Αχινέ δεν καταλαβαίνω την επιθετικότητα.
Εγώ τουλάχιστον μόνο επιθετική δεν ήμουν.
Έχω ακούσει τον καζάκη, έχω καταλάβει
(στο όριο που μου επιτρέπει η αντίληψη μου φυσικά)
το σχέδιο του και την σκέψη του όσον αφορά την δραχμή.
Αυτό στον δικό μου κόσμο μεταφράζεται step one.
Τώρα με το προηγούμενο μου ποστ αναρωτιέμαι για το step two.
Ζούμε σε μία χρονική στιγμή που οι πολιτικοί φορείς έχουν ξεγυμνωθεί.
Δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο όσο και αν προσπαθούν
οι εντεύθεν και εντεύθεν να μας πείσουν για τον πατριωτισμό
και τις καλές τους προθέσεις.
Ο καζάκης ήρθε και παρουσίασε μια άλλη όψη,
μια άλλη ταχτική, μια άλλη μέθοδο.
Ενδεχομένως αυτή η μέθοδος να μπορεί να εφαρμοστεί
και σε 2 και σε 5 και σε 10 χρόνια.
Μπορούμε να περιμένουμε τόσο?
Θα υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες για να ακυρωθούν
τα μνημόνια τα χρέη και οι όποιοι νόμοι
θα έχουν εν τω μεταξύ θεσπιστεί
μέχρι να γίνουν εκλογές?
axinosp έγραψε:Είναι σαν να λες πως θα απελευθερωθούμε από τους Τούρκους και να ζητάς επιτελικό σχέδιο από το Κολοκοτρώνη την ώρα που υψώνετε το λάβαρο της επανάστασης,
γιατί αλλιώς δεν θα συμμετέχετε στην επανάσταση του 1821 !!
Από αυτή σου την απάντηση να υποθέσω ότι μπαίνουμε σε επαναστατικές διαδικασίες και οπού βγάλει?
Η όποια επανάσταση έχει τον κίνδυνο πάντα της άμεσης καταστολής.
Και αυτό καθόλου δεν συμφέρει.
Αλλά όπως και να έχει μου φαίνεται άτοπο να συζητάμε
για τέτοια παραδείγματα καθώς ζούμε σε άλλον αιώνα
και το πρόβλημα και ο πόλεμος, προς το παρόν τουλάχιστον,
μαίνεται σε οικονομικό επίπεδο.
Άλλωστε δεν άκουσα πουθενά τον καζάκη να λέει να πάρουμε
τα κουμπούρια και να πάρουμε αμπάριζα τα στενά και τις πλατείες.
Με οικονομικούς όρους μιλάει.
Για να εφαρμοστούν όμως όλα όσα λέει
χρειάζονται, κατά την γνώμη μου πάντα,
σταθερές και αφοσιωμένες πολιτικές δυνάμεις στο σκοπό
γιατί όπως λέει και ο ίδιος ούτε εύκολο θα είναι,
ούτε και ευχάριστο, αρχικά τουλάχιστον
Δεν πρόκειται για ένα ενδο/οικογενειακό θέμα.
έχει προεκτάσεις παγκόσμιες η τουλάχιστον ευρωπαϊκές.
Δεν έχουμε έναν εχθρό μέσα στο σπίτι μας
που θα τον χτυπήσουμε και καθαρίσαμε.
Το πράγμα από ότι φαίνεται είναι αρκετά περίπλοκο.
Αυτό που ρωτάω είναι με ποιες πολιτικές συντεταγμένες,
(οκ ίσως αυτό ακόμη να μην είναι ξεκάθαρο
μιας και ο καζάκης μόλις τώρα έχει αρχίσει να γίνεται γνωστός)
θα το πολεμήσει ο καζάκης.
Και πίσω από αυτό μου το ερώτημα δεν κρύβεται τίποτα πονηρό.
Δεν υπαινίσσομαι τίποτα.
Απλώς αναρωτιέμαι.
Για να αλλάξει η πολιτική σκηνή 2 τρόποι
υπάρχουν. Εκλογές η επανάσταση.
Αυτοί που τώρα κυβερνούν απ ότι φαίνεται
δεν είναι διατεθειμένοι να πάνε σε εκλογές
πριν ολοκληρώσουν το έργο τους.
Ας υποθέσω ότι μας συμφέρει εν μέρει η μη προκήρυξη
εκλογών στο άμεσο μέλλον
γιατί δίνει χρόνο στον κόσμο να ενημερωθεί και να τοποθετηθεί.
Επίσης δίνει χώρο και χρόνο σε νέους πολιτικούς σχηματισμούς
να οργανωθούν. Αυτό δεν το βρίσκω κακό.
Με καλή οργάνωση και ανταλλαγή ιδεών
και πληροφοριών/ειδήσεων μπορεί να γίνει πολύ δουλειά.
Τώρα αν μπούμε σε όρους επανάστασης,
α π ό ό τ ι κ α τ α λ α β α ί ν ω,
υπάρχουν πολλοί τριγύρω που φλερτάρουν με την έννοια
και δεν είναι όλοι ομοϊδεάτες.
Και για να τελειώνω την πολυλογία μου να πώ
ότι εγώ το εμπέδωσα
Επιστροφή στην δραχμή μας συμφέρει
αν κάνουμε παιχνίδι με δικούς μας όρους.
Το πώς θα γίνει και το ποιος θα το κάνει έχει πολύ μεγάλη σημασία.
Καθώς επίσης και ποια είναι εκείνα τα μέτρα
που θα βοηθήσουν τον πολίτη
να περάσει το μεταβατικό στάδιο με μια σχετική αξιοπρέπεια
Και παράλληλα θα προστατεύουν τα όποια κεφάλαια
έχουν απομείνει να μην λακίσουν
άμα την ανακοινώσει.. η καλύτερα στο λίγο πρίν.
Και κατά πόσο αυτά, τα όποια μέτρα, είναι εφικτά.
Ούτε αμφισβητώ ούτε επιτίθεμαι.
Και αν δεν είχα στάση φιλική
δεν θα έμπαινα καν στο κόπο να προβληματιστώ.
Γιατί να προβληματίζομαι για κάτι που απορρίπτω?
Προβληματίζομαι.
Αναρωτιέμαι.
Και όταν ο Καζάκης, και ο κάθε Καζάκης
βγαίνει στο κουρμπέτι και ζητά υποστήριξη και βοήθεια
θεωρώ ότι είναι υποχρέωση μας να θέτουμε ερωτήματα.
Τουλάχιστον.