Τι εμφύλιος και τρίχες κατσαρές μου λέτε ωρέ; Πλάκα μου κάνετε;
Το να την πέσουμε στους εξουσιαστές, (σιγά μην την πέσουμε οι κότες που ήδη ανεχτήκαμε πάρα πολλά

) ΔΕΝ σημαίνει εμφύλιος.
Ο εμφύλιος προϋποθέτει τον πόλεμο μεταξύ ομάδων
της ίδιας φυλής και οι εξουσιαστές μας, σίγουρα δεν ανήκουν στη φυλή μας..
Επίσης ο εμφύλιος προϋποθέτει να'χουμε λυμένα τα βασικά της επιβίωσης, για να'χουμε την "πολυτέλεια" να πλακωνόμαστε για ιδεολογικούς λόγους. (όπως ήδη κάναμε στη δεκαετία του '40, σαν καθοδηγούμενα πρόβατα που είμαστε)
Αυτο που μπορεί να γίνει, είναι μια μορφή transhumanism ή dehumanism, δηλαδή η απώλεια του ανθρώπινου στοιχείου μας, μετατρέποντάς μας σε ζώα, κι αυτό θα οφείλεται στην άγρια πείνα, που θα φέρει το ένστικτο επιβίωσης μπροστά τόσο έντονα, που θα σκοτώνουμε για ένα κομμάτι ψωμί, και θα κατασπαράζει ο ένας τόν άλλον κατ'αυτόν τον τρόπο. Αυτό πάλι δεν λέγεται εμφύλιος. Μπορεί να περιγραφεί ως αλληλοσπαραγμός, υπανθρωπισμός, έως και κανιβαλισμός, αλλα εμφύλιος όχι.
Τον μπαμπούλα του "εμφυλίου" τον παρουσίασε εκφοβιστικά ο κωλοτούμπας
(όπως και άλλες τρίχες περί κομμουνισμού κλπ), και το αρπάξαμε κι εμείς σαν καθοδηγούμενοι... (το χούι δύσκολα κόβεται)
Η Εκάλη κι η Πολιτεία λοιπόν, μπορεί όντως να αδειάζουν. Αλλά όχι από φόβο για κάποιον εμφύλιο...Την κάνουν από το φόβο της πείνας.
Κι αυτό δε με εντυπωσιάζει. Την κοπανάνε κι είναι αναμενόμενο.
Δύο ομάδες (ή τάξεις όπως τις προτιμάει η αριστερά-περιστερά) θα την κάνουν μ'ελαφρά απ'τη χώρα. Οι ομάδες στα δύο άκρα: Οι ζάπλουτοι απ'τη μια, οι εξαθλιωμένοι μετανάστες απ'την άλλη.
Οι μετανάστες το ριζικό τους το ξέρουν, κι αν παραμυθιάζονται, γρήγορα θα διαπιστώσουν πως όπου και να πάνε, τα ίδια σκατά θα φάνε στη μούρη. Τους εύχομαι τουλάχιστον να γυρίσουν στα πάτρια εδάφη τους, να την παλέψουν με τους ομοεθνείς τους, όπως ξέρουν και μπορούν.
Οι ζάπλουτοι που νομίζουν ότι με το φευγειό θα τη γλυτώσουν, είναι οι άλλοι νυχτωμένοι...
Όπου και να πάνε, (στη δύση τουλάχιστον), τα ίδια εφαρμόζονται και την ίδια κατάληξη θα'χουν όλοι...Κάποια στιγμή θα τους χτυπήσει η νεοταξική φασιστιλα του Οργουελισμού την πόρτα, αφού θα'χει μαζέψει πρώτα τον πλούτο τους. Μπορεί να "πέσουν" τελευταίοι, αλλά θα "πέσουν" κι αυτοί, κι ας παραμυθιάζονται ότι θα την γλυτώσουν γιατί (νομίζουν πως) ανήκουν στην κάστα της ελίτ. Στην ελίτ υπάγονται πραγματικά, ΜΟΝΟΝ όσοι είναι "από σόι" (bloodlines - κλπ). Τους άλλους τους μπάζουν
δήθεν στους κόλπους τους, προσωρινώς για να εξυπηρετηθούν οι ίδιοι...
