Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ και το ΕΛΛΗΝΙΚΟ της λεξιλογιο

[TEUTAMOS]

Ψάχοντας κανείς τις λέξεις του γερμανικού λεξιλογίου θα διαπιστώσει, πέρα από τις παγκοσμίως χρησιμοποιούμενες δάνειες εκ της Ελληνικής λέξεις (pause, Philosophie, theater κοκ), ότι υπάρχουν και άλλες παρεφθαρμένες λέξεις που ανάγονται στην Ελληνική.
Έτσι, παραθέτοντας τμηματικά, κάποιες εξ αυτών των λέξεων βλέπομε τις ομοιότητες που έχουν με τις λέξεις της Ελληνικής.
steigen < στείχειν (=ερχομαι)
dach < τέγος (στέγη)
zeug < τεύχεα (όπλα ή ο,τιδήποτε μπορεί να κατασκευαστεί. Εκ του τεύχω = κατασκέυάζειν). Το Μουσείον όπλων λέγεται και Zeugmuseum.
zeigen < δείκνυμι
wein < Fοινος (μέσωι λατινικής vinum)
Woche (εβδομάς) < Fοχος (δλδ αυτό που περνάει ωσάν όχημα)
Feder < πτερόν
warm < θερμός (αιολ. φερμός)
Vater < πατήρ
Μutter < μήτηρ
bruder (αδελφός) < φρατήρ (τα μέλη μιας φατρίας ή φρατρίας ήταν μεταξύ τους σαν αδέλφια)
Tochter < θυγάτηρ
Volk < Fοχλος
machen(=κάνω) < μαχανά, μαχανάομαι (=κατασκευάζω, κάνω)
schaum(=αφρός) < (σ)κυμα (λατ. spuma)
wollen < βούλομαι (δωρ. βώλομαι, λατ. volo)

έπονται και άλλες ....

[seliniasmenos]

Μάλιστα. Αλλά πιο λογικό θα μου ήταν να κάνεις σύγκριση με την Ιταλική γλώσσα καθώς είναι και πιο συγγενής.

[TEUTAMOS]

Μάλιστα. Αλλά πιο λογικό θα μου ήταν να κάνεις σύγκριση με την Ιταλική γλώσσα καθώς είναι και πιο συγγενής.

Αυτό μπορεί να γίνει σ' άλλο τοπικ ναι.Μπορείς και να μου λες λέξεις και να σου λέγω την αντίστοιχη ελληνική της.

Ας παμε παρακάτω ομως με τις λεξεις μας. Ειναι καταπληκτικο ποσες λεξεις τελικα ειναι ελληνικες. Καθημερινα σημειωνω λεξεις πολλες τετοιες.

Jahr (=χρόνος) < (j)ώρα
Ubel (κακό) < ύπουλον (το υπό την ουλήν κείμενον, το πονηρόν)
bleiben (παραμένω) < γοτθ. bileipan < (α)πολείπειν
bund, binden (δεσμός, δένω) < σπένδεσθαι (κάνω σπονδή, εξ ου και ομο-σπονδ-ία)
sterben (πεθαίνω) < στερφός (=στείρος, πετρωμένος)
lachen (γελώ) < λαγαίω, λαγαρός
muhe (μόχθος) < μόγις (μετα κόπου), μόχθος
Wurzel < (F)ρίζα
nehmen(πάιρνω) < νέμειν
mild (=μαλακός) < βλαδύς (*μλαδύς)
ewig (αιώνιος)< αιFών
kurz (βραχύς) < κυρτός
mischen (αναμειγνυω) < λατ. miscere < μίσγω ή μείγνυμι
Blick (βλέμμα) < βλέπω
suss (γλυκός) < ηδύς (*σFαδύς)
Angst (φόβος) < άγχω, άγχος
maus (ποντίκι) < μυς
schworen (ορκιζομαι) < (σF)ορκος
Werk (έργο) < (F)έργον
schutz (προστασία)< σκυτόν (ασπίδα)
losen (λύνω) < λύσειν
milch(γάλα) < αμέλγω (αρμέγω)
brav (ήσυχος) < πράFος
klang < κλαγγή


έπεται η συνεχεια...

