Βίκυ, τώρα το είδα: καλή θητεία στο αστεράκι σου
Και καλή δύναμη σ'εσένα...


Αχ να δεις πως το λέει εκείνο το τραγουδάκι ο Χατζής:KELAINO έγραψε:Η ζωή δεν είναι μόνο τρώω/πίνω/ανασαίνω, είναι και διαβάζω, μιλάω, μαλώνω, βγαίνω με φίλους, τραγουδάω, παλεύω, πασχίζω, νικάω, απογοητεύομαι, τραβάω την ανηφόρα, εκστασιάζομαι, ερωτεύομαι, λησμονώ, αγωνιώ, επιστρέφω, πεισμώνω, πέφτω και τσακίζομαι, σηκώνομαι και τινάζομαι, απολαμβάνω το καφεδάκι μου, κόβω βόλτες έξω από το χειρουργείο, βλέπω την κόρη μου στο θεατρικό του σχολείου, παίρνω προαγωγή, κερδίζω στην πρέφα με το Μήτσο, κυρήσσω πτώχευση...

Εξαρτάται για ποια καθημερινότητα μιλάς. Αν αυτή έχει αλωθεί από τη διάλυση στοιχειωδών ισορροπιών, αν αυτή ελέγχεται από κάποιους που νομίζουν ότι έχουν δικαίωμα να την διαμορφώνουν/καθορίζουν όπως γουστάρουν, τότε ζω ένα παιχνίδι στημένο από άλλους, με προδιαγεγραμμένα από αλλους αποτελέσματα και για μένα δεν έχει αξία. Πρώτα παλεύουμε να διαφυλάξουμε την αυτοδιάθεση και πραγματική ελευθερία μας, (προάσπιση ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ατομικό επίπεδο- προάσπιση εθνικών δίκιων της πατρίδας για το σύνολο) και μετά λέμε ότι τη ζούμε όπως θέλουμε εμείς και ορίζουμε τη μοίρα μας (στο μέγιστο δυνατό βαθμό).Γιατί διακρίνω μια περιφρόνηση για την καθημερινή ζωή; Περιέχει τόσο αγώνα, με τις νίκες και τις ήττες του, και με όλα του.
Δηλαδή, ή πέφτουμε ενδόξως στο καθήκον, ή είμαστε τρυφυλοί, χλεχλέδες και βολεμένα αξιολύπητα ανθρωπάρια; Άλλη εκδοχή δεν υπάρχει;
Να'σαι καλά Πέγκι μου.Βίκυ, τώρα το είδα: καλή θητεία στο αστεράκι σου
Και καλή δύναμη σ'εσένα...


