"Δυστυχώς επτωχεύσαμεν"

[Apomakros]

(1893. Πρωτομηνιά του Δεκέμβρη και ο Χαρίλαος Τρικούπης εκστομίζει στη Βουλή την ιστορική φράση:

"Δυστυχώς επτωχεύσαμεν")




Την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τον Χαρ. Τρικούπη έγιναν οι πρώτες προσπάθειες "δημοσιονομικής εξυγίανσης". Όρος που περιλάμβανε μεταξύ άλλων και την "αναμόρφωση του δημοσιονομικού και διοικητικού οργανισμού της χώρας, την εκβιομηχάνιση και την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας".

Μια αναμόρφωση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των ξένων, ώστε να λυμαίνονται την ελληνική οικονομία, τον ορυκτό της πλούτο και τον ιδρώτα των εργαζομένων.

Μετά το θάνατο του Χαρ. Τρικούπη ακολούθησε ο καταστροφικός ελληνο-τουρκικός πόλεμος του 1897. Η κατάληξη αυτού του πολέμου ήταν η επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου (ΔΟΕ), από τους ξένους και ντόπιους πιστωτές της Ελλάδας, τους λεγόμενους "ομολογιούχους".

Το ιστορικό μέχρι το "δυστυχώς επτωχεύσαμεν" και την επιβολή του ΔΟΕ - όπως έχει καταχωρηθεί στην ιστορία - έχει ως εξής:

Το 1885,ο Δεληγιάννης διαδέχτηκε στην πρωθυπουργία τον Χαρ. Τρικούπη, που είχε κυβερνήσει τη χώρα από το 1882 μέχρι το 1885. Ο Δεληγιάννης, όμως, δεν κατάφερε ν' ανταποκριθεί στους όρους των δανείων που είχε συνάψει για λογαριασμό του ελληνικού δημοσίου ο Χαρ. Τρικούπης.

Ο Χαρ. Τρικούπης, που νίκησε στις εκλογές του Μάη του 1892, δεν κατάφερε κι αυτός να συνάψει νέο εξωτερικό δάνειο και παραιτήθηκε. Δημιουργήθηκε νέο κυβερνητικό σχήμα, με τους Ράλλη και Σωτηρόπουλο, οι οποίοι όμως σύντομα παραχώρησαν και πάλι τη θέση τους στον Χ. Τρικούπη.

Το 1893 ο Χαρ. Τρικούπης, εξαιτίας της άσχημης οικονομικής κατάστασης, αναγκάστηκε να πει στη Βουλή σαν πρωθυπουργός τη φράση "κύριοι, δυστυχώς, επτωχεύσαμεν", που έμεινε ιστορική.

Η πτώχευση της Ελλάδας σήμανε κλονισμό της δραχμής και ολοκληρωτικό μαρασμό της ελληνικής οικονομίας. Η κήρυξη της Ελλάδας σε πτώχευση έγινε με αφορμή τη βίαιη ανθελληνική εκστρατεία στο εξωτερικό, αλλά και για την επιβολή δυσβάσταχτων βαρών στις λαϊκές μάζες.

Η ιστορία λέει επίσης ότι ο Χαρ. Τρικούπης έσπευσε στην Ευρώπη και και ζήτησε δάνεια για την οικονομική στήριξη της υπερχρεωμένης ελληνικής οικονομίας. Οι κυβερνήτες και οι τραπεζίτες της Ευρώπης, παίζοντας καλά το παιχνίδι στη σκακιέρα του εμπορικού και πολιτικού μοιράσματος του κόσμου, αρνήθηκαν τη χορήγηση νέου δανείου - και φυσικά τη στήριξη που αναζήτησε σ' αυτούς ο Τρικούπης. Ετσι, ο τελευταίος έχασε στις εκλογές του Απρίλη του 1895 και αποσύρθηκε από την πολιτική και πέθανε ένα χρόνο αργότερα (το 1896) στη Ριβιέρα της Γαλλίας.

Στις εκλογές του 1895, τη μάχη κέρδισε ξανά ο Δεληγιάννης, ο οποίος - με τη βοήθεια των ξένων "συμμάχων μας" - σύρθηκε σε πόλεμο με τους Τούρκους τον Απρίλη του 1897, που κατέληξε σε πανωλεθρία για τους Ελληνες.

