Η αποχή είναι πολιτική πράξη

[dimig]

…είναι άκυρες οι εκλογές όπου δεν υπήρχε συμμετοχή άνω του 50+1%

Η νομική επιστήμη είναι μια επιστήμη της λογικής, η οποία μοιάζει σε μεγάλο βαθμό με τα μαθηματικά. Γιατί μοιάζει; Γιατί με "πράξεις" μπορεί να παράγει "αποτελέσματα". Στα μαθηματικά το 3, για παράδειγμα, είναι ένα αποτέλεσμα, το οποίο παράγεται με πολλούς τρόπους και όχι μόνον με έναν. 3=2+1, αλλά και 4-1 και 9/3, αλλά και 3*1 κλπ.. Άπειροι διαφορετικοί συνδυασμοί αριθμών και πράξεων μπορούν να παράγουν ένα κοινό αποτέλεσμα. Το ανάλογο μπορεί να γίνει και στην επιστήμη της νομικής με τους νόμους στη θέση των αριθμών. Στο Σύνταγμα, για παράδειγμα, υπάρχει το άρθρο 14, το οποίο διασφαλίζει το δικαίωμα του ανθρώπου στην έκφραση. Άρθρο 14.1. Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του, τηρώντας τους νόμους του Κράτους. Το Σύνταγμα διασφαλίζει αυτό το δικαίωμα με ένα άρθρο του. Το διασφαλίζει απόλυτα.

Από εκεί και πέρα υπάρχει το "εννοείται", το οποίο προκύπτει από τα "μαθηματικά" της νομικής επιστήμης. Τι σημαίνει αυτό; Ότι απαγορεύεται να χτυπάς κάποιον με τον οποίον διαφωνείς. Απαγορεύεται να τον φτύνεις. Απαγορεύεται να τον φυλακίζεις. Απαγορεύεται να τον σκοτώνεις. Αν κάνεις οτιδήποτε από όλα αυτά, παραβιάζεις το Σύνταγμα. "Γράφει" πουθενά το Σύνταγμα …"Απαγορεύεται να φτύνεις κάποιον με τον οποίο διαφωνείς"; …"Απαγορεύεται να τον χτυπάς ή να τον κλωτσάς"; Όχι βέβαια. Εννοείται. Εννοείται, γιατί αυτό το "αποτέλεσμα" έχει "παραχθεί" από την έννοια της προστασίας του "Δικαιώματος στην έκφραση". Το Σύνταγμα προστατεύει το "Δικαίωμα" και από εκεί και πέρα οτιδήποτε πιθανό ή απίθανο, γνωστό ή άγνωστο, προβλέψιμο ή απρόβλεπτο απειλεί αυτό το "Δικαίωμα", καθίσταται αντισυνταγματικό και άρα παράνομο. Το Σύνταγμα έχει κάνει την "πράξη" και αφού έχει βρει το σωστό για το ίδιο "αποτέλεσμα", το προστατεύει, άσχετα με την "κατεύθυνση" που κάποιος το πλησιάζει και το απειλεί. Δεν "τσιμπάς" αυτόν που διαφωνείς, ψάχνοντας να βρεις τι λένε και αν λένε κάτι οι νόμοι για το "τσίμπημα". Απαγορεύεται να κάνεις οτιδήποτε απειλεί τη διασφαλισμένη "πράξη" του Συντάγματος.

Τι σχέση έχει αυτό το οποίο λέμε με την έννοια της ΑΠΟΧΗΣ; Έχει …και πολύ μεγάλη μάλιστα. Πολλοί αμφισβητούν την πολιτική "αξία" της πράξης της ΑΠΟΧΗΣ. Μέχρι και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας συνέδεσε την αποχή με την έννοια της τεμπελιάς και της αδιαφορίας. Ο πανάσχετος Πρόεδρος, του οποίου η θέση καθιστά την άγνοιά του τουλάχιστον εγκληματική. Ο για άλλη μια φορά άσχετος Πρόεδρος, ο οποίος κάποτε ευχαρίστησε "προκαταβολικά" —και άρα πριν "αποφασίσει" η Βουλή— τους κομματάρχες για την επιλογή του στη θέση του. Μόνον γι' αυτές τις δηλώσεις του θα έπρεπε να είχε ήδη παραιτηθεί. Να παραιτηθεί, γιατί δεν είναι δυνατόν ένας από τους θεμελιώδεις φύλακες του Συντάγματος να μην το κατανοεί. Δεν είναι δυνατόν ο επικεφαλής της Ελληνικής Πολιτείας να "βρίζει" τους απέχοντες και μάλιστα τη στιγμή που αυτοί είναι η πλειοψηφία …Τη στιγμή που αυτοί είναι ο κύριος όγκος της δημοκρατικής μας κοινωνίας.

Η ΑΠΟΧΗ "εννοείται" πως είναι πολιτική πράξη. "Παράγεται" από το Σύνταγμα το ότι είναι πολιτική πράξη. Άρα, ως πολιτική "πράξη", θα πρέπει να "παράγει" και "αποτέλεσμα". Πραγματικό πολιτικό "αποτέλεσμα" και όχι απλά να καταγράφεται σαν στατιστικό μέγεθος στους καταλόγους των υπουργείων. Απλά πρέπει να έχεις τη λογική να κάνεις την "πράξη", η οποία "παράγει" το αποτέλεσμα αυτό. Ποιο είναι το πρώτο και βασικότερο άρθρο του Συντάγματος; Το Άρθρο 1, το οποίο προσδιορίζει το πολίτευμα και διασφαλίζει τη λαϊκή κυριαρχία.

Άρθρο 1.1. Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.

2. Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.

3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.

