Η ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΩΡΑ “ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ”...

[Divine Sinner]

Να ψηφιζουν μονο οσοι εχουν οξεια κριση, ακέραιο χαρακτήρα, ειναι ισχυρες προσωπικότητες και ειναι ευφυέστατοι και ξερουν να κρίνουν ανθρώπους και προθέσεις. Δηλαδη ελάχιστοι, ισως ενας στους 2-3 χιλιάδες.

Kαι ποιος θα επιλεγει ποιοι εχουν το απαιτουμενο στυλ;

Καμία σχέση με το αμερικανική δημοκρατια αυτο που περιέγραψα.

κι ομως αυτην περιεγραψες.

[ArELa]

Για πες μου, δηλαδή, ο φτωχός που δεν είχε την πολυτέλεια να σπουδάσει, να εξασκήσει το μυαλό του, που δεν είχε τα κατάλληλα ερεθίσματα απ' το περιβάλλον του και που είναι αυτός που δοκιμάζεται καθημερινά απ' την κοινωνία και την πολιτεία, δεν θα έχει κανένα δικαίωμα λόγου στο ποιον μαλάκα θα έχει πάνω απ' το κεφάλι του;

Πείτε μου κάτι. Σοβαρά όμως.
Πιστεύετε ότι με την ψήφο σας έχετε δικαίωμα λόγου; χαχαχαχα!
θα λυποθυμήσω απ'το γέλιο, λυπηθείτε με ρε


Και να το πάω ακόμα παραπέρα...
ποιος πιστεύει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ στο μεδούλι του, ότι είναι ΑΝΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΗ (επ'ουδενί δεν επιδέχεται αμφισβήτηση) η διαφάνεια των ψηφοφοριών/εκλογών;

[Salome]

Δηλαδή, εσύ προτιμάς το σύστημα του Ιπτάμενου και να στερούσουν κι εσύ το δικαίωμα της έστω ηλίθιας ψήφου; Γιατί εγώ, που βαριέμαι του κερατά και κατεβάζω καντήλια κάθε φορά που είναι να ψηφίσω, θα τσατιζόμουν αν μου στερούσαν το ΔΙΚΑΙΩΜΑ, ΑΝ θέλω να βγάλω τον τάδε ή τον δείνα άχρηστο στην εξουσία.

[ArELa]

Δεν στάθηκα καθόλου σ'αυτό και επ'αυτου που ρωτάς δεν έχω καταλήξει ακόμα για να τοποθετηθώ.

Στάθηκα και γέλασα με κάτι άλλο, που "έπιασα" παράπλευρα από τη φράση σου. Αν εστιάσεις ειδικά σ'αυτό θα καταλάβεις...ίσως.

[kostas]

Δηλαδή, εσύ προτιμάς το σύστημα του Ιπτάμενου και να στερούσουν κι εσύ το δικαίωμα της έστω ηλίθιας ψήφου; Γιατί εγώ, που βαριέμαι του κερατά και κατεβάζω καντήλια κάθε φορά που είναι να ψηφίσω, θα τσατιζόμουν αν μου στερούσαν το ΔΙΚΑΙΩΜΑ, ΑΝ θέλω να βγάλω τον τάδε ή τον δείνα άχρηστο στην εξουσία.

Μα το προβλημα ειναι οτι ακομα και το μοναδικο δικαιωμα που έχουμε σα πολιτες, ειμαστε ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ να το ασκουμε...καλο ε?χεχε

[KASSANDROS]

Η εκλογική διαδικασία είναι ίσως ο καταλληλότερος τρόπος για να αποκοιμίζεις τον λαό. Ας δούμε δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα:

α) Έστω ότι σε μία χώρα επικρατεί ένα πολίτευμα που δεν παρέχει το δικαίωμα ψήφου στον λαό. Μπορεί να έχει δικτατορία οποιασδήποτε μορφής (είτε κομμουνιστική, είτε φασιστική, είτε εθνικοσοσιαλιστική, είτε στρατιωτική κτλ), μπορεί να έχει μοναρχία, μπορεί να έχει οποιασδήποτε μορφής απολυταρχικό καθεστώς.
Το καθεστώς αυτό από ένα σημείο και μετά, αρχίζει τις μαλακίες και τα απανωτά λάθη. Ο λαός υποφέρει, δυσανασχετεί, δυσφορεί.
Ποιος είναι ο μόνος τρόπος για να απαλλαγεί από τους κακούς κυβερνώντες;
Μα φυσικά η επανάσταση. Επαναστατεί, ρίχνει την κυβέρνηση και εγκαθίσταται κάποια άλλη κυβέρνηση ή κάποιο άλλο πολίτευμα.

