Η φωλιά του τέρατος που μας απειλεί βρίσκεται στις

[emman]

Η φωλιά του τέρατος που μας απειλεί βρίσκεται στις τράπεζες






Γιατί κανείς δεν ελέγχει τον ρόλο των τραπεζών στην σημερινή ελληνική και παγκόσμια κρίση; Γιατί έχουμε (ξε)χάσει το πραγματικό σημείο εκκίνησης της επικείμενης παγκόσμιας εξαθλίωσης; Γιατί δεν τολμούν οι κυβερνήσεις να ελέγξουν τα τραπεζικά ιδρύματα αλλά αποδέχονται τις αντιλαϊκές πρακτικές τους που μόνο προβλήματα συσσωρεύουν στις κοινωνίες; Γιατί οι τράπεζες εξαπατούν, αρπάζουν χρήμα και ποτέ κανείς τραπεζίτης δεν αντιμετωπίζει το νόμο;

Μας λένε πως πρέπει να στερηθούμε μισθούς, συντάξεις και δικαιώματα και πρέπει να γυρίσει η κοινωνία στο μεσαίωνα, γιατί «κάποιοι πολιτικοί» έφαγαν τα λεφτά.

Δεν μπαίνουν στον κόπο να εξηγήσουν τον παραλογισμό που βγάζει μάτια:

Πως γίνεται τα πιο ανεπτυγμένα κράτη του κόσμου να είναι καταχρεωμένα;

Πως γίνεται το παγκόσμιο ΑΕΠ να πολλαπλασιάζεται σε λίγα χρόνια (από 6 τρις δολάρια το 2004 έφτασε τα 54 τρις δολάρια -9πλασιασμός- το 2007) και όμως να «μην υπάρχουν λεφτά για μισθούς και συντάξεις» και η ανεργία να έχει σκαρφαλώσει στα ύψη;

Πως γίνεται η Αμερική να εκδίδει δολάρια με τους τόνους και αντί η αξία του να μειώνεται, αυτή να παραμένει σταθερή ή και να αυξάνεται;

Πως γίνεται να υπάρχει μια φούσκα/ωρολογιακή βόμβα αξίας 57 τρις δολαρίων σε σύνθετα δομημένα χρηματιστηριακά προϊόντα, που αποτελεί στην κυριολεξία ένα κουβάρι που κανείς δεν γνωρίζει ποιος έχει ασφαλίσει ποιον, γιατί και από πού θα πληρωθεί όταν χρεοκοπήσει ο ασφαλιζόμενος πελάτης (ιδιώτες και κράτη) και απειλεί να εκραγεί ανά πάσα στιγμή και να βυθίσει την παγκόσμια οικονομία στο χάος και κανείς να μην αποφασίζει να κάνει κάτι για να την απασφαλίσει;

Πως γίνεται τα Μέσα Ενημέρωσης να είναι στα χέρια μιας χούφτας κεφαλαιοκρατών (που πληρώνουν απίστευτα ποσά τα διορισμένα παπαγαλάκια τους σ αυτά) και ο κόσμος να... περιμένει αντικειμενική ενημέρωση απ αυτά (όπως θάπρεπε σε μια κοινωνία με στοιχειώδη αξιοπρέπεια) και όχι προπαγάνδα υπέρ των συμφερόντων τους; (Μόνο ο Παπανδρέου, ο πολιτικός αρχι-απατεώνας, υποσχέθηκε εκδημοκρατισμό τους, μέσα στις πρώτες 100 μέρες της διακυβέρνησής του, αλλά το ξέχασε «λόγω άλλων προτεραιοτήτων του»).

Πως γίνεται να μην υπάρχει σάλιο για τον «κυρίαρχο λαό» και να βρίσκονται κάθε τόσο δεκάδες δις «εγγυήσεις» για τις τράπεζες; Και τι σημαίνει «εγγυήσεις»; Ποιος εγγυάται και ποιος πληρώνει σε περίπτωση κατάρρευσης της τράπεζας;

Πως γίνεται να μην υπάρχει σάλιο για την Ελλάδα τη μια στιγμή και την άλλη να φανερώνονται και να συγκεντρώνονται 720 δις ευρώ για τη διάσωση της ευρωσυμμορίας - που όταν οι λαοί απορρίπτουν το «ευρωσύνταγμά» της, το βαφτίζει Συνθήκη της Λισαβόνας και το θέτει σε ισχύ χωρίς έγκρισή της απ τους λαούς -και της παγκόσμιας συμμορίας– που αυτοαποκαλείται «αγορές» και κανείς δεν ξέρει αν και κατά πόσο ξεχωρίζει απ τους κερδοσκόπους;

