Οι Δημοκρατικοί, γενικότερα, αρέσκονται στο να εκτοξεύουν φιλλεληνικές κορώνες όταν είναι υποψήφιοι. Από την στιγμή όμως που θα εκλεγούν παθαίνουν "αμνησία". Για την ώρα ο Ομπάμα ακολουθεί την ίδια τακτική. Όντως, τόσο οι δηλώσεις του ιδίου όσο και η συνολική έως τώρα στάση του υποψηφίου αντιπροέδρου του
http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_a ... 008_245475 δείχνουν μία κάποια εύνοια προς τις ελληνικές θέσεις. Μέχρι εδώ δεκτόν. Αλλά η πραγματικότης θ' αποκαλυφθεί εάν και εφόσον κερδίσουν τις εκλογές του Νοεμβρίου. Υπενθυμίζω ότι και ο Ομπάμα -όπως και ο Μακ-Κέην φυσικά- πέρασαν υποχρεωτικά το κατώφλι του Juise Committee για να δηλώσουν "ελεύθερα" την στήριξη τους πραγματικούς ιδιοκτήτες των Η.Π.Α. Είθε ο Μπαράκ Ομπάμα ν' αποτελέσει την ευχάριστη εξαίρεση του κανόνος.
Όσο για τους Ρεπουμπλικανούς τα σχόλια περιττεύουν. Αυθεντικοί εκφραστές των W.A.S.P αλλά και των απανταχού εν Αμερικήι New Born Christians, οι οποίοι εκ των πραγμάτων θεωρούν ότι οι "περιούσιοι" αποτελούν τον ένα και μοναδικό πυλώνα εις τον οποίο στηρίζεται η Αμερική καθώς και ο κόσμος ολόκληρος. Κατά συνέπεια, όποιος εναντιωθεί στους "εκλεκτούς" αποτελεί έναν εν δυνάμει "αντίχριστο" ο οποίος πρέπει να εξοντωθεί.
Για του λόγου το αληθές θ' αποκαλύψω ότι ο ελληνικής καταγωγής υποψήφιος των δημοκρατικών για την προεδρία των Η.Π.Α το 1988, Μιχαήλ Δουκάκης πέρασε, πριν την εκλογή του ως υποψηφίου, από ένα συμβούλιο Ραββίνων. Εκεί του έκαναν κάποιες ερωτήσεις, όπου μεταξύ αυτών ήταν και στάση που προτίθετο να τηρήσει στο μεσανατολικό πρόβλημα και στο θέμα των Παλαιστινίων. Εδώ να διευκρίνισω ότι η συμμετοχή σε αυτή την "συνέντευξη" ήταν το πρόκριμα ώστε να έχει κάποιος δικαίωμα στο να συμμετέχει στις εκλογές ως υποψήφιος. Για την τελική εκλογή απαιτούνται και άλλα "προσόντα".