Ιδεογραφήματα

Ο Πούτιν είχε προειδοποιήσει ότι η αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου θα άνοιγε τους ασκούς του Αιόλου. Να μην ξεχνάμε φυσικά το γεγονός ότι ο αγωγός του αζερικού πετρελαίου περνάει από την Γεωργία του φιλοδυτικού (στην ουσία φιλοαμερικανού) Σαακασβίλι, ο οποίος ανέτρεψε πριν τέσσερα έτη τον Σεβαρτνάτζε στα πλαίσια της γνωστής αμερικανικής πρακτικής των Πορτοκαλί επαναστάσεων. Ο εν λόγωι αγωγός παρακάμπτει την Ρωσία δίνοντας μία ευκαιρία ενεργειακής απεξάρτησης των δυτικοευρωπαίων από τους Ρώσους.

Το αμερικάνικο πιονάκι που ακούει στον όνομα Σαακασβίλι έκανε το μοιραίο λάθος, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στην Ρωσία να ξεπληρώσει στους άφρονες και άνοες δυτικούς την αναγνώριση του αλβανικού θύλακα του Κοσσόβου σε ανεξάρτητο κράτος. Το πιθανότερο είναι ότι οι αμερικανοί "σύμβουλοι" τον διαβεβαίωσαν πως ο Πούτιν δεν θα αντιδράσει.

Κατά συνέπεια, η Ρωσία θα απαιτήσει σε πρώτη φάση, και πιθανότατα θα το επιτύχει, την αναγνώριση των αυτονομιών Αμπχαζίας και Νοτίου Οσετίας, με απώτερο σκοπό την πλήρη ανεξαρτητοποίησή τους. Εδώ να υπενθυμίσω ότι η πλειονότης των κατοίκων των εκεί περιοχών διαθέτουν Ρωσικά έγγραφα, όπως και σε άλλους θύλακες του Καυκάσου. Σε δεύτερη φάση θα επιδιώξει τον επανέλεγχο της Γεωργίας. Το ίδιο θα πράξει και με την περίπτωση της Ουκρανίας, η οποία παρεπιπτόντως ακολουθώντας εντελώς φυλοδυτική πολιτική προειδοποίησε την Ρωσία ότι από τούδε και στο εξής θα πρέπει να ενημερώνει η τελευταία την ουκρανική κυβέρνηση για πιθανή κίνηση του στόλου της, ο οποίος βρίσκεται στην Κριμαία, τουλάχιστον 72 ώρες πριν. Διότι είναι γεγονός ότι η Ρωσία δίχως την Ουκρανία, η οποία ειρήσθωι εν παρόδωι ουδέποτε υπήρξε ανεξάρτητη, είναι απλώς μία περιφερειακή δύναμη. Μόνον με τον έλεγχο της Ουκρανίας και του Καυκάσου οι Ρώσοι μετατρέπονται σε παγκόσμια δύναμη. Άλλωστε και η ίδια η Γερμανία του Χίτλερ με το περιβόητο δόγμα του Drag Nacht Οsten (επέκταση προς ανατολάς) επιχείρησε να ελέγξει τον Καύκασο.

Επίσης, να μην ξεχνούμε τον αρμενικό θύλακα του Ναγκόρνο Καραμπάχ στο Αζερμπαϊτζάν, θέατρο σκληρών μαχών μεταξύ Αρμενίων (υποστηρίζονται από την Ρωσία) και Αζέρων πριν μερικά χρόνια.

Αυτά τα ολίγα. Περισσότερα όταν επιστρέψω από τις διακοπές.

Kαλά δεν το πιστεύω ότι αυτή η θεματάρα που άνοιξε ο Σταλίτσας, έτυχε μηδενικής αντιμετώπισης απ'το φιλοθεάμον ΙΔΕΟκοινό!
Τι έγινε παιδιά; Κολλήσαμε στη ντόπα και χάνουμε την ουσία;

Αν και επιστρέφοντας εξεπλάγην με την καλή δραστηριότητα που είχε ο τόπος μας μεσ'στο κατακαλόκαιρο, προφανώς τα πολιτικά μας αντανακλαστικά ατόνησαν.

stal_2008 έγραψε:Η κρίση μπορεί να αναλυθεί σε δύο επίπεδα.