Ποιος πιστεύει σήμερα τον «μονόδρομο» του πολιτικού αρχι-απατεώνα και έπαρχου-δικτάτορα Παπανδρέου, όταν καθηγητές (Στίγκλιτς, Μητρόπουλος, Ρωμανιάς), οικονομολόγοι (Γουάϊνμπεργκ, ο επικεφαλής οικονομολόγος της μεγαλύτερης τράπεζας της Γερμανίας Deutsche Bank Τόμας Μάϊερ, Δραγασάκης, Βεργόπουλος, Βαρουφάκης, Μπ. Αϊχενγκριν), σημαντικές οικονομικές εφημερίδες, τραπεζίτες κά προτείνουν εναλλακτικές αξιόπιστες λύσεις; Πότε διοργανώθηκε μια σοβαρή συζήτηση, όλων αυτών μπροστά στον ελληνικό λαό, τον μόνο αρμόδιο και «κυρίαρχο» να αποφασίσει, απ τους κυβερνώντες «οπαδούς της διαβούλευσης και της διαφάνειας»;

Ποιος πιστεύει τη συμμορία, που έχει φέρει τον κόσμο στη σημερινή κατάσταση παράνοιας, τα παπαγαλάκια τους, που τη μια μέρα δηλώνουν ότι δεν θα πάρουν άλλα μέτρα και την άλλη παίρνουν τρις χειρότερα; Που τη μια δηλώνουν ότι θα τα καταφέρουμε μόνοι μας και την άλλη μιας στέλνουν στα νύχια του ΔΝΤ; Που μας υπόσχονται καλύτερες μέρες, αγκαλιασμένοι σ'ένα χορό του Ζαλόγγου μ'ένα σύστημα που το μόνο σίγουρο είναι οι συχνότερες, βαθύτερες και καθολικότερες κρίσεις του (αν ποτέ καταφέρει να βγει απ τα παλιρροϊκά κύματα της σημερινής;).


Για να υπάρχει η παραμικρή ελπίδα των λαών για το μέλλον, το πρώτο, το πιο επείγον καθήκον σήμερα, είναι να βγει στο φως ο πιο σκοτεινός μηχανισμός του συστήματος, απ'όπου αντλεί και τη δύναμή του: το τραπεζικό σύστημα. Η κοινωνία πρέπει να έχει τον πλήρη έλεγχο αυτής της λειτουργίας. Πλήρης διαφάνεια και λαϊκός έλεγχος σ όλο το εύρος του και σ όλες τις εκφάνσεις του.

Το τραπεζικό σύστημα είναι το κέντρο της λειτουργίας της σημερινής κοινωνίας, το κυκλοφοριακό της σύστημα, η καρδιά της, η πηγή της δύναμής της. Σήμερα η κοινωνική δύναμη έχει μεταλλαχθεί σε κεφάλαιο: ένα καρκίνωμα που ρουφά την ενέργεια της κοινωνίας και τη στρέφει εναντίον της.


Αν μια πρόταση προς την κοινωνία θέλει να έχει την πιο στοιχειώδη αξιοπιστία και προοπτική για το μέλλον, αυτό είναι το πρώτο και πιο επείγον καθήκον που πρέπει να προβάλλει.

Αντίθετα, οι πολιτικές που συνεχίζουν να συγκαλύπτουν και να υπερασπίζονται τη συνέχιση της άλωσης της καρδιάς της ισχύος της κοινωνίας απ την «ιδιωτική πρωτοβουλία», παρ'όλες τις αποκαλύψεις των εγκλημάτων της και τις επιπτώσεις της εγκληματικής φύσης της, εγκληματούν οι ίδιες, οι εκπρόσωποί της και όσοι τους συγκαλύπτουν και θα πρέπει να λογοδοτήσουν γι αυτό.

