
«…τα σύνορα που χωρίζουν τα έθνη είναι χωρίς σημασία, δεν έχει σημασία η εθνικότητα για τους επιχειρηματίες. Όλοι μπορούν να γίνουν καταναλωτές…»
G.Maisonrouge
Υπάρχει μια λανθασμένη εντύπωση περί σταθερής ανάπτυξης και ευημερίας που μας την κληροδότησε η προηγούμενη γενιά αλλά κι η παρερμήνευση αδιαμφισβήτητων φαινομένων όπως η τεχνολογική ανάπτυξη κι η παγίωση μιας σχετικής ειρήνης. Ωστόσο τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως πολλοί νομίζουν και τα πραγματικά στοιχεία και φαινόμενα δείχνουν άλλα. Το «αύριο» δεν φαντάζει «αβέβαιο»: είναι απλά βέβαιο πως θα είναι χειρότερο.
Μόλις μπήκαμε στο 2008 και σε παγκόσμιο επίπεδο δεσπόζει το θέμα του πετρελαίου που ουσιαστικά είναι ενεργειακό πρόβλημα (άρα κι οικολογικό βαρύνουσας σημασίας) το οποίο εσκεμμένα παραμένει ομιχλώδες ώστε να αποτελεί δήθεν επιχείρημα όταν αυτό χρειαστεί, είτε αυτό λέγεται πτώση του δείκτη στους παγκόσμιους χρηματιστηριακούς δείκτες, είτε πόλεμος στο Ιράκ. Σε επίπεδο μικροοικονομίας φυσικά επηρεάζει τα νοικοκυριά και δεν είναι το μόνο. Από την μετατροπή του εθνικού νομίσματος σε ευρωπαϊκό δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς ότι σε 5-6 έτη οι ανατιμήσεις των βασικών προϊόντων κατά μέσο όρο αγγίζουν μια αύξηση της τάξεως του 50%, και σε πολλές περιπτώσεις έχουν υπερδιπλασιαστεί. Δεν χρειάζονται κυβερνητικές δηλώσεις, προϋπολογισμοί, επιστημονικά πορίσματα και οικονομολόγοι για να πεισθούμε ότι ο πληθωρισμός βρίσκεται στις τάξεις του 2% με 3% (!!!). Ένα κιλό ψωμί κόστιζε 200 δραχμές. Αμέσως εκτινάχθηκε στις «τριακόσιες σαράντα κόμμα εβδομήντα πέντε»…
Θέματα τα οποία είναι μεγίστης σημασίας την στιγμή που όλη η Ελλάδα ασχολείται με τους αναστεναγμούς του Ζαχόπουλου είναι κυρίως το ασφαλιστικό, με το ανελέητο αμερικάνικο ιδιωτικό μοντέλο ασφάλισης και συνταξιοδοτήσεως να κλείνει το μάτι, και το ΙΚΑ των προδοτικών κυβερνήσεων και των κοπρόσκυλων που το στελέχωναν να έχει πιάσει πάτο. Οι ΔΕΚΟ (επιχειρήσεις δημοσίου) ιδιωτικοποιούνται, έπεται άρση την μονιμότητας κάτι που θα ωθήσει στην ανεργία και την επανενίσχυση του δικομματισμού μέσω του μικροαστικού «βρες μου θέση, σε ψηφίζω», οι ξένοι επιχειρηματίες εξαγοράζουν επιχειρήσεις και αποσκοπούν σε κέρδη μέσα από τον μόχθο των Ελλήνων, το παραεμπόριο της αλλοδαπής μαφίας φαντάζει το μόνο αναπτυσσόμενο κομμάτι αυτού του τόπου κι αυτό δεν είναι υπερβολή. Έχει ιδέα κανείς τι θα πει κεφαλαιοκρατικό πνεύμα; Γνωστός παγκόσμιος κολοσσός, επιχείρηση ενδυμάτων που υπάρχει και στην χώρα μας, βάζει τους εργάτες να ράβουν ρούχα μέσα σε βαπόρια και κινείται στους ωκεανούς ώστε να «επωφεληθεί από το φορολογικό καθεστώς που ισχύει για τα διεθνή χωρικά ύδατα».
Υπάρχει ένα απόφθεγμα που λέει ότι πτερούγισμα μιας πεταλούδας στην Κίνα μπορεί να προκαλέσει τυφώνα στην Αμερική, το οποίο στην προκειμένη περίπτωση βρίσκει την απόλυτη εφαρμογή. Στα τέλη της δεκαετίας του ‘20, πριν από έναν σχεδόν αιώνα δηλαδή, υπήρξε το γνωστό οικονομικό κραχ στην Αμερική που ξεκίνησε από μια παρεξήγηση επενδυτών που άρχισαν να πουλάνε κατά λάθος τις μετοχές τους κι έφτασε στην απόλυτη εξαθλίωση δεκάδων εκατομμυρίων σε Ευρώπη και Αμερική, κι αυτό σε μια εποχή όπου κάποιος μπορούσε να ζήσει αξιοπρεπώς με ένα χωράφι και μερικά ζώα. Σήμερα, που οι καιροί είναι πιο πονηροί από ποτέ κι η συντριπτική πλειοψηφία των συμπατριωτών μας ζουν σε μεγάλα αστικά κέντρα, τελείως ανεκπαίδευτοι στην αγροτική ζωή και αλυσοδεμένοι στο άρμα του καταναλωτισμού, είναι κάτι παραπάνω από κατανοητό πως σε ανάλογη κατάσταση που θα είναι τελείως ανελέητη τα στοιχεία υγιούς αντίδρασης θα είναι μηδαμινά κι οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές.
Οι δικλείδες ασφαλείας όσον αφορά την εθνική καταγωγή των ανθρώπων σε παγκόσμιο επίπεδο και που επιθυμούμε εμείς ως επαναστάτες δεν είναι απλά μια προσδοκία που αντικατοπτρίζει την φυλετική πραγματικότητα και την αρμονική ανάπτυξη του ανθρώπινου είδους. Έχει και κοινωνικό, στο μέγιστο μάλιστα βαθμό, αντίκτυπο. Αφού λοιπόν όλοι συμφωνούν πως η όποια μεταβολή για οποιοδήποτε λόγο, μπορεί να επηρεάσει την ζωές όλων μας, η ιδεατή Πολιτεία δεν μπορεί παρά να είναι ένα κράτος αμιγώς εθνικό, με αυτάρκεια σε επίπεδο πόρων (ώστε να μην επηρεάζεται από τις διεθνείς κρίσεις), και με σοσιαλιστική παιδεία και εφαρμογή.
Συναγωνιστές, σήμερα ο καπιταλισμός είναι ο πρώτος εχθρός μας και τασσόμαστε δίπλα από Εκείνους που τον πολέμησαν γενναία κι όχι στους δήθεν εχθρούς του που του παραδόθηκαν αμαχητί. Αντισταθείτε σε προσωπικό επίπεδο απορρίπτοντας κάθε τάση καταναλωτισμού και σε συλλογικό μαχόμενοι στις τάξεις του Εθνικιστικού Κινήματος. Εχθροί της παγκοσμιοποίησης και του καπιταλισμού, για την Πατρίδα και τον Σοσιαλισμό.
http://xryshaygh.wordpress.com/

