Mην το γελάς Μιχάλη. Σίγουρα θα είχε η πατρίδα περισσότερες ελπίδες μ'εμάς, στο βαθμό που είμαστε τουλάχιστον (στην πλειοψηφία μας) κατά της νεοταξίλας.
Το κυρίως πρόβλημα εδώ, είναι πως είμαστε ακόμα στην κοσμάρα μας και έχουμε αναγάγει την εναλλαγή εξουσιών σε οπαδιλίκι. Όπου ο κύριος όγκος των οπαδών εστιάζει και στηρίζει μετά φανατίλας, είτε το μπλε είτε το πράσινο.
Το ίδιο γίνεται ασφαλώς και στην Αμερική, όπου τα ΜΜΕ "χωρίζουν" το λαό σε δημοκρατικούς και ρεπουμπλικάνους. Ο Ομπάμα ούρλιαζε ως..."αριστερός", για τα "ανομήματα" του Μπους που "επεμβαίνει" σε ξένα χωράφια, που κατέστρεψε την οικονομία, που...που...που, μέχρι που ανέβηκε αυτός στην εξουσία. Τώρα το πράμα έγινε πιο άγριο ακόμα. Έστειλε κι άλλα στρατεύματα στο Αφγανιστάν (αντί να αποσύρει αυτά που είχε στείλει ο "κακός" κρετίνος Μπους), ενέτεινε τη φασιστίλα στο ίδιο το εσωτερικό της χώρας, και "βγήκαν" τα καλά μαντάτα απ'το federal reserve, που έδειχναν ότι η κλοπή του αιώνα αν όχι της χιλιετίας έφτασε τα 23ΤΡΙΣ δολάρια παρακαλώ, κι όταν ρωτάνε πού πήγαν αυτά τα λεφτά, η απάντηση των "εθνοπατέρων" είναι ότι δεν είναι υποχρεωμένοι να "δώσουν λογαριασμό". Άλλαξε ο Μανωλιός λοιπόν, κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Μαριονέτα κι αυτός όπως και ο προκάτοχός του.
Αυτά γίνονται στην Αμερική. Στην Ελλάδα λέτε εσείς να'ναι αλλιώς; Μαριονέτες κι οι δικοί μας. Γι'αυτό κι ο Καραμανλής είχε δεμένα τα χέρια του. Εδώ το πράγμα παίζει ακόμα πιο "σκληρά" σ'αυτό το μοτίβο, κι εμείς δεν έχουμε καταλάβει Χριστό (ή κάνουμε πως δεν έχουμε καταλάβει, ΑΡΝΟΥΜΕΝΟΙ να το διαπραγματευτούμε) . Γιατί στην Ελλάδα δεν είμαστε καν αυτόνομοι, όντας απλά ένα φέουδο του ελιτιστικου κεντρου εξουσίας της ΕΕ που είναι παρακλάδι της παγκόσμιας κυβέρνησης. Απόδειξη ότι για ο,τιδήποτε, πρέπει να ζητήσουμε την άδεια του ΑλΜούνια και του κάθε ΑλΜούνια.
Άρα...
Δεν αλλάζουμε κυβερνήσεις αυτόνομες, ελληνικές. Το μόνο που αλλάζουμε είναι Κυβερνήτες. Κι αυτοί δεν μπορούν ουσιαστικά να "κουνηθούν" έναντι της παγκόσμιας ελίτ, παρά τα "γλυκόλογα" που πιπιλάνε στο αυτί μας (τώρα οι πράσινοι) ή τα σαχλόλογα που γκανιάσαμε ν'ακούμε (απ'τους μπλε). ΠΟΤΕ ουσιώδη πολιτικό λόγο.
Η μόνη μας ελπίδα πλέον, είναι ν'ανέβει κάποιος "κυβερνήτης" που θα κάνει στοιχειωδώς πέντε πράγματα, ώστε να μην εξαθλιωθεί τελείως η λαϊκή μάζα της "περιοχής" (όχι της χώρας). Αν έβγαζα φλύκταινες κατά της σημερινής κυβέρνησης, δεν είναι ότι στήριζα κάποιο άλλο χρώμα οπαδικό. Είναι ότι αυτό το "κυβερνείο" απαρτίζετο από απίστευτα ηλίθιους, ανίκανους και τα περισσότερα λαμόγια που'χω δει μαζεμένα σε μια κυβερνητική ομάδα.
Αν δεν σταματήσουμε τις ανοησίες, να τρέχουμε δηλαδή σαν ΗΛΙΘΙΟΙ για έναν μάταιο "αγώνα" με αφισοκολλήσεις, κλπ- στην τέλεια ανεγκέφαλη φανατίλα, ώστε να κερδίσουν καρέκλες κάποιοι άλλοι, όχι εμείς, κάποιοι που αποκαλώ προσωπικώς πλέον the kopanoi (είτε μπλε είτε πράσινοι, είτε ροζ είτε κόκκινοι), αν συνεχίσουμε ν'αρνιόμαστε να δεχτούμε αυτά που οι σκεπτόμενοι Σ'ΟΛΕΣ τις χώρες (ακόμα και αυτοί που εμείς οι ξύπνιοι αποκαλούσαμε "αμερικανάκια") έχουν πάρει χαμπάρι, τότε τους υπογράφουμε την υποδούλωσή μας σ'ένα τυραννικό σύστημα που μοναδική του επιδίωξη φαίνεται να'ναι μόνο η συγκέντρωση του πλούτου των λαών, και θα προσυπογράψω κι εγώ την εύστοχη ατάκα στην Ελληνοφρένεια (που είδα στο τελευταίο επεισόδιο): Να ζήσουμε να μας θυμόμαστε!
SystemFreaks™