Ναι άξιζε, α/ για να γυρίσουμε να τους κοιτάξουμε, β/ γιατί με το ηρωικό τους παράδειγμα ίσως να σηκωνόντουσαν απ'τον καναπέ τους κάτι βολεψάκηδες, πραγματιστές, ή αν δε σηκώνονταν, (γιατί είναι πράγμα δύσκολο να αφήσεις τη βολή σου το ξέρω...) τουλάχιστον να ντρέπονταν έστω και για ένα δευτερόλεπτο, που είναι χωμένοι από την κορυφή μέχρι τα νύχια στην κοινωνία ματαιοδοξίας και υλισμού που μας πασάρει η νεοεποχίτικη κουλτούρα των δύο μέτρων δυο σταθμών, και δεν διανοοούνται να την επικρίνουν- πόσο μάλλον να την απορρίψουν- γιατί αυτό ενστερνίστηκαν ως νόρμα πλέον, γι'αυτό και αποσιωπούν- επικρίνουν και απορρίπτουν την κίνηση αυτών των παιδιών, θεωρώντας τη βλακεία...Άξιζε να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους 3 νέοι άνθρωποι για να σταθούν σκοποί μπροστά σε ένα μνημείο, το οποίο είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι από εμάς όταν περνάμε από μπροστά ούτε γυρίζουμε να κοιτάξουμε;
Πλέον δε συμβολίζουν μόνο κάποια ένδοξα κομμάτια του ιστορικού παρελθόντος αυτής της πολύπαθης χώρας, αλλά και του παρόντος της.Δηλαδή επειδή στάθηκαν εκεί έγιναν σύμβολα του έθνους;
Τα πρότυπα και τα ιδανικά υπάρχουν. Στενόμυαλο είναι αυτό το κομμάτι της "Ελλαδίτσας" που τα'χει στείλει στον αγύριστο της λήθης, πειθόμενο στα νέα "πρότυπα" της άκρατης φαυλότητας.Η στενόμυαλη και κοντόφθαλμη ελλαδίτσα, βουτηγμένη στα προβλήματα και τις ανασφάλειες ψάχνει εναγωνίως να ανακαλύψει "πρότυπα" και "ιδανικά" και να "παραδειγματιστεί" από τέτοιου είδους γεγονότα.
Προσωπικά τιμώ και σέβομαι, συχνά θαυμάζω αυτούς που αναφέρεις, όμως δεν απαξιώνω ούτε αποκαλώ "κασκαντέρ" αυτά τα παιδιά. Είναι άκρως μειωτικό αυτό. Οι κασκαντέρ πληρώνονται για αδρά για κάποια κόλπα. Τα παιδιά ούτε πληρώθηκαν ούτε κόλπα έκαναν... Προφανώς έχουν έναν κώδικα και μια ποιότητα ΨΥΧΗΣ που πολλοί έχουν χάσει... Εγώ δεν ξέρω αν έχω αυτή τη στόφα ψυχής, ξέρω πως την αναγνωρίζω όπου τη δω, γι'αυτό τιμώ/σέβομαι και τους θαυμάζω ΚΑΙ αυτούς ως σπάνια δείγματα ανθρώπων στην εποχή μας, όταν οι περισσότεροι "τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι" (πάντως όχι των Μαραθωνομάχων) τα βλέπουν ακριβώς όπως τα καταθέτεις εσύ εδώ...Αντί να μας κάνουν εντύπωση πολύ σημαντικότερα πράγματα, να αναδεικνύουμε όλους εκείνους τους ανθρώπους που εργάζονται υπό αντίξοες συνθήκες στην έρευνα, που προσπαθούν να μορφώσουν τα παιδιά στα σχολεία με τις όποιες ελλείψεις, αλλά ακόμη και εκείνους που η καθημερινότητά τους είναι σκληρή και αντίξοη κι όμως καταφέρνουν να τα φέρουν βόλτα, αντί λοιπόν να αποθεώσουμε αυτούς τους ανθρώπους αποφασίζουμε να αναζητήσουμε τα "πρότυπά" μας σε ανθρώπους που κάνουν παράτολμες και απολύτως αχρείαστες ενέργειες ωσάν κασκαντέρ.
Θεός φυλάξοι που θα προβληθούν αυτά!Καλό λοιπόν θα είναι να μην αποπροσανατολιζόμαστε με τέτοιου είδους πρότυπα να προβάλλονται.
Σε ευχαριστώ εκ μέρους του.Καλή θητεία στο γιο σου Βίκυ





...και 'χω μια π**τσα μία πήχηηηηηηArELa έγραψε:Εγώ ειμ'εγωωωωωωωωωωωωω, 'βζονάκι γοργόοοοοοοοοοοο...

Aλέξανδρε, σου απάντησε ο Αμαρτωλός σ'αυτό, κι έχει δίκιο. Καταρχην, δεν καταλαβαίνω - ξανά- για΄τι πρέπει να επιλέγουμε ή το ένα ή το άλλο. Ποιος είπε ότι δεν πρέπει να τιμούνται οι άνθρωποι που μοχθούν καθημερινά για να τα βγάλουν πέρα σ'αυτές τις αντίξοες συνθήκες που ζούμε; Έλεος, δηλαδή, κι εγώ μοχθώ ρε συ καθημερινά και μόνο ο Θεός ξέρει τι τραβάει ο πατέρας μου πχ για να μην καταρρεύσει κι αυτός κι εγώ οικονομικά! Αλλά, γιατί αυτό αμέσως πρέπει ν'αναιρεί τον θαυμασμό μου για μία πράξη ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΤΑΣ, που εκφράστηκε με διαφορετικό τρόπο; Γιατί εγώ που ανήκω σ'αυτούς που μοχθούν νιώθω να παίρνω δύναμη από αυτη τη πράξη, και να μην πιστέψω πως τελικά αυτή ακριβώς η φαινομενικά άσκοπη πράξη τόνωσε το ηθικό όλων αυτών που λες, όπως έκανε μ'εμένα;Οι σημερινές συνθήκες ακήρυχτου πολέμου που αναφέρεις Πέγκυ δεν αντιμετωπίζονται με το να ηρωποιούμε τους τσολιάδες που στάθηκαν ακίνητοι. Τα προβλήματα που μας περιβάλλουν αντιμετωπίζονται με δουλειά και με προσπάθεια και όχι με στρεβλά πρότυπα. Καλό λοιπόν θα είναι να μην αποπροσανατολιζόμαστε με τέτοιου είδους πρότυπα να προβάλλονται.



