Ολοκληρωτισμός και ατομική ευθύνη.

[peleas]

Ο ολοκληρωτισμός έχει πολλές μορφές. Υπάρχει ο ολοκληρωτισμός του κράτους, του κεφαλαίου, της θρησκείας, ενός πολιτιστικού ρεύματος, της κοινωνικής άποψης. Ο ψυχολόγος Καρλ Γιούνγκ, στο βιβλίο του "ΤΟ ΑΡΧΕΤΥΠΟ ΤΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ", μας δίνει μια μοναδική οπτική γωνία για τον ψυχολογικό μηχανισμό του ολοκληρωτισμού.

Για τους όχλους σε εποχές κρίσης
Κάθε ανθρώπινο όν έχει μια «σκιά». «Όλοι κλείνουμε μέσα μας έναν –στατιστικό- εγκληματία, όπως και έναν αντίστοιχο τρελό ή άγιο». Η φύση του εντός μας θηρίου είναι η «πανίσχυρη τάση για κυριαρχία». Αυτή η τάση, είναι υπαρκτή σε όλα τα ανθρώπινα όντα. Επειδή αναγνωρίζεται μέσα μας και αντίκειται των νόμων του κράτους και της θρησκείας, την αρνούμαστε και την απωθούμε από την συνείδησή μας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι με αυτό τον τρόπο «ξεμπερδέψαμε». Απεναντίας αυτή η ανώριμη στάση απέναντι στην μοχθηρή όψη του εαυτού μας –η άρνησή της- έχει ως επικίνδυνη συνέπεια, να «βλέπουμε στον αντίπαλο, τα δικά μας σφάλματα μεγαλωμένα σε απίστευτο βαθμό». Αυτό δεν σημαίνει ότι οι άλλοι είναι άγιοι και εμείς οι κακοί αλλά ότι ο καθένας προβάλει στον άλλο την σκιά του.

Όπως στη Γερμανία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έτσι και σε κάθε λαό, «η ήττα και η κοινωνική καταστροφή αυξάνουν το αγελαίο ένστικτο». Η «έλλειψη προσανατολισμού στο συνειδητό, αντισταθμίζεται με το αρχέτυπο της τάξης στο ασυνείδητο». Μέσα σε συνθήκες απόγνωσης, πανικού και φόβου, ελκόμαστε από σύμβολα τάξης, από «φύρερ», από «σωτήρες», από μοντέλα «ολοκληρωτικού κράτους», που «θα αναλάβει την ευθύνη» -για λογαριασμό μας. Αν όμως «τα σύμβολα της τάξης δεν αφομοιωθούν από το συνειδητό, οι δυνάμεις που εκφράζονται μέσα από αυτά, θα συσσωρευτούν σε επικίνδυνο σημείο». Στις συνθήκες, διάχυτου φόβου, «το άτομο εξαφανίζεται ολοκληρωτικά», και κυριαρχεί «ένα γενικό αμόκ, μια παγκόσμια και μοιραία δύναμη, που ενάντια στην συντριπτική της επίδραση, το άτομο είναι ανίκανο να αμυνθεί». Αυτές οι συνθήκες δημιουργούν τους όχλους. Όμως, ο «όχλος είναι από την φύση του πάντα ανώνυμος και ανεύθυνος». «Μια τέτοια κατάσταση δημιουργεί τις προϋποθέσεις για το συλλογικό έγκλημα»


Για τις μεγάλες ιδεολογίες
Συνέχεια έχουμε την ανάδυση νέων ιδεών. Έχουμε όμως την τάση να μετατρέπουμε τις ιδέες σε –ισμούς και σε «μεγάλα σωτήρια» σχέδια τα οποία όμως είναι πολύ μακράν της αρχικής ιδέας από την οποία εμπνεύστηκαν. Έτσι, το ότι «το μεγάλο σχέδιο αποτυγχάνει, αυτό οφείλεται στο ότι ο άνθρωπος είναι μια αποτυχία. Γι’ αυτό δεν χρειάζεται παρά κοινός νους για να αρχίσει κανείς να διορθώνει τον εαυτό του. Αλλά επειδή δεν μπορεί πια να βασίζεται σε εξωτερικές αυθεντίες, πρέπει να γνωρίζει και να κατανοεί την πιο ατομική και μύχια βάση της υποκειμενικής του ύπαρξης για να χτίσει τα θεμέλια του στα αιώνια δεδομένα της ανθρώπινης ψυχής».

