Δημοσίευση
από Kariatida » Τρί 11 Οκτ 2011, 23:42
Η ίδια η ψυχή φεύγει πολύ ταραγμένη απ' το σώμα λόγω του βίαιου αυτού θανάτου. Συν ότι, όταν έρχεται η ώρα της εκταφής, οι ίδιοι οι συγγενείς αισθάνονται σαν δολοφόνοι. Πόσο μάλλον όταν υπάρχει στο προσκήνιο γονιός που έθαψε το παιδί του.
Το '96 που χάσαμε τον πρώτο μου παππού, οι κηδείες γίνονταν είτε την ίδια είτε την επόμενη ημέρα από αυτή του θανάτου. Μετά είχαμε τα 3ημερα, τα 6μερα, τα 9μερα, το Μνημόσυνο και το Έτος. Πριν ένα μήνα που χάσαμε τη γιαγιά, η διαδικασία είχε αλλάξει. Πλέον τους κρατούν για 3 περίπου μέρες πριν να γίνει η ταφή. Δεν είμαι σίγουρη για το πού τους βάζουν, όμως όταν ρώτησα γιατί αργούν τόσο να τους θάψουν, η απάντηση ήταν, για να βεβαιωθούν ότι δεν πρόκειται για νεκρανάσταση ή νεκροφάνεια. Οπότε, πλέον, η ημέρα της κηδείας συμπίπτει με την ημέρα των 3ημερων του νεκρού, γι αυτό και μαζί με όλες τις ευχές που δίνει ο ιερέας στον νεκρό, δίνει και την ευχή των 3ημερων ενώ όλα τα άλλα ακολουθούν ως έχουν.
Παρ' όλα αυτά, ακόμα δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις ανθρώπων που ξυπνούν αργότερα κι από αυτό. Βέβαια η λύση δεν είναι να "αποθηκεύουμε" τα σώματα μέχρι να βεβαιωθούμε ότι είναι όντως νεκρά, όμως θα ήθελα να υπάρχει τρόπος να εντοπίσουμε αυτές τις περιπτώσεις. Να υπάρχει είτε το κινητό που έθεσε νωρίτερα εν μέσω αστεϊσμού ο Πυροσβέστης, ή κάτι που να μπορεί να χρησιμοποιήσει ένας άνθρωπος για να καλέσει σε βοήθεια αν τύχει σε τέτοια κατάσταση.
Ή ακολούθα ή οδήγα ή φύγε απ' τη μέση