Aσχετα και σχετικά (από The_Saboteur)

Συντονιστής: kostas

Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 12:57

Posted: Wed Dec 27, 2006 11:58 pm

Από Fabius Maximus


Panta wrote:
Στο σχολείο μάς λέγανε να διαβάζουμε καλά το μάθημα πριν κάνουμε ερωτήσεις και εκθέσουμε τις απορίες μας για να μην εκτεθούμε.


Καλά στα έλεγαν στο σχολείο, αλλά φαίνεται πως δεν τους άκουγες. :P

Τα όσα γράφει ο φίλος σου ο Πλάτων ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας. Ποτέ και σε καμιά ελληνική πόλη δεν εφαρμόστηκαν και έμειναν μόνο στον περίφημο κόσμο των ιδεών του «θείου Πλάτωνα» που δεν βρίσκεται στο δικό μας σύμπαν. Στους Νόμους, πάντως, είναι πιο μετριοπαθής, στην Πολιτεία έλεγε ακόμη χειρότερα.

Δεύτερον δεν υπήρχε νόμος που απαγόρευε την αθεϊα. Αν τον κατηγορούσαν τον Σωκράτη μόνο για αυτό το λόγο δεν θα καταδικάζονταν, ότι κι αν έκανε ο Ανυτος. Για αυτό έβαλαν την ασέβεια προς τους θεούς της πόλης και τη διαφθορά των νέων. Ελπίζω να μπορείς να αντιληφθείς τη διαφορά. Αλλο πράγμα είναι η αθεϊα και άλλο η ασέβεια προς τους θεούς της πόλης. Αλλωστε ακόμη και στο παραπάνω κείμενο ο Πλάτωνας για ασεβείς κάνει λόγο, όχι για άθεους.

Να συμπληρώσω στον Κάσσανδρο πως τόσο ο Πρωταγόρας, όσο και ο Αναξαγόρας εκδιώχτηκαν από την Αθήνα (δεν μπορούμε να πούμε ότι εξορίστηκαν γιατί δεν ηταν Αθηναίοι, αλλά επισκέπτες) και αυτοί βασικά για πολιτικούς λόγους. Ανήκανε στο περιβάλλον του Περικλή και επειδή οι Αθηναίοι δεν μπορούσαν να χτυπήσουν τον «πρώτο μεταξύ ίσων» χτύπησαν τους συνεργάτες του, χρησιμοποιόντας το θρησκευτικό επικάλλυμα της ασέβειας.

Και αντε να συμπληρώσω δύο ακόμη φιλόσοφους που επίσης εκδιώχτηκαν τον Πρόδικο τον Κείο (επίσης συνεργάτη του Περικλή) και τον Θεόδωρο τον Μήλιο, ο οποίος έκαψε δημόσια ένα ξύλινο άγαλμα του Ηρακλή και φώναζε...«Ηρακλή κάνε τώρα τον 13ο άθλο σου και ψήσε τα φασόλια μου». Αν δηλαδή εγώ κάνω το ίδιο σήμερα με καμιά εικόνα της Παναγίας και με μπουζουριάσουν η δίωξη μου θα σημαίνει ότι τα δικαστήρια λειτουργούν όπως η Ιερά Εξέταση;

Επίσης ξαναλέω οι Αθηναίοι ιδιαίτερα έκαναν εισαγωγή θεότητων και δεν εμπόδισαν κανέναν να λατρεύει όποιον θεό θέλει ή, να αντιλαμβάνεται το θείο όπως θέλει. Ηταν και παρα ήταν ανεκτικοί σε θρησκευτικά θέματα. Συνεπώς όποιος συσχετισμός με την Ιερά Εξέταση του μεσαίωνα μόνο γέλιο μπορεί να προκαλέσει. Εκεί που δεν ήταν ανεκτικοί ήταν να επιδεικνύεται ασέβεια προς τους πατροπαράδοτους θεούς της πόλης.
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 12:57

Posted: Thu Dec 28, 2006 12:16 am

Από panta


Οι αρχαίοι έλληνες έβλεπαν τον κόσμο ολιστικά και όχι τμηματικά. Και η θρησκεία γι αυτούς ήταν η πρώτη και κύρια αιτία και της πολιτειακής τους ύπαρξής. Η απουσία ουσιαστικής γνώσης της ζωής των αρχαίων βρίσκεται στην αντιγραφή των αντιλήψεων που εδραιώθηκαν στην δυτική Ευρώπη τον 18 και 19 αιώνα.

Η Ιερά εξέταση γεννήθηκε όταν ο χριστιανισμός στην δύση μετετράπη από κοινωνία αγάπης σε κράτος - εξουσία (παπισμός).

Στους διωγμένους από τα αρχαία ιεροδικαστήρια ας προστεθεί και ο Αρίσταρχος που κατηγορήθηκε από τον Κλεάνθη ότι γκρεμίζει τους Θεούς από τον Όλυμπο (ασέβεια και αυτό) επειδή υποστήριζε το ηλιοκεντρικό σύστημα (τάλε κουάλε με την ιερά εξέταση του παπισμού που για τον ίδιο λόγο κατηγόρησε τον Γαλιλαίο). Δεν είναι απλή ομοιότης αντιλήψεων. Είναι ταυτότης.
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 12:58

Posted: Thu Dec 28, 2006 1:37 am

Από Fabius Maximus


Α...μάλιστα, από τις ιδέες του Πλάτωνα που ποτέ δεν εφαρμόστηκαν, περάσαμε τώρα στο ότι ο Κλεάνθης έγραψε σε ένα βιβλίο του ότι έπρεπε να καταδικαστεί ο Αρίσταρχος. Φοβερές αποδείξεις έχεις φέρει Panta!!!

Ο Αρίσταρχος πληροφοριακά ουδέποτε δικάστηκε στην αρχαία Ελλάδα, οπότε τζίφος η σύγκριση. :P

ΥΓ. Οχι ο Γαλιλαίος, αλλα ο Κοπέρνικος επαναδιατύπωσε την θεωρία του Αρίσταρχου. (Στα έλεγαν οι δάσκαλοι, αλλά δεν τους άκουγες) :P
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 12:58

PostPosted: Thu Dec 28, 2006 9:55 am

Από ΚΑΣΣΑΝΔΡΟΣ


Καταρχήν, σε καμμία περίπτωση δεν μπορούμε να μιλάμε για ύπαρξη "Ιεράς Εξέτασης" στην Αρχαία Ελλάδα.
Ασφαλώς και έγιναν διώξεις βασιζόμενες σε κατηγορίες θρησκευτικού χαρακτήρα, αλλά αυτές σε καμμία περίπτωση δεν μπορούν να μπουν στην ίδια μοίρα με την απάνθρωπη Ιερά Εξέταση της σκοταδιστικής μεσαιωνικής Καθολικής Εκκλησίας που κατεδίωκε την επιστήμη και έριχνε στην πυρά τις "μάγισσες". Χώρια τα άλλες αγαθοεργίες των Δυτικών Καθολικών (κατάλογος απαγορευμένων βιβλίων, αλάθητο του Πάπα κ.τ.λ.).

Η όποια ανεκτικότητα στην Αρχαία Ελλάδα είχε να κάνει με το δικαίωμα του καθενός να προσεγγίζει το θείο όπως εκείνος επιθυμεί (θεολογία=έλλογη προσέγγιση του θείου). Αυτό όμως συνέβαινε κατά κανόνα σε στενούς φιλοσοφικούς κύκλους, οι αναζητήσεις των οποίων ήταν τελείως διαφορετικού επιπέδου από τις λαϊκές θρησκευτικές πεποιθήσεις.

Σε καμμία περίπτωση δεν μπορούσε να θιγεί το θρησκευτικό συναίσθημα του λαού και να αμφισβητηθούν οι πατρώοι θεοί-προστάτες της πόλεως (αυτός ο θεσμός πέρασε αργότερα και στην Ορθοδοξία ως "πολιούχος Άγιος"). Η συμμετοχή στις λατρευτικές τελετές ήταν υποχρεωτική.

Η εισαγωγή ξενόφερτων θεοτήτων στην Αρχαία Ελλάδα έγινε κυρίως στην Ελληνιστική περίοδο, όταν δηλαδή ο θεσμός της πόλεως-κράτους είχε ήδη παρακμάσει, και συνεχίστηκε επί Ρωμαιοκρατίας, με αποτέλεσμα την ύπαρξη ενός θρησκευτικού χάους.
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 12:59

Posted: Thu Dec 28, 2006 11:04 am

Από ΑρΕλα


Πάλι θα προσυπογράψω αδίστακτα στο κατατεθέν του Κάσσανδρου :thumb:
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 12:59

Posted: Thu Dec 28, 2006 12:02 pm

Από Fabius Maximus


H εισαγωγή ξένων θεοτήτων είχε ξεκινήσει από τον 5ο πχχ αιώνα. Η λατρεία του Αδωνι, τα μυστήρια της Κότυς, τα Βενδίνεια που γίνονταν στον Πειραιά ακόμη και οι πρώτοι ναοί της Ισιδας στο ελληνικό χώρο, τότε κτίστηκαν. Επίσης ποτέ οι αρχαίοι Ελληνες δεν απαγόρευσαν σε κανέναν Ελληνα ή, ξένο να λατρεύει τους θεούς που θέλει και ουδέποτε επέβαλαν τη δική τους θρησκεία (μια απόπειρα έκανε ο Αντίοχος ο Επιφανής όταν με το ζόρι ήθελε να κάνει τους Εβραίους ελληνιστές, αλλά απέτυχε).

Και ξαναλέω άλλο πράγμα η ανοχή στις απόψεις και άλλο η ασέβεια. Γιατί, όμως, ο Αριστοφάνης δεν κυνηγήθηκε; Αν γίνονταν διώξεις, τότε έτσι όπως παρουσίαζε τους θεούς θα έπρεπε να τον είχαν γδάρει ζωντανό. Για σκεφτείται να τολμούσε κανένας να κάνει το ίδιο 1.500 χρόνια αργότερα στη χριστιανική Ευρώπη τι θα πάθαινε.

Η Ιερά Εξέταση, ωστόσο, δεν ξεκίνησε από τη Δύση, αλλά από την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Στην Κωνσταντινούπολη στήθηκαν τα εκκλησιαστικά δικαστήρια, τα οποία δεν κυνηγούσαν μάγισες, αλλά όσους ασπαζόντουσαν «τας πλατωνικάς ιδέας», τους ελληνιστές, τους αιρετικούς και αυτά άναψαν τις πρώτες πυρές για να καούν άνθρωποι.
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 13:00

Posted: Thu Dec 28, 2006 4:19 pm

Από ΚΑΣΣΑΝΔΡΟΣ

H εισαγωγή ξένων θεοτήτων είχε ξεκινήσει από τον 5ο πχχ αιώνα. Η λατρεία του Αδωνι, τα μυστήρια της Κότυς, τα Βενδίνεια που γίνονταν στον Πειραιά ακόμη και οι πρώτοι ναοί της Ισιδας στο ελληνικό χώρο, τότε κτίστηκαν.



Καθαρά για πληροφοριακούς λόγους ρωτάω: Ποιες πηγές τα αναφέρουν αυτά;


Όσον αφορά τον Αντίοχο Δ' τον Επιφανή, αυτός απλώς κατέστειλε την εξέγερση των φανατικών μισαλλόδοξων Μακκαβαίων που είχαν προβεί σε σφαγές Ελλήνων και "ελληνίζοντων" Εβραίων. Η αλήθεια είναι το παράκανε λίγο, εξευτελίζοντας τελείως την θρησκεία τους...
Προσωπικά δεν τον κατηγορώ. Τους πλήρωσε απλά με το ίδιο νόμισμα.


Ιερά Εξέταση δεν υπήρχε στο Βυζάντιο, πολύ περισσότερο εναντίον αυτών που "ασπάζονταν τας πλατωνικάς ιδέας" καθώς πλείστοι όσοι Βυζαντινοί λόγιοι ησχολούντο με την πλατωνική, νεοπλατωνική και αριστοτελική φιλοσοφία. Η θεολογία του Πλάτωνος είναι θεμέλιος λίθος της ορθόδοξης θεολογίας.
Είναι τρομακτική υπεραπλούστευση να ανάγουμε κάποιες ακρότητες της πρωτοβυζαντινής εποχής σε διαχρονικούς κανόνες.
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 13:01

Posted: Thu Dec 28, 2006 5:24 pm

Από ΑρΕλα

Ιερά Εξέταση δεν υπήρχε στο Βυζάντιο, πολύ περισσότερο εναντίον αυτών που "ασπάζονταν τας πλατωνικάς ιδέας" καθώς πλείστοι όσοι Βυζαντινοί λόγιοι ησχολούντο με την πλατωνική, νεοπλατωνική και αριστοτελική φιλοσοφία.


Βλέπε Ωριγένη, που δεν υπέστη ιεράν εξέτασιν μεν, έφαγε όμως μια καθαιρεσάρα (και αφορισμό) που ήταν όλη δικιά του...
Το δόγμα κι η φιλοσοφία του Χριστιανισμού ήταν πολύ διαφορετικά στα αρχικά στάδια εμφάνισης του Χριστιανισμού. Δεν υπήρχαν κάθετες συγκρούσεις μεταξύ Χριστιανών-Εθνικών, γιατί απλούστατα η φιλοσοφία των μεν δεν συγκρουόταν κάθετα με τις θεάσεις των δε.
Ας όψονται κάποιοι αργότερα, - λίγοι μεν, που δυστυχώς επικράτησαν στην πορεία δε- που για να χειραγωγήσουν εξ ολοκλήρου το "ποίμνιο" ήθελαν να το βάλουν σε στενότερες σκεπτικές ατραπούς, γιατί ως γνωστόν η σκέψη και δη η αυτόνομη σκέψη, χαλάει τη σούπα στους επιδιώκοντες να κινούν νήματα, να χειραγωγούν και να ελέγχουν.

Η θεολογία του Πλάτωνος είναι θεμέλιος λίθος της ορθόδοξης θεολογίας.


'Εχεις δίκιο. Με μία διαφορά. Επί του πρακτέου (κι όχι στη θεωρία) το ρήμα θέλει παρατατικό, ή μάλλον αόριστο. 'Ηταν, δεν είναι πια... 'Η αν είναι, κάπου το'χει φάει η μαρμάγκα και δεν το βλέπουμε.
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 13:03

Posted: Thu Dec 28, 2006 11:59 pm

Από panta


Το τελικό συμπέρασμα της συζήτησης είναι ότι τα τράστ των επικερδέστατων ιερατείων είχαν το δικαίωμα να εισάγουν θεότητες όπως λέει ορθότατα ο φάμπιος, και αυτό να θεωρείται ανεξιθρησκία, και συγχρόνως να εξολοθρεύουν όσους έκαναν το λάθος να αμφισβητήσουν το εμπόριο αυτό και να κάνουν δική τους «παραγωγή», όπως τον Σωκράτη, ο οποίος σύν τοις άλλοις κατηγορήθηκε για … εισαγωγή καινών δαιμονίων, δηλαδή επειδή έκανε χαλάστρα στην ΑΕ εισαγωγών εξαγωγών θεοτήτων και θρησκειών. Και δεν ήταν μόνο ο Σωκράτης.

Αρέλα, ο αφορισμός δεν έχει σχέση ούτε με βασανιστήρια ούτε με θανάτωση, όπως η παπικής έμπνευσης "δικαοσύνη" δια της Ιεράς Εξατάσεως.
Ο αφορισμός δείχνει ότι κάποιος πιστός ξεπέρασε τα όρια της πίστης και διαβαίνει άλλα μονοπάτια. Άλλωστε ο Ωριγένης παραμένει ακόμα αξεπέραστος στην διανοητική επεξεργασία φιλοσοφίας και δογματικής.
Ο Ωριγένης ξεπέρασε τα όρια όταν αυτοευνουχίστηκε και αυτό θεωρήθηκε κακό παράδειγμα για την Εκκλησία που δεν διδάσκει την καταστροφή των μελών του σώματος αλλά τον έλεγχο των παθών. Οι απόψεις του περί του σώματος ως φυλακή της ψυχής, προϋπάρξεως της ψυχής, αρνήσεως της αναστάσεως, αλλά και της αλληγορικής ερμηνείας των γραφών που συναντώνται σε πολλές αιρέσεις του 3 και 4 αιώνα οδήγησε την Εκκλησία να τον θεωρήσει αιρετικό με απόφαση της Ε Οικουμενικής συνόδου το 553 μ.χ.
Ο Ωριγένης αν και ήταν ιδρυτής σχολής στην οποία φοίτησαν μετέπειτα επίσκοποι της Εκκλησίας, ουδέποτε αρνήθηκε τον Χριστό, ενώ τόσο η οικογένειά του όσο και ο ίδιος υπέστησαν διώξεις και βασανιστήρια από τους διωγμούς εξ αιτίας των οποίων και πέθανε
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 13:05

Posted: Fri Dec 29, 2006 12:41 pm

Από The_Saboteur


Aρελα αλλο ιερα εξεταση αλλο αφορισμος. ο αφορισμος ειναι εσωτερικη πραξη της εκκλησιας. η ιερα εξεταση ειναι βασανιστηρια πυρες κλπ. δεν ειναι το ιδιο. ενα ιερατειο σαφως κι εχει δικαιωμα να αποβαλει απο το σωμα του οποιον θελει.
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 13:05

Posted: Fri Dec 29, 2006 1:22 pm

Από Fabius Maximus


Αργησα λιγάκι, αλλά με έβαλες σε δουλειές Κάσσανδρε. Ορίστε φίλε μου ορισμένες πηγές:

Βενδίδεια και ιερόν της Βένδιδος: Ησυχιος – Λεξικόν. Ξενοφών: Ελληνικά Β’ 4 – 11, Στράβων – Γεωργαφικά Ι, C 470, Πλάτων – Πολιτεία Α 327 -328, ψήφισμα θυσιαστών Βένδιδος στη Σαλαμίνα

Βάπται – Κοτυτώς: Εύπολις αποσπάσματα της κωμωδίας «Βάπται», Στράβων Ι C 450 – 471, (δεν θυμάμαι που έχει γράψει και ο Αριστοφάνης και δεν το βρίσκω τώρα).

Αδώνια: Πλούταρχος – Αλκιβιάδης 18, Νικίας 15, Αριστοφάνης – Λυσιστράτη.

Ισίδια : Παυσανία – Φωκικά (σύμφωνα με τα όσα βρήκα φείλω να παραδεχτώ ότι η εισαγωγή έγινε στα τέλη του 4ου αιώνα επί Αλεξάνδρου, αλλά κάπου είχα διαβάσει ότι η λατρεία της Ισίδας ξεκίνησε στο ελληνικό χώρο μετά τον πελοποννησιακό πόλεμο).

Μάρτιν Νίλσον: Ελληνική Λαϊκή Θρησκεία, Ιστορία της αρχαίας ελληνικής Θρησκείας.

Λάμπρος Βρεττος: Λεξικό τελετών εορτών και αγώνων των αρχαίων Ελλήνων

Ιστορία του ελληνικού έθνους - Εκδοτική Αθηνών

Αλέξανδρος Ραγκαβής: Λεξικόν της ελληνικής αρχαιολογίας


Ο Αντίοχος Επιφανής δεν το παράκανε απλώς, έθεσε εκτός νόμου την εβραϊκή θρησκεία, απαγόρευσε τον ιουδαϊκό νόμο (Σάββατο, περιτομη κτλ) και μετέτρεψε το ναό του Γιαχβέ σε ναό του Διός.

Παραθέτω στη συνέχεια ορισμένα κατορθώματα της ιεράς εξέτασης της Αν. Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, δεν υπάρχει περίπτωση να τα βάλω όλα γιατί θα πρέπει να γράφω δέκα χρόνια.

359 Στη Σκυθόπουλη της Συρίας οργανώνεται χριστιανικό στρατόπεδο θανάτου, όπου φυλακίζονται, βασανίζονται, εκτελούνται χιλιάδες εθνικοί και αιρετικοί. Ο Εμμανουήλ Ροϊδης γράφει για αυτό:«Και ου μόνον κατά των λίθων επέδειξαν τον χριστιανικόν ζήλον των οι ακάματοι εκείνοι ειδωλοθραύσται, αλλά και κατά των δυστυχών εκείνων, όσους υπωπτεύοντο εμμένοντας εις των πατέρων των την θρησκείαν. Ο σφάζων πρόβατον προς οικογενειακήν ευωχίαν, ο προσφέρων άνθη εις του πατρός του τον τάφον, ο συλλέγων χαμαίμηλα εις το φως της σελήνης, ο αρωματίζων την οικίαν του ή φέρων ανηρτημένον περί τον τράχηλον φυλακτήριον κατά του πυρετού κατεμηνύετο υπό κουκουλοφόρων κατασκόπων ως μάγος ή ειδωλολάτρης, κατεβαρύνετο δι αλύσεων και εστέλλετο εις Σκυθούπολιν, όπου είχε στηθεί το χριστιανικόν κρεουργείον. Εκεί συνεδρίαζον ευσεβείς δικασταί, αμιλλώμενοι τις πλείονας ειδωλολάτρας να οπτήσει επί εσχάρας, να βράση εντός ζέοντος ελαίου ή να κατακόψη μεληδόν. Μυριάδες μαρτυρολογίων διηγούνται τας αθλήσεις των χριστιανών ομολογητών, εκ των πληγών των οποίων έσταζε γάλα, και τους εδρόσιζον αι φλόγες, αλλ’ ουδείς έγραψεν ακόμη το αψευδές συναξάριον των μαρτύρων εκείνων, οίτινες αντί μυθώδους γάλακτος έχυσαν αίμα αληθές και αντί να δροσίσει κατέκαυσε το πυρ της χριστιανικής ανεπιεικίας, καυστικότερον όν, φαίνεται, του πυρός της πολυθεϊκής ωμότητος».
Την ίδια εποχή εποχή στη λιβική Πεντάπολη ο Ανδρόνικος έχει μετατρέψει την βασιλική στοά σε τόπο μαρτυρίου των εθνικών και των αιρετικών, σε ένα ακόμη «χριστιανικόν κρεουργίον».. Ο Συνέσιος ο Κυρηναίος μάλιστα, απαριθμεί τα εργαλεία βασανισμού …«δακτυλήθρες, ποδοστράβη, πιεστήριον, ρινολαβίς, χαλκοστρόφιον» κτλ.