«Η ορθολογική μας στάση θέλει να μας κάνει να πιστεύουμε ότι μπορούμε να κάνουμε θαύματα με τις οργανώσεις, με την επιβολή νέων νόμων, ή με παρόμοιες καλοπροαίρετες επινοήσεις. Αλλά, στην ουσία, το πνεύμα του έθνους μπορεί να αναθεωρηθεί μόνο με μια αλλαγή στην στάση του ατόμου».


Για την αναγκαιότητα της ατομικής αλλαγής
Οι συνέπειες από την δημιουργία συνθηκών όπου ο σεβασμός στο άτομο έχει χαθεί και αυτό «εξαφανίζεται ολοκληρωτικά», είναι η επικράτηση της «επικίνδυνης ροπής προς την ομαδική ψυχολογία». Συνέπεια της κυριαρχίας της ψυχολογίας του όχλου είναι ότι «η αλλαγή του χαρακτήρα που επέρχεται με την ανάδυση των συλλογικών δυνάμεων είναι καταπληκτική. Ένα ευγενικό και λογικό όν μπορεί να μεταβληθεί σε έναν μανιακό ή σε ένα άγριο κτήνος». Φυσικά, «τίποτα δεν θα μπορούσε να εκραγεί από τα βάθη μας εάν δεν υπήρχε μέσα μας. Στην πραγματικότητα, ζούμε συνέχεια επάνω σε ένα ηφαίστειο». Γι’ αυτό ο «κάθε άνθρωπος έχει χρέος να συνειδητοποιήσει και να μάθει να χειρίζεται» την σκιά του.

Η ώριμη αντιμετώπιση των δυνάμεων του ασυνείδητου, «είναι ένα πολύ δύσκολο έργο που απαιτεί μεγάλο βαθμό ηθικής ευθύνης. Σχετικά ελάχιστα άτομα μόνο είναι ικανά για μια τέτοια επίτευξη και αυτά δεν είναι πολιτικοί, αλλά οι ηθικοί ηγέτες της ανθρωπότητας. Η συντήρηση και η μεγαλύτερη ανάπτυξη του πολιτισμού στηρίζεται σε αυτά τα άτομα».

[peleas]

Οι απόψεις του Γιουνγκ είναι μιά απάντηση στην έλξη που ασκεί ο φασισμός στις διάφορες μορφές του (βλέπε Χρυσή Αυγή), ειδικά σε εποχές κρίσης των δημοκρατικών θεσμών, γιατί αποτελεί καταφύγιο για τη "σκιά" μας, την σκοτεινή, πρωτόγονη πλευρά όλων μας. Μας απαλλάσσει από την ατομική ευθύνη και μας ρίχνει στη θαλπωρή του όχλου, ο οποίος, εκτός των άλλων, είναι και εύκολα χειραγωγίσιμος από τα κέντρα εξουσίας...

[firefightergr]

Ο ολοκληρωτισμός του κεφαλαίου με τη θαλπωρή του "μπάρμπα στη Κορώνη" του πελατειακού συστήματος της Προεδρευόμενης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας είναι το ίδιο ίσως και περισσότερο καταστροφική με το φασισμό.
Τουλάχιστο για το μόνο που δεν έχει κατηγορηθεί η χούντα είναι ότι ο λαός πεινούσε και αυτοκτονούσε από απελπισία.
Οι νεκροί επί δημοκρατίας είναι υπερπολλαπλασιοι της επταετίας συν το μεγαλύτερο θύμα που είναι η αξιοπρέπεια και η υπερηφάνεια ενός ολόκληρου λαού.

[peleas]

Ο ολοκληρωτισμός του κεφαλαίου με τη θαλπωρή του "μπάρμπα στη Κορώνη" του πελατειακού συστήματος της Προεδρευόμενης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας είναι το ίδιο ίσως και περισσότερο καταστροφική με το φασισμό.

Τουλάχιστο σε μία δημοκρατία υπάρχει θεσμικά τρόπος να αποκαλυφθεί η διαφθορά από πατριώτες κρατικούς λειτουργούς ή ακόμα και από αντίπαλες πολιτικές ομάδες. Στο φασισμό ποτέ.

