτέ............!!!!!!!!

Δοκτωρεσα πες μου αν θες τι ευκαιριες υπαρχουν βραζιλια για εναν Ελληνα. δεν θα με χαλουσε

[alkinoos]

Γιώργο ,όπως τα περιγράφεις είναι τα πράματα.Καλή τύχη φίλε

[Mantam Froufrou]

Σου τα 'πα και στο φέις, Γιώργο. ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ, αγόρι μου και ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΟΨΥΧΑ! Φτιάξτε τη ζωή σας κάπου που θα σας βλέπουν σαν ανθρώπους κι όχι σαν ζώα! Κάπου που θα αναγνωρίζουν τις ικανότητές σας και τα δικαίωματά σας. Κάπου που θα μπορείτε να στεριώσετε, γιατί εδώ προσπαθείς να στεριώσεις, το βράδυ βγάζεις ρίζες, και το πρωί σου ρίχνουν οξύ να τις κάψουν τα καθάρματα!

ΦΥΓΕΤΕ, φίλε ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΖΗΣΕΤΕ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ!


ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΕΣΤΕ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΣΑΣ!!!!

[ostrako]

Καλη τυχη σε οτι και να επιλεξετε.

Δεν μου αρεσει η ξενιτια.Αλλα αν υπαρχει επιλογη και μια καλη πορεια στοχου εξω, δεν λεω οχι.
Αλλαξα τοπο στη ζωη μου πριν 12 χρονια.Δεν ηξερα κανεναν και τιποτα.Παλεψα και παλευω.
Η αγαπη και η αλληλοστηριξη του ζευγαριου στη ζωη,ειναι το Α και το Ω.
Αυτο κρατω και παω που λαχει,αρκει να υπαρχει φως.Αυτο το φως, που μου δινει ονειρα και ελπιδα διαβιωσης με αξιοπρεπεια.
Μακαρι να αλλαξει η χωρα πορεια και να μην χρειαζετε να ξενιτευομαστε.Το ευχομαι απο καρδιας αυτο, και πιστευω οτι θα το αλλαξουμε.
Με λυπει αυτο το θεμα.Ο θεος μαζι σας ,οτι και να κανετε.

[BlueAngel]

Και καθότι μετά από την δική μου ανεργία των τελευταίων 18 περίπου μηνών, έρχεται και της γυναίκας μου (οσονούπω ), η πιο λογική κίνηση είναι ….τα μπογαλάκια μας και αντίο.

Ετσι είμασταν πριν 1 χρόνο και εμείς.
Αν έλεγα εγω το "ναι" είχαμε φύγει χτες για Αυστραλία.
Ο συζηγός μου χωρίς δουλειά ένα χρόνο,και εγω πέρσυ τον Ιούλιο ακολούθησα την ίδια πορεία
αφού μου ζητήθηκε μείωση περίπου 40% του μισθου !!!
Σκεφτόμασταν να φύγουμε.Αλλα εγω μας κράτησα πίσω.Πολλά τα θέματα.
Μετά βγήκε μια ευκαιρία και κάναμε κατι δικό μας.

Σας καταλαβαίνω όμως απόλυτα.
Καποιοι φίλοι μου τα τελευταία χρόνια έχουν φύγει και ετοιμάζονται και άλλοι που ξέρω.
Αν τελικά το αποφασίσετε σας εύχομαι να έχετε τη ζωή που επιθυμείτε.
Ο,τι και να κάνετε θα είναι για το καλύτερο!

[skion]

Δύσκολες αποφάσεις. Γιατί ποτέ δεν μπορείς να είσαι προετοιμασμένος γι' αυτά που θα ακολουθήσουν.
Τα πρώτα 3-4 χρόνια από την επιστροφή μου στην Ελλάδα, κάθε χειμώνα η ίδια ιστορία.
"Να ετοιμάσουμε τις βαλίτσες και δρόμο". "Όχι, θα προσπαθήσουμε ακόμη λίγο".
Κάπου μεταξύ μικρών θαυμάτων ο χειμώνας περνούσε, ερχόταν η άνοιξη.
Και πάλι απ' την αρχή. Τελικά, το πήραμε απόφαση. Εδώ είναι οι Θερμοπύλες μας.
Εύχομαι και στους δυο σας τα καλύτερα. Να αποφασίσετε αυτό που τραβάει η καρδιά σας.
Μόνο, εκ πείρας θα το πω, ποτέ μην φύγετε βλέποντας πίσω σας μόνο αρνητικά.
Το έχω δει, το έχω ζήσει. Αυτό θα έρθει πίσω, σε ανύποπτο χρόνο να σε βρει.
Είναι ωραία να το δεις σαν μια νέα περιπέτεια, μια νέα εμπειρία και είναι μια τέτοια.
Εγώ είχα φύγει στις αρχές του'90, έτσι για μια περιπέτεια. Δυο-τρία χρόνια είπα τότε.
Ώσπου να καταλάβω που βρίσκομαι και να επαναπροσδιορίσω τον εαυτό μου, πέρασαν 15 χρόνια.
Δεν λέω πως είναι για όλους το ίδιο. Υπάρχουν και εξαιρέσεις. Μερικοί το περνούν αλώβητοι.
Αλλά σχεδόν ποτέ δεν σου βγαίνουν τα σχέδια που κάνεις αρχικά.
Υπάρχουν συνιστώσες, που ποτέ δεν μπορείς να υπολογίσεις.
Θα τις αντιμετωπίσεις μόνο αν ζεις σε μια ξένη χώρα αρκετά χρόνια.
Όπως και το γεγονός ότι δεν ξέρεις ποτέ τι αφήνεις πίσω σου, τι θα σου λείπει στη ζωή σου,
αυτό θα το μάθεις μόνο όταν φύγει η θολούρα που φέρνει η μετακίνηση, το φευγιό.
Το γεγονός είναι όμως ότι είναι μια ευκαιρία να ζήσεις εμπειρίες που δεν θα είχες ποτέ.
Το καιρό που ζούσα στην Αυστραλία, γνώρισα πάρα πολύ κόσμο, πολλούς Έλληνες.
Οι περισσότεροι από αυτούς είναι αγκιστρωμένοι σε μια ιδέα που δικαιολογούσε την επιλογή τους.
Χωρίς να έχει σημασία αν η ιδέα αυτή ανταποκρινόταν στη πραγματικότητα.
Σαν να φοβόντουσαν ότι αν δεν πιανόταν από κάπου, θα βούλιαζε το πλοίο.
Δεν προσπαθώ με αυτή μου την ανάρτηση να πείσω για την καλύτερη επιλογή.
Γιατί πολύ απλά, δεν υπάρχει. Υπάρχουν μόνο επιλογές και οι εξελίξεις που φέρνουν.
Απλά έριξα μερικές μου σκέψεις, εμπειρίες, έτσι να υπάρχουν.
Μπορεί και αύριο να μου τη δώσει και να ξαναφύγω, ποτέ μην λες ποτέ.
Αλλά ποτέ ξανά κουβαλώντας τη μαυρίλα μαζί μου ότι δήθεν με διώχνει η χώρα μου.
Αυτό με πήρε πολύ χρόνο να το ξεπεράσω και δεν με βοήθησε καθόλου στη πορεία μου.
Σας εύχομαι να πάρετε τις αποφάσεις που είναι πιο κοντά στη καρδιά σας.
Χωρίς φόβο και πάθος. Και το μονοπάτι σας να είναι γεμάτο με υπέροχες εμπειρίες.
Αυτά από μένα.