Τι μας λέει λοιπόν αυτό το άρθρο; Ότι το πολίτευμά μας είναι δημοκρατικό και άρα τη λειτουργία του τη διέπει η "αρχή της πλειοψηφίας". Ποιος είναι κυρίαρχος με βάση αυτό το άρθρο; Ποιος δηλαδή είναι κυρίαρχος και πρέπει να λειτουργεί με δημοκρατικό και άρα με πλειοψηφικό τρόπο; Ο λαός. Ο λαός είναι κυρίαρχος και για να "παράγει" αποφάσεις, πρέπει να λειτουργεί δημοκρατικά. Τι είδους αποφάσεις; Αποφάσεις, οι οποίες έχουν σχέση με την ταυτότητα αυτών, που ασκούν εξουσία. Η "πράξη", δηλαδή, των διαφορετικών διατάξεων αυτού του θεμελιώδους συνταγματικού νόμου βγάζει ένα και μόνον "αποτέλεσμα". Ο ΛΑΟΣ είναι κυρίαρχος και αποφασίζοντας δημοκρατικά και άρα με τη λογική της πλειοψηφίας, "διορίζει" τις εξουσίες που θα τον κυβερνήσουν.

Πρωτεύουσα έννοια δηλαδή του Συντάγματος δεν είναι η έννοια της Δημοκρατίας, αλλά η έννοια της λαϊκής Κυριαρχίας, η οποία εκφράζεται μέσα από τη δημοκρατική λειτουργία. Όλα γίνονται για τον ΛΑΟ και απλά η Δημοκρατία είναι η "συμφερότερη" μέθοδος. Αν ο λαός αποφασίζει ότι θέλει Βασιλιά, τότε η Δημοκρατία μπαίνει στο "ντουλάπι". Ο κυρίαρχος λαός κάνει ό,τι θέλει. Όμως, η έννοια της κυριαρχίας είναι απόλυτη. Δεν υπάρχει κυριαρχία …"αλά κάρτ". Δεν υπάρχει Κυρίαρχος ..."αν και εφόσον". Κυρίαρχος είσαι, είτε μιλάς είτε σωπαίνεις. Κυρίαρχος είσαι, είτε περπατάς είτε σταματάς. Αν είσαι κυρίαρχος μόνον όταν κάνεις αυτό, το οποίο σου λένε κάποιοι άλλοι, τότε κυρίαρχος είναι αυτός, που σου λέει τι να κάνεις. Όταν είσαι Κυρίαρχος, πάντα είσαι Κυρίαρχος. Κυρίαρχος είσαι είτε Συμμετέχεις είτε ΑΠΕΧΕΙΣ. Είσαι Κυρίαρχος και άρα με βάση την "πράξη" της Δημοκρατίας η κυριαρχία ακολουθεί —εφόσον από αυτήν εκφράζεται— την πλειοψηφία. Άρα, ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ είναι ο λαός ΑΚΟΜΑ και όταν η πλειοψηφία του ΑΠΕΧΕΙ από κάποιες διαδικασίες. Κυρίαρχος είναι όταν κάθεται στο "θρόνο" του και συμμετέχει και Κυρίαρχος είναι όταν σηκώνεται από τον "θρόνο" του και άρα δεν συμμετέχει.

Το πρώτο είναι εύκολα κατανοητό και περιγράφεται από το Σύνταγμα. Το δεύτερο όμως; Το δεύτερο απαιτεί "πράξη", εφόσον δεν περιγράφεται. Πώς δηλαδή εκφράζεται η κυριαρχία σου, όταν δεν συμμετέχεις; Όταν για παράδειγμα συμμετέχεις, η κυριαρχία εκφράζεται με τον απλό τρόπο, που "γράφει" ο συνταγματικός νόμος. Με την πλειοψηφία της Δημοκρατίας "παράγεις" αποτέλεσμα, το οποίο δίνει την εξουσία στους εκλεκτούς σου. Όταν δεν συμμετέχεις τι συμβαίνει; Όταν δεν συμμετέχεις, συμβαίνει κάτι άλλο, το οποίο δεν το "γράφει" ο συνταγματικός νόμος, αλλά "εννοείται". Ναι μεν δεν παράγεις αποτέλεσμα εξουσίας, εφόσον δεν "εκφράζεσαι", αλλά δεν χάνεις την κυριαρχία σου, εφόσον δεν μπορούν να παράγουν αποτέλεσμα οι "άλλοι" …Οι "άλλοι", οι οποίοι είναι οι "απέναντί" σου …Οι "λίγοι", οι οποίοι συμμετείχαν, γιατί τους συνέφερε η αποχή σου …Οι "λίγοι", οι οποίοι μπορεί να είναι τύραννοι, βασιλείς, κομματάρχες, κομματόσκυλα, πονηροί κλπ..

Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Όταν η πλειοψηφία του λαού, δηλαδή, ΑΠΕΧΕΙ, δεν χάνει ο λαός την κυριαρχία του, γιατί απλούστατα δεν μπορεί η μειοψηφία να τον "αντικαταστήσει". Δεν μπορεί να τον αντικαταστήσει και να "παράγει" αποτέλεσμα. Δεν μπορεί να παράγει το "αποτέλεσμα", το οποίο προβλέπεται από τη Δημοκρατία να παράγει η πλειοψηφία. Δεν μπορεί να φορέσει τη "στολή" του. Αλίμονο αν συνέβαινε αυτό. Αλίμονο, δηλαδή, αν δίναμε σε μειοψηφίες τη δυνατότητα να παράγουν αποτελέσματα. Να τις αφήναμε να τρομοκρατούν, να απειλούν ή απλά να προκαλούν την απέχθεια ή τη σιχαμάρα στον λαό κάθε φορά που είχαμε εκλογές και δεν τις συνέφερε η "άποψη" της πλειοψηφίας. Να ωθούν άμεσα ή έμμεσα στην "αποχή" και να αντικαθιστούν τον "απέχοντα". Να εκμεταλλεύονται —όπως συμβαίνει τώρα— την αποχή και να αντικαθιστούν τον "απέχοντα".

