ΤΟΥΣ ΞΕΦΤΙΛΙΣΕ Ο ΜΠΛΟΓΚΕΡ!

[_XRHSTOS_]

Δύο καλοπληρωμένους δημοσιογράφους «περιποιήθηκαν» οι μπλόγκερς την εβδομάδα που πέρασε. Ο λόγος για την Πανδώρα και τον Γκαζμέντ Καπλάνι – γνωστό επίσης και ως «επαγγελματία μετανάστη».
Την υπόθεση ξεσκέπασε ο γνωστός blogger «καρσιλαμάς»!
Οι δύο αυτοί κύριοι, κατά διαβολική τύχη, είχαν δημοσιεύσει στις μόνιμες στήλες στις οποίες διατηρούν σε γνωστότατες εφημερίδες, μεγάλης κυκλοφορίας μία σχεδόν πανομοιότυπη ιστορία, με διαφορά δύο περίπου μηνών, ο ένας από τον άλλον.
Περιληπτικά θα σας πούμε την ιστορία αυτή:
Σε ένα αστικό λεωφορείο της Αθήνας (η Πανδώρα μας πληροφορεί και ποιο ακριβώς, προκειμένου να είναι πλέον πειστική) κάθονται δίπλα δίπλα μία γηραιά κυρία με ένα νέγρο μετανάστη. Η κυρία, ρατσίστρια, επιτίθεται συνεχώς φραστικά εναντίον του μαύρου (εδώ και οι δύο «δημοσιογράφοι» είναι παραστατικότατοι και μάλιστα ο κύριος Καπλάνι,αναδημοσιεύει αυτούσιο και τον διάλογο), αλλά και κατά των μεταναστών.
Αργότερα όμως στην διήγηση έρχεται η θεία τιμωρία, όταν μπαίνει ο ελεγκτής στο λεωφορείο. Τότε με μία κίνηση ματ, ο μαύρος επιβάτης, τρώει το εισιτηριο της γριάς, και όλο το πούλμαν του συμπαραστέκεται, χαιρέκακο κατά της ρατσίστριας.
Ο μαύρος δικαιώνεται και οι δύο δημοσιογράφοι προβάλλουν τα ηθικά τους διδάγματα, κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας! Όλα καλά και άγια, και πάνω από όλα πολιτικώς ορθά, συμπλέοντα με την τακτική των Ελληνικών ΜΜΕ και της σοβαρής «δημοσιογραφίας»!

Έλα όμως που σπάει ο διάολος το ποδάρι του, και τελικά οι δύο αυτοί αστέρες των ελληνικών ΜΜΕ δεν είχαν κάποιον κοινό γνωστό στο λεωφορείο, αλλά ούτε και οι μαύροι λαθρομετανάστες στην Αθήνα, δεν πεινάνε τόσο για να αρπάζουν τα εισιτήρια από διάφορες γριούλες.
Ήλθε λοιπόν ο ανώνυμος, ο μπλόγκερ, και αποκαλύπτει ότι μερικές φορές δεν αντιγράφει το σινεμά την ζωή, αλλά η ζωή τον σινεμά. Εν προκειμένω, η δημοσιογραφία δεν αναφερόταν στην πραγματικότητα, αλλά στο σινεμά.
Η «ιστοριούλα» των κυρίων δημοσιογράφων, δεν αφορούσε κάποιο λεωφορείο στην Αθήνα, αλλά μία γερμανική ταινία μικρού μήκους, η οποία είχε γυριστεί 15 χρόνια πριν από τον Γερμανό σκηνοθέτη Pepe Danquart,με τον τίτλο Schwarzfahrer.
Η Ταινία υπάρχει και στο διαδίκτυο, αλλά έχει προβληθεί και από την ελληνική τηλεόραση.
Ας κλείσουμε με τα λόγια του blogger, νομίζω αρκούν:
Είπαμε βρε παιδιά να μας περνάτε για υπανάπτυκτους,ρατσιστές,εθνικιστές,αλλά μην μας θεωρείτε και τόσο κουτούς.
Κρίμα τους μισθούς σας δηλαδή. Ημαρτον πιά.


http://www.elkosmos.gr/site/

[atimi_ksenitia]

Χρήστο, μπορεί να μηνύσει κανείς την Πανδώρα για διασπορά ψευδών ρατσιστικών σχολίων με βάση τα παραπάνω?

[_XRHSTOS_]

Πωπωπωπω ρόμπα!!!!

Τώρα πλέον οι "προοδευτικοί" παίρνουν σκηνές απο ξένες ταινίες, και τις παρουσιάζουν ως "περιστατικά ελληνικού ρατσισμού".

[_XRHSTOS_]

Χρήστο, μπορεί να μηνύσει κανείς την Πανδώρα για διασπορά ψευδών ρατσιστικών σχολίων με βάση τα παραπάνω?

Ρώτα κάποιον νομικό να σου πει αν ενδιαφέρεσαι.

[Dhmellhn]

Χρήστο έχουν να βγουν πολλά παρόμοια φανταστικά περιστατικά. Οι τύποι είναι απίθανοι, αλλά ότι και να κάνουν θα γίνονται ρόμπες.