Δεν έχω να σχολιάσω τίποτα γιατί όσα θα πω είναι χιλιοειπωμένα σ' αυτό τον ιστότοπο.φυσικά και θα διαφωνήσω μαζί σας, όπως φαντάζομαι ότι θα διαφωνούσαν κατά πάσα πιθανότητα και οι μανάδες των στρατιωτών αυτών που αψήφιστα αποφάσισαν να εκτεθούν σε έναν ανούσιο κίνδυνο. Όπως ανέφερε και ο Ανδρέας Πετρουλάκης στο κείμενό του στο protagon.gr "Και εγώ απορώ που δεν βρέθηκε κανείς να τους πει «γιατί παιδιά μου;» Που αυτά τα παιδιά, και άλλα, δεν διδάχτηκαν ότι το μεγαλύτερο δώρο είναι η ίδια η ζωή, ότι είναι κρίμα να σπαταληθεί για ένα αδειανό πουκάμισο, ότι ζούμε σε περίοδο ειρήνης και δεν πρέπει να συμπεριφερόμαστε με κουλτούρα πολέμου, ότι δεν πρέπει να αποθεώνονται οι άσκοποι (γιατί σε περίοδο ειρήνης κάποτε ίσως προκύψουν και δικαιολογημένοι) ηρωισμοί, ότι τα προφανώς ευγενή ιδανικά αυτών των παιδιών θα πρέπει να διοχετεύονται στην δημιουργικότητα, την εργασία και την αλληλεγγύη.
Ότι δεν χρειαζόμαστε στην εποχή μας άλλους ήρωες αλλά ανθρώπους που μορφώνονται , που κάνουν την δουλειά τους με ασφάλεια , που εργάζονται για την βελτίωση του εαυτού τους και της κοινωνίας. Αυτά νομίζω πως έπρεπε να πει ο κ. Παπούλιας αντί να επαναλάβει τα αχρείαστα περί μεγαλείου της ψυχής του ΄Ελληνα (ως γνωστόν οι ΄Ελληνες, όπως όλοι οι λαοί, έχουν καλούς, μέτριους και κακούς), αντί να ανατροφοδοτήσει τα στερεότυπα που στην άκρη τους έχουν μιλιταριστική ιδεολογία, αντί να υποδαυλίσει κι αυτός μαζί με άλλους, για μια ακόμα φορά, κενά περιεχομένου εθνικά ιδεολογήματα.
Επιτέλους, ας αμφισβητήσουμε αυτά που μας φαίνονται αυτονόητα.
Δεν εξετάζω το γεγονός ότι πραγματικά μπορεί να μετακινήθηκαν όπως αναφέρουν πολλά ρεπορτάζ και όλο αυτό το πανηγύρι να είναι κατασκευασμένο. Όμως προς χάριν της συζήτησης θα πω ότι πραγματικά δεν κουνήθηκαν από την θέση τους. Είναι προφανές ότι διαφωνώ με την ανούσια πράξη ηρωισμού και αυταπάρνησης (καμία αντίρρηση σε αυτό) αυτών των ανθρώπων, η οποία εμπεριέχει και κάποια ψήγματα έλλειψης κοινωνικής αντίληψης και υπακοής προς την έννομη τάξη. Όταν είναι έτοιμη μια βόμβα να σκάσει δίπλα σου δεν κάθεσαι και περιμένεις, ακολουθείς αυτό που σου λέει η αστυνομία να κάνεις. Τους αναγνωρίζω το άλλοθι της καλής προαίρεσης αλλά και ότι έχουν γαλουχηθεί με ιδεολογήματα κενά νοήματος. Όμως θα ήθελα όσες κι όσοι, κυρίως όσες, από εσάς έχουν παιδιά ή ευελπιστούν να αποκτήσουν στο μέλλον, να βάλετε το χέρι στην καρδιά, να σκεφτείτε ψύχραιμα και να μου πείτε πόσο πραγματικά ηρωική ήταν αυτή η πράξη, στην περίπτωση κιόλας που αυτή η βόμβα ήταν μεγάλης ισχύος, και σας έφερναν τον γιο σας μέσα σε ένα φέρετρο επειδή δεν μετακινήθηκε μερικά μέτρα πιο κάτω ώστε να αποφύγει έναν ανούσιο θάνατο.