398 Ο επίσκοπος Γάζας Πορφύριος, άγιος και αυτός, αξιώνει από τον αυτοκράτορα Αρκάδιο την καταστροφή όλων των εθνικών ναών της πόλεως του. Ο Αρκάδιος έχει αντιρρήσεις επειδή στη Γάζα μπορεί να μένουν πολλοί εθνικοί και να είναι «κατείδωλος», αλλά πληρώνει υψηλούς φόρους. Προτείνει να γίνει σταδιακά ο διωγμός…«κατά μέρος θλίβομεν αυτούς», σιγά – σιγά χωρίς υπερβολές, χωρίς ξαφνικό χτύπημα. Ο Πορφύριος δεν δέχεται να το συζητήσει καν και τελικά πείθει τον αυτοκράτορα να εκδώσει τη διαταγή «καταστραφήναι τα ειδώλεια και πυρί παραδοθήναι». Την επιχείρηση αναλαμβάνει ο Κυνηγός, ο οποίος φτάνει στη Γάζα με στρατό και αρχίσει το θεάρεστο έργο του. Πρώτος στόχος το άγαλμα της Αφροδίτης που συντρίβεται, ενώ θανατώνονται δύο εθνικοί που προσπάθησαν να τον υπερασπιστούν. Κατόπιν οι χριστιανοί βάρβαροι καίνε το Μαρνείο μαζί με τους ιερείς που είχαν καταφύγει σε αυτό. Ακολουθεί η ισοπέδωση όλων των ναών της πόλης και όταν τελειώσουν με αυτά εισβάλουν στα σπίτια εθνικών καταστρέφοντας βιβλία, αγάλματα, πίνακες ζωγραφικής κτλ. Παρόν σε όλες τις βαρβαρότητες ήταν ο άγιος παρακαλώ Πορφύριος που παρότρυνε γεμάτος χριστιανική αγάπη τους ομόθρησκους του να προβούν στις παραπάνω θεάρεστες πράξεις. Μην ξεχάσετε να τιμήσετε τη μνήμη αυτού του μεγάλου ιεράρχη της ορθοδοξίας.

415 Ο πατριάρχης Αλεξάνδρειας Κύριλλος, άγιος κι αυτός, προτρέπει τους οπαδούς του και δολοφονούν με βάρβαρο τρόπο τη φιλόσοφο Υπατία. Χριστιανοί βάρβαροι διαπομπεύουν την άτυχη γυναίκα στους δρόμους της πόλης, την οδηγούν στην εκκλησία του αγίου Μιχαήλ και την κατακόβουν σε κομμάτια, τα οποία έκαψαν σε πυρά μαζί με τα συγγράμματα της φιλοσόφου. Τον συντονισμό της επιχείρησης έχει ο αναγνώστης Πέτρος.

420 Ο επίσκοπος Απάμειας Μάρκελλος με την ενίσχυση 2.000 στρατιωτών πυρπολεί το ναό του Διός στην πόλη του. Λίγο αργότερα κατά τη διάρκεια μιας ανάλογης επιδρομής στην Αυλώνα και ενώ παρακολουθούσε από απόσταση τους «αμνούς του Θεού» να καίνε έναν ναό, περικυκλώθηκε από εθνικούς, οι οποίοι τον άρπαξαν και τον έριξαν στη φωτιά πριν προλάβουν να τον σώσουν οι πρεσβευτές της θρησκείας της αγάπης. Ετσι ανακηρύχθηκε άγιος και ο Μάρκελος, μάρτυρας της χριστιανικής πίστης.

546 Τρίτος ιουστινιάνειος διωγμός κατά των εθνικών και των αιρετικών της Ανατολής. Εκατοντάδες άτομα σέρνονται μπροστά στον ιεροεξεταστή Ιωάννη Ασιακό, δικάζονται, βασανίζονται και τιμωρούνται με φυλάκιση ή, θάνατο. Κάποιοι για να αποφύγουν τα βασανιστήρια αυτοκτονούν με δηλητήριο. Κατά διαταγή του Ιουστινιανού τα σώματα όσων εκτελούνται ή, αυτοκτονούν πετάγονται σε σκουπιδότοπους.

559 Εθνικοί διαπομπεύονται στην Κωνσταντινούπολη και έργα τέχνης που κοσμούσαν τις οικίες τους αγάλματα, πίνακες ζωγραφικής κτλ ρίχνονται στην πυρά μαζί με τις βιβλιοθήκες τους, σε δημόσια τελετή που έγινε στην πλατεία Κυνηγίου. Τρία χρόνια αργότερα θα καούν και πάλι δημόσια έργα αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων.

842 Την επικράτηση των εικονολατρών ακολουθεί διωγμός εναντίον των αιρετικών εικονομαχών, παυλικιανών. Με προσταγή της αυτοκράτορας Θεοδώρας υποχρεώθηκαν να διαλέξουν προσχώρηση στην εικολατρική ορθοδοξία ή, θάνατο. Μόνο στη Μικρά Ασία δολοφονήθηκαν 100.000 άτομα επειδή δεν είχαν τις «σωστές» πεποιθήσεις. Εγκλημα που ποτέ δεν καταδικάστηκε, αλλά κάθε χρόνο στις 11 Φεβρουαρίου τιμάται η μνήμη της Θεοδώρας που ανακηρύχθηκε αγία και αυτή.

1082. Ο φιλόσοφος Ιωάννης Ιταλός οδηγείτε σε δίκη με την κατηγορία περί αποστασίας στην «ειδωλολατρία» και «διαδόσας τις μακάβριες διδασκαλίες των Ελλήνων». Στο δικαστήριο υπερασπίστηκε με σθένος της απόψεις του κάτι που εξαγρίωσε ακόμη περισσότερο τους βυζαντινούς θεοκράτες. Με πρωτοστάτη, τον ίδιο τον πατριάρχη Ευστράτιο Γαρίδα συνόψισαν τις απόψεις του Ιταλού σε ένδεκα κεφάλαια και τα έστειλαν στον ανθέλληνα αυτοκράτορα Αλέξιο Κομνηνό. Διατάχθηκε τότε από το παλάτι με απειλή της θανατικής ποινής να απαρνηθεί τις ιδέες του και ακολούθησε ο υποχρεωτικός ισόβιος εγκλεισμός του σε μοναστήρι, στο οποίο θα πεθάνει οκτώ χρόνια αργότερα. Παράλληλα δέχθηκε ένδεκα συνολικά αναθέματα , τα οποία διαβάζονται ανελλιπώς μέχρι τις μέρες μας την Κυριακή της ορθοδοξίας. Πρόκειται για τα γνωστά «Κεφάλαια του Ιταλού», με τα οποία οι χριστιανοί κηρύσσουν την αποστροφή τους και αναθεματίζουν τρεις φορές παρακαλώ (μια δεν φτάνει) τις πλατωνικές ιδέες, την ελληνική φιλοσοφία και μυθολογία..

1452 Ο μετέπειτα πατριάρχης, ο τουρκόφιλος Γεννάδιος Σχολάριος, ο «δεν είμαι Ελληνας, αλλά χριστιανός» καίει στην Κωνσταντινούπολη όλα τα αντίτυπα από βιβλίο του Πλήθωνα Γεμιστού «Νόμοι».

Και μια νεοελληνική ιστορία γεμάτη χριστιανική αγάπη έτσι για το φινάλε.

Το 1852 η ορθόδοξη εκκλησία οδηγεί σε δίκη τον ήρωα της επανάστασης Θεόφιλο Καϊρη, με την κατηγορία προσηλυτισμού. Είχαν προηγηθεί βέβαια, αναθεματισμοί, εγκύκλιοι από το πατριαρχείο εναντίον του κτλ. Το δικαστήριο του επιβάλει διετή φυλάκιση, την οποία δεν πρόλαβε να την εκτίσει. Ο Θεόφιλος Καϊρης ασθενής ήδη και σε προχωρημένη ηλικία πεθαίνει στις φυλακές Σύρου τον Ιανουάριο του 1853. Η σωρός του ενταφιάστηκε σε χώρο του λοιμοκαθαρτηρίου Ερμούπολης, αφού ο τοπικός ιερέας δεν παρείχε άδεια ταφής στο κοιμητήριο, χωρίς νεκρώσιμη ακολουθία και υπό την επίβλεψη της αστυνομίας. H λύσσα, ωστόσο, των βανδάλων δεν κορεύτηκε ούτε και από τον θάνατο του. Ούτε καν στον τάφο δεν μπόρεσε να βρει ησυχία. Την επομένη μέρα «άγνωστοι» βέβηλοι, γεμάτοι χριστιανική αγάπη στις ψυχές τους, άνοιξαν τον τάφο του διδασκάλου τεμάχισαν τη σωρό του και έριξαν μέσα στα σωθικά του ασβέστη!!!.

Το δε βιβλίο του Καϊρη «Θεοσοφία» απαγορεύτηκε και κάηκε σε πυρές, όπως καλή ώρα γίνονταν στο «ενδοξότατο Βυζάντιο». Λέγεται ότι διασώθηκαν δύο αντίτυπα τα οποία φυλάσσονται το ένα στη Γεννάδειο βιβλιοθήκη και το άλλο στο μουσείο Καϊρη στην Ανδρο. Εντούτοις απαγορεύεται όχι απλώς να τα διαβάσει ο επισκέπτης, αλλά και να δει αν όντως υπάρχουν.

Γεια σου ρε Panta με τα συμπεράσματα σου…

Ο Ωριγένης ευνουχίστηκε γιατί πήρε στα σοβαρά και κατά λέξη το εδάφιο (Ματθ. 19,12)…«υπάρχουν ευνούχοι που ευνουχίστηκαν προκειμένου να μπουν στη βασιλεία των ουρανών». Για τα περί υποτιθέμενων διωγμών δεν κάθομαι να ανοίξω θέμα, γιατί βαριέμαι και δεν έχω όρεξη. Σύμφωνα, πάντως, με τη χριστιανική «ιστοριογραφία» φυλακίστηκε στο 249 και αφέθηκε ελεύθερος. Πέθανε το 254 στην προχωρημένη για την εποχή του ηλικία των 72 ετών. Αφού όμως δεν μας έκανε τη χάρη να πεθάνει στο «διωγμό», τότε λέμε ότι ο θάνατος του οφείλεται σε βασανιστήρια που του έκαναν πριν πέντε χρόνια.

Και για να τελειώνουμε. Οι υποτιθέμενες λοιπόν θρησκευτικές διώξεις που έγιναν στην Ελλάδα είχαν σε διάστημα 1.500 χρόνων τον απολογισμό ενός θανάτου και να διώξουν από την Αθήνα άλλους τρεις επισκέπτες (ούτε καν εξορία δεν ήταν, αφού δεν επρόκειτο για Αθηναίους). Δεύτερος φιλόσοφος δεν θανατώθηκε, ακόμη και τον βλάκα τον Θεόδωρο τον Μήλιο αν και έκαψε ένα ξόανο του Ηρακλή δεν τον σκότωσαν, αλλά τον έβαλαν σε ένα καράβι και τον έστειλαν στην πατρίδα του. Η καταδίκη του Σωκράτη βέβαια, είναι στίγμα για την αρχαία Ελλάδα, αλλά πρόκειται για ένα και μοναδικό περιστατικό, το οποίο και δεν οφείλεται σε θρησκευτικούς λόγους. Αλλωστε και οι ίδιοι οι Αθηναίοι λίγο καιρό αργότερα έδειξαν πραγματική μεταμέλεια εξορίζοντας τον έναν και καταδικάζοντας σε θάνατο τον άλλο κατήγορο του Σωκράτη. Οι χριστιανοί ουδέποτε έδειξαν μεταμέλεια για τα εγκλήματα τους, ουδέποτε ζήτησαν ένα τυπικό έστω συγνώμη και τους αρχι-εγκληματίες τους όχι απλώς ποτέ δεν τους καταδίκασαν, αλλά τους τιμούν ως αγίους.

Ελα Αλέκο ….«επικερδέστατο ιερατείο είπες»;
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 13:06

Posted: Fri Dec 29, 2006 9:52 pm

Από panta


έλα καλέ. μην ζηλεύεις που και άλλοι βασάνιζαν εκτός από τους δικούς σου. μην τα θές όλα δικά σου. :D
Άλλωστε δικαίωμά σου να υποστηρίζεις την ρωμαϊκή εποχή, την ζωή και τις αντιλήψεις της.
Να περνάς καλά.

Αλέκο σε λένε? :D :D :D
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 13:06

Posted: Fri Dec 29, 2006 11:57 pm

Από ΚΑΣΣΑΝΔΡΟΣ

Βενδίδεια και ιερόν της Βένδιδος: Ησυχιος – Λεξικόν. Ξενοφών: Ελληνικά Β’ 4 – 11, Στράβων – Γεωργαφικά Ι, C 470, Πλάτων – Πολιτεία Α 327 -328, ψήφισμα θυσιαστών Βένδιδος στη Σαλαμίνα

Βάπται – Κοτυτώς: Εύπολις αποσπάσματα της κωμωδίας «Βάπται», Στράβων Ι C 450 – 471, (δεν θυμάμαι που έχει γράψει και ο Αριστοφάνης και δεν το βρίσκω τώρα).

Αδώνια: Πλούταρχος – Αλκιβιάδης 18, Νικίας 15, Αριστοφάνης – Λυσιστράτη.

Ισίδια : Παυσανία – Φωκικά (σύμφωνα με τα όσα βρήκα φείλω να παραδεχτώ ότι η εισαγωγή έγινε στα τέλη του 4ου αιώνα επί Αλεξάνδρου, αλλά κάπου είχα διαβάσει ότι η λατρεία της Ισίδας ξεκίνησε στο ελληνικό χώρο μετά τον πελοποννησιακό πόλεμο).



Η Βένδις ήταν θρακική θεότητα.
Ο Κότυς ήταν βασιλεύς της Θράκης....
Ο Άδωνις αναφέρεται σε πανάρχαιες ελληνικές μυθολογικές παραδόσεις.
Για την Ίσιδα... συ είπας...

Για ποιες ξενόφερτες θεότητες μιλάς;;;
Ο Αντίοχος Επιφανής δεν το παράκανε απλώς, έθεσε εκτός νόμου την εβραϊκή θρησκεία, απαγόρευσε τον ιουδαϊκό νόμο (Σάββατο, περιτομη κτλ) και μετέτρεψε το ναό του Γιαχβέ σε ναό του Διός.


....και λίγα τους έκανε.... ας πρόσεχαν.....

359 Στη Σκυθόπουλη της Συρίας οργανώνεται χριστιανικό στρατόπεδο θανάτου, όπου φυλακίζονται, βασανίζονται, εκτελούνται χιλιάδες εθνικοί και αιρετικοί. Ο Εμμανουήλ Ροϊδης γράφει για αυτό:«Και ου μόνον κατά των λίθων επέδειξαν τον χριστιανικόν ζήλον των οι ακάματοι εκείνοι ειδωλοθραύσται, αλλά και κατά των δυστυχών εκείνων, όσους υπωπτεύοντο εμμένοντας εις των πατέρων των την θρησκείαν. Ο σφάζων πρόβατον προς οικογενειακήν ευωχίαν, ο προσφέρων άνθη εις του πατρός του τον τάφον, ο συλλέγων χαμαίμηλα εις το φως της σελήνης, ο αρωματίζων την οικίαν του ή φέρων ανηρτημένον περί τον τράχηλον φυλακτήριον κατά του πυρετού κατεμηνύετο υπό κουκουλοφόρων κατασκόπων ως μάγος ή ειδωλολάτρης, κατεβαρύνετο δι αλύσεων και εστέλλετο εις Σκυθούπολιν, όπου είχε στηθεί το χριστιανικόν κρεουργείον. Εκεί συνεδρίαζον ευσεβείς δικασταί, αμιλλώμενοι τις πλείονας ειδωλολάτρας να οπτήσει επί εσχάρας, να βράση εντός ζέοντος ελαίου ή να κατακόψη μεληδόν. Μυριάδες μαρτυρολογίων διηγούνται τας αθλήσεις των χριστιανών ομολογητών, εκ των πληγών των οποίων έσταζε γάλα, και τους εδρόσιζον αι φλόγες, αλλ’ ουδείς έγραψεν ακόμη το αψευδές συναξάριον των μαρτύρων εκείνων, οίτινες αντί μυθώδους γάλακτος έχυσαν αίμα αληθές και αντί να δροσίσει κατέκαυσε το πυρ της χριστιανικής ανεπιεικίας, καυστικότερον όν, φαίνεται, του πυρός της πολυθεϊκής ωμότητος».



Όλα αυτά τα έγραψε ο Εμμανουήλ Ροϊδης;; Αυτός γεννήθηκε 1500 χρόνια μετά από τα γεγονότα που περιγράφει, σε καμμία περίπτωση δεν ήταν ιστορικός (κατά κύριο λόγο διηγηματογράφος ήταν), ενώ δεν ήταν και πολύ φιλικά προσκείμενος προς τον Χριστιανισμό (βλ. "Πάπισσα Ιωάννα")...
415 Ο πατριάρχης Αλεξάνδρειας Κύριλλος, άγιος κι αυτός, προτρέπει τους οπαδούς του και δολοφονούν με βάρβαρο τρόπο τη φιλόσοφο Υπατία. Χριστιανοί βάρβαροι διαπομπεύουν την άτυχη γυναίκα στους δρόμους της πόλης, την οδηγούν στην εκκλησία του αγίου Μιχαήλ και την κατακόβουν σε κομμάτια, τα οποία έκαψαν σε πυρά μαζί με τα συγγράμματα της φιλοσόφου. Τον συντονισμό της επιχείρησης έχει ο αναγνώστης Πέτρος.


Για το θέμα της δολοφονίας της Υπατίας τα έχουμε ξαναπεί στο παρόν φόρουμ. Οι λόγοι της δολοφονίας της σε καμμία περίπτωση δεν ήταν θρησκευτικοί. Θα το ψάξω λίγο και θα σε παραπέμψω στην σχετική συζήτηση.
842 Την επικράτηση των εικονολατρών ακολουθεί διωγμός εναντίον των αιρετικών εικονομαχών, παυλικιανών. Με προσταγή της αυτοκράτορας Θεοδώρας υποχρεώθηκαν να διαλέξουν προσχώρηση στην εικολατρική ορθοδοξία ή, θάνατο. Μόνο στη Μικρά Ασία δολοφονήθηκαν 100.000 άτομα επειδή δεν είχαν τις «σωστές» πεποιθήσεις. Εγκλημα που ποτέ δεν καταδικάστηκε, αλλά κάθε χρόνο στις 11 Φεβρουαρίου τιμάται η μνήμη της Θεοδώρας που ανακηρύχθηκε αγία και αυτή.


Ουδεμία σχέση έχει αυτό το γεγονός με "εθνικούς". Έχει να κάνει με ενδοχριστιανική σύγκρουση.

1452 Ο μετέπειτα πατριάρχης, ο τουρκόφιλος Γεννάδιος Σχολάριος, ο «δεν είμαι Ελληνας, αλλά χριστιανός» καίει στην Κωνσταντινούπολη όλα τα αντίτυπα από βιβλίο του Πλήθωνα Γεμιστού «Νόμοι».


Μόνο που ο σύγχρονός του Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος δήλωνε ότι "η Πόλις είναι ελπίδα και χαρά όλων των Ελλήνων"



Ο σχολιασμός ήταν πολύ γρήγορος γιατί βιάζομαι.
Συνοπτικά: Όντως την πρωτοβυζαντινή περίοδο έγιναν κάποια εγκλήματα εκ μέρους των χριστιανών εις βάρος αλλόθρησκων. Οι θρησκευτικές διώξεις όμως εκείνης της εποχής στρέφονταν κυρίως εναντίον των αιρετικών χριστιανών (π.χ. Αρειανών, μονοφυσίτων κ.α.). Ο κυριότερος αντίπαλος του Χριστιανισμού εκείνη την εποχή (4ος-5ος μ.Χ αιώνες) ήταν οι διάφορες αιρέσεις, ο Μιθραϊσμός και δευτερευόντως ο Ιουδαϊσμός.
Οι λεγόμενες "εθνικές" θρησκείες είχαν ήδη παρακμάσει. Τρανό παράδειγμα αποτελούν τα καραγκιοζιλίκια του εβραιολάγνου Ιουλιανού.
Οι διώξεις εναντίον "εθνικών" από φανατικούς χριστιανούς έγιναν κυρίως σε μη-ελληνικές περιοχές (κυρίως Β.Αφρική και Μέση Ανατολή) από καθυστερημένα πλήθη ντόπιων.


Η ελληνική γραμματεία δεν ξεριζώθηκε από το Βυζάντιο.
Αντιθέτως, χάρη σε ορθόδοξους μοναχούς διεσώθηκαν τα αρχαία συγγραμμάτα που έφτασαν ως τις μέρες μας.
Κληρικοί όπως ο ιστορικός Λέων Διάκονος στην "Ιστορία" του κάνει επανειλημμένως αναφορές στα Ομηρικά Έπη και αναφέρεται με κολακευτικό τρόπο στον Ηρόδοτο, όπως και σε άλλους αρχαίους.
Ο αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Ευστάθιος ήταν ένας από τους καλύτερους μελέτητες του Ομήρου διαχρονικώς.
Πλατωνική, νεοπλατωνική και αριστοτελική φιλοσοφία διδάσκονταν τόσο στο Πανδιδακτήριο της Πόλης όσο και σε άλλα ιδρύματα.
Η Αυτοκράτειρα Άννα Κομνήνη υπερηφανευόταν για την ελληνική παιδεία της.

Σταματώ εδώ γιατί ο χρόνος πιέζει.
Καλό βράδυ
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 13:07

Posted: Sat Dec 30, 2006 1:05 am

Από Fabius Maximus


Η λατρεία του Αδωνι ξεκίνησε από την Φοινίκη, από εκεί πέρασε στην Κύπρο και ήρθε στην Αθήνα.