Το εσωτερικό πλαίσιο της Γεωργίας η κρίση είναι αποτέλεσμα των ενεργειών ενός Προέδρου που στο όνομα της πολιτικής επιβίωσης του καθεστώτος του επιχείρησε μια τυχοδιωκτική πολεμική ενέργεια στην Ν. Οσετία αποπειρόμενος να να ανατρέψει τις εύθραυστες εθνοτικές ισορροπίες που διαμορφώθηκαν μέσα από τις τραγικές συγκρούσεις της δεκαετίας του '90 και να προκαλέσει ανατροπή των μεταψυχροπολεμικών ισορροπιών στην περιοχή σε βάρος της Μόσχας με την προσδοκία ότι η Δύση και ειδικότερα οι ΗΠΑ θα σπεύσουν να τον στηρίξουν. Προφανώς αγνόησε τους διεθνείς περιορισμούς που αναδείχθηκαν στην Διασκεψη Κορυψής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι πριν λίγους μόνο μήνες.

Αυτή την τοιχωδιωκτική (όπως πολύ σωστά θέτεις) πολεμική ενέργεια, φαίνεται από τις εξελίξεις ότι την "ξέχασε" η Ευρώπη.
Οι ΗΠΑ φυσικό επόμενο είναι να την σκουπίσουν κάτω απ'το χαλί, μια και έδωσαν οι ίδιες το πράσινο φως και το σπρωξιματάκι στον Σακασβίλι να κάνει το "ντου". Ο φαρισαϊσμός των Ευρωπαίων στο ζήτημα επισφράγισε την άποψή μου ότι δεν έχουν τη ραχοκοκαλιά ή και την επιθυμία να βάλουν την Αμερική στη θέση της που επί χρόνια "αλωνίζει" στα Ευρωπαϊκά πράγματα, (κατακερματισμός Βαλκανίων και όχι μόνο).

Σε διεθνές επίπεδο, η εγκατάλειψη από την Ουάσιγκτον της πρακτικής διεθνούς συνενόησης και εξισορρόπησης διεθνών συμφερόντων με τις μονομερείς ενέργειες του πολέμου στο Κοσυφοπέδιο, αλλά κυρίως τον 2ο πολέμο κατά του Ιράκ και πολύ περισσότερο της μονομερούς αναγνώρισης της ανεξαρτησίας του Κοσυφοπεδίου 'απελευθέρωσε' τις όποιες διεθνείς δεσμεύσεις της Μόσχας, η οποία 'ανάγνωσε' την τοποθέτηση αμυντικών συστημάτων στην Τσεχία και Πολωνία και κθρίως την απόπειρα του απερχόμενου αμερικανού Προέδρου για ένταξη στο ΝΑΤΟ της Ουκρανίας και Γεωργίας ως ευθεία αμερικανική επίθεση των γεωστρατηγικών συμφερόντων της και παραπέρα υπονόμευση της διεθνούς θέσης της. Η άμεση ρωσική απάντηση στην Γεωργία ήταν από ρωσική σκοπιά μονόδρομος

Τέλεια ανάλυση!
Καιρός να γίνει κατανοητό ότι η Μόσχα δεν είναι απ'τα παιδάκια που θα μπορέσει να χειραγωγήσει η παρεούλα Μπους, Κοντολίζα, Μπλαιρ.

