ΟΤΑΝ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΥΠΗΡΧΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΜΕ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ

[Dhmellhn]

Το παρακάτω το αλίευσα από το troktiko.blogspot.com και αξίζει της προσοχής σας. Τα λόγια είναι του Αμερικανού Προέδρου Andrew Jackson που ήταν πρόεδρος από το 1829 έως το 1837. Είναι ο ίδιος πρόεδρος που μηδένισε το έλλειμα των Η.Π.Α. Επί των ημερών του αι Η.Π.Α δεν χρωστούσαν ούτε σεντ. Μετά άρχισε η κατρακύλα.

Απολαύστε τον:

Κύριοι, είμαι πεπεισμένος ότι χρησιμοποιήσατε τους πόρους της τράπεζας για να κερδοσκοπήσετε με τα σιτηρά της χώρας. Όταν κερδίσατε, μοιραστήκατε μεταξύ σας τα κέρδη και, όταν χάσατε, τα χρεώσατε στην τράπεζα. Λέτε ότι αν δεν σας στηρίξω, θα καταστρέψω 10.000 οικογένειες. Μπορεί κυριοι αλλά αυτό είναι δικό σας αμάρτημα! Αν σας αφήσω να συνεχίσετε, θα καταστρέψετε 50.000 οικογένειες. Και αυτό θα ήταν δικό μου αμάρτημα! Είστε μια φωλιά από οχιές και κλέφτες.

[Dhmellhn]

Με αφορμή τα γεγονότα της παγκοσμίου υφέσεως, η οποία ξεκίνησε από τις Η.Π.Α, καθώς και την τηλεοπτική σειρά για τον Βίο του Κωνσταντίνου Καρυωτάκη, ένας γνωστός μου μού συνέστησε να ρίξω μια ματιά στο παρακάτω προφητικό ποίημα:

ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Λευτεριά, Λευτεριά σχίζει, δαγκάνει
τους ουρανούς το στέμμα σου. Το φως σου,
χωρίς να καίει, τυφλώνει το λαό σου.
Πεταλούδες χρυσές οι Αμερικάνοι,
λογαριάζουν, πόσα δολάρια κάνει
σήμερα το υπερούσιο μέταλλό σου.

Λευτεριά, Λευτεριά, θα σ' αγοράσουν
έμποροι και κονσόρτια κι εβραίοι.
Είναι πολλά του αιώνος μας τα χρέη,
πολλές οι αμαρτίες, που θα διαβάσουν
οι γενεές, όταν σε παρομοιάσουν
με το πορτραίτο του Dorian Gray.

Λευτεριά, Λευτεριά, σε νοσταλγούνε,
μακρινά δάση, ρημαγμένοι κήποι,
όσοι άνθρωποι προσδέχονται τη λύπη
σαν έπαθλο του αγώνος, και μοχθούνε,
και τη ζωή τους εξακολουθούνε,
νεκροί που η καθιέρωσις του λείπει.