Με απλά λόγια αυτό σημαίνει ότι, όταν στην οποιαδήποτε δημοκρατική διαδικασία η ΑΠΟΧΗ ξεπερνά το 50%, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμά της, είναι ΑΚΥΡΗ. Είναι άκυρη, όχι επειδή η ίδια η διαδικασία των εκλογών δεν τηρήθηκε στο έπακρο, αλλά γιατί απλούστατα δεν μπορεί η μειοψηφία να "παράγει" το αποτέλεσμα, το οποίο αποτελεί αρμοδιότητα της πλειοψηφίας να το "παράγει" και είναι αυτό που καθιστά τον λαό ΚΥΡΙΑΡΧΟ. Η ΑΠΟΧΗ, όταν είναι πλειοψηφική, δεν "παράγει" δική της νομιμότητα, αλλά "παράγει" την παρανομία όλων όσων επιχειρούν ν' αντικαταστήσουν την πλειοψηφία. Η "παρανομία" στην περίπτωση αυτήν, επειδή δεν είναι αποτέλεσμα παράνομων πράξεων των συμμετεχόντων, απλά ακυρώνει τη διαδικασία και την καθιστά ΑΓΟΝΗ.

Η ΑΓΟΝΗ εκλογική διαδικασία θα εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι να "πειστεί" ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ λαός να συμμετάσχει, για να δώσει νόμιμη "εντολή" στους εξουσιαστές. Αναγκαστικά ΑΓΟΝΗ, εφόσον η μειοψηφία δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να δώσει "εντολή". "Εντολή", η οποία δεν θα προσβάλλεται και δεν θα αμφισβητείται από τίποτε και από κανέναν. Εκ του πονηρού σήμερα κάποιοι ψάχνουν τις απαντήσεις στους εκλογικούς νόμους. Το Σύνταγμα έχει αποφασίσει άπαξ και δια παντώς για την ταυτότητα αυτού, που δίνει "εντολές". Οι εκλογικοί νόμοι έχουν σχέση με τη διαδικασία που προβλέπεται, για να δοθεί με νόμιμο τρόπο η "εντολή". Η διαδικασία όμως μπορεί να είναι άψογη, αλλά, αν λείπει ο Κυρίαρχος, είναι άκυρη. Άγονη, μέχρι να υπάρξουν τα δεδομένα που την καθιστούν γόνιμη. Νόμιμα Άγονη, όπως μπορεί ένας άψογα οργανωμένος πλειοδοτικός διαγωνισμός να είναι άγονος, επειδή δεν καλύπτονται οι ελάχιστες "αξίες". Μπορεί ένα παλάτι να πουληθεί για πέντε μπανανόφλουδες, ένα κονσερβοκούτι και τρία φιστίκια, επειδή στον κατά τα άλλα άψογο διαγωνισμό συμμετείχαν μόνον δύο homeless;

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και όταν σε μια εκλογική διαδικασία ο λαός απέχει. Ο Κυρίαρχος λαός, ο οποίος έχει ως καθήκον —αλλά και αποκλειστικό προνόμιο— να δίνει "εντολές". Όταν δεν συμμετέχει, επαναλαμβάνεται η διαδικασία, γιατί δεν καλύπτεται το βασικότερο άρθρο του Συντάγματος. Όταν ο "βασιλιάς" δεν "μιλάει", δεν σημαίνει ότι το λόγο τον παίρνει ο υποτακτικός με το καθίκι, επειδή θέλει κι αυτός να μιλήσει. Όταν ο "βασιλιάς" δεν "απαντά", τον "ξαναρωτάς" και δεν παίρνεις τις "απόψεις" όποιου βρίσκεται γύρω του. Αν δεν "απαντά", δεν το αντιλαμβάνεσαι σαν αδυναμία του, για ν' απαντήσεις εσύ ή κάποιος άλλος στη θέση του. Αν δεν "απαντά", πρέπει να βρεις τον λόγο που είναι δυσαρεστημένος και δεν "απαντά". Πρέπει να βρεις τον λόγο που τον δυσαρεστούν οι υποψήφιοι και απέχει, αρνούμενος να τους δώσει "εντολή". Αν οι σημερινοί υποψήφιοι για τη εξουσία είναι οι υπεύθυνοι της δυσαρέσκειας, η οποία εκφράζεται μέσω της Αποχής, είναι τουλάχιστον εγκληματικό να "νομιμοποιούνται" ακόμα πιο εύκολα, εκμεταλλευόμενοι αυτήν τη δυσαρέσκεια.

Αν ο κόσμος απεχθάνεται τους Καμίνηδες, είναι δυνατόν να τους νομιμοποιεί η Αποχή του; Αν ο κόσμος αρνείται επιδεικτικά να τους ψηφίσει, πώς είναι δυνατόν να καταλαμβάνουν τις θέσεις τους με τις λίγες ψήφους των συγγενών, των κομματικών και των Πακιστανών; Αν η "αξία" της θέσης του Δήμαρχου Αθηναίων είναι μεγάλης "αξίας", μπορεί να είναι νόμιμη η πλειοδοτική διαδικασία των εκλογών, η οποία την παραδίδει για 77.000 "φυστίκια" και δύο "μπανανόφλουδες"; Ποια δημοκρατική διαδικασία μπορεί να είναι νόμιμη, όταν ποσοστά του επιπέδου του 15% και του 20% παράγουν εξουσίες; Ποια λαϊκή κυριαρχία διασφαλίζεται μέσα από τέτοια φασιστικά ποσοστά; Ποιος είναι αυτός ο ψευδοκυρίαρχος, ο οποίος, όταν "απέχει", δίνει τη δυνατότητα σε "νάνους" να τον αντικαθιστούν;