Πριν τα τέλη Απρίλη του 1897, ανέλαβε πρωθυπουργός ο Ράλλης, τον οποίο διαδέχτηκε στη συνέχεια ο Ζαϊμης. Η κατάσταση για την Ελλάδα γινόταν όλο και πιο συγκεχυμένη, εξαιτίας των αντικρουόμενων συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων και των πιέσεων που ασκούσαν οι "ομολογιούχοι".

Τελικά, η Ελλάδα βγήκε από τον τυχοδιωκτικό αυτό πόλεμο νικημένη και ταπεινωμένη, καθώς της επιβλήθηκε πολεμική αποζημίωση και Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος.


Πηγή : http://www1.rizospastis.gr/story.do?id= ... &publDate=

[karipis]

Τελικά, η Ελλάδα βγήκε από τον τυχοδιωκτικό αυτό πόλεμο νικημένη και ταπεινωμένη, καθώς της επιβλήθηκε πολεμική αποζημίωση και Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος.

Για να φτάσει ελάχιστα χρόνια αργότερα (χάρην του πείσματος και της υπερηφάνιας) μόλις λίγα χιλιόμετρα έξω από την Άγκυρα (να 'ναι καλά οι σύμμαχοί μας όμως...). Μην ξεχνιόμαστε.
Όπως μην ξεχνάμε ότι αυτοί που οδήγησαν την Ελλάδα στον "ατυχή πόλεμο" ήταν η ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ την οποία απάρτιζαν επιφανείς Έλληνες από όλους τους κλάδους και είχε ως στόχο την υλοποίηση της Μεγάλης Ιδέας,
της απελευθέρωσης δηλαδή των σκλαβωμένων από τους Τούρκους ελληνικών εδαφών.

[karipis]

Γι' αυτούς που συνεχίζουν να πιστεύουν οτι η Ελλάδα είναι μια πτωχή χώρα, διαβάστε τα παρακάτω.

______________________________


ΠΟΣΟ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ "ΤΗΣ ΦΤΩΧΗΣ ΚΑΙ ΧΡΕΩΜΕΝΗΣ" ΕΛΛΑΔΑΣ????



Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που διοργανώνει το τμήμα Γεωλογίας του ΑΠΘ στο πλαίσιο του παγκόσμιου εορτασμού "Πλανήτης Γη", ο καθηγητής Αντώνης Φώσκολος.

Ο κ. Φώσκολος ανέλυσε τις θέσεις των πιθανών και εκμεταλλεύσιμων αποθεμάτων, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του: Πρόκειται για κοιτάσματα που βρίσκονται ανατολικά του Πρίνου (Σταυρός, Μαρώνεια, Σάπες, East Θάσος κ.ά), τα οποία σύμφωνα με εκτιμήσεις μπορούν να δώσουν από 900 έως 1 δισεκατομμύριο βαρέλια πετρελαίου.

Υπάρχουν μάλιστα, σύμφωνα με παλαιότερες ανακοινώσεις, πιθανά κοιτάσματα στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Λήμνου - Χίου και των παραλίων της Μικράς Ασίας, ωστόσο, όπως τόνισε ο κ. Φώσκολος, δεν μπορεί κανείς παρά μόνο εκτιμήσεις να κάνει για τα συγκεκριμένα αποθέματα. Σημαντικά ωστόσο είναι τα κοιτάσματα που υπάρχουν στη Δυτική Ελλάδα και συγκεκριμένα στην περιοχή της Άρτας. Τα κοιτάσματα αυτά είναι βεβαιωμένα και εκτιμάται ότι μπορούν να αποφέρουν 1-2 δισεκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου. Άλλα πιθανά κοιτάσματα, τα οποία είναι όμως σε μεγάλο βάθος και θεωρείται ακόμη δαπανηρή η εκμετάλλευσή τους, βρίσκονται στη θαλάσσια περιοχή δυτικά της Κεφαλλονιάς.

Περιοχές με... οσμή πετρελαίου

Θάσος H περιοχή αξιοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό την περίοδο 1981-1997 από την Kοινοπραξία Πετρελαίου Bόρειου Aιγαίου (NAPC), η οποία τη δεκαετία του 80 είχε φθάσει να παράγει κατά μέσο όρο 25.000-30.000 βαρέλια αργού την ημέρα από τη γεώτρηση του Πρίνου, ποσού που αναλογούσε τότε με την κάλυψη περίπου 10% των εγχώριων πετρελαϊκών αναγκών. Tο 1998/99 η NAPC αναγκάσθηκε να αποχωρήσει από την Eλλάδα για διαφόρους λόγους.