Σήμερα έχει ανοίξει ένα ρήγμα σ αυτό το σημείο του συστήματος: η εμπειρία των μαζών, τα αποτελέσματα της δράσης και λειτουργίας του συστήματος, κάνουν εύκολα κατανοητή και μισητή και στα πιο καθυστερημένα στρώματα το ρόλο της «ιδιωτικής πρωτοβουλίας» στις τράπεζες. Τα ΜΜΕ δεν μπορούν να είναι «αποτελεσματικά» εδώ. Όλα τα «σφυριά» της αριστεράς και των προοδευτικών δυνάμεων πρέπει να περάσουν απ αυτό το άνοιγμα και να χτυπούν να σπάσει το κέλυφος της φωλιάς του τέρατος και να πέσει φως στις «λειτουργίες» του.

Κλείνοντας θέλω να θυμίσω τα λόγια ενός οικονομολόγου, του κ. Β. Βιλιάρδου:


«…η χρήση εκ μέρους της όποιας κυβέρνησης του «δανείου έσχατης ανάγκης» που μας ενέκρινε η Ευρωζώνη, σε συνεργασία με το ΔΝΤ, θα ήταν ποινικά κολάσιμη πράξη –ένα έγκλημα καλύτερα- κατά του συνόλου των ελεύθερων Ελλήνων πολιτών. Το ίδιο ισχύει και για οποιεσδήποτε τυχόν «ιδιωτικοποιήσεις» κερδοφόρων κοινωφελών επιχειρήσεων του δημοσίου, οι οποίες ανήκουν στους πολίτες της χώρας, ενώ δεν έχει καμιά κυβέρνηση την εξουσιοδότηση να τις «εκποιήσει».


Γιώργος Παπανικολάου

http://kostasxan.blogspot.com/

[emman]

"Ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης έγινε για τη διάσωση των τραπεζών και των πλούσιων Ελλήνων"





Ο πρώην πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας Καρλ Ότο Πολ δηλώνει στο Der Spiegel ότι τελικά η Ελλάδα θα επιλέξει να αποχωρήσει από την Ευρωζώνη ενώ σημειώνει ότι το ευρώ έχει...αποδυναμωθεί σημαντικά.

Ερώτηση: Κύριε Πολ, επενδύετε ακόμα σε ευρώ;
Καρλ Ότο Πολ: Έχω ακόμα κάποια χρήματα σε ευρώ αλλά είναι δικαιολογημένη ερώτηση. Υπάρχει κίνδυνος το ευρώ να γίνει ένα αδύναμο νόμισμα.


Ερώτηση: Η ισοτιμία με το δολάριο είναι κοντά στο 1.25 δολάριο. Ποιο είναι το πρόβλημα;
Πολ: Τα θεμέλια του ευρώ έχουν αλλάξει, έχει υποστεί τεράστιο σοκ. Στις Συνθήκες, οι οποίες αποτελούν και το «νομικό πλαίσιο» της Ευρώπης, διατυπώνεται ξεκάθαρα ότι καμία χώρα δεν έχει την ευθύνη για τα χρέη άλλων χωρών. Αυτό που γίνεται όμως σήμερα, είναι ακριβώς αυτό. Επίσης, η ΕΚΤ έχει αναλάβει δραστικό ρόλο στη χρηματοδότηση των χωρών αυτών, παρόλο που κάτι τέτοιο απαγορεύεται από το καταστατικό της. Προφανώς, όλα αυτά επηρεάζουν.


Ερώτηση: Τι πιστεύετε ότι θα γίνει;
Πολ: Το ευρώ έχει ήδη κάνει τεράστια βουτιά σε σχέση με άλλα νομίσματα. Η πορεία αυτή μπορεί να συνεχιστεί γιατί σήμερα παρέχουμε εγγυήσεις σε πολλές αδύναμες χώρες που δεν έπρεπε εξαρχής να έχουν γίνει μέλη της ΟΝΕ.


Ερώτηση: Η γερμανική κυβέρνηση δήλωσε ότι δεν υπήρχε άλλη επιλογή από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης για την Ελλάδα αλλά και των άλλων καταχρεωμένων χωρών.
Πολ: Δεν το πιστεύω. Φυσικά και υπήρχαν εναλλακτικές. Για παράδειγμα, θα μπορούσαμε να μην είχαμε επιτρέψει στην Ελλάδα να γίνει μέλος του ευρώ εξαρχής.

