ΑΝΤΙΔΑΝΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΛΕΞΕΩΝ

[ΑΙΘΕΡΟΔΡΟΜΟΣ]

Πολλές λέξεις τῆς σημερινῆς καθομιλουμένης νεοελληνικῆς θεωροῦνται ἐσφαλμένως ξενόφερτες, καθὼς εἶναι ἀρχαιοελληνικὲς ποὺ ἔκαναν "βόλτα", δηλαδῆ τὶς δανείστηκαν ἄλλοι καί ἐπανεισήχθησαν παρηλλαγμένες στην νεο-ελληνική.

Ἐδῶ θα γίνῃ ἡ ἀρχὴ τῆς λίστας με 2 λέξεις, καί ἡ λίστα θα ἐμπλουτίζεται διαρκῶς.


ΚΑΛΝΤΕΡΙΜΙ: Ἀπὸ τὴν τούρκικη "καλντερίμ" ἥτις προέρχεται ἀπὸ τὴν ἑλληνικῆ "καλλιδρόμιον"

ΤΣΑΜΠΟΥΝΑ: Ἀπὸ την Ἰταλικὴ Zampognia (προφ. Ζαμπόνι-α) ποὺ προέρχεται ἀπ'την "ΣΥΜΦΩΝΙΑ".

[ΑΙΘΕΡΟΔΡΟΜΟΣ]

"Πόντος" στὴν ἑλληνικὴ σημαίνει "θάλασσα", "ποντικός" ἤ "ποντιακός" σημαίνει "θαλασσινός".

Τὸ γνωστὸ τρωκτικό "ποντίκι" (μῦς) ᾖταν κοινότατο στὴν περιοχή τοῦ Πόντου (ἥτις ὠνομάσθηκε ἔτσι λόγῳ τοῦ Εὐξείνου).

"Ποντικόν" ἐπίσης ὤνομάζετο τὶ καρύδι τῆς περιοχῆς τοῦ Πόντου, ὅπερ οἱ Τοῦρκοι είπανε "findik" καί ἐμεῖς λέμε "φουντοῦκι".

[ArELa]

Σε αντίστροφη φορά, υπάρχουν και λέξεις μας που έχουν υιοθετήσει οι ξενοι και τις ξαναπαίρνουμε πίσω με τη δική τους εκφορά/προφορά

κινηματογράφος-> cinematograph->cinema -> κι εμείς οι εξυπνάκηδες το λέμε σήμερα σινεμά.

σύμβολο->symbol-> (σεξ) σύμπολ και ντόινγκ!

[ΑΙΘΕΡΟΔΡΟΜΟΣ]

"Διφθέρα" (δις+φθείρω) ἤ "Δίπτερον" (δις πτερόν), ἔγινε "Defter-Tefter" στα τούρκικα κι ἀπό 'κεῖ ΤΕΦΤΕΡΙ στην νεοελληνική.

[Apomakros]

Η αρχαία διφθέρα σήμαινε το κατεργασμένο δέρμα πάνω στο οποίο έγραφαν. Η διφθέρα πέρασε στα αραβικά και στα περσικά ως diftar από εκεί στα τουρκικά ως tefter και defter για να ξαναγυρίσει στη συνέχεια στα ελληνικά.

Το ταξίδι φέρνει αλλαγές και επεκτάσεις σημασίας: περνώντας στα περσικά, η λέξη έφτασε να σημαίνει "κατάστιχο, μητρώο" κι έτσι στα ινδικά daftardar λεγόταν ο ληξίαρχος ή ο έφορος, ενώ στην δημόσια διοίκηση της αποικιακής Ινδίας ο dufterdar ήταν ο ντόπιος αξιωματούχος της υπηρεσίας εισοδήματος.

Αλλά και στην οθωμανική αυτοκρατορία, defter ήταν το κτηματολόγιο και η απογραφή περιουσιών και δεφτερδάρης ήταν ο διοικητής επαρχίας και αργότερα κοτζάμ υπουργός οικονομικών.

Εδώ στα πάτρια εδάφη το τεφτέρι ξέπεσε και κατέληξε ελαφρώς λιγδιασμένο στα χέρια των συμπαθών μπακάληδων, άντε το πολύ και σε καμιά καλλονή της γειτονιάς που το είχε για να γράφει τους μορφονιούς που την πολιορκούσαν.



(Σήμερα βέβαια έχουν όλοι οργκαναϊζερ -κι άλλο αντιδάνειο;)

[ΑΙΘΕΡΟΔΡΟΜΟΣ]

ἐκ τοῦ ΔΙΑΣ > DEUS (Θεός Λατ.) > DAY, DIA (ἱσπ.) (ΜΕΡΑ μέσῳ τοῦ ΘΕΪΚΟΥ-ΗΛΙΑΚΟΥ ΦΩΤΟΣ)

A DIOS = "στόν Θεό" (ἱσπανικός χαιρετισμός) > ΑΝΤΙΟ στὴν νεοελληνική.