Το καταστατικό του Θαλείν δεν επιτρέπει έτσι κι αλλιώς να είναι κερδοσκοπικό, ή επικερδές. Μακάρι λοιπόν να μην αλλάξει το καταστατικό του. Όμως αυτό δεν μπορεί να γίνει από κάποιον αυθαίρετα, παρά μόνο μέσω του ανώτερου όργανου του συνεταιρισμού, της Γενικής Συνέλευσης των συνεταιριστών. Δηλαδή από εμάς τους απλούς πολίτες που έχουμε κάνει την εγγραφή μας. Είναι λοιπόν στο χέρι μας !!
Το καταστατικό μπορείτε να το κατεβάσετε ελεύθερα από:
http://www.thalein.gr/images/pdf-files/ ... HALEIN.pdf
Να πούμε λίγα λόγια γι' αυτούς που δεν έχουν επισκεφτεί το site:
Στον παγκοσμιοποιημένο μας κόσμο υπάρχει ένας ιστός που συνδέει όλους και όλες μεταξύ μας:
ξεκινά από το 12χρονο κοριτσάκι που ιδρώνει επί δεκατέσσερις ώρες επάνω από το κομψό, κατά τ’ άλλα, μπλουζάκι μιας πολυεθνικής στην Ινδονησία, περνά από τον καθέναν από τους εκατοντάδες χιλιάδες παραγωγούς που εγκατέλειψαν τα τελευταία χρόνια τα χωράφια τους στην Ευρώπη και τον τρομοκρατημένο από τις τρελές αγελάδες και τα ακόμη πιο τρελά κοτόπουλα καταναλωτή, και καταλήγει στον εξαθλιωμένο ιρακινό αγρότη που υποχρεώνεται με νόμο πλέον να αγοράζει σπόρους από τις μεγάλες αγροτοβιομηχανίες.
Τι είναι λοιπόν αυτό που μας ενώνει; Καταρχάς, το ότι είμαστε όλοι και όλες θύματα ενός μοντέλου που αποφασίζει τι, πού και πώς θα παραχθεί, σε τι είδους (χημική) επεξεργασία θα υποβληθεί και με ποιο τρόπο θα φτάσει στον τελικό του αποδέκτη, με ένα και μόνο κριτήριο: τη μεγιστοποίηση του κέρδους.
Αφού τα ευρωπαϊκά προϊόντα έχουν κατακλύσει τις χώρες του νοτίου ημισφαιρίου, οι ευρωπαίοι αγρότες δεν θα έπρεπε να είναι ευχαριστημένοι; Το γεγονός όμως ότι μόνο το 2000, 200.000 αγρότες και 600.000 κτηνοτρόφοι εγκατέλειψαν την παραγωγή, δηλώνει μάλλον το αντίθετο. Η αλήθεια είναι ότι τις εξαγωγές προς το νότο ελέγχουν μεγάλες βιομηχανικές αγροτικές και κτηνοτροφικές μονάδες, οι οποίες λαμβάνουν και το μεγαλύτερο μερίδιο από τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις. Σε ό,τι αφορά στη χώρα μας, είναι γνωστό ότι μέσω της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής αναδιαρθρώθηκε η εγχώρια παραγωγή, επεκτάθηκαν οι μονοκαλλιέργειες με κύριο στόχο τις εξαγωγές και ο μικροπαραγωγός εξαρτάται πλέον από τις αποφάσεις ενός κεντρικού, τελείως ξένου προς τις τοπικές αγορές.
Σύμφωνα με τη (νεοφιλελεύθερη) θεωρία, η άνοδος των εξαγωγών θα συντελούσε στην καταπολέμηση της φτώχειας μέσω της περίφημης «διάχυσης των εσόδων προς τα κάτω». Στην πραγματικότητα όμως, οι χώρες του νοτίου ημισφαιρίου είναι υποχρεωμένες να διαθέτουν όσα από τα έσοδα τους αντιστοιχούν στην εξυπηρέτηση του υπέρογκου εξωτερικού χρέους και, σαν να μην έφτανε αυτό, το μεγαλύτερο μέρος των εξαγωγών αναλαμβάνουν μετρημένες στα δάχτυλα πολυεθνικές, οι οποίες ελέγχουν όλους τους κρίκους της αλυσίδας, από το χωράφι μέχρι το τραπέζι.
