Ιδεογραφήματα

απο την ωρα απο αρχισε να βγαινει το μωρο
μεχρι την ωρα που το βοηθησε να σταθει στα ποδια του .
το μεσοδιαστημα εχει μια καποια αγωνια . η προσπαθεια της να το κανει να ανασανει σε κανει να αναρωτιεσαι τι νοιωθει η τι σκεφτεται εκεινος ο γιγαντας την ωρα εκεινη.



αυτη η βιασυνη της... λες και ξερει πως ΠΡΕΠΕΙ ειναι ουσιωδες να ανασανει αμεσα

ρε γμτ μια ελεφαντίνα δεν θα διάλεγε ποτέ από μόνη της
ένα τσιμεντένιο δάπεδο για να γεννήσει.
Το μικρό θα μπορούσε να έχει πάθει διάσειση από το κτύπημα.
Κατά τα άλλα
άφωνη...
respect.

Απίστευτο...οι γέννες πάντα μου προκαλούν δέος αλλά σαν αυτή τίποτα...

Η αγωνία και αυτό το πρώτο βήμα... αχ αυτό το πρώτο βήμα...

Σε ευχαριστώ Τάλως που το μοιράστηκες

ΤΕΛΙΚΑ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΖΗΤΗΜΑ ΦΩΤΟΣ

ΤΑΛΩΣ

ION 4ever έγραψε:ρε γμτ μια ελεφαντίνα δεν θα διάλεγε ποτέ από μόνη της
ένα τσιμεντένιο δάπεδο για να γεννήσει.
Το μικρό θα μπορούσε να έχει πάθει διάσειση από το κτύπημα.

μην νομιζεις οτι το να επεφτε στο χωμα θα ηταν ποιο ηπιο το χτυπημα.
δεν εχει μεγαλη διαφορα. απλα για να μετρα/αντοχες του ανθρωπου αυτο ισως επεφερε θανατο στο βρεφος
για ενα ελεφαντακι δεν ειναι ετσι ομως. τα ποιο πολλα σκανε ετσι στο χωμα ακομα και στην φυση