[TEUTAMOS]

werfen (ρίχνω) < Fρίπτειν
werden (γίνομαι) < Fέρδειν (κάνω)
warnen (προειδοποιώ) (wara = προσοχή) < Fοράω (βλέπω). Με τη σημασία ειδικότερα του προσέχειν ακολουθείται από ενδοιαστική πρόταση εισαγόμενη με τον σύνδεσμο μή. Ὅρα μή τις σε πλανήσῃ ἀπὸ ταύτης τῆς ὁδοῦ τῆς διδαχῆς, ἐπεὶ παρεκτὸς θεοῦ σε διδάσκει (Διδαχή των Δώδεκα Αποστόλων)
schuhe < συκχίς (φρυγ. συκχος)
Schwieger(vater) (πεθερός) < (σF)εκυρός (πεθερός)
legen (τοποθετώ) < λέγειν (αρχική σημασία "τοποθετώ".Λέγειν σημαίνει επίσης "τοποθετούμαι", μεταφορικά δε και ισχυρίζομαι, λέγω. Εκέι που τοποθετώ εαυτόν ειναι το λέκτρον, δηλαδή το κρεββάτι. Οι νόμοι παρά τοις Ρωμαιοις ειναι leges, οπερ σημαινει τα θεσπισθέντα, τα τεθέντα.
tief (βαθιά), αγγλ. deep < δέπας (κύπελλο). Βλεπε παρ' Ομήρωι "δέπας αμφικύπελλον"
Buche (βελανιδιά).Εξ αυτού και Buch (βιβλίο) < φηγός (βελανιδιά)
dehnen (τεντώνω) < τείνειν (ρ. τεν-)
kampf (μαχη) < κάμπος, ένθα λαμβάνει χώραν η μάχη
sau (χοιρος) < (σ)υς (χοίρος)
neu (νεος) < νέFος
nebel < νεφέλαι
horn < κέρας
Flach < πλάξ, γεν. πλακός (βλ και πέλαγος, πλάζω, πλατύς)
Garten < συγγενεύει με το τοπωνύμιο Γόρτυς (Κρητη) ή Γόρδιον (Φρυγία)
bergen (προστατεύω). Berg (βουνό)< φάργνυμι (εμποδίζω, προστατεύω βλ και φράγμός). Εκέιθεν και οι φρυκτωρίες, δηλαδή πύργοι που χρησιμοποιήθηκαν για την ανάπτυξη συστήματος μεταβίβασης φωτεινών σημάτων στην περιοχή της αρχαίας Ελλάδας.
schauen (αγγλ. show = κοιτάζω) < σκοπέω (εξετάζω κοιτάζοντας)

[TEUTAMOS]

Teig (ζύμη)<τείχος. Το τείχος απο τα νεολιθικά χρόνια κατασκευάζονταν είτε με λίθους είτε με ωμούς πλίνθους είτε με αχυρόλασπη και κλαδιά. Η τελέυταία περίπτωση αποτελέι αυτό που σαν ρίζα έχει η λέξη τείχος. Στα Γερμανικά έχει τη σημασία απλώς της ζυμωμενης μαζας, παραπέμποντας σε κάποιο συνθετικό υλικό όπως η αχυρόλασπη.
lehnen < αρχ. γερμανικό (h)lehnan < κλίνειν
schlieβen (κλείνω) <λατ. claudere < κλείειν (*κλαFjειν)
leben (ζω) < ριζα λιβ- (υγρός) εξου λιβάδι (βλ. αλίβας= ο πεθαμένος, ο μη υγρός)
hδren (ακούω)< α-κρο-άομαι
stube (τζακι) <λατ. stupere (είμαι θυμωμένος, "βγάζω" καπνούς) < τέτυφα, τυφλός
Leute (πλήθος)< λεFώε (λαός)
kuss < κύσον
glanz (λάμψη)< α-γλα-ός (φωτεινός)
Hδlle < κοίλος (κούφιος)
schweigen(σιωπώ) < σιγαν
Heiden < έθνος
Hutte (καλύβα) < κέυθειν (κρύβω)
gehnen < έ-χαν-ον (χάσκω)
graben (ορύττω)< γράφειν (σκαλίζω επί λίθου)
setzen (καθίζω) < έζομαι (*σεδjομαι)
kind (παιδί) < θρακ. κένθυς (ο απόγονος)
impfen < εμφυτεύω
pflaster < έμπλαστρον
Tier < θήρ (θηρίον)
weise (σοφός) < (F)οιδα (γνωρίζω)
fruh < πρωί
offnen (ανοιγω) < οπή
auf < επι
aus < εκ ή εξ
ab< λατ.ab < από
mit < μετά + γενική
in < λατ. in < αρκαδικό ιν (εν)
ver- <λατ. per < περί
vor < λατ. pro < προ
an < ανά
uber < υπέρ

[TEUTAMOS]

θα ητο ασκοπο να παραθεσω κι αλλες λεξεις που να δειχνουν την ελληνικη τους καταγωγη. Νομιζω οτι δεν θα ενδιεφερε κανεναν αλλωστε. Αυτο που εχει σημασια ειναι η ουσια, και αυτη ειναι η παρουσια της Ελληνικης παντου και παντοτε. Οταν διαπιστωνεις καθε φορα την αει παρουσαν ελληνικην γλωσσαν ριγος σε διαπερναει και σε κανει να σκεπτεσαι ποσο βαναυσα εχει καταπατηθει απο μας τους τωρινους. Οφειλουμε, λοιπον, να υποκλιθουμε ΟΛΟΙ στο μεγαλειο της και να σεβαστουμε τον πλουτο της και την διαχρονικοτητα της. Τα σεβη μου!