Τουλάχιστο για το μόνο που δεν έχει κατηγορηθεί η χούντα είναι ότι ο λαός πεινούσε και αυτοκτονούσε από απελπισία.
Οι νεκροί επί δημοκρατίας είναι υπερπολλαπλασιοι της επταετίας συν το μεγαλύτερο θύμα που είναι η αξιοπρέπεια και η υπερηφάνεια ενός ολόκληρου λαού.

Ακόμα και να αυτοκτονούσαν άνθρωποι επειδή για να εργαστούν έπρεπε να προσκομίσουν πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων δεν το έμαθε κανείς, γιατί τα ΜΜΕ λογοκρίνονταν.
Υπάρχει μιά προπαγάνδα από τη ΧΑ να βγει λάδι η δικτατορία του '67-74. Κανείς δε βασανίστηκε (γνωρίζω τουλάχιστον δέκα που βασανίστηκαν) , υπήρξε συνετή οικονομική διαχείρηση (δόθηκαν θαλασσοδάνεια σε ημέτερους που πλούτισαν τις ελβετικές τράπεζες) κ.λ.π. Πρώτον, το γεγονός οτι η δική μας χούντα ήταν ανώδυνη σε σχέση με τη δικτατορία του Φράνκο, του Πινοσέτ ή του Μάρκος δε σημαίνει οτι θα είναι πάντα έτσι. Ακόμα και ο Χίτλερ υποσχόταν οτι δε θα πειράξει εκείνες τις χώρες που θα του παρέδιδαν γην και ύδωρ.
Δεύτερον, αν κάποιος που δε σε χώνευε και ήταν λακές του καθεστώτος σε κατηγορούσε, άντε να αποδείξεις οτι δεν είσαι ελέφαντας.
Το ερώτημα είναι: Αυτό θέλουμε?

[Divine Sinner]

Aς διαχωρισουμε τις εννοιες γιατι μιλαμε για πολιτικους όρους και πρεπει να ξερουμε και τι λεμε
Κατ αρχην καθε αυταρχισμος δεν ειναι φασισμος. αυταρχικοι ηταν οι βασιλειαδες της φεουδαρχίας οι πάππες οι κομμουνιστές οι χουντικοι. Αλλα ΔΕΝ ηταν φασιστές.
Ο φασισμος δεν ειναι τιποτα αλλο απο την πολιτικη ιδεολογια του μουσολίνι με συγκεκριμενες θέσεις και εφαρμογές.
Ο Φασισμος ειναι ενα αυταρχικο συστημα αλλα καθε αυταρχικο συστημα δεν ειναι απαραιτητα φασιστικο.
Εχθρος μας θα πρεπει να ειναι ο αυταρχισμος γενικά και οχι ο φασισμος συγκεκριμενα.
Και ο κρατισμος και του ρουσφέτι που ανέφερες παραπάνω μορφή αυταρχισμού ειναι.

[peleas]

Aς διαχωρισουμε τις εννοιες γιατι μιλαμε για πολιτικους όρους και πρεπει να ξερουμε και τι λεμε
Κατ αρχην καθε αυταρχισμος δεν ειναι φασισμος. αυταρχικοι ηταν οι βασιλειαδες της φεουδαρχίας οι πάππες οι κομμουνιστές οι χουντικοι. Αλλα ΔΕΝ ηταν φασιστές.
Ο φασισμος δεν ειναι τιποτα αλλο απο την πολιτικη ιδεολογια του μουσολίνι με συγκεκριμενες θέσεις και εφαρμογές.
Ο Φασισμος ειναι ενα αυταρχικο συστημα αλλα καθε αυταρχικο συστημα δεν ειναι απαραιτητα φασιστικο.
Εχθρος μας θα πρεπει να ειναι ο αυταρχισμος γενικά και οχι ο φασισμος συγκεκριμενα.
Και ο κρατισμος και του ρουσφέτι που ανέφερες παραπάνω μορφή αυταρχισμού ειναι.

