αρχαιοι και νεοι

Συντονιστής: kostas

Απάντηση
Άβαταρ μέλους
Divine Sinner

αρχαιοι και νεοι

Δημοσίευση από Divine Sinner » Δευ 23 Απρ 2007, 05:19

Posted: Fri Apr 06, 2007 6:25 pm Post subject: αρχαιοι και νεοι

Από The_Saboteur


Αντιστοιχίες Αρχαίας Ελληνικής και νεοελληνικής λαϊκής λατρείας.

Οι άγιοι και οι αρχαίοι θεοί:

Ο Άγιος Νικόλαος αντί Ποσειδωνα:
Ο Άγιος Νικόλαος Που παννυγηριζει στις 6 του Δεκέμβρη φαίνεται πως διαδέχτηκε τον ποσειδωνα. Είναι έφορος της θάλασσας και προστάτης των ναυτικών.
Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση ο Άγιος Νικόλαος ήταν κάποιος θαλασσινός καραβοκύρης που βαρέθηκε πια από τα συχνά ναυάγια και τις περιπέτειες και τέλος αποφάσισε να εγκαταλείψει την θάλασσα. Πήρε ένα κουπί και προχωρώντας στα μεσόγεια τους ρωτούσε τι είναι αυτό το πράγμα. Όσο εκείνοι αναγνώριζαν το κουπί, εκείνος απομακρύνονταν περισσότερο από την θάλασσα, πηγαίνοντας στο εσωτερικό.
Κάποτε συνάντησε ανθρώπους που δεν είχαν ιδέα από το ναυτικό αυτό εξάρτημα , και στην ερώτηση του απάντησαν <<ξύλο>>. Τότε κατάλαβε οτι οι κάτοικοι της περιοχής δεν είχαν σχέση με την θάλασσα και εκεί εγκαταστάθηκε και αγίασε.
Η νεοελληνική αυτή παράδοση δεν είναι δημιούργημα της νεότερης εποχής. Τα στοιχειά της βρίσκονται στον αρχαίο μύθο του εξιλασμού του οδυσσεα. Στην οδύσσεια ο όμηρος διηγείται οτι ο μάντης Τειρεσίας συμβουλεύει τον οδυσσεα κατά την επίσκεψη του στον Άδη, αφού εκδικηθεί τους μνηστήρες να πάρει ένα κουπί και να πάει σε ένα τόπο μεσόγειο όπου οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν από θάλασσες πλοία και κουπιά.
Ο τόπος αυτός θα βεβαιωθεί ο οδυσσεας οτι είναι εκείνος , όπου θα συναντήσει οδοιπόρο που θα νομίσει το κουπί για φτυάρι. Τότε θα μπήξει το κουπί στη γη, θα θυσιάσει στον ποσειδωνα και θα συμφιλιωθεί μαζί του.
Παρά την απόφαση του να απομακρυνθεί από την θάλασσα δεν μπορούσε να ξεχάσει τους ναυτικούς που θαλασσοπνίγονται. Και προσεύχονταν συνεχεία γι αυτούς.
Γι αυτό μετά το θάνατο του οπότε κι αγίασε, γυρίζει πάνω από τις θάλασσες για να σώζει τους ναυτικούς που κινδυνεύουν και ζητούν τη βοήθεια του.
Ο άγιος Νικόλαος λοιπών διατηρεί της ιδιότητες και τον χαρακτήρα του ποσειδωνα.

Ο Ηλίας αντί του θεού Ηλίου:
Ο άγιος ή προφήτης Ηλίας που γιορτάζετε τις 20 του Ιούλη, αντικατέστησε πάνω στις κορφές το βουνών, το Δια. Ο άγιος Ηλίας είναι ο έφορος της βροχής και των βουνών.
Όταν αστραφτεί και βροντάει είναι πάλι κατά της Λαϊκές δοξασίες, ο προφήτης Ηλίας που τρέχει στον ουρανό με την αμαξά του και κυνηγά κάποιον δράκοντα ή τον ίδιο τον διάβολο. Έχει σαν τρομερό όπλο τον κεραυνό. Αυτό το αρχαίο σύμβολο της εξουσίας του Δια.
Ο χριστιανικός προφήτης Ηλίας δεν έχει άμεση σχέση με Τον Δια αλλά με τον Ήλιο , που ταυτίζετε αλώστε και κατά το όνομα και ομοιάζει και σε άλλες περιπτώσεις.
Ο νεφεληγερέτης Δίας ταυτίζονταν κι αυτός με τον Ήλιο. Σα θεός των καιρικών φαινόμενων , λατρεύονταν πάνω στις κορφές, που ήσαν η πιο κατάλληλες τοποθεσίες για τη λατρεία και του Δια και του προφήτη Ηλία.
Όπως στην αρχαιότητα γίνονταν θυσίες πάνω στους βωμούς του Δια έτσι και τώρα γίνονται επίσης θυσίες, κυρίως αλεκτροθυσιες, στα εκκλησάκια του προφήτη Ηλία.