[takis_papa]

Προς τι η απορία;

Η Γερμανική ΕΙΝΑΙ παιδί της Ελληνικής, όχι μόνον από πλευράς δανείων λέξεων που αγγίζουν το 85% ( ! ) των γερμανικών σήμερα χρησιμοποιουμένων λεκτικών τύπων, αλλά ΚΑΙ από πλευράς γραμματικής , αλλά ΚΑΙ από πλευράς συντακτικού, κατά 100%...

Γιατί έτσι;

Ο Ελληνογερμανός Woelfling ( 311 - 383 μ.χ.χ. ), κατά πρώτον, Ιερωμένος, μετέφρασε το 341 μ.χ.χ. στην Γερμανική σχεδόν ολόκληρη την Γραφή από την μετάφραση των Ο', ακολουθώντας κατά λέξιν και με την ίδια σειρά στις λέξεις την απόδοση στην Γερμανική, και όπου δεν υπήρχε λέξη γοτθική, γερμανοποιούσε την ελληνική, όπως θύρα = Thuerae > Thuere > Tuere > Tuer ( Δεν έχω Umlaut στο πληκτρολόγιό μου ).
Ακολούθησε πολύ αργότερα την ίδια τακτική και ο Λούθηρος ( το 1521 ) και έτσι έγινε πλέον "μόδα" στους Γερμανούς ευγενείς να ακολουθούν απόλυτα και κατά γράμμα το συντακτικό της Ελληνικής, με το απαρέμφατο στο τέλος, χρήση της αττικής σύνταξης, χρήση εμμέσων αντικειμένων στην Δοτική ( Δίδωμι τινί τι = Ich gebe jemandem etwas ) κλπ.

Αναφορικά με τον Woelfling, οι Γότθοι από καιρό είχαν δεχτεί στο βάρβαρο κράτος τους Χριστιανικές επιδράσεις. Ο Ουλφίλας (Vulfilas, Woelflein,Woelfling, «ο μικρός λύκος») άκμασε στις αρχές και στα μέσα του Δ΄ αιώνα, κατά τα χρόνια του αυτοκράτορα της Ανατολής Ουάλεντου και είχε μεταφράσει για χάρη των Γότθων τα Ευαγγέλια και μέρος της Παλαιάς Διαθήκης. Επειδή όμως η γλώσσα των Γότθων ήταν απλοϊκή και ΧΩΡΙΣ γραφή, ο Woelfling "δανείσθηκε" όπως είπαμε λέξεις από την Ελληνική τις οποίες και "γερμανοποίησε" και με βάση το Ελληνικό αλφάβητο από το οποίο "δανείσθηκε" 15 γράμματα, επενόησε το Γοτθικό, που, πολύ αργότερα, αντικαταστάθηκε με την επίδραση του Παπισμού με το λατινικό.

Η μετάφραση αυτή του Ουλφίλα είναι το παλαιότατο κειμήλιο της Γερμανικής φιλολογίας και το αρχαιότερο χειρόγραφο φυλάσσεται στην βιβλιοθήκη της Ουψάλα στην Σουηδία. Ο Woelfling κήρυξε στους Γότθους τον Χριστιανισμό και το 341 χειροτονήθηκε στην Κωνσταντινούπολη επίσκοπος αυτών.

[TEUTAMOS]

Ετσι ειναι ναι. Θα μπορουσε κανεις να γραψει μυρια οσα για να καταδειξει την προελευση της Γερμανικης απο την Ελληνικη, χωρις να παρεμβαλλεται ενδιαμεσα καποια ανυπαρκτη Ινδοευρωπαικη. Ο περισσοτερος κοσμος ξερει μονο τις παγκοσμιως γνωστες λεξεις της Ελληνικης, που σχετιζονται με ορολογια ιατρικη, βιολογικη και δεν συμμαζευεται.