Δεν ταύτισα τον ολοκληρωτισμό με το φασισμό. Εφάρμοσα τα περί ολοκληρωτισμού στο φασισμό, γιατί ο φασισμός είναι ολοκληρωτικό καθεστώς.
Ο φασισμός σαν όρος αρχικά αναφέρθηκε στην ιδεολογία του Μουσολίνι, έκτοτε όμως καθιερώθηκε στην κοινωνιολογία, στην ψυχολογία, στην πολιτική σαν ένα σύνολο ιδεών, πρακτικών και συμπεριφορών με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.
Και ναι, συμφωνώ στην ανάγκη καταδίκης κάθε μορφής ολοκληρωτισμού και αυταρχισμού.

[AnonymosEreynhths]

Υπάρχει μιά προπαγάνδα από τη ΧΑ να βγει λάδι η δικτατορία του '67-74. Κανείς δε βασανίστηκε (γνωρίζω τουλάχιστον δέκα που βασανίστηκαν) , υπήρξε συνετή οικονομική διαχείρηση (δόθηκαν θαλασσοδάνεια σε ημέτερους που πλούτισαν τις ελβετικές τράπεζες) κ.λ.π. Πρώτον, το γεγονός οτι η δική μας χούντα ήταν ανώδυνη σε σχέση με τη δικτατορία του Φράνκο, του Πινοσέτ ή του Μάρκος δε σημαίνει οτι θα είναι πάντα έτσι. Ακόμα και ο Χίτλερ υποσχόταν οτι δε θα πειράξει εκείνες τις χώρες που θα του παρέδιδαν γην και ύδωρ.
Δεύτερον, αν κάποιος που δε σε χώνευε και ήταν λακές του καθεστώτος σε κατηγορούσε, άντε να αποδείξεις οτι δεν είσαι ελέφαντας.
Το ερώτημα είναι: Αυτό θέλουμε?

Και όμως αυτό θέλουνε κάποιοι. Μάλιστα είναι οι χρήσιμοι ηλίθιοι-πρόθυμοι να ξαναφέρουν την Ελλάδα σε εμφύλιο για να ικανοποιήσουν τις δικές τους σχιζοφρενικές και μαζοχιστικές ιδέες.

Μέσα σε ένα κράτος μ....λο, με τα πάντα να καταρρέουν...χούντα, γκούλαγκ και άλλες ωραιοποιημένες τακτικές ολοκληρωτικών καθεστώτων κερδίζουν έδαφος ακόμη και στα μυαλά ανθρώπων που μέχρι πριν δεν τους περνούσε σαν ιδέα τέτοιο πράγμα..

Λίγο η ανασφάλεια , λίγο ο φόβος κλπ ... ψάχνουν να βρουν υποψήφιο βιαστή που να τους ικανοποιεί τις βασικές ανάγκες διαβίωσης...να γλιστράει απαλά και ότι γίνει.

Τώρα αν κάποιος ρουφιανάκος δεν γούσταρε την φάτσα σου, αν επρόκειτο για χούντα, θα ήσουν κομμουνιστής δηλαδή εχθρός του έθνος (οι γνωστές παπ....ες των δεξιών και ακροδεξιών εξωγήινων) ή αν ζούσες σε κάνα σταλινικό καθεστώς θα δούλευες όλη μέρα σε καταναγκαστικές εργασίες και θα ήσουν εχθρός του καθεστώτος ( οι γνωστές απαρχαιωμένες αντιλήψεις μερικών πωρωμένων ΚΚΕ που τα παρουσιάζουν δια της πλαγίας οδού μήπως και καταφέρουν τίποτα...αλλά εκεί στο 3% και να μείνουν εκτός Βουλής, όταν έρθουν στο 2014 το ξανασυζητάμε και καταργηθεί και το Π.Α.Μ.Ε αυτή η αρρώστια που έχει εισβάλλει σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, στους χώρους εργασίας με δικαιολογίες για να τρώνε τα πρόβατα τους και να της αναμασούν σε κάθε ευκαιρία, φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις όπως και στην προηγούμενη περίπτωση. Αλλά η παροιμία λέει μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά).