Η εκτόνωση της κρίσης δεν μπορεί παρά να γίνει με 'ρωσικούς όρους' καθώς από την αρχήτης κρίσης -- και παρά την ρητορική -- η Δύση αλλά και ειδικότερα η Ουάσιγκτον που βρίσκεται εν μέσω προεκλογικής περιόδους έχει ενδιαφέρον να παραμείνει η κρίση εδαφικά περιορισμένη και να μην καταστεί διεθνές πρόβλημα. Αυτό δεν σημαίνει επιτροφή σ' ένα περιβάλλον 'συνεννόησης δυνάμεων' (όπως φάνηκε προς στιγμήν να επικρατεί στις αρχές της δεκατίας του '90 με τον πρώτο πόλεμο κατά του Ιράκ ή σε λίγότερο βαθμό μετά την 11/9 κυρίως ως ανοχή στην αμερικανική επιχείρηση κατά των Ταλιμπάν του Αφγανιστάν).

Οι πληγές που άνοιξε ήδη η Αμερική είναι πασιφανείς. Το 30% των Αμερικανών ήδη αντιδρά αρνητικά στην εξωτερική πολιτική των κυβερνήσεων των τελευταίων ετών και δη σ'αυτήν της κυβέρνησης Μπους. Η Ευρώπη είναι αυτή που θα έπρεπε να είχε πάρει θέση αυτόνομη αντί να συναινεί και να στηρίζει εγκληματικές πολιτικές που ασκούνται για τα συμφέροντα ορισμένων. Η "απάθεια", η "συναίνεση" και η "ανοχή" της σε εξόφθαλμες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και εθνικών δίκιων που υποτίθεται πως "καταδικάζει" (υποκρισία και φαρισαϊσμός) κάνει την περίφημη "Ευρωπαϊκή Ενωση" μια παρωδία/φαρσοκωμωδία και θα'ταν καλύτερο να μετονομαστεί σε "Ευρωπαϊκός σφουγγοκωλαρισμός στα "θέλω" των ΗΠΑ" για να μην κοροϊδευόμαστε τελικά.

Το υπόβαθρο των διεθνών εξελίξεων που προηγήθηκαν και έπονται δεν έχουν σε τίποτε να κανουν με ανθρώπινα δικαιώματα, εθνική αυτοδιάθεση και κυριαρχία - παράγουν τραγωδίες υπηρετώντας αποκλειστικά συσχετισμούς ισχύος.

Η απομάκρυνση από πρακτικές διεθνούς συνενόησης και εξισορρόπησης διεθνών συμφερόντων που αποτελούν την βάση της διεθνούς σταθερότητας, ασφάλειας και ειρήνης καθώς και των διεθνών θεσμών και διεθνούς δικαίου που υποστηρίζουν τις παραπάνω πολιτικές πραγματικότητες προδικάζουν τάσεις μεγαλύτερης αστάθειας στις διεθνείς σχέσεις και δυσχέρειες στην πολιτική ασφάλειας μικροτερων κρατών όπως η Ελλάδα που βασίζουν την εξωτερική πολιτική τους στο status quo.

Η Ελλάδα έχει συμφέρον στην σταθερότητα των διεθνών σχέσεων και όχι στην τυχοδιωκτική πολική μεγάλων δυνάμεων, οφείλει όμως να ελιχθεί προσεκτικά βασιζόμενη στην μια ενεργητική και εποικδομητική πολιτική "μη-εμπλοκής" στους διεθνούς ανταγωνισμούς της σημερινής διεθνούς συγκυρίας.

Σημειολογικά μόνο παρατήρησα ότι η "επιχείρηση" άρχισε σχεδόν με την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων και τερματίστηκε κάπου εκεί με τη λήξη τους.



(πυροτεχνήματα δεν είδα)

Xωρίς λόγια...

Το άρθρο του σταλίτσα (μαζί με όλο το τόπικ) μπήκε στα προτεινόμενα

Το παρόν νήμα κλειδώνεται γιατί ανέβηκε στα προεξέχοντα άρθρα.
Οσοι θέλετε να τοποθετηθείτε επ'αυτού, παρακαλώ να μεταβαίνετε στο τόπικ εδώ http://ideografhmata.gr/forum/viewtopic ... 635#p59635


Ευχαριστώ.