Ερώτηση: Πιθανόν αλλά αυτό το λάθος έγινε πριν χρόνια.
Πολ: Όπως και να έχει, ήταν λάθος, είναι ξεκάθαρο. Θα έπρεπε η Κομισιόν και η ΕΚΤ να είχαν παρέμβει πολύ νωρίτερα. Έπρεπε να είχαν συνειδητοποιήσει ότι μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα, χωρίς βιομηχανική βάση δεν θα ήταν σε θέση να αποπληρώσει 300 δισεκατομμύρια χρέους. Χωρίς ….κούρεμα (haircut) δεν θα συμβεί. Οπότε γιατί να μην γινόταν άμεσα. Αυτό θα ήταν μια εναλλακτική. Θα έπρεπε η Ευρωπαϊκή Ένωση να είχε εξαγγείλει μισό χρόνο πριν-ή ακόμα και πιο πριν-ότι το ελληνικό χρέος χρειάζεται αναδιάρθρωση.


Ερώτηση: Αυτό όμως κατά τα λεγόμενα της κυρίας Μέρκελ θα είχε προκαλέσει διάχυση της κρίσης, με επιπτώσεις σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη που έχουν προβλήματα με τα χρέη τους.
Πολ: Δεν το πιστεύω αυτό. Πιστεύω ότι πρόκειται για κάτι άλλο. Συγκεκριμένα για την προστασία των γερμανικών και κυρίως των γαλλικών τραπεζών από παραγραφές χρέους. Την ημέρα που ανακοινώθηκε ο ευρωπαϊκός μηχανισμός διάσωσης, η αξία των μετοχών των γαλλικών τραπεζών αυξήθηκε κατά 24%. Βάσει αυτού, καταλαβαίνει κανείς ότι ο μηχανισμός διάσωσης έγινε για την διάσωση των τραπεζών και των ευκατάστατων Ελλήνων.


Ερώτηση: Η σημερινή αναστάστωση των αγορών αφήνει περιθώρια συνεργασίας με τον μηχανισμό;
Πολ: Ναι. Θα μπορούσαν να είχαν μειώσει το χρέος κατά το 1/3 οπότε και οι τράπεζες θα έχαναν το 1/3 των ομολόγων τους. Οι επενδυτές θα είχαν χειριστεί τα προβλήματα χρεών. Οπότε θα είχε αποκατασταθεί γρήγορα η εμπιστοσύνη τους. Όμως αυτή η στιγμή έχει περάσει και τώρα βρισκόμαστε σε αυτό το χάος.


Ερώτηση: Πως γίνεται και εν μια νυκτί καταπατήθηκαν όλα τα θεμέλια του ευρώ;
Πολ: Πραγματικά έγινε από τη μια στιγμή στην άλλη και όχι όπου και όπου-στο γερμανικό κοινοβούλιο. Τη μια μέρα όλοι παραπονιόντουσαν για τους κερδοσκόπους και την επομένη όλα ήταν πιθανά.


Ερώτηση: Συμφωνείτε με τους χαρακτηρισμούς για κερδοσκόπους και τζογαδόρους.
Πολ: Όχι. Πάρα πολλά από τα ιδρύματα αυτά στο οποία αναφέρονται είναι αξιοσέβαστα-όπως οι τράπεζες αλλά και οι ασφαλιστικές εταιρίες, τα ταμεία-τα οποία απλώς εκμεταλλεύονται την κατάσταση. Αυτό είναι προφανές. Αυτός είναι και ο λόγος ύπαρξης της αγοράς.


Ερώτηση: Μα πιστεύετε ότι θα πρέπει τα ασφαλιστικά ταμεία να τζογάρουν;
Πολ: Όχι. Θα πρέπει να επενδύουν τα χρήματα των πελατών τους σε ασφαλή προϊόντα. Σε περίπτωση που η αξιολόγηση του οφειλέτη μειωθεί γιατί αυτός ζει με παραπάνω από αυτά που παράγει, τότε είναι πολύ φυσιολογικό για τα ιδρύματα αυτά να πουλήσουν τα ομόλογα που έχουν στην κατοχή τους-γιατί πλέον δεν είναι ασφαλή. Στη συνέχεια, τα αγοράζουν άλλοι επενδυτές σε χαμηλότερες τιμές. Έχουν μεγαλύτερο κέρδος αλλά και περισσότερο ρίσκο. Έτσι λειτουργεί η αγορά.