Κατάκολο Ενα ακόμη σημαντικό πετρελαϊκό κοίτασμα βρίσκεται στον Nομό Hλείας, μέσα στη θαλάσσια περιοχή του Kυπαρισσιακού Kόλπου. Tο κοίτασμα αυτό αρχικά ερευνήθηκε από την πάλαι ποτέ ΔEΠ μεταξύ 1978-82. Mάλιστα, τον Iούνιο του 1982 ανακαλύφθηκε πετρέλαιο σε περιορισμένες ποσότητες. Oι πρώτες εκτιμήσεις έκαναν λόγο για 12-14 εκατ. βαρέλια βεβαιωμένα αποθέματα με δυνατότητα ανάκτησης ενός 20%. Nέες εκτιμήσεις ομιλούν περί βεβαιωμένων αποθεμάτων της τάξης των 40 -50 εκατ. βαρελιών. Yπό την προϋπόθεση ότι θα διενεργηθούν νέες ερευνητικές γεωτρήσεις, ιδίως στο Nότιο Kατάκολο, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε νέες εκτιμήσεις για συνολικά απολήψιμες ποσότητες των 15-20 εκατ. βαρελιών.

Δυτική Ελλάδα Πριν από μερικά χρόνια, στη Δυτική Eλλάδα (Hλεία, Hπειρο, Eπτάνησα) διενεργήθηκαν έρευνες από δύο ξένες κοινοπραξίες, την αγγλική «Enterprise» και την αμερικανική «Triton», στο πλαίσιο του πρώτου διεθνούς γύρου παραχωρήσεων που είχε οργανώσει η ΔEΠ-EKY για λογαριασμό του υπουργείου Aνάπτυξης στο πλαίσιο του N. 2289/95. Tα στοιχεία που προέκυψαν από τις εν λόγω έρευνες στις περιοχές πέριξ των Iωαννίνων (Zαγόρια), της Hγουμενίτσας (Πρέβεζα), στην Aιτωλοακαρνανία (Aιτωλικό, Aστακός, Nεοχώρι) και στη BΔ Πελοπόννησο κρίνονται ως ιδιαίτερα ικανοποιητικά, και μπορούν να οδηγήσουν στην ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων. Oι ξένες εταιρείες στο διάστημα 1997-2001 πραγματοποίησαν έρευνες σε χερσαίες περιοχές 10.000 τετρ. χλμ. συνολικά και έξι ερευνητικές γεωτρήσεις επενδύοντας γύρω στα 60 εκατ. δολάρια. Σύμφωνα με γεωλόγους, γνώστες της ευρύτερης περιοχής στη Δυτική Eλλάδα, το θέμα γεωλογικών και γεωφυσικών ερευνών δεν έχει κλείσει, αφού η γεωλογική δομή της περιοχής είναι συνέχεια αυτής της Nότιας Iταλίας και της Aλβανίας, όπου έχουν ανακαλυφθεί σημαντικά πετρελαϊκά κοιτάσματα. Eκτιμάται ότι τουλάχιστον 2 δισ. βαρέλια πετρελαίου μπορεί να είναι «παγιδευμένα» στην περιοχή.

Τέλος πετρελαιοπιθανά κοιτάσματα υπάρχουν στην Iκαρία, τη Λέσβο, τη Λήμνο, τη Γαύδο, τις Σποράδες, την Kρήτη (Iεράπετρα, Mεσσάρα) και τη Nότια Πελοπόννησο (Mεσσηνιακός και Λακωνικός κόλπος).


H Shell θέλει τα πετρέλαιά μας!

Σύμφωνα με τη Shell, στη Δυτική Ελλάδα, ανάμεσα στα Ιόνια Νησιά και στις ακτές της Στερεάς ως τις ακτές της Ηπείρου, υπάρχουν αποθέματα αποτελούμενα από τουλάχιστον 2 δισ. βαρέλια πετρέλαιο, τα οποία καλύπτουν -εφόσον αντληθούν -τις πετρελαϊκές ανάγκες της χώρας για 20 χρόνια.

Δορυφορικούς χάρτες που καταδεικνύουν ότι σε αρκετά μέρη της Δυτικής και της Βόρειας Ελλάδας υπάρχουν σημαντικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα πετρελαίου διαθέτει η Shell.



