Αισχύλος 456 - 525 Π.Χ

~ -)-(- Αισχύλος 456 - 525 Π.Χ. -)-(- ~

Βιογραφικό Σημείωμα: Ο πατέρας της ελληνικής τραγωδίας και μέγιστος των τραγικών ευπατρίδης, από το γένος των Κοδριδών. Γεννήθηκε και ανατράφηκε στην Ελευσίνα και είχε πατέρα τον Ευφορίωνα. Ο χώρος των Ελευσινίων Μυστηρίων συνετέλεσε ώστε να διαπλαστεί το ήθος του ποιητή υψηλό, γενναίο και ευσεβές, γι’ αυτό και μετέχει σε όλους τους υπέρ της ελευθερίας αγώνες του έθνους, στο Μαραθώνα, στο Αρτεμίσιο, στη Σαλαμίνα και στις Πλαταιές. Ολόκληρη η ποίησή του απεικονίζει το γενναίο και υπερήφανο φρόνημα του Μαραθωνομάχου. Είναι ο κατ’ εξοχήν εκπρόσωπος της αγνής και γενναίας εκείνης γενεάς των Μαραθωνομάχων, στο όνομα των οποίων ορκίζονταν οι Αθηναίοι «μα τους Μαραθώνι αγωνισαμένους», λέγει ο Δημοσθένης. Αντίθετα προς τον Πίνδαρο, που ύμνησε τους αθλητές, ο μέγας τραγικός υμνεί τους ελευθερωτές της Ελλάδος.

Ο Αισχύλος, ηρωικά μαχόμενος στο Μαραθώνα «και πολλά τρωθείς απηνέχθη φοράδην εκ μάχης». Ο δε αδελφός του ήταν ο Κυνέγειρος, ο οποίος με τον υπεράνθρωπο ηρωισμό του είχε καταπλήξει τον αρχαίο κόσμο. Έτσι, όλη η οικογένεια του ποιητή φλογιζόταν από πατριωτισμό και γενναιότητα. Γι’ αυτές τις ιδιότητες ο ποιητής επαίρεται, όπως δείχνει το επιτύμβιο επίγραμμα, που ο ίδιος έγραψε: «αλκήν δ’ ευδόκιμον Μαραθώνιον άλσος αν είποι / και βαθυχετήσεις Μήδος επιστάμενος».

Έγραψε 70 έως 90 τραγωδίες και δράματα. Το πρώτο του έργο ανέβηκε στη σκηνή στα 500, όταν δηλαδή ήταν εικοσιπενταετής. Από τότε και μέχρι το 468 ήταν ο μόνος ήρωας του θεάτρου. Το έτος αυτό νικήθηκε από το Σοφοκλή, που πρωτοεμφανιζόταν στο θεατρικό αγώνα. Από τότε, πότε ο ένας νικά, πότε ο άλλος. Στο μεταξύ προσκλήθηκε από τον φιλόμουσο τύραννο των Συρακουσών Ιέρωνα και πήγε στις Συρακούσες, όπου έγραψε την τραγωδία «Αιτναία».

Το δε 456, όταν πέθανε ο Αισχύλος, παρουσιάσθηκε για πρώτη φορά στο θέατρο της Γέλας {Σικελία} και ο Ευρυπίδης, για να κερδίσει 13 νίκες, τις μισές όλης του της ζωής. Το μέγιστο του Αισχύλου πλεονέκτημα είναι η ποιητική του μεγαλοφυΐα, και ο σχεδόν διονυσιακός ενθουσιασμός του. Τα έργα του, που έγραφε σαν να κατεχόταν από θεόληπτη μανία, είναι περισσότερο δώρα θείας εμπνεύσεως, παρά δημιουργήματα τέχνης.

Από τις τραγωδίες του που διεσώθησαν, και είναι γνωστέ σε ολόκληρο τον κόσμο, ο Αισχύλος πείθει αληθινά πώς είναι ο μέγιστος τραγικός του αρχαίου κόσμου, ο ανεπανάληπτος σε μεγαλείο, δύναμη και προφητικούς οραματισμούς ποιητής. Με τον «Προμηθέα» του παρουσίασε, για πρώτη φορά, την οδυνηρή ανθρώπινη εποποιία πάνω στη Γη.