Η Κότυς ή, Κοττυτώς, όχι ο βασιλιάς Κότυς, ήταν θρακική θεότητα που ταυτίζεται με την φρυγική Μεγάλη Μητέρα.

Η Βένδις ήταν επίσης θρακική θεότητα.

Και οι τρεις είναι ξενόφερτες θεότητες, οι οποίες δεν έχουν σχέση με τους πατροπαράδοτους θεούς της πόλης των Αθηνών. Ξέρεις ποια γνώμη είχαν οι Αθηναίοι για τους Θράκες;

Σχετικά με τη Σκυθούπολη ο Εμμανουήλ Ροϊδης έγραψε με πηγές τον Αμμιανό Μαρκελίνο και τον χριστιανό Σωζόμενο, οι οποίοι ήταν σύγχρονοι των γεγονότων. Εχω και αυτών τις περιγραφές, αλλά δεν είναι αυτή δουλειά να βάζω αποσπάσματα για όσα γράφω. Αν έχεις εσύ αποσπάσματα που να αναφέρουν πως δεν υπήρχε Σκυθούπολη και δεν ήταν στρατόπεδο θανάτου παράθεσε τα.

Επίσης δεν κατάλαβες καλά. Δεν είπα ότι η βυζαντική ιερά εξέταση κυνηγούσε μόνο Ελληνες και ελληνιστές. Για δες καλύτερα.
«Η Ιερά Εξέταση, ωστόσο, δεν ξεκίνησε από τη Δύση, αλλά από την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Στην Κωνσταντινούπολη στήθηκαν τα εκκλησιαστικά δικαστήρια, τα οποία δεν κυνηγούσαν μάγισες, αλλά όσους ασπαζόντουσαν «τας πλατωνικάς ιδέας», τους ελληνιστές, τους αιρετικούς και αυτά άναψαν τις πρώτες πυρές για να καούν άνθρωποι».


Συνεπώς δεν μου είναι αδιάφορο αν θανατώνονται 100.000 άνθρωποι σε ενδοχριστιανική διαμάχη. Δείχνει άλλωστε, τι πράγμα είναι στην πράξη η περίφημη χριστιανική «αγάπη» και μέχρι που μπορεί να φτάσει. Επίσης όλα αυτά που παράθεσα ήταν ένα δείγμα από μια περίοδο που αρχίζει τον 4ο αιώνα και φτάνει μέχρι τον 19ο. Αν καθήσω να γράφω αναλυτικά για το κάθε περιστατικό θα καταντήσω σαν τον Ντέσνερ, ο οποίος μέχρι τώρα έχει γράψει οκτώ ογκοδέστατους τόμους της «Εγκληματικής Ιστορίας του Χριστιανισμού» και βρίσκεται ακόμη στον 10ο αιώνα.


Το τι δήλωνε ο Παλαιολόγος ήταν αδιάφορο για τον Γεννάδιο.


Από την ελληνική γραμματεία διασώθηκε το 3% το υπόλοιπο 97% εξαφανίστηκε στις χριστιανικές πυρές. Πράγματι οφείλουμε να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ γιατί δεν έκαψαν και το 3%. Αν έχεις παράθεσε αποσπάσματα, τα οποία να αναφέρουν πως ουδέποτε οι χριστιανοί έκαψαν βιβλία και βιβλιοθήκες. :P

Όντως την πρωτοβυζαντινή περίοδο έγιναν κάποια εγκλήματα εκ μέρους των χριστιανών εις βάρος αλλόθρησκων.


Σε όλη τη διάρκεια της Αν. Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας γίνονταν εγκλήματα εναντίων όλων όσων δεν ακολουθούσαν την «ορθή» πίστη.
Πλατωνική, νεοπλατωνική και αριστοτελική φιλοσοφία διδάσκονταν τόσο στο Πανδιδακτήριο της Πόλης όσο και σε άλλα ιδρύματα.


Προφανώς για να ξέρουν τι αναθεματίζουν :P Τον Ιωάννη τον Ιταλό, ο οποίος είχε διαδεχθεί τον Μιχαήλ Ψελλό στη θέση του «Υπατου των φιλοσόφων» ξέρεις γιατί τον κυνήγησαν; Επίσης την αριστοτελική φιλοσοφία την διδάσκονταν στην διαστρεβλωμένη έκδοση της από τον Θωμά τον Ακινάτη.
Οι λεγόμενες "εθνικές" θρησκείες είχαν ήδη παρακμάσει. Τρανό παράδειγμα αποτελούν τα καραγκιοζιλίκια του εβραιολάγνου Ιουλιανού.
Οι διώξεις εναντίον "εθνικών" από φανατικούς χριστιανούς έγιναν κυρίως σε μη-ελληνικές περιοχές (κυρίως Β.Αφρική και Μέση Ανατολή) από καθυστερημένα πλήθη ντόπιων.


Σε σε όποιο μέρος του πλανήτη πάτησαν το πόδι τους οι χριστιανοί, σε οποιαδήποτε εποχή, παντού ακολούθησαν σφαγές, κυνηγητά, καταστροφές, προκειμένου να επιβάλουν την δική τους «μοναδική» αλήθεια. Τα περί εβραιολάγνου Ιουλιανού μόνο γέλιο προκαλούν, ειδικά όταν υπάρχουν κάτι εβραιολάτρες άγιοι της ορθοδοξίας άλλο πράγμα.

Επ...και κάτι άκομη για τον Αντίοχο τον Επιφανή. Στο τέλος οι Μακεδόνες έχασαν τον πόλεμο από τους Μακκαβαίους και η ορθόδοξη ελληνικη εκκλησία πανηγυρίζει ακόμη για τον θρίαμβο τους.
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 13:08

Posted: Sat Dec 30, 2006 11:44 am

Από ΚΑΣΣΑΝΔΡΟΣ

Η λατρεία του Αδωνι ξεκίνησε από την Φοινίκη, από εκεί πέρασε στην Κύπρο και ήρθε στην Αθήνα.


Επαναλαμβάνω ότι ο Άδωνις ήταν πρόσωπο της ελληνικής μυθολογικής παράδοσης. Σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί βαρβαρική προσθήκη, πόσο μάλλον από την στιγμή που λατρευόταν και στην Φοινίκη όπου από τα πανάρχαια χρόνια υπήρχε εντονότατο ελληνικό στοιχείο.
Η Κότυς ή, Κοττυτώς, όχι ο βασιλιάς Κότυς, ήταν θρακική θεότητα που ταυτίζεται με την φρυγική Μεγάλη Μητέρα.

Η Βένδις ήταν επίσης θρακική θεότητα.

Και οι τρεις είναι ξενόφερτες θεότητες, οι οποίες δεν έχουν σχέση με τους πατροπαράδοτους θεούς της πόλης των Αθηνών. Ξέρεις ποια γνώμη είχαν οι Αθηναίοι για τους Θράκες;


Ο Αθηναίος Θουκυδίδης στην "Ιστορία" μιλάει λεπτομερώς για τις πολύ καλές σχέσεις Αθηναίων-Θρακών (Β' 29-31) που είχαν συνάψει συμμαχία κατά τον Πελοππονησιακό Πόλεμο, και ο Σάδοκος, ο γιος του βασιλιά της Θράκης Σιτάλκη, πολιτογραφήθηκε Αθηναίος.

Θρακικής καταγωγής ήταν επίσης και ο Ορφέας (τα Ορφικά τα συνέλεξε ο Ονομάκριτος στην Αθήνα του 6ου π.Χ. αιώνα), όπως και η λατρεία του Διονύσου.
Σε καμμία περίπτωση δεν λογίζονταν ως βάρβαροι (ο Θουκυδίδης είναι αρκούντως κατατοπιστικός στο θέμα, και σε άλλα χωρία του Β' βιβλίου της Ιστορίας του), εάν αυτό υποννοείς, οπότε και η περιορισμένη εισαγωγή θρησκευτικών δοξασιών εκ Θράκης στην Αθήνα, δεν μαρτυρά καμμία "ανεκτικότητα" των Αθηναίων.

Είπες ξεκάθαρα:
Στην Κωνσταντινούπολη στήθηκαν τα εκκλησιαστικά δικαστήρια, τα οποία δεν κυνηγούσαν μάγισες, αλλά όσους ασπαζόντουσαν «τας πλατωνικάς ιδέας», τους ελληνιστές, τους αιρετικούς και αυτά άναψαν τις πρώτες πυρές για να καούν άνθρωποι»


Πλατωνικοί και νεοπλατωνικοί ήταν π.χ. οι Πρόκλος, Δαμάσκιος, Νεμέσιος, Ψευδοδιονύσιος, Μάξιμος Ομολογητής, Φώτιος, Αρέθας, Μιχαήλ Ψελλός, Ματθαίος Εφέσου, Ιωάννης Κατράριος κ.τλ.

Ο νεοπλατωνισμός ενέπνευσε την ορθόδοξη θεολογία (Συμεών ο Νέος Θεολόγος, Κάλλιστος Κταφυγιώτης, Ησυχασταί).

Όλους αυτούς (πολλοί εκ των οποίων ήταν κληρικοί) , και πολλούς άλλους που βαριέμαι να γράφω, δεν τους έκαψε στην πυρά κανείς.....
Συνεπώς δεν μου είναι αδιάφορο αν θανατώνονται 100.000 άνθρωποι σε ενδοχριστιανική διαμάχη. Δείχνει άλλωστε, τι πράγμα είναι στην πράξη η περίφημη χριστιανική «αγάπη» και μέχρι που μπορεί να φτάσει. Επίσης όλα αυτά που παράθεσα ήταν ένα δείγμα από μια περίοδο που αρχίζει τον 4ο αιώνα και φτάνει μέχρι τον 19ο.



Σφαγές γινόντουσαν, γίνονται και θα γίνονται πάντα, ανεξαρτήτως θρησκείας. Η σύγκρουση είναι στην φύση του ανθρώπου. Συνεπώς τα όποια ειρηνόφιλα χριστιανικά κηρύγματα περί "αγάπης" είναι καταδικασμένα να παραμείνουν στα χαρτιά αφού αντιβαίνουν την ανθρωπινη φύση.
Τα τρισχειρότερα εγκλήματα πάντως έχουν γίνει στο όνομα του Καθολικισμού (που σε καμμία περίπτωση δεν ταυτίζεται με την ελληνική Ορθοδοξία) κυρίως.
Το τι δήλωνε ο Παλαιολόγος ήταν αδιάφορο για τον Γεννάδιο.


Έλα ντε... και τι ήταν ο Παλαιολόγος... ένας Αυτοκράτορας ήταν... ποιος του έδινε σημασία;;;..

Πάντως αυτή η δήλωση του Γενναδίου έγινε σαν αντιστάθμισμα στον Πλήθωνα, και όχι στα καλά καθούμενα.

Από την ελληνική γραμματεία διασώθηκε το 3% το υπόλοιπο 97% εξαφανίστηκε στις χριστιανικές πυρές. Πράγματι οφείλουμε να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ γιατί δεν έκαψαν και το 3%. Αν έχεις παράθεσε αποσπάσματα, τα οποία να αναφέρουν πως ουδέποτε οι χριστιανοί έκαψαν βιβλία και βιβλιοθήκες.


Είναι κωμικοτραγικός ιστορικά ο ισχυρισμός ότι οι χριστιανοί ευθύνονται αποκλειστικώς για τις καταστροφές αρχαίων συγγραμμάτων. Δεν είναι άμοιροι ευθυνών βέβαια, σε καμμία περίπτωση. Όμως εάν ήθελαν να τα κάψουν, δεν θα τα αντέγραφαν στα μοναστήρια, ούτε θα ησχολούντο με τους αρχαίους συγγραφείς.
Τα σημαντικότερα πλήγματα όμως έγιναν από τους πλιατσικολόγους Ρωμαίους, και τους μεταγενέστερους Άραβες.
Θες να ανοίξουμε ένα ξεχωριστό νήμα για αυτό το θέμα;
Επίσης την αριστοτελική φιλοσοφία την διδάσκονταν στην διαστρεβλωμένη έκδοση της από τον Θωμά τον Ακινάτη.


Ο Θωμάς ο Ακινάτης ήταν Δυτικός καθολικός. Ουδεμία σχέση με το Βυζάντιο.

Τα περί εβραιολάγνου Ιουλιανού μόνο γέλιο προκαλούν, ειδικά όταν υπάρχουν κάτι εβραιολάτρες άγιοι της ορθοδοξίας άλλο πράγμα.


Θες να ανοίξουμε ξεχωριστό θεματάκι για τον Ιουλιανό;;;;;
Θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι.... Ελπίζω να μην είσαι θαυμαστής του....
Επ...και κάτι άκομη για τον Αντίοχο τον Επιφανή. Στο τέλος οι Μακεδόνες έχασαν τον πόλεμο από τους Μακκαβαίους και η ορθόδοξη ελληνικη εκκλησία πανηγυρίζει ακόμη για τον θρίαμβο τους.


Από τον Αντίοχο Δ' τον Επιφανή, οι Εβραίοι έπαθαν πανωλεθρία σε σημείο εξευτελισμού.... Μετά τον θανατό του, ξανασήκωσαν κεφάλι εκμεταλλευόμεοι εσωτερικές έριδες στο βασίλειο των Σελευκιδών όπου υπάγονταν, πρωτού τους ξανασυντρίψει ο Αντίοχος Ε' ο Ευπάτωρ.
Επαναστάσησαν ξανά και ξανά στην συνέχεια, μέχρι που ο Αντίοχος ο Σιδήτης τους ξανακέρδισε και έκανε τον αρχηγό τους Ιωάννη Υρκανό υποτελή του, αφαιρώντας του κάθε εξουσία.
Εν τέλει οι Εβραίοι κατόρθωσαν να αποκτήσουν αυτονομία το 120 π.Χ. χάρη στην βοήθεια των Πτολεμαίων (εχθροί των Σελευκιδών), στην στήριξη των Ρωμαίων (που με τον τρόπο αυτό υπονόμευαν το ελληνιστικό κράτος των Σελευκιδών) , και λόγω των εσωτερικών συγκρούσεων των Σελευκιδών για κατάληψη της εξουσίας.

Επίσης ο στρατός των Σελευκιδών απετελείτο κατά κανόνα από βάρβαρους μισθοφόρους, και όχι από Μακεδόνες.
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 13:08

Posted: Sat Dec 30, 2006 1:17 pm

Από Fabius Maximus


Ο Αδωνις είναι φίλε μου φοινικική θεότητα. Ζήτησες αποσπάσματα, στα έδωσα, πήγαινε δες τι αναφέρουν. Επίσης το όνομα «Αδωνις» είναι ελληνιστί το «Αντονάι», το οποίο στη γλώσσα των Φοινίκων σημαίνει «Κύριος μου». Η δε γιορτή του, τα Αδώνια ξεκίνησαν από τη Βύβλο της Συρίας και διαδόθηκαν σε όλη σχεδόν την Ανατολή (Ασσυρία, Βαβυλωνία, Περσία, Μικρά Ασία). Η λατρεία του στην Ελλάδα ήρθε τον 5ο αιώνα και ορισμένες μελετητές ισχυρίζονται πως ενδέχεται να έγινε στις περσικές εισβολές.

Πάμε τώρα στους Θράκες. Αν βρεις έστω και μισό απόσπασμα που να αναφέρει τους Θράκες ως Ελληνες παράθεσε το. Το ότι οι Αθηναίοι είχαν συμμαχία μαζί τους δεν λέει τίποτα, διότι κατά καιρούς είχαν συμμαχία και με τους Αιγυπτίους; Μήπως και αυτοί ήταν Ελληνες; Αντίθετα σε όλη την αρχαία γραμματεία υπάρχουν πάμπολλα αποσπάσματα που λένε τους Θράκες βάρβαρους. Εδώ ο Αισχύνης αποκαλούσε τον Δημοσθένη μισοβάρβαρο επειδή υποστήριζε πως η μητέρα του ήταν Θρακιώτισα. Η αλήθεια ωστόσο ήταν πως όντως η μητέρα του Δημοσθένη είχε γεννηθεί στη Θράκη, αλλά από Αθηναίους γονείς. Επίσης αν γνωρίζεις οι Θράκες, ακόμη και των νότιων περιοχών που είχαν δεχθεί την ελληνική πολιτιστική επιρροή κυρίως από αποίκους, δεν μιλούσαν καν ελληνικά, αλλά διατήρησαν την γλώσσα τους τουλάχιστον μέχρι τον 4ο αιώνα. Ξεκάθαρο είναι ακόμη, πως τα ονόματα Κότυς και Βένδις δεν είναι ελληνικά.

Ο δε Ορφέας είναι μυθολογικό πρόσωπο και είναι τόσο υπαρκτό, όσο και ο Ηρακλής. Ο ορφισμός, όπως και η διονυσιακή λατρεία, ήταν προσθήκες στην ελληνική θρησκεία, προερχόμενες επίσης από τους Θράκες, οι οποίοι με τη σειρά τους είχαν πάρει την λατρεία του Διονύσου από μικρασιατικούς λαούς.
λους αυτούς (πολλοί εκ των οποίων ήταν κληρικοί) , και πολλούς άλλους που βαριέμαι να γράφω, δεν τους έκαψε στην πυρά κανείς.....


Επαναλαμβάνω τον Ιωάννη τον Ιταλό γιατί τον κυνήγησαν; Επίσης τον Μιχαήλ Ψελλό τον είχαν απειλήσει ναι ή, όχι; Και μήπως θέλεις να αναφέρω τους φιλόσοφους που μαρτύρησαν στα βυζαντινά χέρια;

[
Ελα ντε... και τι ήταν ο Παλαιολόγος... ένας Αυτοκράτορας ήταν... ποιος του έδινε σημασία;;;..
Οπως και τον πατριάρχη. Γραμμένο τον είχαν…

Αδελφέ δεν με αντιλαμβάνεσαι. Οι απόψεις του Παλαιολόγου ήταν του Παλαιολόγου, του Γεννάδιου ήταν του Γεννάδιου. Χώρια το ότι βρίσκονταν σε συνεχή διαμάχη ενωτικός ο πρώτος – ανθενωτικός ο δεύτερος, χώρια τις τρικλοποδιές που έβαλε στον Παλαιολόγο ο Γεννάδιος (πχ τα γεγονότα στην Αγια Σοφιά ένα χρόνο πριν την άλωση). Για αυτό και μετά την άλωση ο Μωάμεθ αντάμειψε τον Γεννάδιο προσφέροντας του τον πατριαρχικό θρόνο, ο άνθρωπος πρόσφερε μεγάλες υπηρεσίες στους Τούρκους και προ του 1453 και μετά. Το να αντιπαραθέσεις λοιπόν, απόψεις του Παλαιολόγου στην προκειμένη περίπτωση ήταν άτοπο.

Επίσης πράγματι ο Γεννάδιος με το «δεν είμαι Ελληνας, είμαι χριστιανός» απάντησε στη ρήση του «ειδωλολάτρη» Πλήθωνα Γεμιστού…«Ελληνες εσμέν το γένος». Αυτό το Ελληνες του καθότανε στο λαιμό του τουρκόφιλου μετέπειτα πατριάρχη.
Τα σημαντικότερα πλήγματα όμως έγιναν από τους πλιατσικολόγους Ρωμαίους, και τους μεταγενέστερους Άραβες.
Θες να ανοίξουμε ένα ξεχωριστό νήμα για αυτό το θέμα


Ανοιξε όποτε θες νήμα να δούμε ποιοι εξαφάνισαν την ελληνική γραμματεία. Οι Ρωμαίοι πράγματι έκαναν πλιάτσικο, αλλά δεν άρπαζαν για να τα καταστρέψουν, παρά για να εμπλουτίσουν τις δικές τους βιβλιοθήκες. Λοιπόν για να δούμε ποιος πυρπόλησε τις βιβλιοθήκες της Ρώμης, ο οποίος για το θεάρεστο έργο του τιμάτε και αυτός ως άγιος της ορθοδοξίας. Οσον αφορά τους Αραβες υποθέτω πως θα γνωρίζεις πως τον καιρό που οι Βυζαντινοί έκαιγαν στην πλατεία Κυνηγίου αρχαία συγγράμματα, αυτοί τα μελετούσαν και τα διέσωζαν. Ελπίζω πάντως, να μην είσαι τόσο αφελής και να αναφέρεις την υποτιθέμενη καταστροφή της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας από Αραβες το 650. Γιατί πολύ απλά τέτοιο περιστατικό δεν έγινε ποτέ.

Οσον αφορά τον Ιουλιανό. Πράγματι ήταν «εβραιολάγνος» επειδή δεν άφηνε τους χριστιανούς να καταστρέφουν συναγωγές των Εβραίων, όπως είχαν συνηθίσει με τους προηγούμενους αυτοκράτορες. Οντως έκανε και παλαβομάρες γιατί δεν επέτρεπε στους χριστιανούς να γκρεμίζουν εθνικούς ναούς και να σπάνε αγάλματα. Και ναι είχε σε μεγάλη υπόληψη τον Αβραάμ γιατί ήταν μάγος. Μήπως, όμως, και η ελληνική ορθόδοξη εκκλησία δεν έχει σε μεγάλη υπόληψη τον Αβραάμ; Εσένα ο Ιουλιανός σε πείραξε και δεν σε πειράζει όταν ο παπάς σε αποκαλεί απόγονο του Αβραάμ;

Ωραία τα ιστορικά στοιχεία, αλλά για πες μου ποια είναι η θέση της ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας για τους Μακκαβαίους και τον Αντίοχο;

«Οι Άγιοι Μακκαβαίοι τώ τυράννω έλεγον, Ημίν ώ Αντίοχε, εις Βασιλεύς ο Θεός, παρ' ού γεγόναμεν, καί πρός όν επιστρέφομεν»,

Αγιοι οι Μακκαβαίοι, τύραννος ο Αντίοχος. Ελληνες ορθόδοξοι χριστιανοί μην παραλείψετε την 1η Αυγούστου να τιμήσετε την μνήμη των Μακκαβαίων Αβείμ, Αντωνίου, Αχείμ, Γουρίου, Ελεαζάρου, Ευσεβωνά και Μαρκέλλου, της μητρός αυτών Σολομονής και Ελεαζάρου του διδασκάλου αυτών. Και αυτοί άγιοι της πίστεως σας είναι, μια και μιλάμε για «εβραιολάτρες».