β) Έστω ότι σε μία χώρα επικρατεί δημοκρατία με κόμματα, εκλογές φηφοφορίες κτλ.
Η δημοκρατική κυβέρνηση τα κάνει μαντάρα. Ο λαός υποφέρει, δυσανασχετεί και δυσφορεί, όπως ακριβώς στην πρώτη περίπτωση.
Είναι αηδιασμένος με την κυβέρνηση και θέλει να την ρίξει.
Η δημοκρατία του παρέχει αυτό το δικαίωμα, χωρίς συγχρόνως να κινδυνέψει η ίδια. Πως; Μα φυσικά με τις εκλογές!
Η λαϊκή δυσαρέσκεια εκδηλώνεται και συγχρόνως εκτονώνεται την ημέρα των εκλογών. Το κυβερνόν κόμμα πέφτει, και στην θέση του ανεβαίνει ένα άλλο, που κάνει τα ίδια και χειρότερα.
Ο λαός, μετά την αρχική αυτο-ικανοποίηση που έριξε την προηγούμενη κακή κυβέρνηση, αρχίζει πάλι να δυσφορεί λόγω των μαλακιών της νέας κυβέρνησης.
Αυτή η δυσαρέσκειά του εκδηλώνεται/εκτονώνεται φυσικά με τον γνωστό τρόπο.. τις εκλογές... Και ξανα μανά τα ίδια.
Ένας φαύλος κύκλος που νομοτελειακά καταλήγει στην εξαθλίωση του λαού και της Πατρίδος, αφού οι κυβερνήσεις έχουν το ελεύθερο να πράξουν ότι μαλακία θέλουν.. Το πολύ-πολύ να καταποντιστούν στις επερχόμενες εκλογές...

Και όταν ο λαός πια έχει απηυδήσει από τα κατεστημένα κόμματα που εναλλάσσονται στην εξουσία, εκμεταλλευόμενα το ένα τις μαλακίες του άλλου, τότε η δημοκρατία έχει και πάλι την λύση!
Μπορεί να γίνουν κυβερνήσεις συνεργασίας, μπορεί να ανέβουν εκλογικά άλλα μικρότερα κόμματα, μπορεί να διαλύθουν τα υπάρχοντα κόμματα και να δημιουργηθούν άλλα με νέα "άφθαρτα" πρόσωπα (τα οποία βέβαιως στην πορεία θα διαφθαρούν όσο δεν πάει άλλο...) και ο φαύλος κύκλος τελειωμό δεν έχει...


Φυσικά, ακόμα και ένας αδαής καταλαβαίνει ότι τα μη-δημοκρατικά καθεστώτα της πρώτης περίπτωσης είναι απείρως πιο υπεύθυνα από τα δημοκρατικά της δεύτερης περίπτωσης.
Στα μη-δημοκρατικά καθεστώτα τα περιθώρια λαθών και αυθαιρεσιών είναι εξαιρετικά περιορισμένα, καθώς δεν διαθέτουν την βαλβίδα εκτόνωσης της λαϊκής δυσαρέσκειας που διαθέτουν τα δημοκρατικά καθεστώτα, δηλαδή τις εκλογές.
Άρα, εξ'ορισμού τα μη-δημοκρατικά καθεστώτα είναι πιο προσεκτικά, είναι πιο μετρημένα και προστατεύουν καλύτερα τα συμφέροντα του λαού και της Πατρίδος, αφού ανα πάσα στιγμή κινδυνεύουν με ανατροπή εάν η υπομονή του λαού εξαντληθεί από πιθανά λάθη τους.

Υ.Γ: Εάν η δεύτερη περίπτωση που περιέγραψα παραπάνω σας θυμίζει την πολιτική κατάσταση μιας γνωστής σας χώρας, τότε... καλώς σας την θυμίζει...