Αγία Βαρβάρα και η Εκάτη:
Η αγία Βαρβάρα, που γιορτάζετε τις 4 Δεκεμβρίου θεωρείτε προστάτρια των παιδιών από την ευλογιά.
Προστάτρια του επίσης την έχει το πυροβολικό του Ελληνικού Στρατού.
Παρ ολο που το εμβόλιο έχει εξαφανίσει την ευλογιά, ωστόσο συχνά ξαναζούν τα παλιά λατρευτικά έθιμα. Γι αυτό το λογο και εξακολουθούν να της προσφέρουν μελόπιτα ή κόλλυβα και κολυβοζουμο, που από το όνομα της λέγετε κι αυτό <<Βαρβάρα>>.
Ο τρόπος παρασκευης αυτής της ειδικής προσφοράς έχει πολλά αρχαία στοιχειά. Σε μερικά μέρη της Μικρας Ασίας οι γειτόνισσες του σταυροδρομιού πήγαιναν η κάθε μια από κάτι, που χρειαζόταν για να γίνει η Βάρβαρα. Αλλά αυτή η λατρευτική διαδικασία δεν είναι παρά φανερή επιβίωση όμοιας λατρείας που στην αρχαιότητα την προσέφεραν στην <<κουροτροφο>> θεά Εκάτη, που σαν <<τριοδιτις>> , όπως ειδικά ονομάζονταν, κάθονταν στις διόδους και στα σταυροδρόμια. Εκεί τις τελευταίες μέρες κάθε μηνά, όταν δηλαδή άρχιζε η νέα σελήνη, οι αρχαίοι αφήναν στα ποδιά τον αγαλμάτων της και στους βωμούς της, τρόφιμα που λέγονταν Εκαταια η Εκάτης δείπνα.

Το Άγιο φως:
Οι ηρωικοί άποικοι της αρχαίας Ελλάδας, όταν έφευγαν για μακριά είχαν παρμένο από τις εστίες των πατρώων θεών τους, το ιερό φως, Το Άγιο φως τους, και με αγωνιά πολύ πιο δραματική από τη δική μας σήμερα το πήγαιναν σε όλο το δρόμο τους, διαρκώς φροντίζοντας να το κρατούν άσβηστο κοντά τους, προστάτη τους και βοηθό τους, για να τους συντροφεύει και για να διώχνει μακριά τους κάθε κακό, να σκέπει και να σώζει τις νέες κατοικίες.

Ο Αρχαίος Χάρων και ο νεοελληνικός Χάρος:
Κατά τη νεοελληνική δοξασία τους νεκρούς τους περνά στον Άδη ο Χάρος(ο αρχαίος Χάρων).
Σε μερικά μέρη ακόμα και σήμερα τοποθετούν στο λείψανο ένα νόμισμα, που λέγετε <<περατικι>>.
Τούτο όμως δεν είναι τίποτα άλλο από τον ναύλο που πλήρωναν οι αρχαίοι στον Χάροντα.
Αλλού φαντάζονται τον Χάρο σαν ψυχοπομπό που με το μαύρο του άλογο οδηγεί τους νεκρούς στο κάτω κόσμο κατά αγέλες.
Συχνότατα όμως ο Χάρος δεν είναι μόνο ο διεκπαιρεωτής των νεκρών αλλά και ο αμείλικτος διώκτης των ζωντανών που αφαιρεί ο ίδιος τις ζώνες τους.

Τα εξωτικά:
Ο λαός όμως πιστεύει και σε αλλά ομογενή εξωτικά, τις Λάμιες, τις Στρίγγλες , τις Γιαλλουδες [το όνομα τους προέρχεται από την παιδοπνίχτρα Γιλλω , εκδικητική δαίμονα των αρχαίων]
Και στις ανασκελαδες που το όνομα τους προέρχεται από τους <<ονοσκελεις δαίμονες>> των αρχαίων, δηλαδή από κείνους που είχαν ένα σκέλος όνου(το ένα πόδι γαϊδουρινό).
Όλοι αυτοί οι ποικίλοι δαίμονες δεν είναι τίποτε άλλο παρά η επιβίωση αντίστοιχων αρχαίων μύθων.