Συμφωνώ ότι σφαγές έγιναν, γίνονται και πάντα θα γίνονται. Ο θρησκευτικός πόλεμος, όμως, ο βίαιος προσηλυτισμός, η εξόντωση της διαφορετικής θρησκευτικής άποψης, είναι αποκλειστικά χριστιανικές καινοτομίες. Αδιάφορο μου είναι αν οι καθολικοί έκαναν τρισχειρότερα εγκλήματα και αυτοί χριστιανοί είναι. Αλλωστε, εδώ που τα λέμε μέχρι το 1054 όλοι ενωμένοι ήταν «εις μίαν αγίαν αποστολικήν και καθολικήν εκκλησία». Απλά τότε χωρίσατε τα τσανάκια σας επειδή ο πάπας βαρέθηκε να έχει συνέταιρο τον πατριάρχη και τον ήθελε υφιστάμενο. Αυτός ήταν ο πραγματικός λόγος και για να δικαιολογηθεί βρήκανε και μια δογματική διαφορά. Οι μεν καθολικοί λέγανε ότι το «Αγιο Πνεύμα εκπορεύεται εκ τους Πατρός και του Υιού», οι δε ορθόδοξοι ότι εκπορεύεται μόνο …«εκ του Πατρός». Λες και ο τρισυπόστατος Θεός των μεν και των δε, τους έδινε αναφορά από που «εκπορεύει» την «αγία περιστέρα» ή, αν έχει δώσει δικαίωμα χρήσης και στον υιό του, τον μονογενή. Συμπληρώθηκαν και μερικές ακόμη, διαφορές του επιπέδου οι μεν μούσι, οι δε ξυρισμένοι και έδεσε το γλυκό.

Και επειδή κάποια στιγμή ο μοναχοφάης πάπας τα πήρε στο κρανίο με τους φαφλατάδες της «βασιλεύουσας» έστειλε πεσκέσι στους «χριστιανούς αδελφούς της Ανατολής» τους σταυροφόρους για να τους διδάξει λιγάκι χριστιανική αγάπη, με τον ίδιο τρόπο που κάποτε την δίδασκαν ενωμένοι στους «ειδωλολάτρες».
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 22:52

Posted: Sat Dec 30, 2006 7:42 pm

Από ΚΑΣΣΑΝΔΡΟΣ

Ο Αδωνις είναι φίλε μου φοινικική θεότητα. Ζήτησες αποσπάσματα, στα έδωσα, πήγαινε δες τι αναφέρουν. Επίσης το όνομα «Αδωνις» είναι ελληνιστί το «Αντονάι», το οποίο στη γλώσσα των Φοινίκων σημαίνει «Κύριος μου». Η δε γιορτή του, τα Αδώνια ξεκίνησαν από τη Βύβλο της Συρίας και διαδόθηκαν σε όλη σχεδόν την Ανατολή (Ασσυρία, Βαβυλωνία, Περσία, Μικρά Ασία). Η λατρεία του στην Ελλάδα ήρθε τον 5ο αιώνα και ορισμένες μελετητές ισχυρίζονται πως ενδέχεται να έγινε στις περσικές εισβολές.


α) 'Όπως σου είπα ο Άδωνις είναι πρόσωπο της ελληνικής μυθολογικής (=πανάρχαιας) παράδοσης.

β) Όντως ήταν ο δημοφιλέστερος θεός των Φοινίκων. Το ερώτημα που προκύπτει είναι: Είναι φοινικικό "δημιούργημα" που εξήχθη στους Έλληνες, ή το αντίστροφο;

Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο, ο Κέφαλος, υιός του Ερμού και της Έρσης (κόρης του Κέκροπος), μετοίκησε στην Συρία. Υιός του ήταν ο Τιθωνός, και αυτού ο Φαέθων, και αυτού ο Αστύνοος, και αυτού ο Σάνδοκος, και αυτού ο Κίνυρας. Πέντε γενιές Ελλήνων εγκατεστημένων στην Συρία-Φοινίκη δηλαδή.
Ο Κίνυρας πήγε στην Κύπρο, παντρεύτηκε την Μεθάρμη θυγατέρα του Πυγμαλίωνος βασιλέως της νήσου. Υιοί του ήταν οι Οξύπορος και Άδωνις που αργότερα πήγε στην Φοινίκη και θεοποιήθηκε.

Εκτός από την λατρεία του Αδώνιδος, λάτρευαν επίσης τους θαλλάσιους θεούς Πόντο, Νηρέα, Τυφώνα και Ποσειδώνα. Στην Τύρο υπήρχε ιερό του Ηρακλέους.
Οι Φοίνικες της Ιβηρίας λάτρευαν τον Δία (Πολύβιος Γ 11) και τον Ποσειδώνα (Διόδωρος ΙΑ 21).
Στην Καρχηδόνα έκαναν θυσίες προς τιμήν της Δήμητρας και της Περσεφόνης (Διόδωρος ΙΔ 4, 5)

Μετά από όλα αυτά, είναι ολοφάνερο ότι οι Φοίνικες έκαναν εισαγωγή θεοτήτων από τους Έλληνες και όχι το αντίστροφο. Και η λατρεία του Αδώνιδος συμπεριλάμβάνεται σε αυτές.

Πάμε τώρα στους Θράκες. Αν βρεις έστω και μισό απόσπασμα που να αναφέρει τους Θράκες ως Ελληνες παράθεσε το.


Ο Θουκυδίδης δεν τους αναφέρει σαν βάρβαρους. Κάθε άλλο, τους παρουσιάζει σαν ένα αναπόσπαστο μέρος του τότε ελληνικού κόσμου. Υπήρχαν πολλοί βάρβαροι που να είχαν πολιτογραφηθεί Αθηναίοι (όπως ο υιος του Θράκα βασιλέα) τον 5ο π.Χ. αιώνα;
Ο Ξενοφών στην "Κύρου Ανάβασις" (Ζ β31) τους παρουσιάζει να έχουν πλήρη επίγνωση της συγγένειάς τους με τους Έλληνες.
Επίσης ο Πολύβιος τους αναφέρει σαν "επί Θράκης Έλληνες".

Άμα πάμε και σε ανθρωπολογικά στοιχεία, εκεί θα βρούμε τους Βούλγαρους ανθωπολόγους Μπόεφ και Ποπώφ να τους ταυτίζουν με τους υπόλοιπους Έλληνες.
Ο δε Ορφέας είναι μυθολογικό πρόσωπο και είναι τόσο υπαρκτό, όσο και ο Ηρακλής.


Ασφαλώς και ήταν υπαρκτό πρόσωπο. Πολύ πιθανόν να μην ήταν μόνο ένας αλλά πολλοί με το όνομα αυτό (υπήρχε και Αργοναύτης με το όνομα Ορφέας)
Άλλωστε, τα ορφικά ποιος τα έγραψε; Την πλήρη νοημάτων ορφική διδασκαλία;

Ήλπιζα να ήξερες ότι άλλο μυθολογία (=κωδικοποιημένη ιστορία αναμεμειγμένη με αλληγορικά νοήματα σε πολλά σημεία) και άλλο παραμύθι.
Ο ορφισμός, όπως και η διονυσιακή λατρεία, ήταν προσθήκες στην ελληνική θρησκεία, προερχόμενες επίσης από τους Θράκες, οι οποίοι με τη σειρά τους είχαν πάρει την λατρεία του Διονύσου από μικρασιατικούς λαούς.


Η λατρεία του Διονύσου δεν ήταν ελληνική;;;;; Ποιανού λαού ήταν δηλαδή;
Σύμφωνα με την επικρατέστερη παράδοση ο Διόνυσσος ήταν υιός του Δία και της Σεμέλης, και ήταν Θηβαίος....
Σύμφωνα με μία άλλη παράδοση ήταν υιός του Διός και της Περσεφόνης.
Σύμφωνα με μία άλλη ήταν υιός του Διός και της Άυρας.
Ο Νόννος Πανοπολίτης τον 5ο μ.Χ αιώνα έγραψε τα Διονυσσιακά όπου περιέγραφε την εκστρατεία του Διονύσσου στις Ινδίες. Στην εκστρατεία συμμετείχαν στρατεύματα από την Μακεδονία, την Κρήτη, την Τροιζηνία. Όλα ελληνικότατα μέρη.. εκτός αν έχεις αντίρρηση.....

Σύμφωνα με τον Αρριανό, και ο Αλέξανδρος στην Ινδία βρήκε Έλληνες απογόνους του Διονύσσου απ΄τα πανάρχαια χρόνια.

Υπάρχει αντίρρηση για την ελληνικότατη προέλευση του Διονύσου και συνακόλουθα της λατρείας του;;;;;
Επίσης πράγματι ο Γεννάδιος με το «δεν είμαι Ελληνας, είμαι χριστιανός» απάντησε στη ρήση του «ειδωλολάτρη» Πλήθωνα Γεμιστού…«Ελληνες εσμέν το γένος».


Όχι, ο λόγος ήταν οι αντιχριστιανικές τάσεις του Πλήθωνος. Δεν ήταν θέμα γένους.

Ανοιξε όποτε θες νήμα να δούμε ποιοι εξαφάνισαν την ελληνική γραμματεία. Οι Ρωμαίοι πράγματι έκαναν πλιάτσικο, αλλά δεν άρπαζαν για να τα καταστρέψουν, παρά για να εμπλουτίσουν τις δικές τους βιβλιοθήκες. Λοιπόν για να δούμε ποιος πυρπόλησε τις βιβλιοθήκες της Ρώμης, ο οποίος για το θεάρεστο έργο του τιμάτε και αυτός ως άγιος της ορθοδοξίας. Οσον αφορά τους Αραβες υποθέτω πως θα γνωρίζεις πως τον καιρό που οι Βυζαντινοί έκαιγαν στην πλατεία Κυνηγίου αρχαία συγγράμματα, αυτοί τα μελετούσαν και τα διέσωζαν. Ελπίζω πάντως, να μην είσαι τόσο αφελής και να αναφέρεις την υποτιθέμενη καταστροφή της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας από Αραβες το 650. Γιατί πολύ απλά τέτοιο περιστατικό δεν έγινε ποτέ.


Το πρώτο πλήγμα στην Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας δόθηκε το 48 π.Χ. κατά τον Αλεξανδρινό πόλεμο. Λεπτομέρειες αναφέρει ο Σενέκας (μιλάει για καταστροφή 40.000 τόμων), ο Ορόσιος (αυτός λέει για 400.000 τόμους), ο Αυλος Γέλλιος (700.000 τόμους εξ'αμελείας των στρατιωτών), ο Αμμιανός Μαρκελλίνος (επίσης 700.000 τόμοι), ο Δίων ο Κάσσιος, ενώ και ο Πλούταρχος λέει ότι η πυρκαϊα "κατεύκασεν τας μεγάλας βιβλιοθήκας" (Καίσαρ 49)

Η ευθύνη των φανατικών βορειοαφρικανών χριστιανών έγκειται στα γεγονότα του 391, όπου με επικεφαλής τον Θεόφιλο κατέστρεψαν το Σεράπειο και την βιβλιοθήκη του.
Πέραν όμως των καταστροφών, οι Ρωμαίοι επί αιώνες λεηλατούσαν κυριολεκτικά την βιβλιοθήκη.
Όπως αναφέρει και η αντιχριστιανή Λιλή Ζωγράφου στην "Αντιγνώση":
"ο πλούτος της είχε σημαντικά μειωθεί γιατί ένα μεγάλο μέρος της μεταφέρθηκε στην Ρώμη".

Παρ'όλ'αυτά, η βιβλιοθήκη υπήρχε ως το 642. Ο Άραβας Ιμπν Κιφτί στο "Ιστορία σοφών αντρών" λέει ότι ο κατακτητής της Αλεξάνδρειας Αμρ, κατόπιν εντολής του χαλίφη Ομάρ, κατέστρεψε όλα τα βιβλία χρησιμοποιώντας τα ως καύσιμη ύλη για την θέρμανση των λουτρών της πόλεως, διότι ήταν αντίθετα προς το Κοράνι.
Λέει χαρακτηριστικά ότι "χρειάστηκαν έξι μήνες μέχρι να καούν όλα".

Τα ίδια λέει και ο Αμπντούλ Λατίφ στο "Journey to Egypt".
Οσον αφορά τον Ιουλιανό. Πράγματι ήταν «εβραιολάγνος» επειδή δεν άφηνε τους χριστιανούς να καταστρέφουν συναγωγές των Εβραίων, όπως είχαν συνηθίσει με τους προηγούμενους αυτοκράτορες. Οντως έκανε και παλαβομάρες γιατί δεν επέτρεπε στους χριστιανούς να γκρεμίζουν εθνικούς ναούς και να σπάνε αγάλματα.


Ο Ιουλιανός στο "Κατά Γαλιλαίων" (όπου Γαλιλαίοι=Χριστιανοί) έγραφε:
"Πάντοτε σέβομαι τον Θεό του Αβραάμ ,του Ισαάκ και του Ιακώβ... .... σεβάστηκαν ένα Θεό που είναι ευμενής προς εμέ και προς όσους τον σέβονται όπως ο Αβραάμ"

Αποφασίζει να βοηθήσει τους Εβραίους να ανοικοδομήσουν το ναό του Σολομώντος. Οι Εβραίοι τον βοηθάνε με κάθε μέσο.
Ο λόγος της εβραιοφιλίας του Ιουλιανού ήταν τα εξίσου αντιχριστιανικά αισθήματα των Εβραίων. Αναζητούσε συμμάχους δηλαδή, πράγμα λογικό αφού ο λαός του γυρνούσε την πλάτη.

Ήταν κυρίως μιθραϊστής και όχι τόσο παγανιστής. Ήθελε να επιβάλλει μία καινούρια θρησκεία ανατολίτικου συγκρητισμού. Δεν βρήκε καμμία απήχηση.

Μισούσε το θέατρο, στην γεννειάδα του υπήρχαν ψείρες (όπως ο ίδιος λέει στο "Μισοπώγων"), ήταν πολύ προληπτικός και ησχολέιτο με μαντείες, προφητείες, αστρολογίες κ.τ.λ., νόμιζε ότι έβλεπε οράματα και ελάμβανε μηνύματα από ψυχές νεκρών και άλλα πολλά γραφικά....

Τελείως αυθαίρετα απαγόρεψε στους χριστιανούς να διδάσκουν!
Το μέτρο το αντέστρεψε λίγο αργότερα ο Ιουστινιανός εις βάρος των μη-χριστιανών.
Επί των ημερών του κατακρεουργήθηκε από φανατικούς αντιχριστιανούς (πιθανώς Εβραίους) ο επίσκοπος Αλεξάνδρειας Γεώργιος Καππαδόκης

Η στάση του Ιουλιανού προκάλεσε εν πολλοίς τον θρησκευτικό φανατισμό της εποχής.
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 22:52

Posted: Sun Dec 31, 2006 1:25 pm

Από Fabius Maximus


Η λατρεία του Αδωνι ξεκίνησε στην Φοινίκη περίπου τον 11 με 10 π.χχ αιώνα. Ανοιξες που άνοιξες τον Απολλόδωρο δεν είδες την πιο διαδεδομένη εκδοχή του μύθου; Ο Αδωνις ήταν γιος του βασιλιά της φοινικικής πόλης Βύβλου Κινύρα και της κόρης του Σμύρνα, Επίσης υπάρχει και η εκδοχή πως ο πατέρας του ήταν ο βασιλιάς των Ασσυρίων Θείαντας, τον οποίο έκανε με την κόρη του Σμύρνα ή, Μύρνα. Την δε φοινικική παράδοση δεν έχει νόημα να την γράψω.

Οι Φοίνικες και οι Ασσύριοι είχαν τότε Ελληνες βασιλιάδες; Λογικοί να ήμαστε. Απλά οι Ελληνες συνήθιζαν να εξελληνίζουν τα ονόματα των ξένων. Παράδειγμα ο γνωστός Ξέρξης είναι ελληνιστί το περσικό Ξαγιάρσα. Στην προκειμένη περίπτωση το όνομα Αδωνις προέρχεται από το φοινικικό Adonai που σημαίνει «Κύριος μου». Η λατρεία του ξεκίνησε στην Βύβλο και από εκεί εξαπλώθηκε σε όλη την ανατολή, στην Κύπρο, την Μικρά Ασία και κάποια στιγμή τον 5ο αιώνα έφτασε και στην κυρίως Ελλάδα. Χαρακτηριστικό είναι πως ο Ομηρος αγνοεί τον Αδωνι και δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά στα έπη του.

Εγώ είμαι λάτρης του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είμαι υπέρ των θέσεων «οι Ελληνες τα βρήκαν όλα, οι Ελληνες τα έκαναν όλα, οι Ελληνες πήγαν παντού». Οι αρχαίοι Ελληνες ήταν αυτό που ήταν, διότι είχαν αυτιά και μάτια ανοικτά. Αν έβλεπαν πως οι «βάρβαροι» είχαν κάτι κάλο, δεν είχαν πρόβλημα να το κάνουν κτήμα τους και να το βελτιώσουν, προσθέτοντας τα δικά τους χαρακτηριστικά. Αυτό έγινε παντού και σε όλα τα επίπεδα. Το ίδιο συνέβη και με τον Αδωνι.

Επίσης ήταν συνηθισμένο οι Ελληνες συγγραφείς όταν περιέγραφαν τους θεούς άλλων λαών να τους ταυτίζουν με τους ελληνικούς, προκειμένου οι αναγνώστες τους να καταλάβουν τις ιδιότητες τους.. Στην προκειμένη περίπτωση ας πάρουμε τον φοινικικό Βαάλ για να δούμε τι ήταν. Ηταν ο βασιλεύς θεών και ανθρώπων, ο οποίος περιδιάβαινε στα νέφη και έστελνε τις βροχές. Μήπως θυμίζει κάποιον; Aν σε έναν αρχαίο Ελληνα έλεγαν ότι αυτός ο θεός έχει τα παραπάνω χαρακτηριστικά, σε ποιον θα πήγαινε ο νους του; (Ο Βάαλ είχε και άλλες ιδιότητες και για αυτό κάποιες φορές ταυτίζεται με τον Δία και άλλες με τον Κρόνο).
«Ο Θουκυδίδης δεν τους αναφέρει σαν βάρβαρους. Κάθε άλλο, τους παρουσιάζει σαν ένα αναπόσπαστο μέρος του τότε ελληνικού κόσμου. Υπήρχαν πολλοί βάρβαροι που να είχαν πολιτογραφηθεί Αθηναίοι (όπως ο υιος του Θράκα βασιλέα) τον 5ο π.Χ. αιώνα; Ο Ξενοφών στην "Κύρου Ανάβασις" (Ζ β31) τους παρουσιάζει να έχουν πλήρη επίγνωση της συγγένειάς τους με τους Έλληνες. Επίσης ο Πολύβιος τους αναφέρει σαν "επί Θράκης Έλληνες".»


Ανοίγω τον Θουκυδίδη Β 97 όπου αρχικά αναφέρει τα όρια του κράτους των Οδρυσών (θρακική φυλή), τα οποία εκτείνονταν από την πόλη Αβδηρα μέχρι τον ποταμό Ιστρο (Δούναβης) και στη συνέχεια γράφει: «Ο φόρος που πλήρωναν όλοι οι βάρβαροι κι οι ελληνικές πόλεις την εποχή του Σεύθη, ο οποίος βασίλεψε ύστερα από τον Σιτάλκη κι αύξησε την φορολογία πάρα πολύ έφτανε τα τετρακόσια περίπου τάλαντα, τα οποία καταβάλλονταν σε χρυσό και ασήμι»

Προφανές είναι πως οι «ελληνικές πόλεις» είναι οι αποικίες των Ελλήνων στην περιοχή, οι οποίες είχαν ιδρυθεί από τον 7ο αιώνα. Δια της ατόπου απαγωγής οι «βάρβαροι» του αποσπάσματος είναι οι Θράκες. Άλλος λαός, άλλωστε, δεν κατοικούσε στην περιοχή.

Οι Αθηναίοι είχαν μεγάλη ανάγκη την συμμαχία με τους Θράκες, διότι από εκεί έπαιρναν το σιτάρι που ήταν απαραίτητο για την επιβίωση τους. Σε αυτά τα πλαίσια κάποτε πολιτογράφησαν και έναν Θράκα ως Αθηναίο τιμήν ένεκεν, μια και τον είχαν φιλοξενήσει στην πόλη τους και βέβαια ήθελαν να τα έχουν όσο το δυνατό καλύτερα με τον πατέρα του.

«Μόλις τα άκουσε αυτά ο Σεύθης είπε ότι δεν θα έδειχνε έλλειψη εμπιστοσύνης σε κανέναν Αθηναίο. Διότι ήξερε πολύ καλά ότι οι Αθηναίοι ήταν συγγενείς του από κάποια αρχαία επιγαμία μεταξύ Θρακών και Αθηναίων. Ως εκ τούτου, πρόσθεσε, τους θεωρούσε ειλικρινείς φίλους» «Κύρου Ανάβασις Ζ, β, 31».

Τώρα τι να σου πω; Από αυτό το απόσπασμα έβγαλες συμπέρασμα ότι οι Θράκες είχαν συνείδηση της συγγένειας τους με τους Ελληνες; Επειδή ο Σεύθης έλεγε ότι ένας προπάππους του (προπροπάπους του δεν διευκρινίζει) Θράκας/Αθηναίος είχε παντρευτεί κάποια προγιαγιά Αθηναία/Θράκα και πως κρατάει από αυτό το σόι; Λίγο σοβαροί να ήμαστε….

Σου διέφυγε ακόμη, να αναφέρεις πως ο Σεύθης και οι Θράκες δεν μιλούσαν ελληνικά (ξέρεις τι ήταν για τους αρχαίους Ελληνες όσοι δεν μιλούσαν ελληνικά) και ο Ξενοφώντας χρειάστηκε διερμηνέα.