Ερώτηση: Με την εξαίρεση των κερδοσκόπων που σε αυτή τη στιγμή δεν έχουν κανένα ρίσκο διότι η Ευρωζώνη εγγυήθηκε για τα ελληνικά ομόλογα.
Πολ: Ακριβώς και αυτό θα προκαλέσει μεγάλες ζημιές. Σημαίνει ότι ο βασικός εξισορροπητικός μηχανισμός της αγοράς δεν λειτουργεί.


Ερώτηση: Υπάρχει πιθανότητα όλα αυτά να ήταν μια πρόφαση ώστε οι πολιτικοί να καταφέρουν να σπάσουν την Συνθήκη της Λισαβόνας και τους κανόνες της ΕΚΤ;

Πολ: Φυσικά. Στην πραγματικότητα, είναι και θεμιτό.



Ερώτηση: Ποιες θα είναι οι πολιτικές συνέπειες της τωρινής κρίσης;
Πολ: Ο μηχανισμός λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα αλλάξει ριζικά. Η ΕΕ είναι μια ομοσπονδία κρατών όχι ένα ομοσπονδιακό κράτος. Όμως τώρα η Κομισιόν θα έχει πολύ μεγαλύτερη εξουσία και δικαιοδοσία καθώς και το δικαίωμα να επεμβαίνει στα δημοσιονομικά μιας χώρας. Βέβαια αυτό αντιβαίνει το Συνταγματικό Δίκαιο της Γερμανίας.


Ερώτηση: Αυτό όμως μπορεί να είναι θετική εξέλιξη. Η κρίση μάλλον έχει φέρει την ΕΕ πιο κοντά στην επίτευξη μιας κοινής δημοσιονομικής και οικονομικής πολιτικής.
Πολ: Ναι, αυτό είναι το επόμενο βήμα για την ενοποίηση αλλά θα πρέπει να επωμιστούμε το βάρος. Αρκεί κανείς να δει τι θα σημαίνει αυτό για τους Γερμανούς. Θα το προτιμούσα αν δεν φτάναμε σε τέτοια άκρα.


Ερώτηση: Λίγο πριν την ίδρυση της ΟΝΕ, που συνέπεσε με την ενοποίηση της Γερμανίας, πολλοί έλεγαν ότι αν κάτι δεν στέκει οικονομικά, αποτελεί και πολιτικό λάθος. Με αυτό το σκεπτικό, ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης έχει λογική;
Πολ: Εξαρτάται από το τι θέλουμε να πετύχουμε. Αν απλώς θέλουμε να καθησυχάσουμε για λίγο τις αγορές, ο μηχανισμός είναι απόλυτα λογικός. Αυτός όμως είναι ο μοναδικός λόγος.


Ερώτηση: Γιατί οι επιπτώσεις θα είναι σοβαρές;
Πολ: Φυσικά. Φανταστείτε αν αρχίσουν όλοι να ζητάνε. Οι Γερμανοί θα αναγκαστούν να πληρώνουν ατελείωτα δισεκατομμύρια. Ενδεχομένως να οδηγούσε και στην εξασθένηση του ευρώ.


Ερώτηση: Αν ήσασταν σήμερα πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας, θα ζητούσατε την εκτύπωση γερμανικών μάρκων σε περίπτωση που χρειαζόταν;
Πολ: Όχι, όχι δεν έχουμε φτάσει ακόμα σε κάτι τέτοιο. Πιστεύω ότι το ευρώ δεν κινδυνεύει. Ίσως μια από τις μικρότερες χώρες να πρέπει να αποχωρήσει από την Ευρωζώνη. Συγκεκριμένα η Ελλάδα θα έπρεπε να ξανατυπώσει την δραχμή.


Ερώτηση: Δεν φαίνεται όμως να συμφέρει την Ελλάδα κάτι τέτοιο και είναι ενάντια και στις ευρωπαϊκές συνθήκες.
Πολ: Ακριβώς. Για όσο δέχεται απλόχερα βοήθεια, η χώρα δεν χρειάζεται να αποχωρήσει από το ευρώ.


Ερώτηση: Πιστεύετε ότι αυτό θα αλλάξει;
Πολ: Δεν θα το απέκλεια.


Διαβάστε ολόκληρο το δημοσίευμα:
http://www.spiegel.de/international/ger ... 45,00.html



greece-salonika.blogspot.com