Το κουβαδάκι σας και σε άλλη παραλία γραικύλοι.

[ILLUVATAR85]

[SeirioAstro]

Ο Καπλάνι φαίνεται οτι καλά καλά δεν πρόλαβε να συνέλθει απο το ρεζίλι του, και τώρα δείχνει το ταλέντο του και στο θεατρικό σανίδι ενός...τροχόσπιτου!

http://www.e-grammes.gr/article.php?id=3282

Φεστιβαλικός «αντιρατσισμός» διά χειρός Καπλάνι
του Γιώργου Πισσαλίδη *

Ένα από τα τρέχοντα έργα του Φεστιβάλ Αθηνών είναι το έργο «Εδώ» σε σκηνοθεσία Γιώργου Νανούρη. Πρόκειται για οκτώ ιστορίες μεταναστών βασισμένες σε άρθρα του Αλβανού Γκαζμέντ Καπλάνι, μέσα από τις οποίες ο γνωστός δημοσιογράφος βγάζει όλο το μίσος του για τους «ρατσιστές» Έλληνες. Το έργο ανεβαίνει από ομάδα νεαρών ηθοποιών σε θεατρικό τροχόσπιτο και μεταφέρεται με ελεύθερη είσοδο στο Πεδίο του Άρεως, την Πλατεία Κολωνού και το Μουσείο Μπενάκη. Εμείς είδαμε την πρεμιέρα στο Πεδίο του Άρεως και γράψαμε τις εντυπώσεις μας.

Το έργο ξεκινάει με τους νεαρούς ηθοποιούς να συστήνονται σαν μετανάστες. Βέβαια στις περισσότερες περιπτώσεις το φύλο δεν έχει σημασία. Έτσι οι περισσότεροι άνδρες μετανάστες ερμηνεύονται από κοπέλες. Η βασική ιδέα του έργου είναι ότι ο μετανάστης δεν πιστεύει ότι η χώρα του αξίζει πια και δεν μπορεί να γίνει ποτέ μέρος της νέας του πατρίδας. Μα αυτό ακριβώς λέμε και εμείς οι εθνικιστές με διαφορετικό τρόπο. Αφού δεν πρόκειται να γίνει μέρος της κοινωνίας γιατί κάθεται εδώ και βασανίζεται; Ας γυρίσει στην χώρα του να παλέψει να καλυτερέψει τις συνθήκες διαβίωσης.

Όσο για τον τίτλο σημαίνει τους ανθρώπους που ζουν ή έχουν γεννηθεί «εδώ». Έχουμε δηλαδή το κλασσικό κόλπο της παγκοσμιοποίησης (καπιταλιστικής και μαρξιστικής) να θεωρεί λαό όποιους μένουν σε μια χώρα. Ένα φυλετικό αχταρμά χωρίς έννοια κοινής καταγωγής, κοινής ιστορίας και κοινού οράματος.

Η πρώτη μετανάστρια που λέει τον καημό της είναι η Μάγια μισή Σερβίδα και μισή Κροάτισσα. Μιλάει για τον Μιλόσεβιτς που ήθελε να διαλύσει την Σερβία ως σατράπης. Δεν καταλαβαίνουμε κύριε Καπλάνι, ποιος ήθελε να διαλύσει την Σερβία; Ο Μιλόσεβιτς ή οι συμπατριώτες σας; Που τελικά τα κατάφεραν. Από το πρώτο σκετς φαίνονται οι κακοί Έλληνες που εκμεταλλεύονται και κλέβουν τους «κακόμοιρους» μετανάστες. Η στιγμή που η νεαρή ηθοποιός μιλάει για αυτό δείχνει τόσο μίσος για τους Έλληνες που πιστεύεις ότι δεν παίζει Ελληνίδα.

Υπάρχει επίσης μια νοοτροπία που δείχνει την νεολαία να μην θεωρεί δικό της έναν πόλεμο όταν η πατρίδα δέχεται επίθεση. Στην συγκεκριμένη περίπτωση η Σερβία. Δηλαδή καλλιεργείται η ιδέα της προδοσίας με πνευματικό επίχρισμα τον «ανθρωπισμό» ή την αδελφότητα όλων των ανθρώπων. Αυτό δηλαδή που καλλιεργείται και στην ελληνική νεολαία. Μόνο που θα είναι αργά όταν βρεθεί αντιμέτωπος καλάσνικωφ του Ουτσετσέ.

Επίσης ο Ούγκο που είναι ο γκόμενος της εν λόγω δεσποινίδας αρνείται το πολυπολιτιστικό Σχολείο του Ελληνικού και αρνείται την αφομοίωση. Ακριβώς για αυτήν την αλήθεια κτυπούν τον κώδωνα κινδύνου οι εθνικιστές: ότι οι μετανάστες δεν πρόκειται να αφομοιωθούν. Μια ιδέα που έρχεται και ξανάρχεται είναι η αγωνία για την άδεια παραμονής. Και αυτοί μπορεί να νοιώθουν χάλια. Όμως το κράτος δεν θα έπρεπε να παίρνει μέτρα;

Η μόνη περίπτωση που συγκινηθήκαμε είναι η ιστορία μιας Αρμένισσας που έρχεται να παντρευτεί έναν Αρμένη και γίνεται σκλάβα του Αρμένη που την κακομεταχειρίζεται και τελικά την εκδίδει σε φίλους του. Ανακαλύπτει μάλιστα ότι έχει ήδη σύζυγο και κάποια στιγμή εμφανίζεται στην ιστορία και μια νεότερη Αρμένισσα από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Και εμείς ξέραμε ότι οι Αρμένιοι είναι χριστιανοί κόπτες, όχι πολυγαμικοί μουσουλμάνοι...