«Και αφού τα διαπίστωσε καλά όλα τούτα έστειλε μπροστά το διερμηνέα του με την εντολή να πει στον Σεύθη ότι ο Ξενοφών ήταν εκεί κοντά και ήθελε να του μιλήσει» «Κύρου Ανάβασις Ζ, β, 19» (Δεν αναφέρεται αγγελιοφόρος ή, πρέσβης, αλλά «ερμηνέας» που σημαίνει διερμηνέας).

Οι επί Θράκης Ελληνες του Πολύβιου ήταν Ελληνες απόγονοι των αποίκων που είχαν εγκατασταθεί στην περιοχή από τον 7ο αιώνα. Επαναλαμβάνω δεν υπάρχει ούτε ένα απόσπασμα που να αναφέρει τους Θράκες ως Ελληνες.
«Ασφαλώς και ήταν υπαρκτό πρόσωπο».


Μήπως ο Ορφέας επέστρεψε και από τον Αδη; Την ύπαρξη του την απέρριπτε ο Αριστοτέλης, ενώ και ο Ηρόδοτος την αμφισβητούσε.
«Άλλωστε, τα ορφικά ποιος τα έγραψε; Την πλήρη νοημάτων ορφική διδασκαλία;»


Δεν γράφτηκαν από ένα πρόσωπο και χρονολογούνται σε μια περίοδο από τον 8ο μέχρι τον 6ο αιώνα πχχ. Μην μπεις στον κόπο να παραθέσεις Ιωάννη Πασσά και τα συμπεράσματα του αστρονόμου Χασάπη, τα γνωρίζω καλά.
«Η λατρεία του Διονύσου δεν ήταν ελληνική;;;;; Ποιανού λαού ήταν δηλαδή;»


Οι ρίζες της διονυσιακής λατρείας βρίσκονται στην Φρυγία και την Λυδία. Εχεις ακουστά κάποιον θεό Σαβάζιο; Στον αρχικό πυρήνα οι Ελληνες πρόσθεσαν και δικά τους στοιχεία και έτσι διαμορφώθηκε κατά τον 8ο με 6ο αίωνα πχχ.
«Ο Νόννος Πανοπολίτης τον 5ο μ.Χ αιώνα έγραψε τα Διονυσσιακά όπου περιέγραφε την εκστρατεία του Διονύσσου στις Ινδίες. Στην εκστρατεία συμμετείχαν στρατεύματα από την Μακεδονία, την Κρήτη, την Τροιζηνία. Όλα ελληνικότατα μέρη.. εκτός αν έχεις αντίρρηση.....»


Η περίφημη εκστρατεία του Διονύσου στις Ινδίες είναι μύθος που κατασκευάστηκε την αλεξανδρινή περίοδο, προκειμένου να παραληρήσουν τα κατορθώματα του Αλεξάνδρου με αυτά ενός θεού. Η πρώτη αναφορά ήταν από τον σύγχρονο του Αλεξάνδρου τον Μεγασθένη, ενώ πιο πριν κανένας δεν είχε υποστηρίξει κάτι τέτοιο. Οσοι έχουν ασχοληθεί σοβαρά με την ελληνική μυθολογία (Κακριδής, Λεκατσάς, Κέρινι, Ντεσάμπ) αυτό υποστηρίζουν, όσοι ασχολούνται αλά Λιακόπουλος, Κεραμιδάς, Τουλάτος και στην Ινδία στέλνουν τον Διόνυσο και στην Τάκλα Μακάν να βουλώσει τρύπες και να πολεμήσει τους νεφελίμ το 40.000 π.χ
«Oχι, ο λόγος ήταν οι αντιχριστιανικές τάσεις του Πλήθωνος. Δεν ήταν θέμα γένους».


Ο Γεννάδιος είπε ξεκάθαρα τι ήταν. Ο ίδιος δεν είχε πρόβλημα να δηλώνει ότι δεν ήταν Ελληνας, εσένα γιατί σε απασχολεί; Με το ζόρι να τον βγάλουμε Ελληνα, αφού ο άνθρωπος δεν ήθελε.

Πάμε στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Η πυρκαγιά του 48 πχχ δεν ήταν προσχεδιασμένη ενέργεια, αλλά ατύχημα. Οι Ρωμαίοι όπως έχω πει ήταν αρπάχτρες, αλλά δεν κατέστρεφαν. Και βέβαια, σημαντικό μέρος από ότι σώθηκε μεταφέρθηκε στη Ρώμη. Αντίθετα οι χριστιανοί το 391 πυρπόλησαν προσχεδιασμένα το Σεράπειο και τη βιβλιοθήκη του, η οποία φιλοξενούσε ότι είχε σωθεί, προκειμένου να τα εξαφανίσουν από προσώπου γης.

Το 642 όταν μπήκαν οι Αραβες στην Αλεξάνδρεια δεν υπήρχε τίποτα. Ο πρώτος που έγραψε για τη δήθεν καταστροφή ήταν 600 χρόνια αργότερα, τον 13ο αιώνα ο μονοφυσίτης επίσκοπος Αμπντούλ Φαράγκ. Λοιπόν ο αγαπητός Φαράγκ ισχυρίστηκε πως ο Ιωάννης Φιλόπονος ζήτησε από τον κατακτητή Αμρ Ελ Ας με τον είχε εξαιρετικές σχέσεις να του δοθούν όλα τα βιβλία της πόλης. Ο Αμρ ζήτησε και τη γνώμη του χαλίφη Ομάρ, αλλά πήρε την απάντηση: «Αν περιέχουν αυτά τα χειρόγραφα ό,τι και το κοράνιο είναι περιττά. Αν περιέχουν πράγματα αντίθετα, τότε είναι επιζήμια» και στη συνέχεια τον διέταξε να ριχτούν στην πυρά ως καύσιμη ύλη για τα τετρακόσια λουτρά της πόλης. Και από εκεί αντιγράψανε το περιστατικό οι Αμπντούλ Λατίφ, Ιμπν αλ Κίφτι, Αμπούλ Φέντα και προσφάτως οι εν Ελλάδι χριστιανοί ασπριτζίδες - τύπου Σακκέτος - των μαύρων σελίδων του χριστιανισμού.

Ο αδύναμος κρίκος είναι πως υποτιθέμενος πρωταγωνιστής της ιστορίας ο Ιωάννης Φιλόπονος δεν έχει γράψει τίποτα σχετικό. Είναι δυνατόν ο μάρτυρας ενός τόσου σοβαρού γεγονότος, ο παραλίγο ιδιοκτήτης της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας και να μην έχει γράψει ούτε μια γραμμή στα βιβλία του; Είναι ακόμη δυνατόν επί 600 χρόνια μέχρι που εμφανίστηκε ο μονοφυσίτης επίσκοπος να αγνοούν το συμβάν οι πάντες; Πρόσεξε επίσης πως ο εμπνευστής αυτού του παραμυθιού, ο Φαράγκ δεν λέει κάτι για βιβλιοθήκη και για αρχαίους συγγραφείς, αλλά αναφέρει γενικά και αόριστα «βιβλία της πόλης», τα οποία μπορεί να ήταν και τίποτα χριστιανικές μελέτες.

Μερικά στοιχεία ακόμη που δείχνουν πως το παραπάνω παραμυθάκι έχει πολλά κενά και είναι αποκύημα φαντασίας. Το Κοράνι, το οποίο δήθεν επικαλέστηκε ο Ομάρ, αναφέρει: «Η παιδεία θεραπεύει την αμάθεια και αποτελεί τονωτική τροφή, στο σκοτάδι της αδικίας», «η μελετη αξίζει όσο και η νηστεία. Η μελέτη της επιστήμης έχει την ίδια αξία με την προσευχή» και «η επιστήμη γεννά στις ευγενικές καρδιές υψηλόφρονα αισθήματα και εξανθρωπίζει τους διεφθαρμένους».

Νομίζω ότι είναι κατανοητό γιατί ο χαλίφης αποκλείεται να έδωσε τέτοια απάντηση που του φορτώνει μετά από 600 χρόνια ο Φαράγκ.

Οι Αραβες ποτέ δεν έκαψαν αρχαίους συγγραφείς. Το αντίθετο μάλιστα, τους μελετούσαν συστηματικά, τους μετέφραζαν και μεγάλο μέρος της ελληνικής γραμματείας που σώθηκε οφείλεται σε αυτούς. Η λατρεία τους μάλιστα, για αρχαία ελληνικά χειρόγραφα ήταν τόσο μεγάλη που όταν νίκησαν τον Μιχαήλ Γ τον υποχρέωσαν να τους στείλει ένα καραβάνι με αρχαία συγγράμματα ως πολεμική αποζημίωση. Τόσο πολύ τα μισούσαν, που δεν ζήτησαν ούτε χρυσό, ούτε τίποτα άλλο, παρά μόνο Αρχαίους Ελληνες συγγραφείς.. Επιπλέον όπου πήγαν οι Αραβες ίδρυσαν μορφωτικά ιδρύματα και βιβλιοθήκες. Στην Κόρδοβα π.χ. η βιβλιοθήκη αριθμούσε 400.000 τόμους, ενώ έφτιαξαν και πέντε νοσοκομεία (στη χριστιανική Ευρώπη τι γνώμη είχαν για την ιατρική τότε;). Είναι λοιπόν, δυνατόν να πέτυχαν την πιο πλούσια και φημισμένη βιβλιοθήκη και να την έκαψαν; Αυτό μόνο ένας χριστιανός επίσκοπος θα μπορούσε να το φανταστεί (και οι μονοφυσίτες χριστιανοί λέγονται)..

Αργότερα βέβαια, όταν έπεσαν τα χαλιφάτα και άρπαξαν την εξουσία οι δικοί τους θεοκράτες, οι ιμάμηδες έκαναν τους μουσουλμάνους σαν τα μούτρα τους. Μην έχεις πάντως την παραμικρή αμφιβολία πως στα ίδια χάλια θα ήταν σήμερα και η Ευρώπη χωρίς τον Διαφωτισμό.

Στο είπα…«ας το καλύτερα» ή, μήπως έχεις την εντύπωση πως είσαι ο πρώτος που μου παρέθεσε το παραπάνω το στόρυ; Η εξαφάνιση του 97% της ελληνικής γραμματείας είναι έργο χριστιανών και κανενός άλλου. Ακόμη και οι Ρωμαίοι που άρπαζαν, το έκαναν για να εμπλουτίσουν τις βιβλιοθήκες της Ρώμης, στον εμπρησμό των οποίων πρωτοστάτησε ο Αγιος Γρηγόριος της Τούρ, τη μνήμη του οποίου τιμάει η ορθόδοξη εκκλησία στις 17 Νοεμβρίου, προφανώς για το «θεάρεστο» έργο του. Ο ίδιος μάλιστα, για να δικαιολογήσει τις πράξεις του έγραψε πως έκαψε τις βιβλιοθήκες επειδή δεν ανεχότανε να διαβάζεται περισσότερο ο Τίτος Λίβιος από την Αγία Γραφή.
Μισούσε το θέατρο, στην γεννειάδα του υπήρχαν ψείρες (όπως ο ίδιος λέει στο "Μισοπώγων"), ήταν πολύ προληπτικός και ησχολέιτο με μαντείες, προφητείες, αστρολογίες κ.τ.λ., νόμιζε ότι έβλεπε οράματα και ελάμβανε μηνύματα από ψυχές νεκρών και άλλα πολλά γραφικά...»


Ειρωνικά το λέει για τις ψείρες, αλλά βλέπω δεν το αντιλήφθηκες. Σε αυτό το λόγο, όμως, σου διέφυγε κάτι. Ο Ιουλιανός είναι αυτοκράτορας, αν ήθελε ανά πάσα στιγμή εξαφάνιζε τους Αντιοχείς που τον μισούσαν. Δεν κάνει, όμως, αυτό, αλλά όπως έγραψε για να σας τιμωρήσω θα πάω να μείνω σε άλλη πόλη. Αυτό ήταν το ήθος του Ιουλιανού. Ξέρεις πολλούς μετέπειτα αυτοκράτορες που θα έκαναν το ίδιο και δεν έστελναν στρατό να τα κάνει γης – μαδιάμ. Ξέρεις πόσοι άγιοι της ορθοδοξίας επιδίδονταν σε τέτοιες γραφικότητες;
«Επί των ημερών του κατακρεουργήθηκε από φανατικούς αντιχριστιανούς (πιθανώς Εβραίους) ο επίσκοπος Αλεξάνδρειας Γεώργιος Καππαδόκης»


Τα κατορθώματα του Καππαδόκη τα γνωρίζεις; Ρε τον κακό τον Ιουλιανό που άφησε να κατακρεουργεί αυτός ο «άγιος» άνθρωπος.
Ήταν κυρίως μιθραϊστής και όχι τόσο παγανιστής. Ήθελε να επιβάλλει μία καινούρια θρησκεία ανατολίτικου συγκρητισμού. Δεν βρήκε καμμία απήχηση.


Την εποχή του Ιουλιανού η ρωμαϊκή αυτοκρατορία εκτεινότανε από την Αγγλία μέχρι την Περσία. Η πλειοψηφία των κατοίκων της ήταν ακόμη προσκολλημένοι στις εθνικές θρησκείες. Ηδη πήρε μεγάλη έκταση η απάντηση και δεν κάθομαι να αναλύσω τι ήταν ο μιθραϊσμός. Χριστιανική αίρεση πάντως, δεν ήταν.
«Τελείως αυθαίρετα απαγόρεψε στους χριστιανούς να διδάσκουν!»


Πολύ σωστά και δικαιολογημένα πήρε αυτή την απόφαση, αφού οι χριστιανοί της εποχής του καθύβριζαν την ελληνική παιδεία.«Σε εμάς ανήκουν η ευγλωττία και οι Τέχνες της Ελλάδος και η λατρεία των Θεών της. Η δική σας κληρονομιά είναι η αμάθεια, η αγροικία και τίποτε πέρα από αυτές». Ιουλιανός, Περί Παιδείας.

Πάλι καλά που δεν ανέφερες το ψέμμα των συναξαριστών πως απαγόρευσε στα παιδιά των χριστιανών να σπουδάζουν. Γιατί αυτούς τους είχε διαψεύσει ο ίδιος ο Ιουλιανός.

Για τα περί «εβραιολαγνείας» του Ιουλιανού θα σου πω, αφού πρώτα μου απαντήσεις αν θεωρείς και την ελληνική ορθόδοξη εκκλησία «εβραιολάγνα» επειδή τιμάει την μνήμη των «Αγίων Μακκαβαίων»;
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 22:53

Posted: Sun Dec 31, 2006 1:54 pm

Από panta


οι ορθόδοξοι έλληνες είναι υποχρεωμένοι να σέβονται κάθε ανοησία που θεωρείται θρησκεία - ακόμη κι αυτών που ενώ κόπτονται για την ανεξιθρησκία δεν δέχονται οι έλληνες να είναι χριστιανοί και προσπαθούν να τους απαξιώσουν.
Ανέφερε ό φάμπιος ορισμένες αποφάσεις συνόδων χριστιανών. φυσικά παρέλειψε να πει ότι οι σύνοδοι αφορούν αποκλειστικά και μόνο τους χριστιανούς και την συμπεριφορά τους είτε μεταξύ τους είτε μεταξύ των αλλόδοξων - χριστιανών αιρετικών - και αλλοθρήσκων. Δεν φαντάζομαι να αρνείται κανείς το δικαίωμα των χριστιανών να επιλέγουν την συμπεριφορά τους προς τους άλλους και τις ανάλογες συμβουλές. Χαίρομαι όμως που αναφέρεται ο φάμπιος και στους αιρετικούς χριστιανούς, τους οποίους υποστηρίζει. Εύγε, φάμπιε. αφού έτσι υποστηρίζεις και τους ορθοδόξους που για τους παπικούς είναι αιρετικοί.
κρυφοχριστιανούλι φάμπιο ;)
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 22:54

Posted: Sun Dec 31, 2006 2:10 pm

Από Fabius Maximus


Nα είσαι καλά Panta και σου εύχομαι ότι το καλύτερο για τη νέα χρονιά. :beer:

Επίσης επειδή δεν προβλέπω να γράφω άλλο κομμάτι κομμάτι σήμερα...Καλή χρονιά σε όλους σας, με υγιεία και προσωπική ευτυχία.

Χαρούμενο Ενιαυτόν

:beer: :beer: :bye1:
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 22:54

Posted: Sun Dec 31, 2006 2:26 pm

Από panta


Άντε λοιπόν να έχετε να διαβάσετε μια και μας μπαίνει ο ... νέος έτος :D
Παραλογισμοί, λοιπόν των φίλτατων "εθνικών".
Ενώ παραδέχονται οι "εθνικοί" ότι οι έλληνες σαν λαός ήταν ανεξίθρησκοι και δέχονταν οποιαδήποτε θρησκεία - και συμφωνώ, στην συνέχεια αρνούνται το δικαίωμα αυτό στους έλληνες που έγιναν χριστιανοί την περίοδο της ρωμαϊκής κατοχής. Παραβλέπουν μάλιστα τις εκατοντάδες συναγωγές εβραίων και προσηλύτων τόσο στην Μ. Ασία όσο και στην Ελληνική χερσόνησο, οι οποίοι έλληνες προσήλυτοι στον Ιουδαϊσμό ήσαν και οι πρώτοι που εισήλθαν στην χριστιανική Εκκλησία.
Είναι δηλαδή παράλογο από τη μια να ισχυρίζονται ότι μπορούν οι έλληνες να λατρεύουν τους θεούς των αιγυπτίων, της Συρίας, της …Ινδίας, των Μήδων και των Πάρθων όπως και τον θεό των Εβραίων με τον ιουδαϊκό τρόπο ή τους θεούς της Ρώμης και τον αυτοκράτορά της, αλλά δεν τους αρέσει και δεν δέχονται την πίστη στον Ιησού Χριστό!!! Αυτό δεν είναι παράλογο, οέο??
Είναι παράλογο επίσης να κατηγορείται ο χριστιανισμός – η μοναδική θρησκεία αγάπης, χαράς, δικαιοσύνης και αυτοθυσίας για τα εγκλήματα που έκανε το ανατολικό ρωμαϊκό κράτος στην προσπάθειά του να έχει μία θρησκεία σαν ενοποιό δύναμη του ίδιου του κράτους μιμούμενο σ’ αυτό τους ανάλογους διωγμούς κατά των χριστιανών από το ίδιο το κράτος προ της ανεξιθρησκίας του 313.
(αν οι διωγμοί των μη χριστιανών ήταν το ίδιο απηνείς με τους κατά των χριστιανών τότε κακώς ο Θεοδόσιος κατήργησε τους αγώνες. Γιατί αν τους διατηρούσε θα μπορούσαν να διασκεδάζουν οι χριστιανοί βλέποντας τους ειδωλολάτρες να γίνονται μεζεδάκια για τα θηρία. Αλλά τι να πεί κανείς; Οι χριστιανοί δεν διακρίνονται για το χιούμορ τους και δεν ξέρουν να διασκεδάζουν :P )
Επίσης είναι παράλογος ο όρος «εθνικός».Κατά λέξη σημαίνει ο καταγόμενος από διάφορα έθνη (φαλμεράϋερ) και ό μή ιουδαίος. Σε καμιά περίπτωση ο έλλην. Ακόμα και σαν θρησκευτικός όρος ξεκαθαρίζει ότι δεν αφορά μόνο τις θρησκείες των αρχαίων ελλήνων. Αν λοιπόν ο κάθε «εθνικός" συζητητής θέλει να υπερασπίσει τις αντιλήψεις των «Πατέρων» του, όπως των Χαλδαίων – εβραίων (όρα Μαρίνη περιοδικό τριτο μάτι για τους προπάτορες των δωδεκαθεϊστών ή εθνικών), ρωμαίους ή Σλαύους ή Έλληνες μπορεί να γίνει συζήτηση επ’ αυτού και περί της καταγωγής τους. Διότι εδώ στην Ελλάδα δεν πάψαμε να ονομαζόμαστε Έλληνες – όπως και δεν αρνούμαστε τα όσα ονόματα πήραμε στην πορεία μας στην ιστορία – και δεν είχαμε ούτε έχουμε καμία αντιπαλότητα με όσους ίσως να έχουν πρόβλημα με την καταγωγή τους και παρουσιάζονται ως «εθνικοί» και όχι ξεκάθαρα «Έλληνες». Φυσικά δεν έχουμε πρόβλημα ούτε με τους βάρβαρους που δια της πίστεως και της ελληνικής – της δικής μας δηλαδή –παιδείας θεώρησαν τιμή να αποκαλούν τους εαυτούς τους «ελληνοορθόδοξοι».
Είμαστε επομένως υποχρεωμένοι να αποδεχτούμε και τους Ρωμαΐζοντες «εθνικούς» και να συζητάμε όχι μόνο για να περνά η ώρα ή να κάνουμε τους σπουδαρχίδηδες αλλά για να μην περνάνε αναπάντητες οι αβυσσαλέες γνώσεις των φαντασιοπληξιών τους.
Πάντως, πές- πες, κάτι καλό μπορεί να βγεί και γι αυτούς.

εεεεε που πας?
έχει κι άλλο
:(
καλά θα ανοίξω άλλο θέμα
μέχρι τα μεσάνυχτα έχω καιρό να γράφω
Καλή χρονία ναχουμε
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 22:55

Posted: Sun Dec 31, 2006 8:51 pm

Από ΚΑΣΣΑΝΔΡΟΣ

Η λατρεία του Αδωνι ξεκίνησε στην Φοινίκη περίπου τον 11 με 10 π.χχ αιώνα. Ανοιξες που άνοιξες τον Απολλόδωρο δεν είδες την πιο διαδεδομένη εκδοχή του μύθου; Ο Αδωνις ήταν γιος του βασιλιά της φοινικικής πόλης Βύβλου Κινύρα και της κόρης του Σμύρνα, Επίσης υπάρχει και η εκδοχή πως ο πατέρας του ήταν ο βασιλιάς των Ασσυρίων Θείαντας, τον οποίο έκανε με την κόρη του Σμύρνα ή, Μύρνα. Την δε φοινικική παράδοση δεν έχει νόημα να την γράψω.