Είναι κυρίαρχοι στον Δήμο Αθηναίων οι 487.764 πολίτες της Αθήνας, όταν τον Δήμαρχό της τον εξέλεξε μια μειοψηφία των 77.074 ατόμων και η οποία ούτε καν ελληνική δεν είναι, εφόσον πλαισιώθηκε από τις ψήφους χιλιάδων Αφγανοπακιστανών λαθρομεταναστών; Ποια είναι η ποιότητα της Δημοκρατίας στην αθηναϊκή κοινωνία, όταν υποτάσσει το 85% στην απόφαση του 15%; Είναι οι Πειραιώτες "κυρίαρχοι" του Πειραιά, όταν 162.195 χιλιάδες πολίτες θα πρέπει να ανεχθούν και να υποστούν την εξουσία μιας δημοτικής αρχής, την οποία εξέλεξαν 25 χιλιάδες άτομα; Ποια είναι η ποιότητα της Δημοκρατίας στην πειραϊκή κοινωνία, όταν υποτάσσει το 84% στην απόφαση του 16%; Είναι τα 247.637 "καρντάσια" κυρίαρχοι στη Σαλονίκη, όταν μια γνωστή και αντιπαθής "κλίκα" 52.174 βολεμένων κομματικών, πολυπολιτισμικών και οικολογικών φασιστών εκμεταλλεύεται τις καταστάσεις και αναρριχάται στην ιεραρχία της τοπικής εξουσίας;

Ρωτάμε λοιπόν τους διαπρεπείς Έλληνες συνταγματολόγους και τους Δικαστές. Υπάρχει κυριαρχία του λαού εκεί όπου δεν υπήρχε "απαρτία"; Μπορούν οι ίδιοι να κάνουν τις "πράξεις", τις οποίες απαιτεί η "μαθηματική" επιστήμη της νομικής; Προτείνουμε σε όλους τους πολίτες, οι οποίοι ανήκουν σε δήμους ή περιφέρειες, στις οποίες δεν υπήρχε "απαρτία", να θέσουν το θέμα υπόψιν της Δικαιοσύνης. Προτείνουμε στον κυρίαρχο λαό, που για δικούς του λόγους επέλεξε τη "στείρα" πολιτική της ΑΠΟΧΗΣ, να την προστατεύσει ως πολιτική πράξη. Να φερθεί ως Κυρίαρχος και να απαιτήσει τα δικαιώματά του. Να μην επιτρέψει στις μειοψηφίες να "γονιμοποιήσουν" τις εξελίξεις, επειδή απλά λόγω συμμετοχής έτυχε να "μπορούν". Να προσβάλει τη νομιμότητα των αποτελεσμάτων. Οι πολίτες μπορούν και πρέπει να "ακυρώσουν" τις εκλογικές διαδικασίες όπου η αποχή τις καθιστούσε "άγονες".

Τέλος, προτείνουμε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να καθίσει επιτέλους και να διαβάσει το Σύνταγμα. Προβλέπεται άλλωστε και στα καθήκοντά του. Αν δεν το καταλαβαίνει, ας απευθυνθεί στους ειδικούς. Κάθεται που κάθεται, χωρίς να κάνει τίποτε απολύτως, ας κάνει κάτι χρήσιμο. Δεν αρκεί σ' αυτήν τη ζωή να είσαι μόνον δανειστής του Ανδρέα, για να υπάρχεις. Δεν μπορούν όλοι να έχουν τη δική του τύχη και να επιβιώνουν τόσο πλούσια και τόσο τζάμπα και γι' αυτό ίσως ΑΠΕΧΟΥΝ. Απέχουν, για να διαμαρτυρηθούν στους μονίμως βολεμένους της "συμμετοχής", όπως είναι ο Κάρολος. Απέχουν, γιατί δεν αντέχουν άλλο την αδικία στο όνομα της Δημοκρατίας. Της Δημοκρατίας των "μονόδρομων" και των "ψευδοδιλλημάτων". Της απάτης, που τον φασισμό τον "βαπτίζει" σε "δημοκρατία" και τη "μειοψηφία" σε "πλειοψηφία". Η ΑΠΟΧΗ είναι πολιτική πράξη. Μπορεί να είναι "στείρα", αλλά είναι "πράξη". Μπορεί να μην "γονιμοποιεί" στη στελέχωση του συστήματος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι νομιμοποιεί τους φασίστες να το κάνουν στη θέση της.


Τραϊανού Παναγιώτης
Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Β’


Υ.Γ.
Ο πρώην Συνήγορος του Πολίτη δεν ντρέπεται να πανηγυρίζει και να παριστάνει τον "νικητή" Δήμαρχο Αθηναίων με το γελοίο ποσοστό του 15%; Ως νομικός τα δικαιώματα τού 85% δεν τα "βλέπει" πουθενά; Η σημερινή αναισθησία και ανεπάρκειά του δεν αποτελεί ένδειξη αν όχι απόδειξη ότι ήταν εξίσου αναίσθητος κι ανεπαρκής όταν παρίστανε και τον Συνήγορο του Πολίτη;

Από http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/ ... st_18.html

[ICAROS]

η πλειονότητα ψηφίζει τους διαπλεκόμενους,
καλύτερα προωθημένους και περισσότερο διαφημισμένους.

ο πραγματικά ανεξάρτητος δεν θα εκλεγεί ποτέ
(δεν έχει διαφήμιση
ούτε προσκείμενα μέλη εφορευτικής),
και λευκό-άκυρο δεν εκπροσωπούνται.

ψηφίζοντας ό,τιδήποτε,
ακόμη και διαφωνών με το σύστημά τους,
ακόμη και ανοιχτή παλάμη να τους ζωγραφίσεις,
συμμετέχεις στην διαδικασία,
υπογράφεις,
την "νομιμοποιείς"
και καταγράφεται οτι συμφωνείς με το όποιο αποτέλεσμα
της διαδικασίας,
δηλ. να εκλεγούν οι "δικοί τους" που βγαίνουν πάντα.

μόνο η Αποχή είναι εκδήλωση αντίθεσης
και αποδοκιμασίας,
που τους τσούζει κιόλας.

[Mantam Froufrou]

ο πραγματικά ανεξάρτητος δεν θα εκλεγεί ποτέ

Aυτό δεν είναι αλήθεια, και πρόσφατη απόδειξη είναι ο Φάρατζ της Αγγλίας, που από το τίποτα ξεκίνησε, έφτασε στην Ευρωβουλή και τον βλέπω για Πρωθυπουργό τα επόμενα χρόνια. ΜΙλάει έξω απ'τα δόντια, λέει τα πράγματα που\ θα ήθελε να πει ένας απλός πολιτης, και με το ύφος που\ θα ήθελε να τα πει, και προσωπικά αν ήταν στην Ελλάδα, θα τον ψήφιζα χωρίς δεύτερη σκέψη!

