«Καραμανλής ικέτης» στην Άγκυρα
Πολιτικό Γολγοθά -και μάλιστα εντελώς χωρίς νόημα και στόχο- συνιστά η επίσημη επίσκεψη του Κώστα Καραμανλή στην Τουρκία, η οποία αρχίζει σήμερα το απόγευμα. Μισόν αιώνα είχε να πατήσει το πόδι του Ελληνας πρωθυπουργός στην Αγκυρα για επίσημη επίσκεψη και δυστυχώς το ταξίδι αυτό πραγματοποιείται σε συνθήκες που προκαλούν μελαγχολία. Το πολιτικό πλαίσιο, εντός του οποίου λαμβάνει χώρα αυτή η επίσκεψη και το οποίο έχει αντικειμενικά υπαγορεύσει η τουρκική ηγεσία, προκαθορίζει το γεγονός ότι μόνη κερδισμένη από τα ταξίδι αυτό θα βγει η Άγκυρα.
Γιώργος Δελαστίκ
Η πραγματοποίηση και μόνο της επίσημης επίσκεψης μέσα στις συνθήκες αυτές αποτελεί σημαντική πολιτική επιτυχία της τουρκικής πλευράς. Οι πολιτικοδιπλωματικές ζημιές για την Ελλάδα θεωρούνται δεδομένες, όπως και η προσωπική πολιτική ζημιά που θα υποστεί ο Κ. Καραμανλής. Το ζητούμενο είναι απλώς ο προσδιορισμός της έκτασής τους. Αυτό είναι το μόνο που θα προκύψει από την επίσκεψη.
Το πρόβλημα δεν έγκειται φυσικά στο ενδεχόμενο στρατιωτικοπολιτικών προκλήσεων κατά τη διάρκεια της παραμονής του πρωθυπουργού στην Τουρκία. Η πιθανότητα τέτοιου περιστατικού διογκώνεται τεχνηέντως, ώστε να θεωρηθεί περίπου... «κυβερνητική επιτυχία» η μη επαλήθευση αυτού του φόβου. Ούτε πρόκειται φυσικά ο πρωθυπουργός να προχωρήσει σε κάποια συμφωνία με μοιραίες συνέπειες για τη χώρα. Σε καμιά περίπτωση. Αλλού βρίσκονται οι πολιτικές ήττες.
Πρώτα πρώτα αυτή καθαυτή η επίσκεψη υπονομεύει την αξιοπιστία των ελληνικών ισχυρισμών περί της σοβαρής απειλής που συνιστούν οι τουρκικές βλέψεις απέναντι στην Ελλάδα. Οταν ο Ελληνας πρωθυπουργός μεταβαίνει στην Αγκυρα μετά από μισόν αιώνα εχθρικών σχέσεων με την Τουρκία, χωρίς να έχει επιλυθεί απολύτως καμία από τις ελληνοτουρκικές διαφορές, δικαίως ο κάθε ξένος εκτιμά ότι οι διαφορές αυτές καθαυτές είναι λίγο-πολύ δευτερεύουσες, αν όχι ασήμαντες και απλώς επί τόσες δεκαετίες οι Ελληνες φωνάζουν άνευ λόγου και αιτίας! Ενα τέτοιο συμπέρασμα σε διεθνές επίπεδο είναι απολύτως δικαιολογημένο, όταν από τη μια η Αθήνα ισχυρίζεται ότι οι τουρκικές βλέψεις πληθύνονται και οξύνονται και από την άλλη ο Κ. Καραμανλής κάνει ανέμελο ταξιδάκι πολιτικού τουρισμού στην Αγκυρα.
Υπάρχουν και χειρότερα. Τα όσα θα πει ο πρωθυπουργός στις δημόσιες τοποθετήσεις του στην Τουρκία θα οδηγήσουν αναπότρεπτα σε δραματική υποβάθμιση τις επίσημες ελληνικές θέσεις.