O αντιπρόεδρος της Shell κ. Ρομπ Ρόουντς επισκέφθηκε τη χώρα μας με σκοπό να διασφαλίσει τις σχετικές άδειες από τα Ελληνικά Πετρέλαια, που έχουν μέχρι στιγμής το σχετικό δικαίωμα παραχώρησης. Ο άγγλος υψηλόβαθμος αξιωματούχος της πολυεθνικής εταιρείας παρουσίασε στους υπουργούς αλλά και σε επιχειρηματίες στοιχεία σύμφωνα με τα οποία οι πιθανότητες άντλησης εκμεταλλεύσιμου αργού πετρελαίου είναι 3%, δηλαδή πολύ υψηλές σε σχέση με το 0,8% που είναι κατά μέσον όρον οι πιθανότητες για να ξεκινήσουν έρευνες σε ένα κοίτασμα.

Εκεί πάντως όπου εντοπίζεται και ο μεγαλύτερος προβληματισμός από ελληνικής πλευράς για την παραχώρηση των κοιτασμάτων στη Shell είναι οι λεγόμενες «αδιευκρίνιστες ζώνες» στο Βορειοανατολικό Αιγαίο, εκεί δηλαδή όπου η μεν αγγλο-ολλανδική πολυεθνική εταιρεία εκτιμά ότι έχει τις μεγαλύτερες πιθανότητες για εξεύρεση αντλήσιμων και εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων, αλλά η ελληνική κυβέρνηση εντοπίζει τα μεγαλύτερα... ελληνοτουρκικά προβλήματα, με τις έντονες αμφισβητήσεις της γείτονος χώρας για την υφαλοκρηπίδα.

«Στην περίπτωση αυτή θα είμαστε πολύ προσεκτικοί, αφού δεν επιθυμούμε να ανακινηθούν διπλωματικά προβλήματα με την Τουρκία» τονίζει μιλώντας στο «Βήμα» κορυφαία κυβερνητική πηγή. Από την πλευρά της Shell, πάντως, γινόταν η επισήμανση ότι η πολυεθνική (και ισχυρή πολιτικά) εταιρεία μπορεί να μεσολαβήσει προς την Αγκυρα για συνεκμετάλλευση των πετρελαίων, κάτι το οποίο όμως γεμίζει με σκεπτικισμό την Αθήνα. Σε μια τέτοια περίπτωση, σύμφωνα με ελληνικές διπλωματικές πηγές, θα ξεκινήσουν μάλλον ατέρμονες διαπραγματεύσεις με τους Τούρκους, αφού οι τελευταίοι θεωρούνται... «μάστορες» στην κωλυσιεργία όταν δεν επιθυμούν μια συνεργασία σε ισότιμη βάση. Οι ίδιες πηγές εκτιμούν ότι το στρατιωτικό κατεστημένο της Τουρκίας δεν επιθυμεί συνεκμετάλλευση σε ισότιμη βάση αλλά μόνο με κυριαρχία της Αγκυρας, κάτι το οποίο η Αθήνα δεν μπορεί να αποδεχθεί

Σύμφωνα πάντοτε με τη Shell, στη Δυτική Ελλάδα, ανάμεσα στα Ιόνια Νησιά και στις ακτές της Στερεάς ως τις ακτές της Ηπείρου, υπάρχουν αποθέματα αποτελούμενα από τουλάχιστον 2 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο, τα οποία καλύπτουν, εφόσον αντληθούν, τις πετρελαϊκές ανάγκες της χώρας για 20 χρόνια -η Ελλάδα καταναλώνει 100 εκατομμύρια βαρέλια αργό τον χρόνο, σε κατεργασμένα προϊόντα βεβαίως. Αλλες πληροφορίες αναφέρουν ότι στη Νέα Πέραμο Θεσσαλονίκης υπάρχουν ενδείξεις επίσης για πετρέλαιο και φυσικό αέριο.


πηγες : Βημα ,Εθνος.


Υ.Γ. Οι εκδηλώσεις έγιναν πριν λίγες ημέρες.
Υ.Γ2. Για να μην σας κοροϊδεύει κανένας πουλημένος πολιτικός (ή πολιτικάντης) με αυτό το παραμύθι. Απλώς, αυτοί οι τύποι δεν έχουν αυτά που κάνουν έναν άντρα άντρα.