Η αποχή είναι ΜΕΡΙΚΩΣ πολιτική πράξη (ανάλογα με οτν λόγο που\ γίνεται και την συγκυρία) και δεν τους τσούζει στο ελάχιστο, όπως δεν έτσουζε τόσα χρόνια την Αμερική, που η αποχή έφτανε καμιά φορά και το 65% και μια χαρά κάνανε ό,τι θέλανε πάντα οι αμερικάνικες κυβερνήσεις. Δεν ίδρωσαν καν!

Γιατί η αποχή μπορεί να ερμηνευτεί από τους καλοθελητάδες με πολλούς τρόπους, και η αλήθεια είναι ότι σε μεγάλο ποσοστό μπορεί να ερμηνευθεί αρνητικά. Άλλωστε είναι γνωστό πως οι λαοί συνήθως ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ και ΒΑΡΙΟΥΝΤΑΙ, και σπάνια κάνουν κάτι συνειδητά. Αν έκαναν κάτι συνειδητά, δε θα έβγαιναν οι κυβερνήσεις που βγαίνουν. Είδα στην τηλεόραση κάτι φιντάνια "έλληνες" που απήχαν και πηγαίνανε εκδρομή μέσα στην τρελή χαρά. Μιλάμε για πολύ συνειδητή πολιτική πράξη!!! Τραλαλί τραλαλό!

Μαζί με τους ασυνείδητους που απέχουν λοιπόν, παίρνει η μπάλα (Δυστυχώς) και τους συνειδητούς...
Η αλήθεια είναι ότι με τον αποχή δεν αλλάζεις τίποτα. Ακόμα κι αν εκληφθεί ως συναγερμός από κάποιους, απλά θα αλλάξουν τρόπο προσέγγισης, δε θα αλλάξει το σύστημα, γιατί για να αλλάξει ΠΡΕΠΕΙ να ψηφίσεις ή να καταψηφίσεις κάποιους, Ή... ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΕΙΣ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ. Μέση οδός δεν υπάρχει. Από μόνοι τους οι εγκληματίες δεν αλλάζουν.

Υπάρχουν και ανεξάρτητοι για ψήφο, και μικρά κόμματα, και είναι τέτοια η αντιπροσώπευση ιδεολογιών πλέον, που είναι σχεδόν αδύνατον να μην εκφράζεται ένας άνθρωπος πολιτικά από κάποιον.

[ArELa]

Δυστυχώς όμως Πέγκυ μου σε κάποιο βαθμό ο Λευτέρης έχει δίκιο. Γιατί ναι μεν όπως είπες...

Aυτό δεν είναι αλήθεια, και πρόσφατη απόδειξη είναι ο Φάρατζ της Αγγλίας, που από το τίποτα ξεκίνησε, έφτασε στην Ευρωβουλή και τον βλέπω για Πρωθυπουργό τα επόμενα χρόνια. ΜΙλάει έξω απ'τα δόντια, λέει τα πράγματα που\ θα ήθελε να πει ένας απλός πολιτης, και με το ύφος που\ θα ήθελε να τα πει, και προσωπικά αν ήταν στην Ελλάδα, θα τον ψήφιζα χωρίς δεύτερη σκέψη!

αλλά στις εθνικές εκλογές τον πατώνουν, και ψηφίζουν μεγάλους σχηματισμούς για "να μην πάει χαμένη η ψήφος τους". Του λένε "συμφωνώ μαζί σου, αλλά αν σε ψηφίσω θα βγουν οι άλλοι". Το σύστημα έχει χώσει τον κόσμο για τα καλά στο δίπολο, η προπαγάνδα σε συνδυασμό με το χρήμα που πέφτει στις διαφημίσεις πάντα ενισχύει τους "κατεστημένους" και τους "εντός συστήματος", και δυστυχώς ακόμα η πλειονότητα δεν μπορεί να απεμπλακεί από αυτή την πανίσχυρη νοητική χειραγώγηση, που δεν πρέπει να υποτιμούμε. (ενίοτε πιάνω ακόμα και τον εαυτό μου να συμπαρασύρεται...έλεος και δεν το λέω γιατί είμαι καμιά πανέξυπνη, αλλά γιατί έχω ήδη υπογράψει με αίμα την πλήρη αποστασιοποίησή μου από το σύστημα, τουλάχιστον ψυχικά αν όχι πρακτικά ακόμα )

Γι'αυτό θεώρησα την τεράστια αποχή στον τόπο μας πρόσφατα, σαν ηλιαχτίδα ελπίδας... Αν και είμαι αρεκτά ρεαλίστρια ώστε να ξέρω πως πάμπολλοι θα ξαναγυρίσουν στα μαντριά, είμαι και αρκετά αισιόδοξη για να (θέλω να) πιστεύω ότι ένα ικανό και σημαντικό ποσοστό θα παραμείνει έξω. Θα δούμε. Ένα πράγμα που έχω σαν απώτερο στόχο (στο βάθος μέσα μου) μ'αυτή την προσπάθεια που ξεκινήσαμε, είναι να παραμείνει ακλόνητο και ει δυνατόν, να ενισχυθεί αυτό το ποσοστό...

[KAL EL]

Η αποχή είναι ΜΕΡΙΚΩΣ πολιτική πράξη (ανάλογα με οτν λόγο που\ γίνεται και την συγκυρία) και δεν τους τσούζει στο ελάχιστο, όπως δεν έτσουζε τόσα χρόνια την Αμερική, που η αποχή έφτανε καμιά φορά και το 65% και μια χαρά κάνανε ό,τι θέλανε πάντα οι αμερικάνικες κυβερνήσεις. Δεν ίδρωσαν καν!