Υπάρχουν πολλές ιστορίες με Αφρικανούς. Γιατί άραγε; Μήπως γιατί οι «φιλάνθρωποι» Έλληνες συγκινούνται περισσότερο από τους κακόμοιρους μαυρούκους; Οι Έλληνες παρουσιάζονται ως ρατσιστές που φοβούνται το χρώμα του μαύρου και κάποια στιγμή υπάρχει ένα μουσικό στιγμιότυπο όπου φωνάζει «είμαι μαύρος» μαζί με όλον τον θίασο. Η πλάκα είναι ότι οι Αλβανοί αποδεικνύονται πιο ρατσιστές από τους Έλληνες απέναντι στους μαύρους. Να κάτι που να μπορεί να κερδίσουμε από την συνύπαρξη μας με τους Αλβανούς!

Σε πολλά σκετς κατηγορείται το ελληνικό κράτος ότι κρατά όμηρους τους μετανάστες, μην δίνοντας τους χαρτιά και διαβατήρια. Πάλι φταίνε οι κακοί Έλληνες που είναι ρατσιστές. Και φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει το κλασσικό σκετς με τους κακούς Έλληνες που δεν νοικιάζουν σε ξένους. Εκείνο που περνάει υπόγεια ξανά και ξανά είναι ότι ο τόπος γέννησης είναι τυχαίος. Όπου γης και πατρίς δηλαδή. Όλοι είμαστε όλα και φυσικά τίποτα. Οποιοσδήποτε μπορεί να έρθει παράνομα εδώ και να θεωρείται Έλληνας. Ακόμα και μαύροι. Φαίνεται κάποιοι θέλουν να κάνουν την ιδέα της Μαύρης Αθήνας σημερινή πραγματικότητα. Ενώ το πιο αφελές επιχείρημα που ακούσαμε είναι η σύγκριση ανάμεσα σε ταξιτζήδες από την επαρχία (εσωτερικοί μετανάστες) και λαθρομετανάστες. Η πλάκα είναι ότι το κοινό ακουγόταν να συμφωνεί με αυτήν την επικίνδυνη μπαρούφα. Ενώ στο τέλος υπάρχει και το αναγκαίο ραπ που τραγουδά ενάντια στον ρατσισμό.

Πρέπει να πούμε ότι η πολυπολιτισμικότητα είναι η επίσημη ιδεολογία του Φεστιβάλ Αθηνών που συνεργάζεται με φόρουμ μεταναστών. Έχουν ανέβει φοβερές παραστάσεις πάνω στο θέμα της λαθρομετανάστευσης όπως το «Τελευταίο Καραβάν Σεράϊ» της Αριέν Μούνσκιν. Μπορεί να διαφωνούσαμε με την στάση τους, αλλά κανείς δεν έβριζε την χώρα του ρατσίστρια. Εδώ έχουμε το θέμα να πληρώνει ο ελληνικός λαός για θέαμα όπου τον βρίζουν ρατσιστή. Δεν νομίζετε ότι πάει πολύ; Ειδικά όταν στην συντριπτική πλειοψηφία του έχει εκφρασθεί επανειλημμένως ενάντια στην λαθρομετανάστευση. Πιστεύουμε ότι αφού λέγεται ελληνικό φεστιβάλ θα έπρεπε να προβάλλονται καταρχήν οι αξίες του ελληνικού λαού και μετά ας υπάρχει και η αντίθετη γνώμη. Αν και όπως δηλώνουν κάποιοι υπεύθυνοι «ζούμε σε μια εποχή όπου το Έθνος μετρά όλο και λιγότερο». Άρα μην περιμένετε αλλαγή πλεύσης στο Φεστιβάλ Αθηνών.

[SeirioAstro]

Μπου...χου.....χουυυ!

Τι συγκινηση!

[ArELa]

Έχω εκφραστεί επανειλημμένα επ'αυτόν και σε αυτό το φόρουμ και στο παλιό μας . Περιττό να σου πω πως οι χαρακτηρισμοί της ρατσίστριας ή της φασίζουσας δεν έλειψαν κι απ'το πετσί μου.
Δες τα από μόνη σου για να μην υπερθεματίζω συνεχίζοντας κι εδώ.

[Fountikos_Xasistas]

Πάντως τα άρθρα της Πανδώρας -η οποία ειδικεύται στο Πολιτικό Ρεπορτάζ και σφάζει με το μπαμπάκι- είναι απόλαυση. Μην αφήσετε αυτό το ολίσθημα να σας αποθαρρύνει.