[Apomakros]

Τα τύμπανα της ιστορικής πτώχευσης του κράτους επί Χαρίλαου Τρικούπη, είχαν αρχίσει τις τυμπανοκρουσίες αρκετά χρόνια πριν το «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του 1893. Σύμφωνα με τον καθηγητή Ανδρέα Ανδρεάδη, η Ελλάδα βρισκόταν σε πτώχευση από το 1885 και μόνο το γόητρο του Τρικούπη και οι δεξιότητές του γύρω από τα οικονομικά είχαν απομακρύνει το μοιραίο γεγονός.

Το έλλειμμα είχε καταστεί μόνιμη πληγή του προϋπολογισμού. 30 εκατομμύρια δραχμές δημόσιο έλλειμμα το 1884, που ξεπέρασε τα 128 εκατομμύρια κατά το 1886. Η εκτόξευση του δημόσιου χρέους σε τετραπλάσια, σχεδόν, μεγέθη αποδόθηκε σε εθνική ανάγκη. Την κάλυψη έκτακτων δαπανών επέβαλε η επιστράτευση, που επιβλήθηκε λόγω πραξικοπηματικής προσαρτήσεως της Ανατολικής Ρωμυλίας στα εδάφη της Βουλγαρίας.

Η ασφυκτική κατάσταση των οικονομικών οδήγησε, ήδη, μία τράπεζα στην πτώχευση. Αρχές του 1886 κήρυξε στάση πληρωμών η Ναυτική Τράπεζα «Αρχάγγελος», που είχε ιδρυθεί το 1870 με αρχικό κεφάλαιο 4.000.000 φράγκα (20.000 μετοχές).


Κατά το διάστημα της κυοφορίας της πτώχευσης το χρηματιστήριο απεικόνιζε στις τιμές των χρεογράφων την πολιτική και οικονομική κατάσταση της χώρας και την προοπτική για την τελική έκβαση άλλοτε αισιόδοξη άλλοτε αρνητική.

Κατά τη μεγάλη χρηματιστηριακή κρίση, από το 1884 μέχρι το τέλος του 1885, συνεχίζονταν αναγκαστικές πωλήσεις μετοχών που ανήκαν σε οφειλέτες, οι οποίοι αδυνατούσαν να τις εξοφλήσουν.

Η μόνη αξία που ποτέ δεν έπαψε να είναι περιζήτητη ήταν οι ομολογίες του λαχειοφόρου δανείου της ΕΤΕ. Διαφημιστικές αγγελίες διαφόρων γραφείων πρόσφεραν αντί για λίγες δραχμές "την τύχη", όπως αποκαλούσαν το λαχείο σε όσους δεν μπορούσαν να αγοράσουν ολόκληρη την ομολογία.

Σχετικές αγγελίες δημοσιεύονταν στην εφημερίδα «Παλιγγενεσία» από το τραπεζιτικό γραφείο του κ. Παναγόπουλου στην οδό Αιόλου, που προσέφερε ολόκληρο το λαχείο στην τιμή των 2 και 1/2 νέων δραχμών. Καθώς, επίσης και από το χρηματιστικό γραφείο του Α. Αρσένη, κάτω από την οικία του Β. Μελά, όπου στεγαζόταν αρχικά το Χρηματιστήριο.

Για τη σύγχρονη κρίση ιδιαίτερα επιβαρυντική είναι η διαπίστωση πως, σε σύγκριση με την πτώχευση του 1893, υπάρχει ένα σοβαρό ντεζαβαντάζ στην εποχή μας, που λειτουργεί αντίστροφα. Στην παρούσα ανησυχητική συγκυρία, δηλαδή, το κράτος ανέλαβε τη σωτηρία των τραπεζών. Αντίθετα, στην εποχή του Τρικούπη το ρόλο του σωτήρα είχαν επωμισθεί οι τράπεζες, ανεπαρκώς και ανεπιτυχώς, οι οποίες ενώ δάνειζαν κατ΄ επανάληψη το κράτος δεν αποδείχτηκαν ικανές να αναχαιτίσουν την πτώχευση.

Πιο συγκεκριμένα, οι τράπεζες Εθνική, Ιονική και Ηπειροθεσσαλίας την περίοδο αυτή κάλυψαν τα ελλείμματα του κράτους χορηγώντας απανωτά δάνεια.

Παρόλα αυτά, η πληθώρα του εκδοθέντος χαρτονομίσματος προκάλεσε την άνοδο της τιμής του συναλλάγματος, με συνέπεια την αύξηση του εξωτερικού χρέους. Τα ελλείμματα συνεχίζονταν και νέα δάνεια από τις τράπεζες κάλυπταν κάθε φορά τις ανάγκες.


Πηγή: capital.gr