Πέγκυ μου νομίζω ότι συγκρίνεις δύο ανόμοια πράγματα. Στην Αμερική η αποχή είναι καθεστώς. Εδώ η Όπρα έκανε ολόκληρη εκστρατεία για να πείσει τον μέσο Αμερικανό να ψηφήσει.

Στην Ελλάδα όμως η συμμετοχή στις εκλογές ήταν καθεστώς. Δεν μπορεί να φανταστεί ο Έλληνας τον εαυτό του αμέτοχο στην εκλογική διαδικασία.

Το γεγονός λοιπόν αυτού του ποσοστού αποχής δηλώνει μία στροφή μεγάλης μερίδας του εκλογικού σώματος.

Στροφή που δεν άφησε αδιάφορους τους καρεκλοκένταυρους της εξουσίας. Ίδρωσε και παραϊδρωσε το αυτάκι τους.

Απλά είναι μέσα στο dna τους άλλα να λένε, άλλα να κάνουν και άλλα να σκέφτονται και να μηχανεύονται.

Εξωτερικά δείχνουν αδιάφοροι και ευχαριστημένοι από το αποτέλεσμα.

Μέσα τους όμως ξέρουν πολύ καλά ότι έχει δημιουργηθεί ένα νέο (απειλητικό για την ύπαρξή τους) κεφάλαιο εκλογικού σώματος.

Αυτό το ποσοστό δεν νομίζω να είναι αποτέλεσμα βαρεμάρας. Είναι αποτέλεσμα συνειδητής αποχής.

Θα συμφωνήσω απόλυτα με τον Icaro και την Αr Ela

[Mantam Froufrou]

Κατανοητή η οπτική σας, αλλά όταν σκέφτομαι ότι έχει χυθεί αίμα για να έχουμε όλοι δικαίωμα στην ψήφο, ανεξαρτήτως φύλου και κοινωνικής θέσης, το να αποποιούμαστε αυτό το ιερό καθήκον, μου φαίνεται σαν να παίζουμε το παιχνίδι τους, γιατί εγώ τουλάχιστον στα ΜΜΕ είδα να 'χειροκροτάνε' την τάση για αποχή (πριν τις εκλογές) και να θαυμάζουν δήθεν αυτό που\ έγινε με την αποχή μετά τιςεκλογές. Αυτό εμένα μου κάνει ύποπτο όταν τα ίδια ΜΜΕ σπρώχνουν τον Γιωργάκη και τις επιλογές του και τον γλύφουν από πάνω μέχρι κάτω!

Από την άλλη, είναι παράνοια να λέμε πως οι εκπρόσωποι του συστήματος θα δουν ξαφνικά την αποχή και από μόνοι τους θα πουν 'διαλύουμε το σύστημα, γιατί δε μας ψηφίζετε'. Όσο ους ψηφίζει έστω και ένα 20% του πληθυσμού αυτοί θα το χρησιμοποιούν για να κάνουν ό,τι γουστάρουν. Και μη ξεχνάμε αυτό που είπα, πως επειδή (σας αρέσει δεν σας αρέσει) μεγάλο ποσοστό δεν ψήφισε επειδή ήταν η 'μόδα' χωρίς να το κάνει συνειδητά, ή επειδή απλά ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ για το τι γίνεται, μπορεί να ερμηνευθεί με το τελευταίο το σύνολο της αποχής. Αν κάποιος θέλει να δηλώσει την αντίθεσή του πρέπει να δείξει ότι δεν βαριέται να σηκωθεί από τον καναπέ του για να ασκήσει το δικαίωμά του στην ψήφο, αλλά ότι όντως θέλει ν'αλλάξει τα πράγματα. Αν όλοι πήγαιναν να ρίξουν άκυρο ή λευκό, τότε όντως θα υπήρχε περίπτωση να πέσει το σύστημα. Κι αυτό το λέω, επειδή έχω ακούσει και το επιχείρημα, αν όλοι απήχαν θα έπεφτε το σύστημα!!! Από τις δύο 'δράσεις' προτιμώ την πρώτη ως πιο ΔΡΑΣΤΙΚΗ στην ουσία της.

ΑΠό την άλλη, είπαμε, αυτή είναι η άποψή μου, η δική σας μου είναι απολύτως σεβαστή και καταλαβαίνω πώς το βλέπετε εσείς, αλλά λυπάμαι γιατί ξέρω ότι και η δική σας δράση/μη-δράση/πολιτική πράξη της αποχής ερμηνεύθηκε κατά το δοκούν από τα 'λαμόγια', πο\υο λέει κι η Βίκυ. Με στεναχωρεί που\ η πράξη σας είναι αδύνατον να αποδειχθεί ότι ήταν όντως συνειδητή πράξη. Καταλαβαίνετε τι λέω; Για μένα πήγε χαμένη και ξέρω πόσο σημαντική ήταν για σας.

[totispap]

Μαντάμ συμφωνώ τα μέγιστα και σας βγάζω το καπέλο

[ICAROS]

Κάποτε να παύσει όμως και η καραμέλα της σημερινής "Δημοκρατίας" ως πανάκειας και λύσης όλων των προβλημάτων. Κατ' αρχήν αι ψήφοι όλων των ανθρώπων είναι ισοδύναμες, ξέρετε τί σημαίνει αυτό; Οτι βγάζουν Βουλευτές και Κυβερνήσεις με την ψήφο τους οι ηλίθιοι και οι διαταραγμένοι, και οι μη-ενημερωμένοι, γιατι σε κάθε κοινωνία αυτοί είναι οι περισσότεροι. Kαι το σύστημα αυτό βασίζεται στην ποσότητα, όχι στην ποιότητα. Στην πλειονότητα ψήφων. Πλειοψηφία. Ποιών όμως; Όλων, με τους περισσότερους να είναι των κατηγοριών που προανέφερα. Εκεί είναι το αίτιο της κακοδαιμονίας των νεοελλήνων. Στο οτι δεν πρέπει να ψηφίζουν όλοι, αλλά μόνο οι άξιοι.