Καταρχήν ο Κίνυρας ήταν βασιλεύς της Πάφου στην Κύπρο. Σύμφωνα με την μία εκδοχή αυτός ήταν ο πατέρας του Αδώνιδος.
Άλλη εκδοχή θέλει τον Άδωνι υιό του Φοίνικος και της Αλφεσιβοίας, κόρης του Αγήνορος και αδελφή της Ευρώπης και του Κάδμου.
Τα περί Θείαντος είναι φοινικική παράδοση.
Οι μυθολογικές παραδόσεις πάντως που σχετίζονται με τον Άδωνι είναι καθαρά ελληνικές καθώς σε αυτές αναφέρονται οι Αφροδίτη, Περσεφόνη, Δίας, Άρης, Απόλλων κ.τ.λ.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η λατρεία του Αδώνιδος στην Φοινίκη οφείλεται στην εκεί παρουσία Ελλήνων από τα πανάρχαια χρόνια.
Οι Φοίνικες και οι Ασσύριοι είχαν τότε Ελληνες βασιλιάδες; Λογικοί να ήμαστε. Απλά οι Ελληνες συνήθιζαν να εξελληνίζουν τα ονόματα των ξένων. Παράδειγμα ο γνωστός Ξέρξης είναι ελληνιστί το περσικό Ξαγιάρσα. Στην προκειμένη περίπτωση το όνομα Αδωνις προέρχεται από το φοινικικό Adonai που σημαίνει «Κύριος μου». Η λατρεία του ξεκίνησε στην Βύβλο και από εκεί εξαπλώθηκε σε όλη την ανατολή, στην Κύπρο, την Μικρά Ασία και κάποια στιγμή τον 5ο αιώνα έφτασε και στην κυρίως Ελλάδα. Χαρακτηριστικό είναι πως ο Ομηρος αγνοεί τον Αδωνι και δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά στα έπη του.


Ο Αγήνωρ, που καταγόταν από το Άργος, εποίκησε την Φοινίκη, και απέκτησε μία κόρη την Ευρώπη και τρεις υιούς, τον Κάδμο, τον Κίλικα και τον Φοίνικα. Υπάρχουν και άλλες εκδοχές με διαφορετικά ονόματα.
Η παρουσία των Ελλήνων στην Συροφοινίκη ήταν πολύ έντονη ως το 1360 π.Χ όταν οι Χετταίοι επέδραμαν και διέλυσαν τις ελληνικές πόλεις. Υπάρχουν και αναφορές στον βασιλέα Νικομήδη την εξουσία του οποίου κατέλυσαν οι Χετταίοι.

Ο ανθρωπολόγος R.P. Charles επιβεβαιώνει στο έργο του Cahiers ligures de prehistoire et d'Archeologie, διαπιστώνοντας ότι:
"Στις αρχές της 3ης π.Χ χιλιετίας σημειώνεται στην βόρεια Χαναάν άφιξις πληθυσμών από την Κιλικία και την Ελλάδα"
Οπότε, πέραν των παραδόσεων, η εκεί παρουσία Ελλήνων τεκμηριώνεται και από ανθρωπολογικής απόψεως.

Το ότι δεν αναφέρει ο Όμηρος δεν λέει τίποτα. Αναφέρει πάντως ο Ησίοδος και η Σαπφώ.
Άλλωστε η λατρεία του Αδώνιδος στην κυρίως Ελλάδα ποτέ δεν πήρε μεγάλη έκταση.
Επίσης ήταν συνηθισμένο οι Ελληνες συγγραφείς όταν περιέγραφαν τους θεούς άλλων λαών να τους ταυτίζουν με τους ελληνικούς, προκειμένου οι αναγνώστες τους να καταλάβουν τις ιδιότητες τους.. Στην προκειμένη περίπτωση ας πάρουμε τον φοινικικό Βαάλ για να δούμε τι ήταν. Ηταν ο βασιλεύς θεών και ανθρώπων, ο οποίος περιδιάβαινε στα νέφη και έστελνε τις βροχές. Μήπως θυμίζει κάποιον; Aν σε έναν αρχαίο Ελληνα έλεγαν ότι αυτός ο θεός έχει τα παραπάνω χαρακτηριστικά, σε ποιον θα πήγαινε ο νους του; (Ο Βάαλ είχε και άλλες ιδιότητες και για αυτό κάποιες φορές ταυτίζεται με τον Δία και άλλες με τον Κρόνο).


Σε καμμία περίπτωση.
Όταν οι Έλληνες αναφέρονταν σε θεούς των βαρβάρων απλώς παρέφραζαν τα ονόματά τους. Π.χ τις θεές των Βαβυλωνίων Ανάτ, Βελίτ, Ιστάρ, τις αποκαλούσαν Αναϊτις, Μελίττη και Αστάρτη. Όπως έκαναν και με το όνομα του Ξέρξη που ανάφερες.
Η εντονότατη ελληνική επιρροή στην θρησκευτική, και όχι μόνο, παράδοση των Φοινίκων, είναι αναμφισβήτητη (σου ανέφερα συγκεκριμένα παραδείγματα στο προγούμενο μήνυμα).
Άλλωστε το ότι έδιναν στον Βάαλ τις ιδιότητες που αναφέρεις, δεν μας προκαλεί την υποψία ότι είναι αποτέλεσμα ελληνικής επιρροής, βάσει των παραπάνω στοιχείων;;
Ανοίγω τον Θουκυδίδη Β 97 όπου αρχικά αναφέρει τα όρια του κράτους των Οδρυσών (θρακική φυλή), τα οποία εκτείνονταν από την πόλη Αβδηρα μέχρι τον ποταμό Ιστρο (Δούναβης) και στη συνέχεια γράφει: «Ο φόρος που πλήρωναν όλοι οι βάρβαροι κι οι ελληνικές πόλεις την εποχή του Σεύθη, ο οποίος βασίλεψε ύστερα από τον Σιτάλκη κι αύξησε την φορολογία πάρα πολύ έφτανε τα τετρακόσια περίπου τάλαντα, τα οποία καταβάλλονταν σε χρυσό και ασήμι»

Προφανές είναι πως οι «ελληνικές πόλεις» είναι οι αποικίες των Ελλήνων στην περιοχή, οι οποίες είχαν ιδρυθεί από τον 7ο αιώνα. Δια της ατόπου απαγωγής οι «βάρβαροι» του αποσπάσματος είναι οι Θράκες. Άλλος λαός, άλλωστε, δεν κατοικούσε στην περιοχή.

Οι Αθηναίοι είχαν μεγάλη ανάγκη την συμμαχία με τους Θράκες, διότι από εκεί έπαιρναν το σιτάρι που ήταν απαραίτητο για την επιβίωση τους. Σε αυτά τα πλαίσια κάποτε πολιτογράφησαν και έναν Θράκα ως Αθηναίο τιμήν ένεκεν, μια και τον είχαν φιλοξενήσει στην πόλη τους και βέβαια ήθελαν να τα έχουν όσο το δυνατό καλύτερα με τον πατέρα του.

«Μόλις τα άκουσε αυτά ο Σεύθης είπε ότι δεν θα έδειχνε έλλειψη εμπιστοσύνης σε κανέναν Αθηναίο. Διότι ήξερε πολύ καλά ότι οι Αθηναίοι ήταν συγγενείς του από κάποια αρχαία επιγαμία μεταξύ Θρακών και Αθηναίων. Ως εκ τούτου, πρόσθεσε, τους θεωρούσε ειλικρινείς φίλους» «Κύρου Ανάβασις Ζ, β, 31».

Τώρα τι να σου πω; Από αυτό το απόσπασμα έβγαλες συμπέρασμα ότι οι Θράκες είχαν συνείδηση της συγγένειας τους με τους Ελληνες; Επειδή ο Σεύθης έλεγε ότι ένας προπάππους του (προπροπάπους του δεν διευκρινίζει) Θράκας/Αθηναίος είχε παντρευτεί κάποια προγιαγιά Αθηναία/Θράκα και πως κρατάει από αυτό το σόι; Λίγο σοβαροί να ήμαστε….

Σου διέφυγε ακόμη, να αναφέρεις πως ο Σεύθης και οι Θράκες δεν μιλούσαν ελληνικά (ξέρεις τι ήταν για τους αρχαίους Ελληνες όσοι δεν μιλούσαν ελληνικά) και ο Ξενοφώντας χρειάστηκε διερμηνέα.

«Και αφού τα διαπίστωσε καλά όλα τούτα έστειλε μπροστά το διερμηνέα του με την εντολή να πει στον Σεύθη ότι ο Ξενοφών ήταν εκεί κοντά και ήθελε να του μιλήσει» «Κύρου Ανάβασις Ζ, β, 19» (Δεν αναφέρεται αγγελιοφόρος ή, πρέσβης, αλλά «ερμηνέας» που σημαίνει διερμηνέας).

Οι επί Θράκης Ελληνες του Πολύβιου ήταν Ελληνες απόγονοι των αποίκων που είχαν εγκατασταθεί στην περιοχή από τον 7ο αιώνα. Επαναλαμβάνω δεν υπάρχει ούτε ένα απόσπασμα που να αναφέρει τους Θράκες ως Ελληνες.



Πουθενά ο Θουκυδίδης δεν αποκαλεί τους Θράκες βάρβαρους, παρά το ότι χρησιμοποιεί την ίδιο χαρακτηρισμό για τους Αμφιλόχιους π.χ. Τελείως αυθαίρετο το συμπέρασμά σου.
Η αναφορά του σε βάρβαρους της περιοχής οφείλεται σε γλωσσικούς λόγους που αναλύω παρακάτω.

Οι σχέσεις της Θρακών με τους υπόλοιπους Έλληνες ανάγονται στα πανάρχαια προϊστορικά χρόνια.
Στους άθλους του Ηρακλέους αναφέρεται ο βασιλεύς των Βιστώνων (θρακικό φύλο) Διομήδης, υιός του Άρη και της Κυρήνης.
Αρχαιότερος βασιλεύς της Θράκης ήταν ο Οιάγρος, πατέρας του Ορφέως και της μούσας Καλλιόπης.
Οι θρησκευτικές τους παραδόσεις επίσης δεν διαφέρουν από αυτές των υπολοίπων Ελλήνων.

Η ύπαρξη αποικιών στην Θράκη από άλλες δυνάμεις της εποχής, δεν αποδεικνύει τίποτα.

Το μόνο υποτυπώδες επιχείρημα που μπορούν να αρθρώσουν αυτοί που αμφισβητούν την ελληνικότητα των Θρακών είναι το γλωσσικό.
Καταρχήν δεν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία για την γλώσσα των Θρακών. Κατα πάσα πιθανότητα μιλούσαν μία πρωτοελληνική πελασγική διάλεκτο που δεν ήταν κατανοητή στους υπόλοιπους Έλληνες της κλασσικής περιόδου.
Στην κοντική στην Θράκη Λήμνο π.χ. είχε βρεθεί πελασγική επιγραφή με γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου αλλά σε άγνωστη γλώσσα.
Ο Ιάκωβος Θωμόπουλος την αποσυμβόλισε και απέδειξε ότι οι λέξεις αυτής της πελασγικής επιγραφής είναι ομηρικής προέλευσης.

Αν σε όλα αυτά προστεθούν και τα αδιάσειστα ανθρωπολογικά τεκμήρια (και μάλιστα από Βούλγαρους, και αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία) που σου ανέφερα, τότε δεν υπάρχει καμμία απολύτως αμφιβολία για την ελληνικότητα των Θρακών.
Μήπως ο Ορφέας επέστρεψε και από τον Αδη; Την ύπαρξη του την απέρριπτε ο Αριστοτέλης, ενώ και ο Ηρόδοτος την αμφισβητούσε.


Θα πρεπε να ξέρεις ότι η μυθολογία είναι μία συρραφή προ-ιστορικών παραδόσεων μαζί με αλληγορικά στοιχεία. Όπως σου ξαναείπα, πιθανότατα υπήρχαν πάνω από ένας με το όνομα Ορφέας (το ίδιο ισχύει και για τους Διόνυσο, Ηρακλή κ.τ.λ.).
Ο Αριστοτέλης ήταν γενικώς πολύ σκεπτικιστής. Η εγκυρότητα του Ηροδότου αμφισβητείται σε πολλά σημεία.
Δεν γράφτηκαν από ένα πρόσωπο και χρονολογούνται σε μια περίοδο από τον 8ο μέχρι τον 6ο αιώνα πχχ. Μην μπεις στον κόπο να παραθέσεις Ιωάννη Πασσά και τα συμπεράσματα του αστρονόμου Χασάπη, τα γνωρίζω καλά.


Άρα θα ξέρεις ότι η συγγραφή τους ανάγεται γύρω στο 1600 π.Χ.
Οι ρίζες της διονυσιακής λατρείας βρίσκονται στην Φρυγία και την Λυδία. Εχεις ακουστά κάποιον θεό Σαβάζιο; Στον αρχικό πυρήνα οι Ελληνες πρόσθεσαν και δικά τους στοιχεία και έτσι διαμορφώθηκε κατά τον 8ο με 6ο αίωνα πχχ.


Σου ανέφερα συγκεκριμένα στοιχεία για τον Διόνυσο, που αποδεικνύουν την καθαρά ελληνική του προέλευση. Τα διάβασες;

Η περίφημη εκστρατεία του Διονύσου στις Ινδίες είναι μύθος που κατασκευάστηκε την αλεξανδρινή περίοδο, προκειμένου να παραληρήσουν τα κατορθώματα του Αλεξάνδρου με αυτά ενός θεού. Η πρώτη αναφορά ήταν από τον σύγχρονο του Αλεξάνδρου τον Μεγασθένη, ενώ πιο πριν κανένας δεν είχε υποστηρίξει κάτι τέτοιο. Οσοι έχουν ασχοληθεί σοβαρά με την ελληνική μυθολογία (Κακριδής, Λεκατσάς, Κέρινι, Ντεσάμπ) αυτό υποστηρίζουν, όσοι ασχολούνται αλά Λιακόπουλος, Κεραμιδάς, Τουλάτος και στην Ινδία στέλνουν τον Διόνυσο και στην Τάκλα Μακάν να βουλώσει τρύπες και να πολεμήσει τους νεφελίμ το 40.000 π.χ


Για την εκστρατεία του Διονύσου ανέφεραν πάρα πολλοί συγγραφείς (Αρριανός, Φουρνούτος, Παλαίφατος, Πλούταρχος, Στράβων, Ηράκλειτος, Νόννος). Δεν μπορεί να γράφαν όλοι φαντασιώσεις, πόσο μάλλον ο ξερός στην αφήγησή του Αρριανός, και ο σχεδόν 800 χρόνια μεταγενέστερος του Αλεξάνδρου Νόννος.
Επίσης υπάρχουν αρκετά στοιχεία στην Ινδία, αρχαιολογικά, ανθρωπολογικά, γλωσσολογικά, παραδόσεις, που καταδεικνύουν μία πανάρχαια λευκή εισβολή εκ Δύσεως στην Ινδία.
Αν συνδυάσεις τα παραπάνω στοιχεία, τότε μπορείς να φτάσεις σε πολύ ωραία συμπεράσματα. Αν σε χαλάνε, αυτό είναι άλλο θέμα....

Πάμε στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Η πυρκαγιά του 48 πχχ δεν ήταν προσχεδιασμένη ενέργεια, αλλά ατύχημα. Οι Ρωμαίοι όπως έχω πει ήταν αρπάχτρες, αλλά δεν κατέστρεφαν. Και βέβαια, σημαντικό μέρος από ότι σώθηκε μεταφέρθηκε στη Ρώμη. Αντίθετα οι χριστιανοί το 391 πυρπόλησαν προσχεδιασμένα το Σεράπειο και τη βιβλιοθήκη του, η οποία φιλοξενούσε ότι είχε σωθεί, προκειμένου να τα εξαφανίσουν από προσώπου γης.


Δεν κατάλαβες. Δεν είπα ότι ήταν προσχεδιασμένη. Είπα ότι η βιβλιοθήκη είχε ήδη υποστεί σοβαρότατα πλήγματα εξ'αιτίας των Ρωμαίων (το αν έγινε εξ'αμελείας ή όχι, μικρή σημασία έχει), πριν καταστρέψουν οι ντόπιοι (και αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία) φανατικοί χριστιανοί το Σεράπειο.
Ακόμα και η φανατική αντιχριστιανή Λιλή Ζωγράφου το παραδέχεται.
Ο αδύναμος κρίκος είναι πως υποτιθέμενος πρωταγωνιστής της ιστορίας ο Ιωάννης Φιλόπονος δεν έχει γράψει τίποτα σχετικό. Είναι δυνατόν ο μάρτυρας ενός τόσου σοβαρού γεγονότος, ο παραλίγο ιδιοκτήτης της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας και να μην έχει γράψει ούτε μια γραμμή στα βιβλία του; Είναι ακόμη δυνατόν επί 600 χρόνια μέχρι που εμφανίστηκε ο μονοφυσίτης επίσκοπος να αγνοούν το συμβάν οι πάντες; Πρόσεξε επίσης πως ο εμπνευστής αυτού του παραμυθιού, ο Φαράγκ δεν λέει κάτι για βιβλιοθήκη και για αρχαίους συγγραφείς, αλλά αναφέρει γενικά και αόριστα «βιβλία της πόλης», τα οποία μπορεί να ήταν και τίποτα χριστιανικές μελέτες.


Δεν έχει λογική αυτό που λες. Γιατί οι Άραβες να επιννοήσουν ένα παραμυθάκι εις βάρος τους;
Και μην μου πεις τώρα ότι ήταν μονοφυσίτης, άρα ήθελε να καλύψει τις πράξεις των χριστιανών και να τα φορτώσει στους μουσουλμάνους...
Θα πρεπε να ξέρεις ότι η έχθρα μεταξύ μονοφυσιτών, και λοιπών αιρετικών, και χριστιανών ήταν πάρα πολύ έντονη.
Μερικά στοιχεία ακόμη που δείχνουν πως το παραπάνω παραμυθάκι έχει πολλά κενά και είναι αποκύημα φαντασίας. Το Κοράνι, το οποίο δήθεν επικαλέστηκε ο Ομάρ, αναφέρει: «Η παιδεία θεραπεύει την αμάθεια και αποτελεί τονωτική τροφή, στο σκοτάδι της αδικίας», «η μελετη αξίζει όσο και η νηστεία. Η μελέτη της επιστήμης έχει την ίδια αξία με την προσευχή» και «η επιστήμη γεννά στις ευγενικές καρδιές υψηλόφρονα αισθήματα και εξανθρωπίζει τους διεφθαρμένους».


Αυτό το απόσπασμα από το Κοράνι δεν λέει τίποτα τώρα.. Μην δουλευόμαστε. Η θεωρία από την πράξη έχει μεγάλη απόσταση.
Επιπλέον όπου πήγαν οι Αραβες ίδρυσαν μορφωτικά ιδρύματα και βιβλιοθήκες. Στην Κόρδοβα π.χ. η βιβλιοθήκη αριθμούσε 400.000 τόμους, ενώ έφτιαξαν και πέντε νοσοκομεία (στη χριστιανική Ευρώπη τι γνώμη είχαν για την ιατρική τότε


Αν αναφέρεσαι στην δυτική Ευρώπη που ζούσε στον σκοταδιστικό Μεσαίωνα, έχεις δίκιο. Το Βυζάντιο όμως ήταν τελείως διαφορετική υπόθεση...
Μην έχεις πάντως την παραμικρή αμφιβολία πως στα ίδια χάλια θα ήταν σήμερα και η Ευρώπη χωρίς τον Διαφωτισμό.


Καλά αυτό είναι ανέκδοτο. Πρέπει να χρωστάμε και χάρη στον δυτικό διαφωτισμό από τα εξισωτικά κηρύγματα του οποίου προέρχεται η έξαρση του ατομικισμού, του χυδαίου υλισμού, του κοινοβουλευτισμού, των "ανθρωπίνων δικαιωμάτων", του αθεϊσμού;;



Περί Ιουλιανού:
Απορώ γιατί επιμένεις για τον Ιουλιανό. Ο άνθρωπος δεν ήθελε να αναβιώσει το δωδεκάθεο.. Από θρησκευτικής απόψεως ήταν απλά φανατικός αντιχριστιανός και τίποτα περισσότερο. Περισσότερο έτεινε προς τις ανατολίτικες δεισιδαιμονίες παρά προς τις παγανιστικές λατρείες, που είχαν ήδη παρακμάσει.

Δεν έχω να σου πω τίποτα για τους "Άγιους Μακκαβαίους"... ούτε αρνούμαι την ύπαρξη ιουδαϊκών καταλοίπων στην Ορθοδοξία, τα οποία επιβάλλεται να ξεριζωθούν.
Απλώς είναι τουλάχιστον τραγελαφικό να ψέγουν κάποιοι την Ορθοδοξία για τα εβραϊκά κατάλοιπα και συγχρόνως να θαυμάζουν τον Ιουλιανό, που ήταν ίσως ο πλέον εβραιόφιλος αυτοκράτορας. Και σε αυτήν την τραγική αντίφαση πέφτουν εξαιτίας του τυφλού αντιχριστιανισμού τους.


Άντε γεια και καλή χρονιά...
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 22:56

Posted: Mon Jan 01, 2007 1:07 pm

Από Fabius Maximus


Καλή χρονιά σε όλους και όσοι/ες έχουν την ονομαστική τους γιορτή χρόνια πολλά. Πολύχρονη Αρέλα με υγεία και ευτυχία.

Και μετά τις θερμότερες ευχές να περάσουμε στα καθ' ημάς.

οι ορθόδοξοι έλληνες είναι υποχρεωμένοι να σέβονται κάθε ανοησία που θεωρείται θρησκεία


Νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο εκχριστιανισμένο αρκουδάκι πως εννοείς σεβασμό στις διαφορετικές αντιλήψεις.
Παραλογισμοί, λοιπόν των φίλτατων "εθνικών".


Το να μιλάς στο Θεό είναι προσευχή, το να ακούς το Θεό είναι παραλογισμός και αυτό το είδος ευδοκιμούσε και ευδοκιμεί στους ομόθρησκους σου.
«Είναι παράλογο επίσης να κατηγορείται ο χριστιανισμός – η μοναδική θρησκεία αγάπης, χαράς, δικαιοσύνης και αυτοθυσίας για τα εγκλήματα που έκανε το ανατολικό ρωμαϊκό κράτος».


