ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ !!!... Ξεφορτωθήκαμε τον Καραγκιόζη

[doctormarkon]

Ο Καραγκιόζης εκτός των άλλων είναι και μία μορφή τέχνης από τα κάτω και μία μορφή έκφρασης.
Και αυτή η μορφή τέχνης και έκφρασης δεν είναι και τόσο εύκολη γιατί απαιτεί πολύπλευρα ταλέντα.
Οι καραγκιοζοπαίχτες κατάσκευάζουν μόνοι τις φιγούρες από λεπτό δέρμα και τις ζωγραφίζουν στο χέρι.
Τα σκηνικά το ίδιο.
Η κίνηση της κάθε φιγούρας και ο συγχρονισμός έχει τη δική του τεχνική, το ίδιο και οι διάλογοι.
Κατασκευή φιγούρας, σκηνοθεσία, διαλογοι γίνονται από έναν άνθρωπο. Και μέσα από αυτή την τέχνη ο λαός εκφράζεται.

Έφτιαξα και ένα βίντεο. Πήρα συνέντευξη από έναν νεότερο καραγκιοζοπαίχτη που λέγεται Ανδρέας Δερμάτης



Ανάμεσα στ αλλα που δεν τα κατέγραψα με την κάμερα ο παραπάνω καραγκιοζοπαίχτης είπε τα εξής:

Μέσα από τον Καραγκιόζη ο καραγκιοζοπαίχτης ένα άτομο που προέρχεται από το λαό κάνει κοινωνική και πολιτική κριτική. Κυρίως κοινωνική κριτική. Το πολιτικό στοιχείο βρίσκεται στο ότι το σαραι βρισκεται δεξιά πάντα και η παράγκα αριστερά.
Ο συμβολισμός είναι αυτός αλλά η κριτική είναι κυρίως κοινωνική. Και πολλές φορές είναι επίκαιρο το θέμα. Πιθανόν να δεις παράσταση όπως πχ ο Καραγκιόζης και η Τρόικα. Δεν θα είναι καθόλου παράξενο.

Ο εξουσιαζόμενος, ο φτωχός, ο μη προνομιούχος, ο πολύ άσχημος ή αυτός που δεν έχει καμμία ευκαιρία. Πιθανόν ούτε ευκαιρία να αντισταθεί.
Αναγκαστικά καταφεύγει σε άλλους τρόπους για να επιβιώσει αλλά ταυτόχρονα σαμποτάρει και γελοιοποιεί την εξουσία.

[ILLUVATAR85]

Ποίος ηλίθιος ανελλήνιστος έγραψε αυτό το άρθρο να παρουσιαστεί μπροστά μου να τονε κάμω ίσα με ένα βόδι στο ξύλο.

[doctormarkon]

Το άρθρο είναι του Παναγιώτη Τραιανού.

Τα έχω διαβάσει όλα τα άρθρα του. Μερικά είναι καλά, αλλά κάποια άλλα είναι εντελώς επιφανειακά και απλοικά.

Όπως αυτά που έχει γράψει για την παιδεία, για τις γυναίκες και τώρα αυτό για τον Καραγκιόζη.

Και είναι επιφανειακό αυτό με τον Καραγκιόζη γιατί στέκει μόνο στη φιγούρα και δεν το βλέπει καθόλου σαν μορφή τέχνης και μάλιστα από τα κάτω.

Σήμερα λίγες μορφές τέχνης από τα κάτω έχουν μείνει. Πολύ λίγοι είναι εκείνοι που μπορούν να εκφραστούν μέσα από μία μορφή τέχνης αυτόνομα χωρίς τίτλους σπουδών, γραφειοκρατίες και υποδείξεις από τα πάνω για τον τρόπο έκφρασης.