Τα γνωστά καθεστώτα δοκιμάστηκαν παραπάνω από 1 φορά και η ιστορία έδειξε την σαπίλα που έφεραν στους λαούς. Όποιος, για μένα, επιμένει να τα ξαναφέρει ή απλά δεν ξέρει γιατί πράγμα μιλάει (γιατί έτσι του είπαν να λέει) ή απλά δεν είναι άνθρωπος (συνεπώς ούτε Έλληνας) και πλησιάζει το ουρακοτάγκο αν και το άμοιρο το ζώο δεν έχει κάνει τίποτα όποτε μπορεί να μου κάνουν και μήνυση τίποτα φιλόζωοι για την υποτιμητική σύγκριση.

Λύση; Επαναφορά ναι μεν του αρχαίου τύπου Δημοκρατίας των Αθηνών αλλά προσαρμοσμένη στην σύγχρονη εποχή και χωρίς να επεμβαίνει εξωτερικός παράγοντας. Αυτό προϋποθέτει αφενός να πάρουν δρόμο ΟΛΟΙ οι τωρινοί πολιτικοί, να αλλάξει η συνολική νοοτροπία του Ελληνικού Λαού μέσω της παιδείας σε μεγάλους και μικρούς και τα ηνία σε πρώτη φάση να τα αναλάβουν επιστήμονες και λόγιοι δίχως να έχουν καμία πολιτικά κατεύθυνση ή να είναι πρόθυμοι να φέρουν αυτή την αλλαγή η οποία δεν θα γίνει σε 1 με 5 χρόνια άλλα ίσως μας πάρει χρόνια αν συνυπολογιστούν και άλλοι παράγοντες-κίνδυνοι τόσο από εξωγενείς όσο και από εσωτερικούς παράγοντες (εφιάλτες).

Τώρα επειδή όλο αυτό φαντάζει ουτοπία στο μυαλό του μέσου χαραμοφάι Ελληναρά που βλέπει μέχρι την μύτη του (και το δικαιολογεί με 1000 τρόπους για να πείσει τον εαυτό του...αλλά ούτε που το καταφέρνει)τρώει αμάσητο σαν καλό δουλικό ότι του δίνουν και μετά ονειρεύεται επαναστάσεις ταξικές ή ότι είναι άξιος συνεχιστής της αρχαίας Ελλάδας και ρίχνει και τον ψήφο στον Κασιδιάρη...τι και αν τράβηξε τόσα απ τον Ναζισμό....θέμα επιβίωσης τίθεται...άρα ποιος είναι ο καλύτερος βιαστής;

[firefightergr]

Θεωρητικά η δημοκρατία μπορεί να είναι τόσο καλή όσο μερικοί πιστεύουν στη πράξη όμως αν δούμε τι συμβαίνει σε χώρες δημοκρατικές θα διαπιστώσουμε ότι επαληθεύεται ο Οργουελ και ότι η εξουσία πηγάζει από τις τράπεζες και όχι από το λαό άρα για ποιά δημοκρατία μιλάμε.
Η δημοκρατία που υποτίθεται έχουμε είναι μια ψευδαίσθηση,στην ουσία επί της δημοκρατίας μπορούμε να έχουμε άποψη μόνο από όσα διαβάσαμε για αυτή μιας και δεν τη ζήσαμε ποτέ.
Μπορεί στη χούντα να βασανίστηκαν χίλιοι ή περισσότεροι αλλά βάλτε καλά στο κεφάλι σας εκεί στη πρωτεύουσα ότι χούντα είχε η Αθήνα,η επαρχία είχε ανάπτυξη.
Οι βασανισμοί και οι διώξεις γίνονταν από τον εμφύλιο και μετά κατά χιλιάδες δεν ήταν προνόμιο της επταετίας.

[peleas]

Λύση; Επαναφορά ναι μεν του αρχαίου τύπου Δημοκρατίας των Αθηνών αλλά προσαρμοσμένη στην σύγχρονη εποχή και χωρίς να επεμβαίνει εξωτερικός παράγοντας. Αυτό προϋποθέτει αφενός να πάρουν δρόμο ΟΛΟΙ οι τωρινοί πολιτικοί, να αλλάξει η συνολική νοοτροπία του Ελληνικού Λαού μέσω της παιδείας σε μεγάλους και μικρούς και τα ηνία σε πρώτη φάση να τα αναλάβουν επιστήμονες και λόγιοι δίχως να έχουν καμία πολιτικά κατεύθυνση ή να είναι πρόθυμοι να φέρουν αυτή την αλλαγή η οποία δεν θα γίνει σε 1 με 5 χρόνια άλλα ίσως μας πάρει χρόνια αν συνυπολογιστούν και άλλοι παράγοντες-κίνδυνοι τόσο από εξωγενείς όσο και από εσωτερικούς παράγοντες (εφιάλτες).