Όταν έρθει η στιγμή που η ελίτ θα έχει εξασφαλισμένη τη νίκη της, θα τους πετάξει κι αυτούς σαν στυμένες λεμονόκουπες, αφού όλοι, μα όλοι, είναι γι'αυτούς τους άρχοντες (όχι μόνο του σκότους αλλά και του ρατσισμού-φασισμού) χαραμοφάηδες (useless eaters).
Κι αν γλυτώσουν κι επιβιώσουν κάποιοι απ'τους τζετ σετ, (με τίμημα την ψυχή τους φυσικά, οπότε να το βράσω) θα'ναι γιατί οι άρχοντες, θέλουν να έχουν και παρέα στον κόσμο που θα τους μείνει για την πάρτη τους, παρέα που θα τους εξυπηρετεί... Οι υπόλοιποι (μέχρι 500 δις που σχεδιάζουν να αφήσουν ζωντανούς) θα είναι κανονικά δουλάκια, πάλι για να τους εξυπηρετούν. Αυτά τα ξέρουμε. Μην παραμυθιαζόμαστε, και μην τα ξεχνάμε/παραβλέπουμε, όσοι έχουμε ακόμα το χούι να χωνόμαστε στα απατηλά μπουκώματα των ιδεολογιών και των μαντριών.
Και πού είστε...
Το γεγονός ότι έχουν ήδη επιβάλλει μέτρα που ΕΜΦΑΝΩΣ στοχεύουν στην εξόντωσή μας, μέτρα που πριν 3-4 χρόνια θα μας ήταν αδιανόητα,
κι εμείς ακόμα επί του πρακτέου τα ανεχόμαστε και τα καταπίνουμε, το γεγονός ότι ουσιαστικά τους επιτρέπουμε να προχωρούν ακάθεκτοι, είναι ενδεικτικό ότι στην τελική θα νικήσουν, θα επικρατήσουν, και θα επιβάλουν αυτά που σχεδίασαν, μέχρι τελευταίου σημείου στίξης. Μην κοροϊδευόμαστε.
Τότε και να θέλουμε να εξεγερθούμε (όσοι απομείναμε) θα είναι αργά.
Φταίμε που ακόμα τους κοιτάμε σαν χαμένοι, φταίμε που περιοριζόμαστε μόνο στις μεγαλοστομίες, φταίμε που ακόμα διχαζόμαστε (το χειρότερο χούι, αυτό των μαντριών) και δεν έχουμε δημιουργήσει πραγματικά εννιαίο και παλλαϊκό μέτωπο να τους αντιπαλέψει, (βλέπε νοοτροπίες σαν του freeromios ή του αυτιστικού ΚΚΕ που φταίνε κατά βάση γι'αυτή την αδυναμία μας)- φταίμε που αντιδρούμε φοβικά, ενώ μπροστά στο θάνατο έπρεπε πλέον να τα παίζουμε όλα για όλα... φταίμε που αρκούμαστε στο "φτάνει να επιβιώσουμε σωματικά έστω και εξαθλιωμένα", και τελικά επειδή φταίμε για όλα αυτά, θα υποστούμε τις συνέπειες. Είμαστε ήδη πεθαμένοι και δεν το ξέρουμε, γιατί παραμυθιαζόμαστε ότι με "νόμιμα" μέσα ή με δημοκρατικές διαδικασίες που ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ πως ακόμα υπάρχουν και ισχύουν, θα ανατρέψουμε αυτή την κατάσταση.
Ετσι, για το "καλή βδομάδα".
Με τις υγείες μας