Και
«Είμαστε επομένως υποχρεωμένοι να αποδεχτούμε και τους Ρωμαΐζοντες «εθνικούς» και να συζητάμε όχι μόνο για να περνά η ώρα ή να κάνουμε τους σπουδαρχίδηδες αλλά για να μην περνάνε αναπάντητες οι αβυσσαλέες γνώσεις των φαντασιοπληξιών τους».


Η χριστιανική εκκλησία πρωτοστατούσε στις βαρβαρότητες και ήταν αυτή που απαιτούσε την εξαφάνιση κάθε διαφορετικού. Εχω αναφέρει ιστορικά γεγονότα, δεν τα επαναλαμβάνω, ούτε γράφω άλλα. Αν είναι φαντασιοπληξίες, απέδειξε το, παράθεσε στοιχεία και διέψευσε με. Σε αυτά να απαντήσεις, στα γεγονότα.
«αν οι διωγμοί των μη χριστιανών ήταν το ίδιο απηνείς με τους κατά των χριστιανών τότε κακώς ο Θεοδόσιος κατήργησε τους αγώνες. Γιατί αν τους διατηρούσε θα μπορούσαν να διασκεδάζουν οι χριστιανοί βλέποντας τους ειδωλολάτρες να γίνονται μεζεδάκια για τα θηρία. Αλλά τι να πεί κανείς; Οι χριστιανοί δεν διακρίνονται για το χιούμορ τους και δεν ξέρουν να διασκεδάζουν»


Θα σου είμαι υπόχρεος αν μου πεις αυτό το μαργαριτάρι από πού το αλίευσες;
Είναι δηλαδή παράλογο από τη μια να ισχυρίζονται ότι μπορούν οι έλληνες να λατρεύουν τους θεούς των αιγυπτίων, της Συρίας, της …Ινδίας, των Μήδων και των Πάρθων όπως και τον θεό των Εβραίων με τον ιουδαϊκό τρόπο ή τους θεούς της Ρώμης και τον αυτοκράτορά της, αλλά δεν τους αρέσει και δεν δέχονται την πίστη στον Ιησού Χριστό!!!


Είχα σκοπό να μην σου απαντήσω σε αυτό, προκειμένου να συνεχίσεις να γράφεις και άλλες τέτοιες διασκεδαστικές «χαριτωμενιές». Αγαπητό εκχριστιστιανισμένο αρκουδάκι δεν είναι θέμα εθνικότητας, αλλά αντίληψης. Οι πολυθεϊστές θεωρούν ότι ο κόσμος είναι αυτογένητος και πως οι Θεοί είναι δυνάμεις εντός του κόσμου. Δεν υπάρχει δηλαδή κάποιος υπερβατικός Θεός εκτός του σύμπαντος, ούτε δημιουργός. Για αυτό το λόγο κάλλιστα, μπορούν να υιοθετήσουν ή, να προσαρμόσουν και λατρευτικές παραδόσεις άλλων λαών που νομίζουν ότι τους ταιριάζουν, διότι πρόκειται για φυσικές θρησκείες. Οι δε μονοθεϊστες αντιλαμβάνονται τον Θεό ως απόλυτο άρχοντα, που δημιούργησε τον κόσμο και βρίσκεται εκτός αυτού. Είναι δηλαδή μια εντελώς διαφορετική θέση και βέβαια, είναι γκραν πατάτα αυτό που έγραψες περί αποδοχής του Θεού των Εβραιών.

Επίσης είναι μεγάλη βλακεία αυτό που έγραψες περί αυτοκράτορα. Δεν υπήρχε θεοποίηση του αυτοκράτορα, αλλά προσφορά τιμών στο Genius του αυτοκράτορα. Κάνε ένα κόπο να μάθεις τι ήταν το Genius και τα ξαναλέμε.

Είπα όπως μιλάτε, θα μιλάω. Μια – δυο φορές εκχριστιανισμένο αρκούδι έκανα τον μαλάκα και δεν έδωσα βάρη στις ειρωνείες σου. Αν συνεχίσεις θα σου επιστρέφονται με τόκο.
«Καταρχήν ο Κίνυρας ήταν βασιλεύς της Πάφου στην Κύπρο. Σύμφωνα με την μία εκδοχή αυτός ήταν ο πατέρας του Αδώνιδος.
Άλλη εκδοχή θέλει τον Άδωνι υιό του Φοίνικος και της Αλφεσιβοίας, κόρης του Αγήνορος και αδελφή της Ευρώπης και του Κάδμου.
Τα περί Θείαντος είναι φοινικική παράδοση.
Οι μυθολογικές παραδόσεις πάντως που σχετίζονται με τον Άδωνι είναι καθαρά ελληνικές καθώς σε αυτές αναφέρονται οι Αφροδίτη, Περσεφόνη, Δίας, Άρης, Απόλλων κ.τ.λ.»


Ελπίζω να έγινε αντιληπτό πως τον Φοίνικα ήθελα να γράψω, αφού ήδη είχες αναφέρει τον Κινύρα. Ο Φοίνικας λοιπόν έκανε με την κόρη του τον Αδωνι, παρόμοια δηλαδή παράδοση με τον Θείαντα. Για τα άλλα στα είπα, οπότε δεν υπάρχει λόγος να επαναλαμβάνομε. Σε ξαναρωτάω είναι δυνατόν οι Ασσύριοι και οι Φοίνικες της τότε εποχής να είχαν Ελληνες βασιλιάδες; Όταν εντάχθηκε ο Αδωνις στο ελληνικό πάνθεον δημιουργήθηκε και η παράδοση. Η δε φοινικική μυθολογία τον θέλει εγγονό του Βαάλ, γιο του Θείαντα και σχετίζεται με την Αστάρτη, η λατρεία της οποίας ξεκίνησε από πιο ανατολικά από την Βαβυλώνα.

Στην περιοχή της Φοινίκης υπήρχαν μινωϊτικοι και αργότερα μηκυναϊκοί εμπορικοί σταθμοί. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως έγινε εξαγωγή της λατρείας του Αδωνι, διότι κάτι τέτοιο θα προϋπόθετε την ύπαρξη της στην Ελλάδα. Αντίθετα εδώ έχουμε εισαγωγή και όχι εξαγωγή. Πρόσθεσε ακόμη, πως όταν ξεκίνησε η λατρεία του Αδώνι δεν υπήρχαν Ελληνες στην περιοχή
.
Το ότι δεν αναφέρει ο Όμηρος δεν λέει τίποτα. Αναφέρει πάντως ο Ησίοδος και η Σαπφώ.


Λέει και παραλέει, διότι είναι αρχαιότερος. Την εποχή λοιπόν ο Ομηρος που τον αγνοούσε και δεν τον είχε εντάξει στο ελληνικό πάνθεον στον κύκλο της Αφροδίτης στη Φοινίκη τον τιμούσαν. Στα χρόνια του Ησιόδου και αργότερα της Σαπφώς η λατρεία του μπορεί να μην είχε εξαπλωθεί στην κυρίως Ελλάδα, όμως ήταν γνωστή στον ευρύτερο ελληνικό κόσμο της Μικράς Ασίας και της Κύπρου.

Επίσης μην ξεχνάς πως η μυθολογία περί Θεών έχει σκοπό να δείξει τα χαρακτηριστικά του κάθε Θεού. Η λατρεία του Αδωνι συμβολίζει την αντίληψη που είχαν οι Φοίνικες περί θανάτου και αναγέννησης της φύσης. Δεν υπάρχει πρόσωπο Αδωνις που να είναι γιος του τάδε ή, του τάδε, αλλά δύναμη. Τα περί ένωσης του με την Αστάρτη, ο θάνατος του, η ανάστασή του είναι οι ιδιότητες της αναβλαστικής δύναμης. Αυτή λοιπόν η συγκεκριμένη λατρεία ξεκίνησε από τους Φοίνικες και διαδόθηκε αργότερα σε αρκετά μέρη του αρχαίου κόσμου. Όταν έφτασε και στην Ελλάδα εντάχθηκε και αυτός στην ελληνική παράδοση.
Σε καμιά περίπτωση. Όταν οι Έλληνες αναφέρονταν σε θεούς των βαρβάρων απλώς παρέφραζαν τα ονόματά τους. Π.χ τις θεές των Βαβυλωνίων Ανάτ, Βελίτ, Ιστάρ, τις αποκαλούσαν Αναϊτις, Μελίττη και Αστάρτη.


Εχεις δει πουθενά ο Jupiter των Ρωμαίων να παραφράζεται? Η θεά Bellona μήπως? Ο Faunus? . Επίσης οι Φοίνικες ουδέποτε ενέταξαν τον Δία ή, τον Ποσειδώνα στο πάνθεον τους. Το δε Βάαλ ή, Βήλο οι Ελληνες άλλες φορές τον ταύτιζαν με τον Δία και άλλες με τον Κρόνο. Η Ιστάρ των Βαβυλωνίων, ήταν η Αστάρτη των Φοινίκων (δεν επρόκειτο για ελληνική παραφθορά, αλλά φοινικική) και ταυτιζότανε με την Αφροδίτη των Ελλήνων. Η Αναϊτις ήταν περσική θεά, αρχικά της περιοχής του ποταμού Ωξου, η οποία ταυτίστηκε με την Αρτεμη.

Οσον αφορά τους Θράκες. Το παραπάνω απόσπασμα του Θουκυδίδη είναι χαρακτηριστικό. Γιατί σε εκείνη την περιοχή υπήρχαν μόνο Ελληνες άποικοι και Θράκες, δεν υπήρχε άλλος λαός. Αν δεν εννοεί τους Θράκες βάρβαρους, τότε ποιους εννοεί τους Ελληνες;

Επίσης επειδή παρανόησες. Εγώ δεν είπα ότι οι Θράκες ήταν βάρβαροι, αλλά πως οι αρχαίοι Ελληνες τους θεωρούσαν. Και η απόδειξη είναι πως δεν υπάρχει ούτε ένα απόσπασμα που να λέει το αντίθετο, σε αντίθεση με τα πάμπολλα που τους αναφέρουν ως βάρβαρους. Βλέπεις στην εποχή τους δεν υπήρχαν οι ανθρωπολογικές μελέτες, αλλά και να υπήρχαν άπαξ και οι αρχαίοι Ελληνες δεν καταλάβαιναν την γλώσσα τους βάρβαρους θα τους έλεγαν και πάλι.

Οι Θράκες λοιπόν ανήκουν στην πελασγική φυλή, η οποία απλωνόταν στα βαλκάνια και στη Μικρά Ασία. Εντός αυτής της φυλής αναπτύχθηκαν έθνη με δικά τους πολιτιστικά χαρακτηριστικά όπως Ελληνες, Θράκες, Ιλλύριοι, Φρύγες κτλ, οι οποίοι μπορεί να είχαν φυλετικές και γλωσσικές συγγένειες, αλλά ανήκαν σε διαφορετικές υποομάδες. Ιδιαίτερα αναλυτικός για αυτό το θέμα είναι ο Καρολίδης στην εισαγωγή της ιστορίας του Παπαρηγόπουλου.
Ο Αριστοτέλης ήταν γενικώς πολύ σκεπτικιστής. Η εγκυρότητα του Ηροδότου αμφισβητείται σε πολλά σημεία.


Τα καλά και συμφέροντα. Δες το γενεαλογικό δένδρο του Ορφέα τότε. Ως μητέρες του αναφέρονται συνήθως η μούσα Καλλιόπη (υπαρκτό πρόσωπο και αυτή) και ενίοτε η Μελπομένη ή, η Κλειώ, ο παππούς του ο θεός Αρης ή, ο Πιερίων ή, Χάρωπος, των οποίων η σκούφια κρατάει ακόμη πιο νοτιότερα, ενώ και ο πατέρας του ο Οιαγρός αναφέρεται εκτός από βασιλιάς και ως ποταμός. Ο Ορφέας δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια μυθική μορφή φορτισμένη με συμβολικά στοιχεία και με γνωρίσματα θεού, ήρωα και ημίθεου.

Τα δε ορφικά ποιήματα δεν ήταν λίγοι αυτοί που τα απέδιδαν στον Πυθαγόρα, άλλωστε από τις αρχές του 5ου αιώνα τα δύο ρεύματα είχαν ταυτιστεί. Το ότι μεταξύ άλλων περιγράφεται ένα αστρολογικό φαινόμενο που συνέβη κατά το 1.600 (ο δε Πασάς προχωράει στο 10.600) δεν σημαίνει πως οι ορφικοί ήταν αυτόπτες μάρτυρες. Ο ορφισμός είναι ένα θρησκευτικό ρεύμα που ξεκίνησε από τον 8ο με 7ο αιώνα, διαδόθηκε κάπως ευρύτερα τον 6ο και τα δε ορφικά είναι κείμενα που δημιουργήθηκαν τότε, τα οποία αποδόθηκαν στον μυθικό Ορφέα.
Για την εκστρατεία του Διονύσου ανέφεραν πάρα πολλοί συγγραφείς (Αρριανός, Φουρνούτος, Παλαίφατος, Πλούταρχος, Στράβων, Ηράκλειτος, Νόννος). Δεν μπορεί να γράφαν όλοι φαντασιώσεις,


Σου είπα πότε επινοήθηκε ο μύθος, από ποιους και γιατί; Ξεκίνησε από το Μεγασθένη και ακολούθησαν οι υπόλοιποι. Μέχρι τα χρόνια του Αλεξάνδρου τέτοια παράδοση δεν υπήρχε.
Επίσης υπάρχουν αρκετά στοιχεία στην Ινδία, αρχαιολογικά, ανθρωπολογικά, γλωσσολογικά, παραδόσεις, που καταδεικνύουν μία πανάρχαια λευκή εισβολή εκ Δύσεως στην Ινδία. Αν συνδυάσεις τα παραπάνω στοιχεία, τότε μπορείς να φτάσεις σε πολύ ωραία συμπεράσματα. Αν σε χαλάνε, αυτό είναι άλλο θέμα....


Φυσικά…όπως το ότι οι παναρχαίοι Ελληνες είχαν πάει στην Αμερική, στην Ωκεανία, στα νησιά του Ειρηνικού, ότι οι Αραουκάνοι της Χιλής είναι Σπαρτιάτες, ότι κυνηγούσαν νεφελίμ, εσωγιήνους, Ατλάντιους, ότι είχε γίνει πυρηνικός πόλεμος και ότι είχαν αστρόπλοια για να κάνουν βόλτες στον αστερισμό του Σειρίου και της Ανδρομέδας. Οπου μπορεί να φτάσει η φαντασία του καθενός ανακαλύπτει και «στοιχεία». Ολόκληρο πάρκο από τέτοια «στοιχεία» έχει κάνει ο Ντένικεν και τα τσεπώνει χοντρά.

Το μόνο που υπάρχει είναι το γλωσσολογικό θέμα. Για την επίλυση του έχουν προταθεί διάφορες θεωρίες, με επικρατούσα την ινδοευρωπαϊκή. Καμιά, όμως, δεν έχει αποδειχτεί και όλες έχουν τεράστια κενά. Αν λοιπόν οι πανάρχαιοι Ελληνες είχαν εκστρατεύσει με τον Διόνυσο και τον Ηρακλή στην Ινδία είναι δυνατόν να μην είχε διατηρηθεί η ανάμνηση του εγχειρήματος στην μυθολογία, όπως έγινε με την αργοναυτική εκστρατεία; Στην αιγυπτιακή παράδοση, πάντως, αναφέρεται πως ο Οσιρις είχε πάει ως τις Ινδίες και ότι είχε εκστρατεύσει σε όλον τον κόσμο, αλλά δεν νομίζω πως σε ενδιαφέρει.
Δεν έχει λογική αυτό που λες. Γιατί οι Άραβες να επινοήσουν ένα παραμυθάκι εις βάρος τους; Και μην μου πεις τώρα ότι ήταν μονοφυσίτης, άρα ήθελε να καλύψει τις πράξεις των χριστιανών και να τα φορτώσει στους μουσουλμάνους. Θα πρεπε να ξέρεις ότι η έχθρα μεταξύ μονοφυσιτών, και λοιπών αιρετικών, και χριστιανών ήταν πάρα πολύ έντονη.

.
Ενώ έχει λογική ότι για 600 χρόνια δεν έχει αναφέρει κανένας τίποτα, ούτε καν ο ίδιος ο παραλίγο κάτοχος της βιβλιοθήκης και από το πουθενά να πετάγεται ο Φαράγκ και να αποκαλύπτει το γεγονός; Και μάλιστα να κατηγορεί ανθρώπους που λάτρευαν αποδεδειγμένα την αρχαία ελληνική γραμματεία σε σημείο που ζητούσαν ελληνικά χειρόγραφα για πολεμική αποζημίωση αντί για χρυσό. Αν ταιριάζει με τη λογική σου, έχει καλώς…εδώ σηκώνω ψηλά τα χέρια.

Οσον αφορά το Κοράνι παράθεσα τα αποσπάσματα για να φανεί πως είναι αδύνατο να το επικαλέστηκε ο Ομάρ προκειμένου να καεί η βιβλοθήκη, σύμφωνα με τις φαντασιοπληξίες του μονοφυσίτη επίσκοπου.
Καλά αυτό είναι ανέκδοτο. Πρέπει να χρωστάμε και χάρη στον δυτικό διαφωτισμό από τα εξισωτικά κηρύγματα του οποίου προέρχεται η έξαρση του ατομικισμού, του χυδαίου υλισμού, του κοινοβουλευτισμού, των "ανθρωπίνων δικαιωμάτων", του αθεϊσμού;;


Σε χαλάει ο Διαφωτισμός έτσι; Θα προτιμούσες θεοκρατία, δεσποτισμό, σκοταδισμό, μεσαίωνα κτλ.
ούτε αρνούμαι την ύπαρξη ιουδαϊκών καταλοίπων στην Ορθοδοξία, τα οποία επιβάλλεται να ξεριζωθούν.


Μπα αιρετικός είσαι και εσύ; «Επιβάλλεται να εκκαθαρίσει η ορθοδοξία τα εβραϊκά κατάλοιπα», δηλαδή Μακκαβαίους, Αβραάμ, Ηλία, Ησαϊα και πάει λέγοντας. Μάλιστα. Κάτι τέτοιο, όμως, ούτε το έκανε, ούτε και πρόκειται να το κάνει, όσο κι αν σε χαλάει. Και δεν θα το κάνει γιατί οι παπάδες ξέρουν ότι αν αρχίσουν να κόβουνε το ένα, να κόβουνε το άλλο, στο τέλος θα μείνει ο σταυρός χωρίς εσταυρωμένο. Λοιπόν το δόγμα είναι συγκεκριμένο, άπαξ και το ασπάστηκες, τα ασπάζεσαι όλα. Αλλιώς δεν είσαι ορθόδοξος, αλλά κάτι διαφορετικό.
Απλώς είναι τουλάχιστον τραγελαφικό να ψέγουν κάποιοι την Ορθοδοξία για τα εβραϊκά κατάλοιπα και συγχρόνως να θαυμάζουν τον Ιουλιανό, που ήταν ίσως ο πλέον εβραιόφιλος αυτοκράτορας.


Όπως είναι και γελοίο να χαρακτηρίζει εβραιολάγνο τον Ιουλιανό ένας ορθόδοξος που έχει άγιους του τους Μακκαβαίους, που του λένε οι παπάδες του πως είναι απόγονος του Αβραάμ, που τιμάει όλους τους Εβραίους προφήτες, που δέχεται την Παλαιά Διαθήκη ως θεόπνευστο κείμενο κοκ

Τα βλέπεις φίλε μου Panta, εκχριστιανισμένο αρκούδι; Λίγο να φυσήξεις το περιτύλιγμα της ορθοδοξίας πάει περίπατο, μένει κενό γράμμα, κατ’ όνομα μόνο και όχι κατ' ουσίαν.

Ωπ...ξέχασα να σου πω καλή χρονιά Κάσσανδρε
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 22:57

Posted: Mon Jan 01, 2007 7:25 pm

Από ΚΑΣΣΑΝΔΡΟΣ

Ελπίζω να έγινε αντιληπτό πως τον Φοίνικα ήθελα να γράψω, αφού ήδη είχες αναφέρει τον Κινύρα. Ο Φοίνικας λοιπόν έκανε με την κόρη του τον Αδωνι, παρόμοια δηλαδή παράδοση με τον Θείαντα. Για τα άλλα στα είπα, οπότε δεν υπάρχει λόγος να επαναλαμβάνομε. Σε ξαναρωτάω είναι δυνατόν οι Ασσύριοι και οι Φοίνικες της τότε εποχής να είχαν Ελληνες βασιλιάδες; Όταν εντάχθηκε ο Αδωνις στο ελληνικό πάνθεον δημιουργήθηκε και η παράδοση. Η δε φοινικική μυθολογία τον θέλει εγγονό του Βαάλ, γιο του Θείαντα και σχετίζεται με την Αστάρτη, η λατρεία της οποίας ξεκίνησε από πιο ανατολικά από την Βαβυλώνα.

Στην περιοχή της Φοινίκης υπήρχαν μινωϊτικοι και αργότερα μηκυναϊκοί εμπορικοί σταθμοί. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως έγινε εξαγωγή της λατρείας του Αδωνι, διότι κάτι τέτοιο θα προϋπόθετε την ύπαρξη της στην Ελλάδα. Αντίθετα εδώ έχουμε εισαγωγή και όχι εξαγωγή. Πρόσθεσε ακόμη, πως όταν ξεκίνησε η λατρεία του Αδώνι δεν υπήρχαν Ελληνες στην περιοχή



Στο προηγούμενο μήνυμα σου ανάφερα συνοπτικά κάποια στοιχεία που αποδεικνύουν την έντονη ελληνική παρουσία στην Φοινίκη, πολύ πριν ξεκινήσει η λατρεία του Αδώνιδος. Παρά την καταστροφή από τους Χετταίους, η ελληνική παρουσία στην ευρύτερη περιοχή δεν έπαψε να υπάρχει, βλ.Φιλισταίοι.
Για ποια εισαγωγή μιλάμε λοιπόν; Το πολύ-πολύ για αντιδάνειο.