Τα Έργα Του: 1) -)-(- Προμηθεύς Δεσμώτης ~
2) -)-(- Πέρσαι Ικέτιδες ~
3) -)-(- Αγαμέμνων ~
4) -)-(- Χοηφόροι ~
5) -)-(- Ευμενίδες ~
6) -)-(- Επτά Eπί Θήβας ~
7) -)-(- Αποσπάσματα ~

<< Οι Ρήσεις Του Αισχύλου >>

Ρήση Υπ.Αρίθ.1: Το πάθος μάθος.
Ρήση Υπ.Αρίθ.2: Η ευτυχία είναι για τους ανθρώπους, κάτι περισσότερο απο θείο δώρο.
Ρήση Υπ.Αρίθ.3: Τα πλούτη δεν ωφελούν τους νεκρούς.
Ρήση Υπ.Αρίθ.4: Καλύτερα ο θάνατος, παρά μιά ζωή γεμάτη αγωνία κ πόνο.
Ρήση Υπ.Αρίθ.5: Ευχύχημα είναι για το θνητό, να πεθάνει δοξασμένος.
Ρήση Υπ.Αρίθ.6: Η ευτυχία είναι αχόρταστη.
Ρήση Υπ.Αρίθ.7: Σοφός είναι όποιος ξέρει τα χρήσιμα, όχι τα πολλά.
Ρήση Υπ.Αρίθ.8: Ο συνετός, δίκαιος, καλός άνθρωπος πρέπει να σωπαίνει κ να λέγει μόνο τα αναγκαία.
Ρήση Υπ.Αρίθ.9: Όσο ποιό γερό μυαλό έχει ο άνθρωπος, τόσο ποιό εύκολα ευτυχεί.
Ρήση Υπ.Αρίθ.10: Αν ευτυχείς, οι άλλοι δεν σε ανέχονται.
Ρήση Υπ.Αρίθ.11: Οι ανθρώποι είναι φτιαγμένοι, για να ποδοπατούν εκείνον που έπεσε.
Ρήση Υπ.Αρίθ.12: Το καλύτερο για έναν άνθρωπο που πονάει, είναι να αισθάνεται καθαρή την καρδιά του, κ να μην δυσφορεί για την τύχη του.
Ρήση Υπ.Αρίθ.13: Απο την πειθαρχία, γεννιούνται καλές πράξεις.
Ρήση Υπ.Αρίθ.14: Η ομιλία είναι πόνος, αλλά κ η σιωπή το ίδιο.
Ρήση Υπ.Αρίθ.15: Για τα ανώφελα, μάταιος κόπος να προσπαθείς.
Ρήση Υπ.Αρίθ.16: Αυτός που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην εξουσία, πάντα είναι σκληρός.
Ρήση Υπ.Αρίθ.17: Το ίδιο άγρια είναι η γλώσσα σου, με τη μορφή σου.
Ρήση Υπ.Αρίθ.18: Όλα μπορούμε να τα περιμένουμε, εκτός απο το να εξουσιάζουμε τους θεούς.
Ρήση Υπ.Αρίθ.19: Όσα η μοίρα έταξε, πρέπει κανείς ατάραχος να τα δέχεται, ξέροντας πως η δύναμη της ανάγκης είναι αήτητη.
Ρήση Υπ.Αρίθ.20: Δεν είναι κακό να τολμάει κανείς, ακόμα κ όταν βλέπει το μάταιο.
Ρήση Υπ.Αρίθ.21: Είναι φυσικό το πάθος των βασιλιάδων, να είναι δύσπιστοι στους φίλους τους, κ στους δικούς τους.
Ρήση Υπ.Αρίθ.22: Δεν είναι δύσκολο σε εκείνον που δυστυχεί, να συμβουλεύει με γλυκά λόγια εκείνον που υποφέρει.
Ρήση Υπ.Αρίθ.23: Του άρρωστου θυμού, είναι γιατρός ο λόγος.
Ρήση Υπ.Αρίθ.24: Η μνήμη όλων είναι εργατική, μουσογεννήτρα.
Ρήση Υπ.Αρίθ.25: Να ξεχωρίζεις ποιά απο τα όνειρα είναι οπτασίες.
Ρήση Υπ.Αρίθ.26: Η τέχνη είναι πολύ ποιό αδύνατη, απο την ανάγκη.
Ρήση Υπ.Αρίθ.27: Στο φίλο του πρέπει κανείς να ανοίγει το στόμα του, να λέγει την αλήθεια.
Ρήση Υπ.Αρίθ.28: Η ποιό άσχημη αρρώστια, είναι τα επιτηδευμένα λόγια.
Ρήση Υπ.Αρίθ.29: Όταν μου δίνεις ένα καλό, μην το παίρνεις ύστερα πίσω.