O <<Ανάστα ο Θεός>> Η δάφνη του Απόλλωνα στα έθιμα της ανάστασης:
Την Κυριακή των βαΐων το πλήθος υποδέχεται τον χριστό κρατώντας στα χέρια τους τα βάγια των φοινίκων, τα εβραϊκά σύμβολα της θριαμβευτικής υποδοχής ενός νικητή.
Στην Ελλάδα όμως η ίδια χριστιανική σκηνή της υποδοχής του Ιησού << αναπαριστάνετε>> κάθε φορά με τους κλάδους ενός άλλου φυτού της Δάφνης. Αποκλειστικά Ελληνικό ιερό δέντρο η δάφνη ,ήταν προ χριστού και εξακολουθεί να είναι ακόμα και σήμερα το ειδικό σύμβολο νίκης του νέου θεού.
Κλωνάρι δάφνης, στην εορτή των Σεπτηριων στους Δελφούς, κρατεί στα χέρια του κάθε φορά που, μετά τη δρακοκτονια και μετά τον καθαρμό του στα θεσσαλικά Τέμπη , ξαναγυρίζει στο ναό ο μικρός νέος που τον διάλεξαν να υποδυθεί και να συμβολίζει τον ίδιο τον θεό Απόλλων, τον πυθοκτονο , τον άξιο νικητή του φοβερού δράκοντα που ονόμαζαν πύθωνας.
Θα μπορούσαμε να γράψουμε ολόκληρα βιβλία για τις αρχαίες λατρευτικές συνήθειες των νέων Ελλήνων.
Το μονό για το οποίο πάνω σε αυτό το θέμα είσαι βέβαιος είναι ότι πέρασαν χιλιάδες χρόνια και όμως η ψυχοσύνθεση του Ελληνικού λαού παραμένει στη πλατιά λαϊκή βάση της αμετάβλητη στην εθνολογική του συνέχεια τόσο που δεν ξεχωρίζεις πια εποχή είναι διαφορετική από την άλλη.
Άβαταρ μέλους
_MIXALIS_
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Καμμένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 373
Εγγραφή: Παρ 20 Απρ 2007, 17:50

Δημοσίευση από _MIXALIS_ » Δευ 23 Απρ 2007, 05:19

Posted: Fri Apr 06, 2007 9:57 pm

Από _MIXALIS_


Ωραίος, αν έχεις και άλλα στοιχεία, σε παρακαλώ να τα παραθέσεις.. Αν πάλι γνωρίζεις κάποιο βιβλίο, για πες το να το τσεκάρουμε
ΟΥΚ ΕΙΘΙΣΤΑΙ ΤΟΙΣ ΕΛΛΗΣΙ ΠΡΟΣΚΥΝΕΕΙΝ.
Άβαταρ μέλους
Yperboreios
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 110
Εγγραφή: Κυρ 22 Απρ 2007, 10:51
Τοποθεσία: Larisa City

Δημοσίευση από Yperboreios » Δευ 23 Απρ 2007, 05:20

Posted: Sat Apr 07, 2007 9:19 pm

Από Yperboreios


Βέβαια το Βυζάντιο και η σημερινή Ελλάδα δέν ειναι η συνέχεια της αρχαίας Ελλάδας.Μόνο οι εθνικιστές δεν μπορούν να το καταλάβουν αυτο γιατι βάζουν πάνω απο όλα την φυλή και όχι τις παραδόσεις του έθνους.
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Δευ 23 Απρ 2007, 05:20

Posted: Sun Apr 08, 2007 10:22 am

Από Fws


Φυσικά δεν είναι η συνέχεια, αλλά αποτελεί συνέχεια του Ελληνικού Έθνους. Μήπως αμφιβάλλει κανείς σ' αυτό; Μήπως είμαι πολίτης ενός άλλου Έθνους; Συνέχεια της αρχαίας Ελλάδος και του Ελληνικού πολιτισμού δεν είναι... Δεν το αμφισβητεί κανένας αυτό.
Άβαταρ μέλους
Yperboreios
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Κολλημένος Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 110
Εγγραφή: Κυρ 22 Απρ 2007, 10:51
Τοποθεσία: Larisa City