Είναι χαρακτηριστικό ότι τέσσερις εταιρείες ελέγχουν το 70% της παγκόσμιας αγοράς φυτοφαρμάκων, το 25% της παραγωγής παραδοσιακών σπόρων και το 100% της παραγωγής μεταλλαγμένων. Η εξάπλωση των τελευταίων όχι μόνο δεν λύνει το πρόβλημα της πείνας, όπως υποστηρίζουν οι εμπνευστές τους, αλλά και απειλεί να μας μετατρέψει όλους σε Φρανκεστάιν, δηλητηριάζοντας ανεπανόρθωτα τις τροφές και προκαλώντας ένα είδος «πράσινης ερήμου»: τα μεταλλαγμένα τείνουν να αφανίσουν τα πάντα (αγρότες, έδαφος, πανίδα και μικροοργανισμούς, παραδοσιακές γνώσεις και καλλιέργειες), εκτός από την ίδια τη σοδειά.
Φαίνεται λοιπόν ότι αυτή η παγκοσμιοποιημένη οικονομία επιθυμεί να μετατρέψει κάθε πλευρά της ατομικής και συλλογικής μας ζωής (εργασία, ελεύθερος χρόνος, έρωτας, δημιουργία) σε ένα μετρήσιμο και ανταλλάξιμο εμπόρευμα. Τελικά, η μόνη ελευθερία που μας απομένει είναι να επιλέξουμε πού και πώς θα (ξε)πουλήσουμε αυτό το εμπόρευμα, ή μήπως έχουμε να πούμε κάτι παραπάνω;
Ο συνεταιρισμός μπορεί να αποτελέσει μια σημαντική δράση που θα χτυπήσει σε πέντε καίρια σημεία:
1. Θα ελαχιστοποιήσει (έως εκμηδενίσει) τους φόρους που εισπράττει η κυβέρνηση στο ελάχιστο δυνατό, χτυπώντας στην καρδιά του πολέμου που έχουν εξαπολύσει εναντίον μας.
2. Θα μας επιτρέψει να βοηθήσουμε, πραγματικά, συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη.
3. Θα αυξάνει δραματικά την αγοραστική δύναμη των συμπολιτών μας.
4. Με την προσεκτική επιλογή των προμηθευτών μας, θα μας βοηθήσει να αλλάξουμε τις σχέσεις μεταξύ ιδιοκτητών και εργαζομένων.
5. Θα είναι ένα βασικό μέσο με το οποίο θα μπορέσουμε να εκπαιδεύσουμε τους ανθρώπους για το τί μπορούν να κάνουν για τη χώρα καθώς και για την ποιότητα της τροφής τους.
Τι είναι ο Αστικός Συνεταιρισμός Καταναλωτών:
Οι καταναλωτικοί συνεταιρισμοί προσφέρουν προϊόντα σε κόστος σχεδόν χονδρικής γιατί δεν ενδιαφέρονται για το κέρδος αλλά για την ευημερία των μελών τους. Με μια συνδρομή ελάχιστα μεγαλύτερη της τιμής χονδρικής αγοράς, αλλά πολύ μικρότερη από την τιμή διάθεσης των προϊόντων στην Ελεύθερη Αγορά, υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας ενός αποθεματικού ικανού να χρηματοδοτήσει θέσεις εργασίας για συνανθρώπους μας, να προσφέρει χρήματα και υπηρεσίες σε κοινωφελείς σκοπούς, να καλύψει ανάγκες προσφοράς υπηρεσιών με έμμισθο ανθρώπινο δυναμικό, καταπολεμώντας έτσι και την ανεργία.
Έτσι μπορούν να πέσουν οι τιμές ειδών πρώτης ανάγκης, δίνοντας μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη στον μισθό μας, να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, να απολαμβάνουμε κοινωφελείς υπηρεσίες, χωρίς την επένδυση περισσοτέρων κεφαλαίων, αλλά με χρηστή διαχείριση των ήδη διαθέσιμων χρημάτων μας να έχουμε περισσότερα οφέλη.
Πως λειτουργεί:
Οι καταναλωτικοί συνεταιρισμοί αγοράζοντας μαζικά, και απευθείας από τους παραγωγούς, ρίχνουν τις τιμές. Μπορούν και προσφέρουν προϊόντα σε τιμές που μόλις καλύπτουν το κόστος, και αφήνουν ένα μικρό πλεόνασμα γιατί δεν ενδιαφέρονται για το κέρδος αλλά για την ευημερία των μελών τους.