[takis_papa]

mit < μετά + γενική

Μικρή διόρθωση:
Το "mit" προέρχεται μεν από το "μετά" αλλά από παραδρομή των λογίων Γερμανών, στην πρωταρχική παραβολή λέξης προς λέξη τόσο γραμματικά όσο και εννοιολογικά, επειδή έχει την έννοια του "συν" ως προθέσεως της αρχαίας Ελληνικής που έχει έννοια προσθετική της κύριας ενεργείας και που συντάσσεται με Δοτική ( Συν τω χρόνω... , Συν Θεώ... , Συν αυτώ... ,), συντάσσεται και αυτό με Δοτική ( Das hab' ich mit meinen eigenen Augen gesehen... Ich gehe mit dir... Komm' mit mir...)

Επίσης:

...(εμποδίζω, προστατεύω βλ και φραγμός). Εκέιθεν και οι φρυκτωρίες, δηλαδή πύργοι που χρησιμοποιήθηκαν για την ανάπτυξη συστήματος μεταβίβασης φωτεινών σημάτων στην περιοχή της αρχαίας Ελλάδας.

Η λέξη "φρυκτωρία" δεν προέρχεται από την ρίζα της λέξης "φραγμός", αλλά από τίς λέξεις "φρυκτός" = πυρσός ( φρύττω = καβουρδίζω, καίω ) και "ώρα" = φροντίδα, ήτοι "μέριμνα πυρός - φωτεινού σήματος".

[TEUTAMOS]

Υπαρχει ομως και η συνταξις με δοτικη. Εκ παραδρομης εγραψα μετα + γενικη.

πχ καί γάρ εγών επίκουρος εών μετά τοίσιν ελέχθην

[quote="takis_papa"]Η λέξη "φρυκτωρία" δεν προέρχεται από την ρίζα της λέξης "φραγμός", αλλά από τίς λέξεις "φρυκτός" = πυρσός ( φρύττω = καβουρδίζω, καίω ) και "ώρα" = φροντίδα, ήτοι "μέριμνα πυρός - φωτεινού σήματος".
[quote="TEUTAMOS"]

Προερχεται απο την κοινή και των δυο ριζα που εχει την μορφη φρ(Φωνηεν)γ. Με την μορφη της η ριζα εννοιολογικα συμπεριλαμβανει και την φωτια. αλλα και το υψος. Ως επιμερους σημασια του υψους ειναι και το εμποδιο (λογωι του υψους). Αλλα ενταξει οπως το εγραψες το ξεκαθαρισες ακομα καλλιτερα. Παντως αυτο ειχα στο μυαλο μου γιατι δεν πιστευω οτι ειναι ασχετες μεταξυ τους δυο κοινες μορφικα ριζες. Ολων αυτων των φαινομενικως ανομοιων ριζων υπερισταται μια κοινη ριζα με μια βασικη σημασια.Παντα με αυτην την αρχη επορευομην στην ερευνα της γλωσσης.

[takis_papa]

Υπαρχει ομως και η συνταξις με δοτικη. Εκ παραδρομης εγραψα μετα + γενικη. ...

Στην μετάφραση των Ο' ( περί το 170 - 140 π.χ.χ. ) απ' όπου και οι μετέπειτα μεταφράσεις στην Γερμανική, όντως το "μετά" συντάσσεται πλέον με γενική.
Άρα, ούτε ο Woelfling, ούτε ο Λούθηρος είχαν υπ' όψιν τους τον μετά δοτικής συντακτικό τύπο.
Η ουσία είναι πως, είτε από δω, είτε από κει, τελικά στην Ελληνική βασίσθηκε ΟΛΗ η δομή της Γερμανικής, ακόμη ΚΑΙ στις "υποτιθέμενες" διαφορές της με την Μητρική - Πατρική Γλώσσα!

[ΑΙΘΕΡΟΔΡΟΜΟΣ]

Καὶ φυσικὰ DEUTSCHLAND = DIAS LAND = ΔΙΟΣ ΓΗ

Deus = Θεός-Δίας Λατινιστί, ἐξ οὗ DIA=DAY (φῶς), GOD (ἀναγραμματισμός), ADIOS=Εἰς τὸν Δία (τὸ ἀντίο εἶναι ἆρα ἀντιδάνειο), SAN DIEGO καὶ πάει λέγοντας.

LAND=Γῆ, τέφρα, ἐκ τοῦ ΛΑΑΣ (Λατομεῖο, Λαός, Λίθος κλπ)

HELLAND = Φωτεινὴ Γῆ, SCΟΤLAND = Σκοτεινὴ Γῆ

ΧΑΙΡΕ ΕΛΛΑΣ ΑΕΝΑΕ