Και εννοείται οτι θα έπρεπε να κρίνονται και οι πολιτικοί για την καταλληλότητά τους. Θα έβαζες στην επιχείρησή σου μάνατζερ έναν δυνητικά ηλίθιο ή παλαβό ή άπληστο οικονομικό εγκληματία, ή βαλτό απο αντίπαλη επιχείρηση; Εμείς αυτό κάνουμε. Σε επίπεδο κράτους. Διότι δεν τους έχουμε ελέγξει για τίποτα. Απλά επειδή ανέβηκαν στην ιεραρχία ενός "μεγάλου" κόμματος εξυπηρετώντας συμφέροντα, κάτι που απο μόνο του εγγυάται το οτι είναι διεφθαρμένοι και ακατάλληλοι ως προσωπικότητες, και απο εκεί και πέραν είναι στο ψηφοδέλτιό του σε θέσεις εκλόγιμες.

[lianna]

Τι ανακάλυψε η Φωτεινή Πιπιλή και το κατέθεσε σήμερα στη Βουλή

Σκάνδαλο!!!! Βουλευτές με διπλές συντάξεις!!!!


Πρόκειται αν μη τι άλλο για σκάνδαλο. Βουλευτές και αιρετοί των Ο.Τ.Α. λάμβαναν επι μήνες, παράτυπα, διπλές συντάξεις!!! Και σφύριζαν αδιάφορα την ώρα που η κυβέρνηση ζητούσε από τους πολίτες να δώσουν από το υστέρημά τους για να σωθεί η χώρα!

Αυτοί δηλαδή που ψηφίζουν (ή... ψήφιζαν παλαιότερα) τους νόμους, τους έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια!

Πρόκειται για βουλευτές που λαμβάνουν σύνταξη από το δημόσιο και τους αιρετούς των ΟΤΑ (που υπήρξαν) βουλευτές!

Επί 7 ολοκληρους μήνες όσοι από αυτούς λάμβαναν σύνταξη από το δημόσιο, την έπαιρναν ολόκληρη και όχι το 30%, όπως προέβλεπε νόμος που ψηφίστηκε τον Ιούλιο του 2010.

Την αποκάλυψη αυτή έκανε στη Βουλή ο υφυπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης, απαντώντας σε σχετική ερώτηση της βουλευτή της Ν.Δ. Φωτεινής Πιπιλή.

Όπως παραδέχτηκε, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους έως και το Φεβρουάριο του 2011 χορηγούσε κανονικά τις επίμαχες συντάξεις του δημοσίου σε βουλευτές και αιρετούς του ΟΤΑ (δημάρχους και περιφερειάρχες) που τις δικαιούνταν και μόνον όταν εξέδωσε ο ίδιος ερμηνευτική εγκύκλιο, αυτές περικόπηκαν κατά 70%, όπως όριζε ο νόμος που ψήφισε η Ελληνική Βουλή τον Ιούλιο του 2010.

"Aπό την πρώτη μέρα που ορκίστηκα βουλευτής συνέχισα να παρακολουθώ και να ελέγχω αυτά που παρακολουθούσα, κριτικάριζα, ήλεγχα, ως δημοσιογράφος επί 38 συναπτά έτη", δήλωσε στο Νewsit η βουλευτής της ΝΔ, Φωτεινή Πιπιλή.

Και συνέχισε: "'Οταν πρωτοεκλέχθηκα βουλευτής άρχισα να ερευνώ την πληροφορία που είχα ότι υπήρχει συντεχνιακο σύστημα παλαιών βουλευτών ειδικά της περιόδου 1990 -2002 όπου πάντα οι βουλευτές χωρίς άλλες αντιδράσεις κομμάτων αποφάσιζαν για τακτοποίηση πρώην και τέως βουλευτών. Ξεκίνησα από το 2008 να κάνω ερωτήσεις στους αρμόδιους υπουργούς για το εάν ισχύουν προνομιακές, συντεχνιακές τακτοποιήσεις βουλευτών. Για παράδειγμα, ένας βουλευτής, ιδιώτης γιατρός και όχι του δημοσίου, με νομο της Βουλής των Ελλήνων όταν χάσει τη βουλευτική του έδρα να μπορεί να επιλέγει νοσοκομείο της αρεσκείας του και να αναλαμβάνει με νόμο της Βουλής, προσωποπαγή, δηλαδή ονομαστική θέση διευθυντή και μάλιστα σε έδρα πάλι της αρεσκείας του. Δηλαδή είναι χειρουργός στην Τρίπολη ιδιώτης, αλλά επιλέγει νοσοκομείο της Αθήνας σε έδρα πλαστικής χειρουργικής. Όπως για παράδειγμα έχω καταγγείλει, ο Πέτρος Τατούλης."

Τι γίνεται όμως και με τους συνταξιούχους βουλευτές; 'Οπως λέει η κα Πιπιλή, "Μπορούν να εισπράττουν νομίμως ολόκληρη την αποζημίωση, την επίσης νόμιμη, δημάρχου ή νομάρχη. Από τότε που ήμουν δημοσιογράφος, είχα καταγγειλει πως η κυρία Φώφη Γεννηματά και ο κύριος Γιάννης Μίχας, υπερνομάρχης η πρώτη, νομάρχης ο δεύτερος, εξακολουθούσαν η πρώτη να λαμβάνει και το μισθό της υπαλληλου της εθνικής τράπεζας και την αποζημίωση της υπερνομάρχη και την αποζημίωση της προέδρου του Ενιαίου Συνδέσμου Νομαρχών που υπήρξε για πολλά χρόνια πρόεδρος. Το ίδιο φυσικό πρόσωπο δηλαδή έπαιρνε 3 μισθούς. Απο το 2008 μέχρι το 2010 είχα κάνει πολλές ερωτήσεις για αυτα τα θέματα αλλά...φωνή βοώντος εν τη ερήμω."