Λέει και παραλέει, διότι είναι αρχαιότερος. Την εποχή λοιπόν ο Ομηρος που τον αγνοούσε και δεν τον είχε εντάξει στο ελληνικό πάνθεον στον κύκλο της Αφροδίτης στη Φοινίκη τον τιμούσαν.


Και άλλη αυθαιρεσία εκ μέρους σου. Στο κάτω-κάτω, ο Όμηρος σύμφωνα με την πλέον λογική εκδοχή ήταν σύγχρονος των Τρωικών, γύρω στο 1200 π.Χ, όταν σύμφωνα με τα λεγόμενά σου η λατρεία του Αδώνιδος δεν είχε ακόμη υιοθετηθεί από τους Φοίνικες.
Και επαναλαμβάνω, ήταν θεότητα δευτερευούσης σημασίας, από τις πολλές που υπήρχαν, αφού δεν αναφέρεται κάποιος ναός του. Μόνο ο Παυσανίας νομίζω λέει κάτι για ένα "οίκημα" του Αδώνιδος.
Εχεις δει πουθενά ο Jupiter των Ρωμαίων να παραφράζεται?


Τι να παραφράσουν; Το παραφρασμένο Ζευς-Πατήρ;
Επίσης οι Φοίνικες ουδέποτε ενέταξαν τον Δία ή, τον Ποσειδώνα στο πάνθεον τους.


Σου ανέφερα συγκεκριμένα παραδείγματα ελληνικών θεοτήτων που τιμούσαν, όπως και για τον μεγάλο ναό του Ηρακλέους στην Τύρο.
Το δε Βάαλ ή, Βήλο οι Ελληνες άλλες φορές τον ταύτιζαν με τον Δία και άλλες με τον Κρόνο.


Βήλος ήταν πιθανότατα η φοινικική παράφραση του θεού Ήλιου, στον οποίο οι Φοίνικες είχαν δώσει ιδιότητες θεών του ελληνικού πάνθεου, κυρίως του Διός.
Η Ιστάρ των Βαβυλωνίων, ήταν η Αστάρτη των Φοινίκων (δεν επρόκειτο για ελληνική παραφθορά, αλλά φοινικική) και ταυτιζότανε με την Αφροδίτη των Ελλήνων.


Η Αστάρτη εθεωρείτο θεά της ομορφιάς , όπως η Αφροδίτη; Παραστάσεις της που έχουν βρεθεί, δεν συνηγορούν υπέρ αυτού...
Οσον αφορά τους Θράκες. Το παραπάνω απόσπασμα του Θουκυδίδη είναι χαρακτηριστικό. Γιατί σε εκείνη την περιοχή υπήρχαν μόνο Ελληνες άποικοι και Θράκες, δεν υπήρχε άλλος λαός. Αν δεν εννοεί τους Θράκες βάρβαρους, τότε ποιους εννοεί τους Ελληνες;

Επίσης επειδή παρανόησες. Εγώ δεν είπα ότι οι Θράκες ήταν βάρβαροι, αλλά πως οι αρχαίοι Ελληνες τους θεωρούσαν. Και η απόδειξη είναι πως δεν υπάρχει ούτε ένα απόσπασμα που να λέει το αντίθετο, σε αντίθεση με τα πάμπολλα που τους αναφέρουν ως βάρβαρους. Βλέπεις στην εποχή τους δεν υπήρχαν οι ανθρωπολογικές μελέτες, αλλά και να υπήρχαν άπαξ και οι αρχαίοι Ελληνες δεν καταλάβαιναν την γλώσσα τους βάρβαρους θα τους έλεγαν και πάλι.

Οι Θράκες λοιπόν ανήκουν στην πελασγική φυλή, η οποία απλωνόταν στα βαλκάνια και στη Μικρά Ασία. Εντός αυτής της φυλής αναπτύχθηκαν έθνη με δικά τους πολιτιστικά χαρακτηριστικά όπως Ελληνες, Θράκες, Ιλλύριοι, Φρύγες κτλ, οι οποίοι μπορεί να είχαν φυλετικές και γλωσσικές συγγένειες, αλλά ανήκαν σε διαφορετικές υποομάδες. Ιδιαίτερα αναλυτικός για αυτό το θέμα είναι ο Καρολίδης στην εισαγωγή της ιστορίας του Παπαρηγόπουλου.


Στέκεσαι σε μία φράση του Θουκυδίδη, ενώ σε ολόκληρο το έργο του πουθενά δεν τους αποκαλεί βάρβαρους. Τέλοσπάντων.
Ακόμα και έτσι να το δούμε. Και τους Μακεδόνες τους έλεγαν βάρβαρους αναλόγως των περιστάσεων. Δεν σημαίνει όμως ότι δεν είχαν συναίσθηση της συγγένειας μαζί τους.

Τα καλά και συμφέροντα. Δες το γενεαλογικό δένδρο του Ορφέα τότε. Ως μητέρες του αναφέρονται συνήθως η μούσα Καλλιόπη (υπαρκτό πρόσωπο και αυτή) και ενίοτε η Μελπομένη ή, η Κλειώ, ο παππούς του ο θεός Αρης ή, ο Πιερίων ή, Χάρωπος, των οποίων η σκούφια κρατάει ακόμη πιο νοτιότερα, ενώ και ο πατέρας του ο Οιαγρός αναφέρεται εκτός από βασιλιάς και ως ποταμός. Ο Ορφέας δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια μυθική μορφή φορτισμένη με συμβολικά στοιχεία και με γνωρίσματα θεού, ήρωα και ημίθεου.


Από αυτά βγάζεις το συμπέρασμα ότι ήταν ανύπαρκτο πρόσωπο;;;;;;
Και επαναλαμβάνω ότι πιθανότατα δεν ήταν ένας μόνο με το όνομα αυτό, π.χ υπήρχε και Αργοναύτης με το όνομα Ορφέας...
Τα δε ορφικά ποιήματα δεν ήταν λίγοι αυτοί που τα απέδιδαν στον Πυθαγόρα, άλλωστε από τις αρχές του 5ου αιώνα τα δύο ρεύματα είχαν ταυτιστεί. Το ότι μεταξύ άλλων περιγράφεται ένα αστρολογικό φαινόμενο που συνέβη κατά το 1.600 (ο δε Πασάς προχωράει στο 10.600) δεν σημαίνει πως οι ορφικοί ήταν αυτόπτες μάρτυρες. Ο ορφισμός είναι ένα θρησκευτικό ρεύμα που ξεκίνησε από τον 8ο με 7ο αιώνα, διαδόθηκε κάπως ευρύτερα τον 6ο και τα δε ορφικά είναι κείμενα που δημιουργήθηκαν τότε, τα οποία αποδόθηκαν στον μυθικό Ορφέα.


Για μισό λεπτάκι. Εσύ έλεγες πριν ότι τα ορφικά ήταν θρακικής προελεύσεως. Τώρα λες ότι ίσως να τα συνέγραψε ο Πυθαγόρας... Αποφάσισε επιτέλους...

Τα ορφικά δεν γράφτηκαν τον 6ο αιώνα π.Χ. Τότε απλά τα συνέλλεξε ο Ονομάκριτος στην Αθήνα, κατόπιν εντολής του Πεισίστρατου (ή του Ίππαρχου, δεν θυμάμαι), και συνοδευόταν από επιβολή κυρώσεων σε αυτούς που τα είχαν αλλοιώσει. Άρα προϋπήρχαν.
Η αναφορά στο συγκεκριμένο αστρονομικό φαινόμενο είναι αρκούντως ενδεικτική για το πότε γράφτηκαν, αλλιώς γιατί να αναφερθεί ένα φαινόμενο που έγινε μία χιλιετία πριν;

Φυσικά…όπως το ότι οι παναρχαίοι Ελληνες είχαν πάει στην Αμερική, στην Ωκεανία, στα νησιά του Ειρηνικού, ότι οι Αραουκάνοι της Χιλής είναι Σπαρτιάτες, ότι κυνηγούσαν νεφελίμ, εσωγιήνους, Ατλάντιους, ότι είχε γίνει πυρηνικός πόλεμος και ότι είχαν αστρόπλοια για να κάνουν βόλτες στον αστερισμό του Σειρίου και της Ανδρομέδας. Οπου μπορεί να φτάσει η φαντασία του καθενός ανακαλύπτει και «στοιχεία». Ολόκληρο πάρκο από τέτοια «στοιχεία» έχει κάνει ο Ντένικεν και τα τσεπώνει χοντρά.


Τι κάνεις τώρα;;;;
Ανακατεύεις γεγονότα που χρήζουν έρευνας καθώς υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις, αν όχι αποδείξεις, για την ιστορικότητά τους (ταξίδια των Ελλήνων ανά την υφήλιο) με τις μπουρδολογίες του κάθε παραμυθατζή παρα-ιστορικού (εσωγήινοι, αστρόπλοια, Σείριος κ.τ.λ)...
Π.χ μην βάζουμε τους Αραουκάνους (οι ίδιοι λένε ότι κατάγονται από Σπαρτιάτες) στην ίδια μοίρα με τους νεφελίμ.... Ήμαρτον πια

Το μόνο που υπάρχει είναι το γλωσσολογικό θέμα. Για την επίλυση του έχουν προταθεί διάφορες θεωρίες, με επικρατούσα την ινδοευρωπαϊκή. Καμιά, όμως, δεν έχει αποδειχτεί και όλες έχουν τεράστια κενά. Αν λοιπόν οι πανάρχαιοι Ελληνες είχαν εκστρατεύσει με τον Διόνυσο και τον Ηρακλή στην Ινδία είναι δυνατόν να μην είχε διατηρηθεί η ανάμνηση του εγχειρήματος στην μυθολογία, όπως έγινε με την αργοναυτική εκστρατεία; Στην αιγυπτιακή παράδοση, πάντως, αναφέρεται πως ο Οσιρις είχε πάει ως τις Ινδίες και ότι είχε εκστρατεύσει σε όλον τον κόσμο, αλλά δεν νομίζω πως σε ενδιαφέρει.


Θες να ανοίξουμε κουβεντούλα σχετικά με τα στοιχεία που υπάρχουν, όχι μόνο γλωσσολογικά, και σχετίζονται με την εκστρατεία του Διονύσου στις Ινδίες;
Χωρίς να μιλάμε για φαντασιώσεις τύπου νεφελίμ, κούφιας γης κ.ο.κ....
Σε χαλάει ο Διαφωτισμός έτσι; Θα προτιμούσες θεοκρατία, δεσποτισμό, σκοταδισμό, μεσαίωνα κτλ.


Σου είπα τους πολιτικούς λόγους που με χαλάει ο Διαφωτισμός.
Αυτά που λες περί μεσαίωνος αφορούν την καθολική Δύση και όχι τους Έλληνες που ουδέποτε γνώρισαν μεσαίωνα και σκοταδισμό.
Μπα αιρετικός είσαι και εσύ; «Επιβάλλεται να εκκαθαρίσει η ορθοδοξία τα εβραϊκά κατάλοιπα», δηλαδή Μακκαβαίους, Αβραάμ, Ηλία, Ησαϊα και πάει λέγοντας. Μάλιστα. Κάτι τέτοιο, όμως, ούτε το έκανε, ούτε και πρόκειται να το κάνει, όσο κι αν σε χαλάει. Και δεν θα το κάνει γιατί οι παπάδες ξέρουν ότι αν αρχίσουν να κόβουνε το ένα, να κόβουνε το άλλο, στο τέλος θα μείνει ο σταυρός χωρίς εσταυρωμένο. Λοιπόν το δόγμα είναι συγκεκριμένο, άπαξ και το ασπάστηκες, τα ασπάζεσαι όλα. Αλλιώς δεν είσαι ορθόδοξος, αλλά κάτι διαφορετικό.


Τι να κάνουμε ρε μεγάλε; Έχουμε και κάποια στοιχειώδη κρίση.. Με κάποια πράγματα συμφωνούμε και με κάποια όχι...
Δεν είσαι σε θέση να με χαρακτηρίσεις αιρετικό. Αυτό μόνο ένας κληρικός μπορεί να το κάνει. Εσύ ούτε καν ορθόδοξος δεν είσαι, οπότε δεν σου πέφτει λόγος για "ενδοχριστιανικά" ζητήματα...

Κρίμα πάντως που ο Ιουλιανός δεν πρόλαβε να φτιάξει τον ναό του Σολομώντος... Θα έμενε στην Ιστορία....
Άβαταρ μέλους
Salome
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Σούπερ Ιδεογραφίτης
Δημοσιεύσεις: 1833
Εγγραφή: Τετ 18 Απρ 2007, 00:14
Irc ψευδώνυμο: RedSonya, Salome
Φύλο: Γυναίκα
Τοποθεσία: ο μικρός μου υδροβιότοπος

Δημοσίευση από Salome » Πέμ 19 Απρ 2007, 22:57

Posted: Mon Jan 01, 2007 11:35 pm

Από panta


Καλή χρονιά σε όλους τους συμμετέχοντες σε αυτό το θέμα περί Παύλου (που ξέφυγε αρκετά, αλλά δεν πειράζει. Και εγώ είμαι φευγάτο και μ’ αρέσει).
Πάμε στον αγαπητό ρωμαΐζοντα φάμπιο που δυσκολεύεται λιγάκι να καταλάβει ορισμένα πράγματα (όχι γιατί είναι χαζό αλλά γιατί δεν ταιριάζουν στην φαντασίωσή του).
Fabius Maximus έγραψε: Νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο εκχριστιανισμένο αρκουδάκι πως εννοείς σεβασμό στις διαφορετικές αντιλήψεις.

Εδώ παραδέχομαι ότι το αντελήφθης. Πάμε παρακάτω
Fabius Maximus έγραψε: Το να μιλάς στο Θεό είναι προσευχή, το να ακούς το Θεό είναι παραλογισμός και αυτό το είδος ευδοκιμούσε και ευδοκιμεί στους ομόθρησκους σου.

Αγαπητέ, έχεις δηλώσει μη χριστιανός. Επομένως δεν ξέρεις - και αφού δεν ξέρεις δεν πρέπει να μιλάς, αλλιώς φαίνεσαι ανόητος (τουλάχιστον ρώτα να μάθεις. Δεν είναι κακό). Η διδασκαλία του Χριστού είναι άκουσμα Θεού και η υπακοή του χαρά για τον άνθρωπο (άλλωστε και ο Μίνως έλεγε ότι άκουγε τους νόμους από τον Δία. Άρα και η αφεντιά σου θα πρέπει παραδέχεται τον «παραλογισμό» - που όμως τον αργείσαι! Αυτό κι αν είναι παραλογισμός!!!)
Fabius Maximus έγραψε: Η χριστιανική εκκλησία πρωτοστατούσε στις βαρβαρότητες και ήταν αυτή που απαιτούσε την εξαφάνιση κάθε διαφορετικού. Εχω αναφέρει ιστορικά γεγονότα, δεν τα επαναλαμβάνω, ούτε γράφω άλλα. Αν είναι φαντασιοπληξίες, απέδειξε το, παράθεσε στοιχεία και διέψευσε με. Σε αυτά να απαντήσεις, στα γεγονότα.


Να επαναλάβω λοιπόν ότι η χριστιανική εκκλησία είναι εκκλησία αγάπης και εξ ορισμού δεν μπορεί να έχει σχέση με κανενός είδους βαρβαρότητα. Αυτού του είδους οι πρακτικές είναι του κράτους (βλέπε και προμηθέα δεσμώτη που θα σε διδάξει πάρα πολλά περί αυτού). Η Εκκλησία, πάλι εξ ορισμού, δεν είναι κράτος και δεν είναι του τύπου της η θεοκρατία, όπου φυσικά και παρουσιάζονται πράξεις βίας κατά των αλλοθρήσκων. Ως εκ τούτου η παρατήρησή σου περί πρωτοστάτησης της χριστιανικής εκκλησίας σε βαρβαρότητες δείχνει αδυναμία διάκρισης μεταξύ της εκκλησίας και των κρατικών φορέων – γενικά παρουσιάζεις τέτοιου είδους αδυναμία. Πρόσεξέ το.
Fabius Maximus έγραψε:
«αν οι διωγμοί των μη χριστιανών ήταν το ίδιο απηνείς με τους κατά των χριστιανών τότε κακώς ο Θεοδόσιος κατήργησε τους αγώνες. Γιατί αν τους διατηρούσε θα μπορούσαν να διασκεδάζουν οι χριστιανοί βλέποντας τους ειδωλολάτρες να γίνονται μεζεδάκια για τα θηρία. Αλλά τι να πεί κανείς; Οι χριστιανοί δεν διακρίνονται για το χιούμορ τους και δεν ξέρουν να διασκεδάζουν»


Θα σου είμαι υπόχρεος αν μου πεις αυτό το μαργαριτάρι από πού το αλίευσες;

Πράγματι οι χριστιανοί απέφευγαν τέτοιου είδους διασκεδάσεις που είχαν οι εθνικοί - αλληλοσφαγές μονομάχων, τάισμα θηρίων με ανθρώπους κλπ. Φαντάζομαι τί θα έγραφες αν και οι χριστιανοί έκαναν ό,τι και οι εθνικοί (αν έχεις στοιχεία ότι οι χριστιανοί τάιζαν θηρία με ζωντανούς εθνικούς ή τους έβαζαν να μονομαχούν για να διασκεδάζουν, θα ήθελα να τα παραθέσεις).
Fabius Maximus έγραψε:
Είναι δηλαδή παράλογο από τη μια να ισχυρίζονται ότι μπορούν οι έλληνες να λατρεύουν τους θεούς των αιγυπτίων, της Συρίας, της …Ινδίας, των Μήδων και των Πάρθων όπως και τον θεό των Εβραίων με τον ιουδαϊκό τρόπο ή τους θεούς της Ρώμης και τον αυτοκράτορά της, αλλά δεν τους αρέσει και δεν δέχονται την πίστη στον Ιησού Χριστό!!!


Είχα σκοπό να μην σου απαντήσω σε αυτό, προκειμένου να συνεχίσεις να γράφεις και άλλες τέτοιες διασκεδαστικές «χαριτωμενιές». Αγαπητό εκχριστιστιανισμένο αρκουδάκι δεν είναι θέμα εθνικότητας, αλλά αντίληψης. Οι πολυθεϊστές θεωρούν ότι ο κόσμος είναι αυτογένητος και πως οι Θεοί είναι δυνάμεις εντός του κόσμου. Δεν υπάρχει δηλαδή κάποιος υπερβατικός Θεός εκτός του σύμπαντος, ούτε δημιουργός. Για αυτό το λόγο κάλλιστα, μπορούν να υιοθετήσουν ή, να προσαρμόσουν και λατρευτικές παραδόσεις άλλων λαών που νομίζουν ότι τους ταιριάζουν, διότι πρόκειται για φυσικές θρησκείες. Οι δε μονοθεϊστες αντιλαμβάνονται τον Θεό ως απόλυτο άρχοντα, που δημιούργησε τον κόσμο και βρίσκεται εκτός αυτού. Είναι δηλαδή μια εντελώς διαφορετική θέση και βέβαια, είναι γκραν πατάτα αυτό που έγραψες περί αποδοχής του Θεού των Εβραιών.

Επίσης είναι μεγάλη βλακεία αυτό που έγραψες περί αυτοκράτορα. Δεν υπήρχε θεοποίηση του αυτοκράτορα, αλλά προσφορά τιμών στο Genius του αυτοκράτορα. Κάνε ένα κόπο να μάθεις τι ήταν το Genius και τα ξαναλέμε.

Πολλά λόγια για το τίποτα. Έτσι γίνεται όταν δεν μπορεί κανείς να απαντήσει. Το ερώτημα είναι απλό: Έχουν ή δεν έχουν οι έλληνες το δικαίωμα να λατρεύουν τον Χριστό ως θεό? τα άλλα είναι "άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε". Επίσης, καλό είναι να μην είσαι απόλυτος. Πού ξέρεις ότι "δεν υπάρχει κάποιος υπερβατικός θεός εκτός του σύμπαντος ούτε δημιουργός"? Δικαίωμά σου να δέχεσαι κάτι τέτοιο και δικαίωμα άλλων να μην το αποδέχονται. Και δεν μου λες, αγαπητέ, οι φιλόσοφοι (έλληνες φυσικά) μιλούσαν για πολλούς θεούς ή για έναν (το όν); Αυτό το «όν» το θεωρούσαν "δύναμη εντός του κόσμου"; Αν ναί, πώς έλεγαν ότι από αυτό προήλθε ο κόσμος; Ρωμαιάκο. Εδώ Ελλάδα. Αργείς, αλλά θα το καταλάβεις.
Α, μιά και μιλάς για το Genius, ρωμαιάκι είσαι άλλωστε, λογικό να υποστηρίζεις τα σα, κάνε μιά βόλτα στην αγορά των Αθηνών και κάνε και ένα ταξίδι στην Κόρινθο και διευκρίνισέ μας: τα αγάλματα των θεών ρωμαίων αυτοκρατόρων και οι ναοί που τους λάτρευαν οι έλληνες όταν βρίσκονταν υπό ρωμαϊκή κατοχή τί αποδεικνύουν? (να σε πώ άσχετο ρωμαιόπληκτο; Όχι δεν σε λέω. Έχεις μερικές εμμονές που θα σου περάσουν με τον καιρό).
Όσον αφορά την τελευταία σου φράση, απειλητική; :lol: , σου μιλώ με μεγαλύτερη ευγένεια από ότι εσύ προς εμέ και προς την πίστη μου. Αν συνεχίσεις με το ίδιο στύλ θα δείς ότι ΔΕΝ είμαι και τόοοσο καλός χριστιανός να χάβω τις βλακείες που ξερνά ο καθένας και να μην του απαντώ με τον ανάλογο τρόπο. Συνεχίζω να σου φέρομαι φιλικά διότι αντιλαμβάνομαι την ανάγκη ορισμένων ανθρώπων να αισθάνονται διαφορετικοί και προκλητικοί προς τους άλλους και τους συμπονώ.
Φιλικότατα και με πολλές ευχές για ευτυχισμένο και αίσιον το νέο δωδεκάμηνο.
Απάντηση

Επιστροφή στο “Ιστορία”