Συμφωνώ σε όλα. Απαραίτητη προϋπόθεση όμως είναι να υπάρξει αλλαγή νοοτροπίας, αν όχι σε όλους, τουλάχιστον σε μιά κρίσιμη μάζα πολιτών που να μπορεί να στηρίξει το σοκ μιάς επώδυνης μεταστροφής. Οπως αναφέρεις παρακάτω στο σχόλιό σου, αλλά και από προσωπική μου διαπίσωση, ο νεοέλληνας δε φαίνεται να έχει πάρι χαμπάρι του τι παίζεται. Κάποιοι πέφτουν στην παγίδα του φασιστικού συρφετού ψευτονταήδων που ενδύονται το μανδύα του αντισυστημικού, ενώ είναι λακέδες των εφοπλιστών. Κάποιοι νοσταλγούν το ένδοξο "σύστημα πασοκ" κρατικής διαφθοράς, διαπλοκής και προσωπικών εξυπηρετήσεων και προσβλέπουν στο Σύριζα για μιά αναγέννηση του ανδρεοπαπανδρεικού λαικισμού "Τσοβόλα δώστα όλα". Το δε ΚΚΕ συνεχίζει με εξαιρετική συνέπεια εκτός τόπου και χρόνου. Οσο για τους υπόλοιπους, διαμορφώνουν την πολιτική ους με βάση το "αντι-". Κανείς δε μας μιλάει για "συν-θεση"...

Παραθέτω ξανά το σημαντικότερο -κατ' εμέ- απόσπασμα από τα λόγια του Γιουνγκ: «Η ορθολογική μας στάση θέλει να μας κάνει να πιστεύουμε ότι μπορούμε να κάνουμε θαύματα με τις οργανώσεις, με την επιβολή νέων νόμων, ή με παρόμοιες καλοπροαίρετες επινοήσεις. Αλλά, στην ουσία, το πνεύμα του έθνους μπορεί να αναθεωρηθεί μόνο με μια αλλαγή στην στάση του ατόμου».

Οδυνηρό, το ξέρω. Εύκολες λύσεις όμως δεν υπάρχουν...

[peleas]

Θεωρητικά η δημοκρατία μπορεί να είναι τόσο καλή όσο μερικοί πιστεύουν στη πράξη όμως αν δούμε τι συμβαίνει σε χώρες δημοκρατικές θα διαπιστώσουμε ότι επαληθεύεται ο Οργουελ και ότι η εξουσία πηγάζει από τις τράπεζες και όχι από το λαό άρα για ποιά δημοκρατία μιλάμε.
Η δημοκρατία που υποτίθεται έχουμε είναι μια ψευδαίσθηση,στην ουσία επί της δημοκρατίας μπορούμε να έχουμε άποψη μόνο από όσα διαβάσαμε για αυτή μιας και δεν τη ζήσαμε ποτέ.

Συμμερίζομαι την ανησυχία σου. Ποιές εναλλακτικές προτάσεις όμως υπάρχουν? Ο (αν)υπαρκτός σοσιαλισμός δοκιμάστηκε και απέτυχε. Οι κάθε είδους δικτατορίες οδηγούν σε εξαθλίωση και εθνικό διχασμό. Ακόμα και ο Πλάτωνας απέτυχε δύο φορές να εφαρμόσει σην πράξη την Πολιτεία του, που παρέμεινε μιά φωτισμένη πρόταση στα χαρτιά. Μέχρι νεωτέρας, η δημοκρατία είναι το καλύτερο πολίτευμα που υπάρχει. Με τη διαφορά οτι στηρίζεται στην ευθύνη, το ήθος και τη συνείδηση ενός εκάστου πολίτη. Αντί να αναθεματίζουμε λοιπόν τη δημοκρατία (που στο κάτω κάτω εμείς την καταντήσαμε άδειο κέλυφος), ας κοιτάξουμε να την περιφρουρήσουμε και να τη θεραπεύσουμε, θεραπεύοντας πρώτα τους εαυτούς μας...