Aυτο ήταν όντως αχρείαστο. Αίολε, χάνεις μεγάλο ποσοστό των δίκιων σου όταν το κάνεις αυτό. Σε παρακαλώ να το αποφεύγεις. Δεν ισχυροποιείται το επιχείρημα κανενός με προσωπικούς χαρακτηρισμούς, και αντιβαίνουν και των κανόνων μας.και μάλιστα όταν αυτή συνοδεύεται από χαρακτηρισμούς,


Προσωπικά, θεωρώ ότι η πράξη των ευζώνων έγινε σε πολύ φορτισμένη περίοδο...για κάποιους, και οπωσδήποτε σε συνθήκες Κατοχής για ελάχιστους. Εξ ου και η διαφωνία μας. Δεν ανήκεις σ'αυτούς που θεωρούν φορτισμένη την περίοδο αυτή ή πως συντελείται κατοχή...πραγματικά ηρωική πράξη που συντελείται υπό τις φορτισμένες συνθήκες της Κατοχής
τουλάχιστον εδώ θα συμφωνήσεις πως κατάφεραν να στρέψουν τα βλέμματα μερικών ελλήνων στα όσα συμβαίνουν εδώ. Αυτό δεν έχει αξία από μονο του;αυτοθυσίας διότι κατάφερε με την θυσία του να στρέψει τα βλέμματα της παγκόσμιας κοινής γνώμης. Είχε αξία η θυσία του.
Δεν ήταν καθόλου αχρείαστο, Βασιλική. Ο συγκεκριμένος "κύριος" με έμμεσους τρόπους προσβάλλει τις ιδέες μας κι εμάς που τις ασπαζόμαστε.Aυτο ήταν όντως αχρείαστο. Αίολε, χάνεις μεγάλο ποσοστό των δίκιων σου όταν το κάνεις αυτό. Σε παρακαλώ να το αποφεύγεις. Δεν ισχυροποιείται το επιχείρημα κανενός με προσωπικούς χαρακτηρισμούς, και αντιβαίνουν και των κανόνων μας.![]()
Δεν θα επιτρέψω στον κάθε φιλελεύθερο αστό να μου μιλήσει για κενά νοήματος.Τους αναγνωρίζω το άλλοθι της καλής προαίρεσης αλλά και ότι έχουν γαλουχηθεί με ιδεολογήματα κενά νοήματος.

Mπορείς κι εσύ να αντιταχθείς άνευ προσωπικών προσβλητικών χαρακτηρισμών στις δικές του ιδέες. Θεμιτό να εστιάζουμε στις ιδέες που φέρει κάποιος, να "χτυπάμε" αυτές αν θες και μάλιστα με ικανό αντεπιχείρημα, και αθέμιτο, ανούσιο, αναποτελεσματικό να "χτυπάμε" τον ίδιο με προσβλητικούς χαρακτηρισμούς.Δεν ήταν καθόλου αχρείαστο, Βασιλική. Ο συγκεκριμένος "κύριος" με έμμεσους τρόπους προσβάλλει τις ιδέες μας κι εμάς που τις ασπαζόμαστε.