Ας γίνουμε σαφέστεροι: Θα τολμήσει ή όχι ο Κ. Καραμανλής να μιλήσει για «τουρκικά στρατεύματα κατοχής» στην Κύπρο; Αν όμως ο Ελληνας πρωθυπουργός δεν τολμήσει, όπως είναι πιθανότατο, να χρησιμοποιήσει τον όρο «κατοχή», τότε πώς θα τολμήσει από εδώ και πέρα οποιοσδήποτε Ελληνας διπλωμάτης ή κυβερνητικός αξιωματούχος να κάνει λόγο για «τουρκική κατοχή» στην Κύπρο χωρίς να προκαλέσει τα σαρκαστικά χαμόγελα των συνομιλητών του σε διεθνείς οργανισμούς; Για να δούμε, λοιπόν, αν σήμερα και αύριο προτίθεται ο Κώστας Καραμανλής να... εξαφανίσει την τουρκική κατοχή της Κύπρου από το πολιτικό μας λεξιλόγιο.
Θα έχει άραγε το σθένος να διακηρύξει ευθέως ότι η Ελλάδα αποκλείει την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, αν προηγουμένως δεν αρθεί το casus belli -η διακηρυγμένη απόφαση, δηλαδή, της Αγκυρας να μας κηρύξει πόλεμο, αν η χώρα μας ασκήσει το κυριαρχικό της δικαίωμα να επεκτείνει στα 12 ναυτικά μίλια την αιγιαλίτιδα ζώνη της, όπως ορίζει το Δίκαιο της Θάλασσας;
Θα πει ο πρωθυπουργός ότι κάθε συζήτηση τουρκικής ένταξης στην ΕΕ είναι αδιανόητη, αν η Αγκυρα δεν αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία;
Το ζητούμενο δεν είναι φυσικά να παραστήσει ο Κ. Καραμανλής τον παλικαρά και τον νταή. Επιλέγοντας, όμως, να πάει επίσημα στην Τουρκία, είναι υποχρεωμένος να διατυπώσει με καθαρή γλώσσα τις ελληνικές θέσεις στο σύνολο αυτών των ζητημάτων. Αν δεν το κάνει, προσφέρει εξ αντικειμένου τεράστιες υπηρεσίες στην πολιτική της Αγκυρας, η οποία θα μπορεί πλέον να ισχυρίζεται διεθνώς ότι οι υφιστάμενες ελληνοτουρκικές διαφορές είναι τόσο ασήμαντες, ώστε όχι μόνο δεν αποτελούν εμπόδιο στην ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, αλλά επιπλέον δεν είναι καν άξιες αναφοράς με το όνομά τους ούτε από τον ίδιο τον πρωθυπουργό της Ελλάδας!
Αυτό ακριβώς συνιστά τη σοβαρότατη πολιτική και διπλωματική ήττα, προς την οποία οδηγεί τη χώρα η εντελώς άχρηστη και επιζήμια επίσημη επίσκεψη Καραμανλή στην Τουρκία.
ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ
Αν μιλήσει, κρίση! Αν σιωπήσει, ήττα!
Η καχυποψία ότι ο πρωθυπουργός αποκλείεται να θέσει τα θέματα με την αναγκαία σαφήνεια οφείλεται στον απλό πολιτικό συλλογισμό πως αν ο Κ. Καραμανλής είχε σκοπό να προχωρήσει σε θαρραλέα διακήρυξη των ελληνικών θέσεων μέσα στην Τουρκία, θα ήταν ταυτόχρονα έτοιμος να αναλάβει το πολιτικό κόστος μιας αναπότρεπτης όξυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ίσως ακόμη και μιας κρίσης. Μα αν είχε τέτοιο στόχο, σίγουρα δεν θα πήγαινε στην Αγκυρα. Γι αυτό ακριβώς φοβόμαστε ότι θα ακούσουμε πάλι τα φληναφήματα περί της «ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας» και της «συμμόρφωσης με το ευρωπαϊκό κεκτημένο».
απο το πολιτικο καφενειο
http://www.politikokafeneio.com
SystemFreaks™
