
Εκρηκτικές διαστάσεις που συμπαρασύρουν όλους όσους συμμετέχουν στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι, τείνει να λάβει η υπόθεση Ζαχόπουλου, που έδωσε πλέον το έναυσμα για ένα νέο γύρο επώδυνης σκανδαλολογίας.
Kι ενώ ο αστικός πολιτικός κόσμος δείχνει να μην μπορεί να αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες του, ο πολιτικός κύκλος της Μεταπολίτευσης δείχνει να κλείνει οριστικά, δίνοντας αφορμή για τη διακίνηση σεναρίων περί ίδρυσης νέων πολιτικών σχημάτων.
Τα σενάρια αυτά διακινούνται από συγκεκριμένους εκδοτικούς και επιχειρηματικούς κύκλους, που προσδοκούν στη γενικότερη αποσταθεροποίηση που παρατηρείται, αλλά και την απαξίωση του πολιτικού κόσμου, του οποίου ο επιθανάτιος ρόγχος ακούγεται μέχρι την Ουάσινγκτον, που φυσικά επιχαίρει, παρακολουθώντας χαιρέκακα τη "δυσκολία" που αντιμετωπίζει ο "θρασύς" και "ρωσόφιλος" πρωθυπουργός. Νεοφιλελευθερισμός ενόψει, μπόχα δηλαδή και δυσωδία.
Κόμματα-αποκόμματα αποσυντίθενται
Την ίδια ώρα, όλα δείχνουν ότι αξιόπιστη λύση, μέσα στο πλαίσιο του υπάρχοντος αστικού πολιτικού συστήματος δεν υπάρχει. Τα κόμματα είναι πλέον παρωχημένα, οι ηγεσίες αυταρχικές, οι αντιλήψεις δογματικές, ενώ η διαφθορά κερδίζει συνεχώς έδαφος. Είναι πλέον σαφές ότι δεν εμπνέουν κανέναν, αλλά υπάρχουν μόνο ως εξουσιαστικοί ή επικουρικοί μηχανισμοί-άλλοθι για το σύστημα.
Τα κοινοβουλευτικά κόμματα δεν έχουν καν μηχανισμούς πολιτικούς και επικοινωνιακούς, να απορροφήσουν τους βίαιους πλέον κραδασμούς. Η διαφθορά και ο ωχαδερφισμός αποτελούν τα κυρίαρχα συστατικά στοιχεία. Αλλά ας δούμε τι συμβαίνει με τα κόμματα.
Νέα Δημοκρατία η ανεπαρκής

Για του λόγου το αληθές: το κυβερνών κόμμα φαίνεται να παρακολουθεί αποσβολωμένο τις εξελίξεις, χωρίς να είναι σε θέση να αντιστρέψει την ηθική και πολιτική κατρακύλα. Όσοι εμπιστεύθηκαν στις τελευταίες εκλογές τον Κώστα Καραμανλή, διαπιστώνουν ότι δεν είναι σε θέση να ελέγξει τους ανθρώπους της ίδιας της επιλογής του, ενώ διαπιστώνουν και οξύ έλλειμμα στελεχών, που θα μπορούσαν με υπευθυνότητα να διεκπεραιώσουν κρατικές υποθέσεις μείζονος σημασίας. Την ίδια ώρα, οι λύκοι ζώνουν το Μαξίμου, οι κάτοικοι του οποίου παρακαλούν να παραταθεί η παρουσία του πολιτικά ανεκδιήγητου Γιώργου Παπανδρέου, ώστε παρά την όποια πτώση, η ΝΔ να παραμείνει πρώτη στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων. Φυσικά, η συντηρητική κατά τα άλλα βάση του κόμματος "βράζει". Για πόσο όμως η ΝΔ θα είναι πρώτη; Η ημερομηνία λήξης πλησιάζει… Και καθώς όλοι βρίσκονται εν αναμονή νέων αποκαλύψεων για τα έργα και τις ημέρες στελεχών της κυβέρνησης, η νευρικότητα στο εσωτερικό της ΝΔ εντείνεται. Ο Κώστας Καραμανλής έχει για την ώρα την Ντόρα Μπακογιάννη στο πλευρό του, η οποία τηρεί κατά γράμμα τις συμφωνίες, πιέζει όμως για να φύγει από το ΥΠΕΞ, πριν χρεωθεί τις δυσμενείς για τα εθνικά μας θέματα εξελίξεις που πλησιάζουν. Και η ημερομηνία της επίσκεψης στην Τουρκία, πλησιάζει… Σπέρνουν ανέμους, θα εισπράξουν θύελλες…
ΠΑΣΟΚ το παραπαίον

Στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η κατάσταση είναι μάλλον τραγική. Ο αποκλεισμός των φίλα προσκείμενων στον Ευάγγελο Βενιζέλο στελεχών από την Οργανωτική Επιτροπή του Συνεδρίου, δημιούργησε σύγχυση, δυσφορία και νέο κύμα εσωστρέφειας, καθώς την ίδια ώρα ο Γιώργος Παπανδρέου έλεγε, δουλεύοντας προφανώς τους πάντες, ότι πυξίδα του "Κινήματος" είναι η ενότητα. Δεν έπεισε κανέναν, ούτε φυσικά τον κύριο εσωκομματικό αντίπαλό του, Βαγγέλη Βενιζέλο, ο οποίος αν και σιωπά, κλήθηκε να εξεταστεί από την Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων για τα πεπραγμένα της περιόδου από το 1996 και μετά στο υπουργείο Πολιτισμού. Παράλληλα, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Ραγκούσης κατήγγειλε για λογαριασμό του Γιώργου Παπανδρέου και για άλλη μια φορά τα σενάρια διάσπασης που "κάποιοι απεργάζονται" (αυτοί οι "κάποιοι" ποτέ δεν κατονομάζονται, ενδεικτικό πολιτικής δειλίας), τονίζοντας ωστόσο ότι "στο ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχουν διασπαστές". Οι δηλώσεις αυτές ήρθαν κατόπιν ομόφωνης απόφασης του Πολιτικού Συντονιστικού Οργάνου. Όμως, από το συγκεκριμένο κόμμα, κανείς, ούτε τα ίδια του τα στελέχη, δεν περιμένουν τίποτα πλέον. Χαρακτηριστικό είναι το ότι κάθε φορά που κάποιο κορυφαίο στέλεχος μιλά, ανοίγουν "φάκελοι" για τα πεπραγμένα του παρελθόντος. Και είναι πολλοί οι φάκελοι…
Αριστερά η ενδιάμεση

Στον ΣΥΝ γίνεται κόλαση. Αν και η προσπάθεια αποψίλωσης της εκλογικής βάσης του ΠΑΣΟΚ έχει αποδώσει καρπούς, ιστορικά στελέχη του κόμματος αναφέρουν ότι η υποψηφιότητα του Αλέξη Τσίπρα για την προεδρία του κόμματος, το απομακρύνει από τις βασικές του αρχές, δίνοντας καιροσκοπικό χαρακτήρα στις προσπάθειες διεύρυνσής του. Το life style, τονίζουν, δεν αποτελεί καλό οδηγό στην πολιτική και οδήγησε στην αποπολιτικοποίηση και απονεύρωση του ΠΑΣΟΚ, εξέλιξη που οδήγησε στη συνολικότερη απαξίωση της σοσιαλδημοκρατίας στη χώρα μας. Είναι δε ιδιαίτερα χαρακτηριστική η άρνηση του επίδοξου αρχηγού να απαντήσει σε καίρια θέματα που απασχολούν την κοινή γνώμη, όπως το ζήτημα των Σκοπίων και τη μετανάστευση.
Στον ΣΥΝ, η αποχώρηση του Μάκη Κοψίδη για το "Ρεύμα Βενιζέλου", δημιούργησε αναταραχή. Έχουν πλέον διαπιστώσει ότι λειτουργούν ως κόμβος στελεχών που αποχωρούν από το ΚΚΕ και "στενοχωριούνται". "Μας χρησιμοποιούν", λένε, "μέχρι να μεταπηδήσουν στο ΠΑΣΟΚ", και σκουπίζουν τα δάκρυά τους που τρέχουν ποτάμι. Κατά βάθος όμως, οι παραμένοντες ζηλεύουν όσους τα κατάφεραν και πήραν μεταγραφή.
Ας διάβαζαν τι έγραψε στην "Ημερησία" στις 31 Μαρτίου 2007: "Αυτή είναι η ουσία της νέας ταυτότητας του ΣΥΝ. Να αποτελέσει την ομπρέλα ή το "ουράνιο τόξο" για να χρησιμοποιήσουμε τον όρο του Αλέκου Αλαβάνου, μιας σειράς μαοϊκών, τροτσκιστικών και άλλων περιθωριακών ομάδων που όλα μαζί εκπροσωπούν καμιά πεντακοσαριά άτομα πανελλαδικά. Που τσακώνονται και παζαρεύουν για καμιά εδρούλα". Αυτοί τα λένε, όχι εμείς…

Την ίδια ώρα στο ΚΚΕ, που απέχει και παρατηρεί από μακριά το σύστημα να καταρρέει, αλλά στηρίζει παρασκηνιακά την κυβέρνηση, ώστε να απομακρυνθεί η όποια πιθανότητα παλινόρθωσης του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, έχει ανοίξει ο διάλογος για την αντικατάσταση της Αλέκας Παπαρήγα. Αν και η πρόσβαση του ρεπορτάζ στον Περισσό είναι πολύ περιορισμένη, πολλοί κάνουν λόγο για την "ηρεμία" πριν την καταιγίδα.
Το στοίχημα του ΛΑΟΣ

Και απομένει ο ΛΑΟΣ, η ηγεσία του οποίου προσπαθεί εδώ και καιρό να δημιουργήσει ένα "αντισυστημικό" και ριζοσπαστικό προφίλ. Όμως, η σύνδεση, έστω και έμμεσα, ονομάτων του κόμματος αυτού στην υπόθεση Ζαχόπουλου, μόνο σε αυτή την κατεύθυνση δεν οδηγεί. Οι λάθος χειρισμοί της επικοινωνιακής πολιτικής με τα ΜΜΕ δημιούργησαν γκρίνιες και "χαμήλωμα" των τόνων στην καταγγελία των οικονομικών και όχι μόνο σκανδάλων. Η βάση του ΛΑΟΣ δεν θέλει ούτε να φανταστεί υπόγειες διαδρομές και διασυνδέσεις με τα κόμματα του κατεστημένου. Απομένει στην ηγεσία του να λάβει το μήνυμα και να εκμεταλλευτεί την χρυσή ευκαιρία που της παρουσιάζεται με την γενικότερη απαξίωση του πολιτικού συστήματος, να εμφανιστεί ως ο πρωτεργάτης της πολιτικής ανατροπής. Εν αναμονή λοιπόν…
http://www.elkosmos.gr