O Συνεταιρισμός Καταναλωτών είναι η αναπόφευκτη απάντηση στα εξής ερωτήματα:
1) Η αύξηση των μισθών μας λύνει τα πρόβλημα διαβίωσης μας ή μια ενδεχόμενη αύξηση των μισθών μας οδηγεί σε ανάλογη αύξηση των τιμών τροφίμων, εξανεμίζοντας το όφελος;
2) Οι τιμές των τροφίμων εκφράζουν το πραγματικό τους κόστος ή είναι πλασματικές, γιατί προσαρμόζονται στα όρια της οικονομικής αντοχής των καταναλωτών;
Σύμφωνα με τα Μαζικά Μέσα Ενημέρωσης:
Παρουσιάστηκαν Ελληνικά προϊόντα σε γειτονικές βαλκανικές χώρες σε χαμηλότερες τιμές από ό,τι πωλούνται στην χώρα μας, προσαρμοσμένες στις οικονομικές δυνατότητες των εκεί καταναλωτών.
Η τιμή του εμφιαλωμένου νερού των 500 ml, για να « προσαρμοστεί» στις οικονομικές δυνατότητες των καταναλωτών, κατά την περίοδο ένταξης της χώρας μας στο ευρώ, από 50 δραχμές έγινε σε μία εβδομάδα 173 δραχμές ( μισό ευρώ ). Ποια είναι άραγε η πραγματική του τιμή;
«Ακριβότερα έως 944% σε σχέση με ό,τι χρεώνουν οι παραγωγοί πωλούνται στην αγορά τρόφιμα και αγροτικά προϊόντα, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΠΑΣΕΓΕΣ».
Η πλασματικότητα των τιμών διαφαίνεται και από τα στοιχεία που δόθηκαν στην εκπομπής του κ. Στέλιου Κούλογλου « Θεματική βραδιά » που πρόβαλε την 15η Μαρτίου του 2007 το Ντοκιμαντέρ «Εμείς τρέφουμε τον κόσμο». Ο κ. Ζαν Ζίγκερ, Ειδικός Εισηγητής του ΟΗΕ για το δικαίωμα στην τροφή ανάφερε ότι στην πρωτεύουσα της Σενεγάλης Ντακάρ, στην μεγαλύτερη γεωργική αγορά της Δ. Αφρικής (ονομάζεται Σανταγκάρ), πωλούνται ευρωπαϊκά γεωργικά προϊόντα στο 1/3 των ντόπιων τιμών. Οι Ευρωπαϊκές τιμές είναι πιο ανταγωνιστικές σε μία χώρα με κατά κεφαλήν εισόδημα μικρότερο του 1 δολαρίου την ημέρα! ( πηγή UNICEF)
3) Η αναγκαστική δανειοδότηση με τόκο όπου καταφεύγει ο ιδιωτικός τομέας για να εξασφαλίσει ρευστότητα, έχει ως άμεσο αποτέλεσμα την επιβάρυνση της τελικής τιμής τών προς διάθεση προϊόντων, μετακυλίοντας αυτό το βάρος στον καταναλωτή; Η υποστήριξη της διακίνησης των τροφίμων με κεφάλαια κίνησης από τους άμεσους αποδέκτες τους, τους καταναλωτές, θα βοηθούσε στην περαιτέρω πτώση των τιμών;
4) Τι θα συνέβαινε εάν το υπόλοιπο του 20 - 40% του μισθού μας ή και παραπάνω, που τώρα διαθέτουμε για αγορές τροφίμων, αντί να γινόταν επιχειρηματικό κέρδος πολλαπλών μεσαζόντων, διοχετευόταν σε υπηρεσίες γενικού συμφέροντος και κοινής ωφέλειας (μισθοδοσίες κέντρων υγείας γειτονιάς, παιδικών σταθμών, βοήθεια στο σπίτι, δημοτική αστυνομία ασφάλεια, φύλαξη σχολείων κλπ); Πόσο θα συνέβαλε αυτό στην ποιότητα ζωής μας και στην δημιουργία νέων θέσεων εργασίας;
5) Ποιος άλλος μπορεί σε συνθήκες ελεύθερης διαμόρφωσης τιμών της Αγοράς να κατεβάσει τις τιμές, εκτός από τους καταναλωτικούς συνεταιρισμούς;
Μερικά Στοιχεία:
Θέμα της έρευνας είναι οι κατώτερες και ανώτερες τιμές πώλησης λιανικής ειδών πρώτης ανάγκης σε SUPERMARKET της Ελεύθερης Αγοράς. Το χρονικό διάστημα της έρευνας αφορά την περίοδο από 23 μέχρι 29/07/2011. Η διαφορά τιμής πώλησης των ίδιων προϊόντων κυμαίνεται από 1% μέχρι 190% !!