Δημοσίευση από Yperboreios » Δευ 23 Απρ 2007, 05:21

Posted: Sun Apr 08, 2007 9:02 pm

Από Yperboreios


Πολιτισμό είχαμε σαν Ελλάδα στην αρχαιότητα όχι στις πιό σύγχρονες εποχές.Δηλαδή το βυζάντιο τί Πολιτισμό είχε?Ένα μάτσο άμυαλοι φανατικοί ηταν που έκαιγαν βιβλία Ελλήνων φιλοσόφων,γκρέμιζαν Ελληνικούς αρχαίους Ναούς και τελικά στο τέλος τους πηραν χαμπάρι οι Τούρκοι και πέσαμε στην σκλαβιά σαν έθνος.Η σημερινή Ελλάδα τί Πολιτισμό έχει?Οι σημερινοί Έλληνες για να ψηφίζουν Νέα Δημοκρατία και Πασόκ μάλλον ειναι άσχετοι απο Πολιτισμό.Επειδή κάποιος ειναι Έλληνας δεν σημαίνει οτι ειναι και έξυπνος πάντα.Σάν έθνος πρέπει να καταλάβουμε οτι έγιναν κάποια πράγματα στην χώρα μας που θα πρέπει να ντρεπόμαστε για αυτά.Ειδικά στα Βυζαντινά χρόνια.Γιατι άν δεν το καταλάβουμε αυτο τοτε σίγουρα θα ξανακάνουμε πάλι τα ίδια λάθοι στο μέλλον.
Άβαταρ μέλους
Divine Sinner

Δημοσίευση από Divine Sinner » Δευ 23 Απρ 2007, 05:21

Posted: Mon Apr 09, 2007 11:48 am

Από The_Saboteur


πρεπει να κανουμε μια διακριση αναμεσα στο Ελληνικο κρατος
Ελληνικο Εθνος
κι Ελληνισμο(ελληνικο πολιτισμο)

Φορεας του Ελληνισμου μπορει να ειναι κι ενας γαλλος με Ελληνικη παιδια (δεν ειναι θεμα καταγωγης)
στο Ελληνικο εθνος ανηκει οποιοσδηποτε εχει Ελληνικη καταγωγη κι ας μην εχει καμια σχεση με Ελλαδα, (αυτοι που ψηφιζουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ).
στο ελληνικο κρατος ως υπηκοος ανηκει κι ο αλβανος που πηρε την υπηκοοτητα(δυστηχως).
Άβαταρ μέλους
Dhmellhn
Επίτιμος
Επίτιμος
Δημοσιεύσεις: 4046
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 15:16
Φύλο: Άνδρας
Τοποθεσία: ΕΛ-ΛΑΣ
Έδωσε Likes: 27 φορές
Έλαβε Likes: 71 φορές

Δημοσίευση από Dhmellhn » Δευ 23 Απρ 2007, 05:22

Posted: Fri Apr 13, 2007 10:07 am

Από ΔΗΜΕΛΛΗΝ

Σάν έθνος πρέπει να καταλάβουμε οτι έγιναν κάποια πράγματα στην χώρα μας που θα πρέπει να ντρεπόμαστε για αυτά.Ειδικά στα Βυζαντινά χρόνια.


Αυτά που υπονοείς συνέβησαν στή μετάβαση από την καθεαυτό Ρωμαϊκή αυτοκρατορία στο ανατολικό Ρωμαϊκό κράτος, γνωστό και ως Βυζάντιο από την ονομασία που του εδόδη τον 16ο από τον Ιερώνυμο Βολφ. Κάποιες διώξεις συνεχίστηκαν και κατά την περίοδο του πρώϊμου Βυζαντίου. Όμως, η Βυζαντινή αυτοκρατορία σταδιακά εξελληνίζεται μέσα από ποικίλες ζυμώσεις. Δεν γίνεται να τα ισοπεδώσουμε όλα. Άλλωστε, το μεγαλύτερο μέρος της Βυζαντινής γραμματείας τώρα μελετάται και ταξινομείται. Αυτά, μάλιστα, που ανακαλύπτονται αποτελούν μία πρώτης τάξεως έκπληξη για τους επικριτές του. Το Βυζάντιο για την εποχή του αποτελούσε το πλέον πολιτισμένο και ανεκτικό βασίλειο παγκοσμίως. Ο Μεσαίωνας ήταν χαρακτηριστικό γνώρισμα της υπολοίπου Ευρώπης.
Δεν έχουμε αιώνιους συμμάχους ούτε διηνεκείς εχθρούς. Τα συμφέροντά μας είναι αιώνια και διηνεκή. Αυτά έχουμε καθήκον να τα προασπίσουμε. (ΛΟΡΔΟΣ ΠΑΛΜΕΡΣΤΟΝ)
Απάντηση

Επιστροφή στο “Ιστορία”