Μπορεί στη χούντα να βασανίστηκαν χίλιοι ή περισσότεροι αλλά βάλτε καλά στο κεφάλι σας εκεί στη πρωτεύουσα ότι χούντα είχε η Αθήνα,η επαρχία είχε ανάπτυξη.
Οι βασανισμοί και οι διώξεις γίνονταν από τον εμφύλιο και μετά κατά χιλιάδες δεν ήταν προνόμιο της επταετίας.

Δε θα γίνω δικαστής ούτε απολογητής της χούντας των συνταγματαρχών. Μπορεί κάποιοι να έχουν μιά διάθεση εξωραισμού των καταστάσεων, ευτυχώς όμως η πλειοψηφία του λαού γνωρίζει και έχει αποφανθεί πριν από σαράντα χρόνια. Με τρομάζει όμως ότι υποκρύπτει ο εξωραισμός αυτός: Την προσδοκία οτι μιά χούντα θα μας σώσει. Οι συνθήκες όμως και οι συσχετισμοί (εντός και εκτός Ελλάδας) έχουν αλλάξει, αφελείς συνταγματάρχες δεν υπάρχουν σήμερα. Προσοχή λοιπόν σε αυτούς που εκτοξεύουν εθνοπατριωικές κορώνες. Είναι πιό συστημικοί και υποκινούμενοι από τους άλλους...

[peleas]

(διπλό τοστ... εεε... ποστ...)

[firefightergr]

Η βέλτιστη εναλλακτική πρόταση σίγουρα δε βρίσκεται ανάμεσα σε αυτές που ήδη γνωρίζουμε,έχουν δοκιμαστεί και μας οδήγησαν σε αυτό το χάλι.
Ισως ακουστεί σαν ατζέντα 21 αλλά δε μπορεί τίποτα το αξιόλογο να χτιστεί πάνω σε σάπια θεμέλεια,χρειάζεται γκρέμισμα και χτίσιμο από το μηδέν.
Και με αυτό εννοώ τον σύγχρονο ανθρώπινο πολιτισμό.

[peleas]

Η βέλτιστη εναλλακτική πρόταση σίγουρα δε βρίσκεται ανάμεσα σε αυτές που ήδη γνωρίζουμε,έχουν δοκιμαστεί και μας οδήγησαν σε αυτό το χάλι.
Ισως ακουστεί σαν ατζέντα 21 αλλά δε μπορεί τίποτα το αξιόλογο να χτιστεί πάνω σε σάπια θεμέλεια,χρειάζεται γκρέμισμα και χτίσιμο από το μηδέν.
Και με αυτό εννοώ τον σύγχρονο ανθρώπινο πολιτισμό.

Συμφωνώ. Αυτοί που μας κυβερνούν απλά ολοκληρώνουν την καταστροφή της χώρας...

Το γκρέμισμα είναι επώδυνη διαδικασία, αλλά απαραίτητη για να αναδειχτεί το νέο, φρέσκο και ελπιδοφόρο. Η Ιστορία στέκεται αμείλικτη απέναντι σε εκείνους τους λαούς που παρακμάζουν χωρίς να φροντίσουν να ανανεώσουν τις δομές τους, ακόμα και αν πρόκειται για μιά αυτοκρατορία, όπως η Ρωμαική κάποτε. Αυτό το γνωρίζουν καλά τα αμερικανικά think tanks, γι αυτό οι ΗΠΑ βρίσκουν διαρκώς τρόπους να παρατείνουν την αναπόφευκτη καταστροφή τους....

[OTTO]

Ένα ελληνικό ντοκιμαντέρ για τον φασισμό στην Ελλάδα από τον ΒΠΠ και μετά. Το ποστάρω διότι περιέχει πολλές ενδιαφέρουσες πληροφορίες. Ο φασισμός μπορεί να πληγώθηκε στο τέλος του ΒΠΠ, αλλά δεν πέθανε, και έχει μεταλλαχτεί σε κάτι ίσως πιο θανατηφόρο.

Βεβαίως δεν με καλύπτει πλήρως το ντοκιμαντέρ. Απλώς περιέχει σημαντικά στοιχεία.