Το ερώτημα είναι: Θα βρεθεί κάποιος τώρα να τους ζητήσει τα λεφτά πίσω; Θα αναλάβει την ευθύνη ο Πρόεδρος της Βουλής κ.Πετσάλνικος να πει ποιοί είναι; Αν μη τι άλλο, το θέμα εκτός από οικονομικό, είναι πρωτίστως ηθικό!

πηγή: newsit.gr

[enigma]

Να πω και εγώ ;

ΔΕΝ μπορώ να συμφωνήσω περισσότερο με το άρθρο !
Το πρόβλημα είναι ΑΝ υπάρχει συνταγματικά πρόβλεψη για το ποσοστό συμμετοχής !
Ας μην μπερδεύουμε έννοιες της δημοκρατίας με το σημερινό τερατούργημα που έχουμε !
Σε όσους λέω ότι δεν ψηφίζω με λένε επαναστάτη του καναπέ ....
μα ΤΙ να ψηφίσεις ; τις ίδιες όψεις του ΊΔΙΟΥ νομίσματος ;τα φαντάσματα του παρελθόντος ; τους τρελούς ;
ή αυτούς που άνοιξαν ένα κόμμα για να πάρουν την επιδότηση παράταξης ;
Και όλα αυτά που ; σε ένα στυμμένο παιχνίδι ;Με τους σύγχρονους κόλακες (ΜΜΕ ) να στέλνουν κόσμο
όπου τους έχουν πει τα αφεντικά τους !
Απο πλευράς μου τίθεται και θέμα νομιμοποίησης τους όπως λέει και ο Ίκαρος δηλαδή η προσέλευση μου
δείχνει την συμφωνία από πλευράς μου του παιχνιδιού τους !
Άλλωστε δεν χρειάζεται να το πάω τόσο μακριά όσο το άρθρο !
Όταν γίνονται εκλογές όπως οι τελευταίες και βγαίνει το Πασοκ (και κάθε πασοκ) με 40% και όλοι λένε για ξεκάθαρη
νίκη ...εγώ δεν βλέπω πουθενά δημοκρατική πλειοψηφία ....Βλέπω ξεκάθαρα μια χώρα όπου οι 6 στους 10 ΔΕΝ θέλουν
την παρούσα κυβέρνηση ... Βλέπω μια << πλειοψηφία >> του 4 να κυβερνάει το 6 ...Κάτι τρέχει στα μαθηματικά μου!

Ναι και δική μου άποψη είναι ότι είναι εντελώς πολιτική στάση η αποχή . Φτύνω κατάμουτρα όχι την δημοκρατία
που μου λένε αλλά το τερατούργημα που πλασάρουν ώς δημοκρατία !
Αυτός που φτύνει την δημοκρατία είναι οι πολιτικοί που βάζανε 10ευρα στα ψηφοδέλτια ....είναι οι δημοσιογράφοι
που ΞΕΡΑΝΕ ποίς συνδυασμός ήταν και δεν το λέγανε !Είναι αυτός ο μηχανισμός που αφού ανακάλυψε προσπάθεια
νοθείας του εκλογικού αποτελέσματος άφησε χωρίς τιμωρία αλλα και επέτρεψε την συμμετοχή του
εν λόγο υποψήφιου στις εκλογές κανονικά !Είναι οι ίδιοι οι πολιτικοί όπου πέρνουν την εξουσία με ψέμματα και
ΔΕΝ υπάρχει νομική πρόβλεψη για τιμωρία σε όποιον το κάνει αυτό !
Ας μην λένε σε εμένα ότι φτύνω την δημοκρατία λοιπόν !

Παραθέτω τα λόγια του Ίκαρου

<< Κατ' αρχήν αι ψήφοι όλων των ανθρώπων είναι ισοδύναμες, ξέρετε τί σημαίνει αυτό; Οτι βγάζουν Βουλευτές και Κυβερνήσεις με την ψήφο τους οι ηλίθιοι και οι διαταραγμένοι, και οι μη-ενημερωμένοι, γιατι σε κάθε κοινωνία αυτοί είναι οι περισσότεροι. Kαι το σύστημα αυτό βασίζεται στην ποσότητα, όχι στην ποιότητα>>

Στην πόλη που ανακάλυψε την δημοκρατία υπήρχε κάτι τέτοιο ;
Ρητορική είναι η ερώτηση !

Ας πάνε να διαβάσουν λίγο δημοκρατία οι σημερινοί πολιτικοί μας ...

Δυστυχώς και σε αυτή την << λούμπα >> είμαι παγιδευμένος δεν ξέρω αν συνταγματικά υπάρχει κάποιο όριο
συμμετοχής προκειμένου να βγούν άκυρες οι εκλογές !Οι περισσότεροι θα πουν ότι δεν υπάρχει ...
ΜΗΝ βιάζεστε να το πείτε !Άλλο δεν το ξέρουμε και άλλο δεν υπάρχει !!
Πώς γίνεται σε κάθε εκλογές να βγαίνουν όλα τα κόμματα με ένα στόμα μια φωνή και να φωνάζουν
<<Ψηφίστε >> ; όλοι όμως και αυτοί και τα παπαγαλάκια τους οι δημοσιοβλάχοι κτλ ;
Αν δεν υπάρχει όριο τότε τι τρέχουν και το ζητάνε άλλωστε τους συμφέρει η μικρή συμμετοχή μιας και χρειάζονται
λιγότερους ψηφοφόρους για να πετύχουν μεγαλύτερο ποσοστό . Όλα τα κόμματα με μικρότερη συμμετοχή
βγάζουν μεγαλύτερο ποσοστό βασιζόμενοι μόνο στα κομματόσκυλα τους

Κάτι βρωμάει !

[ArELa]

Αινιγματικέ μας, πάρε παλιότερες τοποθετήσεις μου (που δεν άλλαξαν)
κι ίσως να βρεις κι άλλα μονοπάτια στα οποία συμβαδίζουμε

http://www.ideografhmata.gr/forum/viewt ... 39#p117639

http://www.ideografhmata.gr/forum/viewt ... 41#p117741