Δεν επιτρέπεται στις επιχειρήσεις που προμηθεύουν τις αλυσίδες (SUPERMARKET) να αναγράφουν στα τιμολόγιά τους τις μεγάλες, έως και 40%, εκπτώσεις που παρέχουν επί των τιμών καταλόγου.
Με αυτό το «κόλπο» και επικαλούμενες τον νόμο, που δεν επιτρέπει τις πωλήσεις σε τιμές κάτω του κόστους, πολλές μεγάλες αλυσίδες πωλούν τυπικά στην τιμή κόστους συν ένα εύλογο κέρδος ή και απλώς στην τιμή του κόστους, ενώ στην πραγματικότητα οι τιμές είναι απίστευτα υψηλότερες…..
Αλυσίδες υψηλού κόστους επικαλούνται ότι συχνά και οι πολυεθνικές πετρελαίου, οι οποίες όταν κατηγορούνται για τις απίστευτα υψηλές κεφαλαιακές αποδόσεις τους, αντιτείνουν ότι τα κέρδη τους είναι μικρά ως ποσοστό του τζίρου τους. Δεν έχει όμως κανείς παρά να κοιτάξει τους ισολογισμούς που δημοσίευσαν το τελευταίο δεκαήμερο ορισμένες μεγάλες αλυσίδες για το 2010, για να διαπιστώσει ότι τα κέρδη τους προ φόρων, ακόμη και αν κάποιος απομονώσει τα λειτουργικά κέρδη και παραβλέψει σειρά υψηλών δαπανών, αντιστοιχούν σε απόδοση ιδίων κεφαλαίων που κυμαίνεται γύρω στο 100%.
Με άλλα λόγια, ενώ το τίμημα για τον Έλληνα καταναλωτή έχει γίνει επαχθές, τα επενδεδυμένα ίδια κεφάλαια μέσα σε ένα χρόνο διπλασιάζονται!
Το 2004 ο Υπουργός Ανάπτυξης κ. Φώλιας ανακάλυψε ότι όταν τα Supermarket θεωρητικά πουλάνε στο κόστος έχουν πραγματικό κέρδος 150%.
Πώς δουλεύει ο Συνεταιρισμός;
Για να γίνει κάποιος/μία οικογένεια μέλος στον Συνεταιρισμό, πρέπει να αγοράσει την Συνεταιριστική Μερίδα του, που ορίζεται σε ένα ποσό (20 ευρώ το έτος στην περίπτωσή μας). Αυτό δίνει δικαίωμα συμμετοχής στο Διοικητικό ή στο Εποπτικό Συμβούλιο του Συνεταιρισμού , και ασφαλώς στο ανώτερο όργανο, τη Γενική Συνέλευση, που λαμβάνει και όλες τις αποφάσεις.
Τι προϊόντα έχουμε;
Έχουμε ξεκινήσει με προϊόντα «άμεσης ανάγκης»:
Ρύζι
Ζυμαρικά
Όσπρια
Ελαιόλαδο
Αλεύρι
Γαλακτοκομικά
Μέλι
Μαναβικά (πατάτες, κρεμμύδια)
Ντοματοπολτό
Απορρυπαντικά
Χαρτικά
Είδη προσωπικής υγιεινής & καθαριότητας
Όταν θα έχουμε προμηθευτεί τον απαιτούμενο εξοπλισμό θα προχωρήσουμε στην προμήθεια και ευπαθών προϊόντων όπως:
Φρούτα
Λαχανικά
Αυγά
Κρέατα
και άλλα...
Τιμoκατάλογος και παρουσίαση των προϊόντων: http://www.thalein.gr/index.php/e-shop
Δείτε περισσότερα από την αναλυτική παρουσίαση: http://www.thalein.gr/images/pdf-files/ ... tation.pdf