Ρήση Υπ.Αρίθ.30: Πρέπει να βρίζουμε εκείνον που μας βρίζει.
Ρήση Υπ.Αρίθ.31: Πρέπει να δείχνεις ανάλογη με τα βάσανα σου, ορθή κρίση.
Ρήση Υπ.Αρίθ.32: Είναι ντροπή για τον σοφό, συχνά να σφάλει.
Ρήση Υπ.Αρίθ.33: Πρίν απο την ώρα να μη μιλάς, κ να μή παρατραβάς τα λόγια σου.
Ρήση Υπ.Αρίθ.34: Οι αδύναμοι, δεν πρέπει ποτέ να μιλούν ξεκάθαρα.
Ρήση Υπ.Αρίθ.35: Λογής λογής είναι τα ανθρώπινα λάθη, κ πουθενά δεν θα δείς την ίδια μορφή του πόνου.
Ρήση Υπ.Αρίθ.36: Η μεγάλη εμπιστοσύνη μπορεί να σας βλάψει.
Ρήση Υπ.Αρίθ.37: Η γλώσσα που με αταίριαστο λόγο πληγώνει, μπορεί να βρεί τρόπο που θα γλυκαίνει τα πικρά της λόγια.
Ρήση Υπ.Αρίθ.38: Καρπός που ωρίμασε, ευκολοφύλακτος δεν είναι.
Ρήση Υπ.Αρίθ.39: Λύπες γεννάει κ στον καλό καραβοκύρη η νύχτα.
Ρήση Υπ.Αρίθ.40: Είναι μεγάλο κέρδος να έχεις εσύ νού, κ οι άλλοι να μη νοιώθουν.
Ρήση Υπ.Αρίθ.41: Κάλιο να σε λένε λιγόψυχο, παρά φονιά.
Ρήση Υπ.Αρίθ.42: Η συμφορά όμοια συχνοκαθίζει, πότε στον ένα, πότε στον άλλο.
Ρήση Υπ.Αρίθ.43: Όταν η σκέψη παίρνει λαθεμένο δρόμο, δεν έχει καμιά δύναμη.
Ρήση Υπ.Αρίθ.44: Γλυκύτατο είναι με θαρετές ελπίδες να διαβαίνεις το δρόμο της μακρινής ζωής.
Ρήση Υπ.Αρίθ.45: Να μην καταπονείσαι μάταια με κεινά, που δεν σε ωφελούν σε τίποτε.
Ρήση Υπ.Αρίθ.46: Ο χρόνος που μας γεράζει μας τα διδάσκει όλα.
Ρήση Υπ.Αρίθ.47: Μόνον οι θεοί πέρνουν την αιωνιότητα του χρόνου δίχως βάσανα.
Ρήση Υπ.Αρίθ.48: Μη λακτίζεις καρφιά, μήπως χτυπόντας πονέσει.
Ρήση Υπ.Αρίθ.49: Για ότι πρέπει φροντίζουν οι θεοί.
Ρήση Υπ.Αρίθ.50: Όλα τα εξαφανίζει ο χρόνος, καθώς μαζί τους γεράζει.
Ρήση Υπ.Αρίθ.51: Μήτε την αναρχία, μήτε το δεσποτισμό, να σέβεσαι
Ρήση Υπ.Αρίθ.52: Καλό είναι κ ο γέρος τα σοφά να μαθαίνει.
Ρήση Υπ.Αρίθ.53: Με τα δάκρυα ο πόνος ανακουφίζεται.
Ρήση Υπ.Αρίθ.54: Όταν ακούς το λαό να κρυφοψιθυρίζει, είναι θυμωμένος τρομερά.
Ρήση Υπ.Αρίθ.55: Ο θεός βοηθά όποιον εργάζεται.
Ρήση Υπ.Αρίθ.56: Η φήμη που ξεσηκώνει το λαό, βιάζεται πολύ.
Ρήση Υπ.Αρίθ.57: Οι δίκαιοι κ σοφοί ανθρώποι κ στις μεγάλες συμφορές δεν τα βάζουν με το θεό.
Ρήση Υπ.Αρίθ.58: Καλύτερος είναι ο βωμός απο τον πύργο.
Ρήση Υπ.Αρίθ.59: Η σωστή σκέψη αποτελεί δώρο θεού.
Ρήση Υπ.Αρίθ.60: Όπως κάποτε ένα αετός, έτσι κ εμείς πληγωνόμαστε, όχι απο τους άλλους, αλλά απο βέλος κατασκευασμένο απο τα ίδια μας φτερά.
Ρήση Υπ.Αρίθ.61: Είναι βαρύ παράπτωμα να αψηφούμε το λόγο του πατέρα.
Ρήση Υπ.Αρίθ.62: Με τη συγγένεια δεν ταιριάζει η δικαιοσύνη.
Ρήση Υπ.Αρίθ.63: Ελεύθερη γλώσσα δε μένει ατιμώρητη.
Ρήση Υπ.Αρίθ.64: Ο δεσμώτης φοβάται για κάθε τι που τον πλησιάζει.