SystemFreaks™
Αλλά θέλω να βάλω και άλλες παραμέτρους στο θέμα αυτό χωρίς να επαναλάβω τα ίδια.
Είχα μία εμπειρία όταν είχα πάει για λίγους μήνες σε μία σχολή δημοσιογραφίας. Ήταν μία σχολή μικρή που λεγόταν "Κέντρο Κουλτούρας Αθηνών" που την είχε κάποιος Κώστας Χατζηδάκης που καμμία σχέση δεν έχει με τον γνωστό. Απλή συνωνυμία. Είναι ένας δημοσιογράφος που που εμφανιζόταν πιθανόν ακόμα να εμφανίζεται στην εκπομπή του Hi Channel "αντίλογος".
Παρ όλο που οι πολιτικές απόψεις του ήταν διαμετρικά αντίθετες με τις δικές μου ήταν από τα πιό σκεπτόμενα άτομα που έχω γνωρίσει.
Το μάθημα ήταν να φέρνει δημοσιογράφους διάσημους αλλά όχι μαιντανούς ή και λιγότερο διάσημους οι οποίοι έλεγαν τις εμπειρίες τους στα πρώτα τους βήματα. Κάποιοι από τους σπουδαστές της σχολής ήταν ήδη δημοσιογράφοι σε κάποιες εφημερίδες και έλεγαν για την κατάσταση που επικρατεί και τις συνθήκες εργασίας των δόκιμων εργαζομένων σε εφημερίδες.
Αυτό συνδυαζεται και με τα λεγόμενα ενός παλιού μου φίλου που είναι σήμερα και μετά από πολλά χρόνια στο ΚΟΝΤΡΑ και πριν ήταν στο 10
Ο νεοεισερχόμενος δεν πληρώνεται
Αυτό είναι κοινό μυστικό στο χώρο.
Δουλεύει τσάμπα αμέτρητες ώρες.
Δεν έχει ούτε καν δημοσιογραφική ταυτότητα για να έχει πρόσβαση σε κάποιους χώρους που τον στέλνουν με αποτέλεσμα να τρώει και ξύλο.
Αφού δεν έχει ταυτότητα δεν έχει ελευθέρας και μειωμένο εισητήριο με αποτέλεσμα να πληρώνει πολλά από την τσέπη του.
Ότι γράψει σπάνια μπαίνει το όνομά του σε ότι έγραψε αλλά το όνομα του αρχισυντάκτη η παλαιότερου δημοσιογράφου.
Εξαίρεση ήταν μία εφημερίδα που λεγόταν ΠΡΩΤΗ και κυκλοφορούσε το 86. Εκεί άρχισε καριέρα μία πολύ γνωστή σήμερα δημοσιογραφος στο αθλητικό ρεπορταζ. Τσάμπα δούλευε και αυτή όπως έλεγε στη σχολή αλλά είχε την τύχη να μπαίνει το όνομα της από την πρώτη μέρα σε ότι έγραφε και έτσι άνοιξαν δρόμοι για καριέρα.
Οι συμπεριφορές των παλιών προς τους δόκιμους είναι απαράδεκτη.
Κάποιος έλεγε ότι του πέταξε ένας καυτό καφέ στο πρόσωπο και του έκανε έγκαυμα.
Αλλος έλεγε ότι οι βρισιά και η απαξίωση πήγαινε σύνεφο. Ο νεοεισερχόμενος έτρεχε όλη μέρα με δικά του έξοδα και μόλις γύριζε τον έβριζαν λέγοντας του ότι όλα όσα έφερε είναι για τα σκουπίδια και ο ίδιος δεν αξίζει μία.
Οι συμπεριφορές αυτές είχαν στόχο να διώξουν το δόκιμο πριν τελειώσει το στάδιο του σαν δόκιμος για να μην μπεί στο μισθολόγιο και να έρθει ο άλλος που θα δουλεύει και πάλι τσάμπα.
Υπάρχουν πολλά ψώνια αλλά και πολλά ταλέντα.
Αλλά ποτέ δεν μπορεί κανείς να αυτενεργήσει και να γράψει κάτι καλό και καινούργιο γιατί κινδυνεύει να φάει ξύλο.
Ό κάθε ένας φιλοδοξεί να γίνει μεγάλος διασημος και καλοπληρωμένος γι αυτό δέχεται τη φάπα αδαμαρτύρητα.
Όπως και δέχεται να γράψει αντίθετα από αυτά που πιστεύει.
Εχω γράψει κάποια αρθρα στο ΑΝΤΙ και στο ΖΕΝΙΘ και σε περιοδικά μικρής κυκλοφορίας χωρίς να είμαι επαγγελματίας δημοσιογράφος.
Υπάρχουν περιοδικά που μπορείς να στείλεις άρθρα και να τα περάσουν αν τους αρέσουν.
Αλλά όταν ένας χώρος δουλεύει με δούλους από τη μιά και πληρωμένους με αστρονομικά ποσά από την άλλη δεν είναι δυνατός να επιβιώσει.
Όταν οι εφημερίδες και τα κανάλια επαναλαμβάνουν συνεχώς τα ίδια και τα ίδια αργά ή γρήγορα ο κοσμος θα τους γυρίσει την πλάτη.
Στο Ίντερνετ υπάρχει και η άλλη άποψη. Μπορεί να φιλτραριστεί και να ελεχθεί. Φυσικά με τις λέξεις κλειδιά που περιέχει.
Για να μπορέσει κάποιος να ενημερώνεται σωστά πρέπει να μετατραπεί από παθητικό δέκτη σε ερευνητή. Και δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γραμματικές γνώσεις γι αυτό. Μόνο αλλαγή τρόπου σκέψης.
Απ ότι φένεται μία κρίσιμη μάζα κατόρθωσε να πετύχει αυτή τη μετατροπή.
Τα κανάλια επιμένουν να είναι παπαγαλάκια της Κυβέρνησης. Οι εφημερίδες το ίδιο.
Ο καλός μου δάσκαλος στη σχολή που προανέφερα Ο Κώστας Χατζηδάκης είχε ένα κριτήριο για τον καλό δημοσιογράφο. Και μία αρχή που πρέπει ο δημοσιογράφος να σέβεται οπωσδήποτε και με κάθε τίμημα.
Η αρχή αυτή είναι ΕΛΕΓΧΟΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
Όταν η αρχή "έλεγχος εξουσίας" γίνεται "ύμνος στην εξουσία" και λιβανιστήρι τότε το αποτέλεσμα είναι κατάρρευση