ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΜΥΚΗΝΑΙΩΝ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ
Δημοσιεύτηκε: Παρ 06 Μαρ 2009, 15:40
Για αρχαιολογικά δεδομένα που αποδεικνύουν την παρουσία Μυκηναίων στην Αγγλία:
ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ
Για την φιλολογική μαρτυρία σχέσεων Ελλήνων και κατοίκων της Αγγλίας βλ. Διοδώρου Σικελιώτου Ιστορική Βιβλιοθήκη:
Ο ΣΙΚΕΛΙΩΤΗΣ ''Ιστορική Βιβλιοθήκη'' (Β,47) Τώρα που αξιωθήκαμε να μνημονεύσουμε τις χώρες της Ασίας που βρίσκονται προς βορράν,νομίζομε οτι δεν ειναι ξένο προς το θέμα μας να διηγηθούμε και τους παλαιούς μύθους για τους Υπερβόρειους.Απ' τους συγγραφείς που έχουν γράψει για τους παλιούς μύθους,ο Εκαταίος και μερικοί άλλοι λένε οτι στα μέρη που ειναι πέρα απο την χώρα των Κελτών,υπάρχει στον Ωκεανό ένα νησί όχι μικρότερο απο την Σικελία.Αυτό το νησί ειναι στον βορρά και κατοικείται απο τους Υπερβόρειους που ονομάζονται ετσι γιατι η πατρίδα τους βρίσκεται πέρα απο το σημείο που φυσάει ο βοριάς.Και όπως ειναι εύφορο το νησί και παράγει απ όλους τους καρπούς και εχει ηπιότατο κλίμα,δίνει σοδειά δυό φορές τον χρόνο. Ένας μύθος λέει οτι σε αυτο το νησί γεννήθηκε η Λητώ η μητέρα του Απόλλωνα.Για αυτο και τιμούν εκεί τον Απόλλωνα περισσότερο απο όλους τους Θεούς.Και οι κάτοικοι φαίνονται σαν ιερείς του Απόλλωνα,γιατι κάθε μέρα υμνούν με ψαλμούς αυτον τον Θεό συνεχώς και του απονέμουν εξαιρετικές τιμές.Υπάρχει στο νησί ένα μεγαλοπρεπές τέμενος του Απόλλωνα και αξιόλογος ναός κοσμημένος με πολλά αφιερώματα,σφαιροειδής στο σχήμα (ίσως Στόουνχετζ;;).Υπάρχει και μία πόλη αφιερωμένη σε αυτον τον Θεό και οι περισσότεροι απο τους κατοίκους της ειναι κιθαριστές και ψάλλουν συνεχώς ύμνους στον Θεό με συνοδεία κιθάρας δοξάζοντες τα έργα του. Οι Υπερβόρειοι έχουν επίσης μια δική τους γλώσσα και τρέφουν πολύ φιλικά αισθήματα προς τους Έλληνες και ιδιαίτερα προς τους Αθηναίους και τους Δηλίους,μια φιλία που την κληρονόμησαν απ τα παλιά χρόνια.Η παράδοση λέει οτι επισκέφτηκαν τους Υπερβόρειους και μερικοί Έλληνες και άφησαν πίσω τους ακριβά αφιερώματα με ελληνικές επιγραφές.
Τί συμβαίνει με το εμπόριο με τις Κασσιτερίδες Νήσους;
Οι Κασσιτερίδες Νήσοι ήταν κυρίως δύο. Η σημερινή Ιρλανδία και Βρετανία. Οι περισσότεροι συγγραφείς της Αρχαιότητας συμφωνούν με το ανωτέρω καθώς τοποθετούν τη παραγωγή Κασσιτερίτη σε νήσους Βορειοδυτικώς της Ευρώπης. Όπως ισχυρίζεται και ο Στράβων «Βόρεια και απέναντι της Αρταβρώνας (Σημερινή Ισπανική Γαλικία)». Η Βρετανία εκείνη την περίοδο ήταν γνωστή και ως «Αλβιόνα», ενώ η Ιρλανδία αναφερόταν ως «Ιβερνία» ή «Ιέρνα» (σήμερα Eire) (2). Η μεγάλη όμως παραγωγή Κασσιτερίτη ελάμβανε χώρα στη Κορνουάλη (Cornwell).
Τί λενε οι θρύλοι;
Αξίζει, πάντως να σημειωθεί ότι στην Ιρλανδία έφθασαν πρώτα κάτοικοι του Αιγαίου με αρχηγό τον Παρθολώνα, εν συνεχεία αποίκισαν το νησί Δαναοί και τέλος οι Μιλήσιοι, όπως αναφέρεται στα ιρλανδικά κείμενα Lebor Gabola Eren (Βιβλίο Εισβολών στην Ιρλανδία), Leborna Huidres (Βιβλίο του Ντιν Κάου), το Βιβλίο του Λένστερ κ.ά. – τα οποία διασώθηκαν σε χειρόγραφα του 11ου αι.μ.Χ. Ειδικότερα στο Βιβλίο του Λένστερ, περιγράφεται η τρίτη εισβολή των Ελλήνων στην Ιρλανδία: «Ήταν Πέμπτη, Πρωτομαγιά και 17η μέρα του φεγγαριού, όταν οι Μιλήσιοι έφθασαν στην Ιρλανδία».
H μάχη για την Ελλάδα μας θα συνεχίζεται ες αιεί.
ΝΙΚΟΛΤΣΗΣ
Για την φιλολογική μαρτυρία σχέσεων Ελλήνων και κατοίκων της Αγγλίας βλ. Διοδώρου Σικελιώτου Ιστορική Βιβλιοθήκη:
Ο ΣΙΚΕΛΙΩΤΗΣ ''Ιστορική Βιβλιοθήκη'' (Β,47) Τώρα που αξιωθήκαμε να μνημονεύσουμε τις χώρες της Ασίας που βρίσκονται προς βορράν,νομίζομε οτι δεν ειναι ξένο προς το θέμα μας να διηγηθούμε και τους παλαιούς μύθους για τους Υπερβόρειους.Απ' τους συγγραφείς που έχουν γράψει για τους παλιούς μύθους,ο Εκαταίος και μερικοί άλλοι λένε οτι στα μέρη που ειναι πέρα απο την χώρα των Κελτών,υπάρχει στον Ωκεανό ένα νησί όχι μικρότερο απο την Σικελία.Αυτό το νησί ειναι στον βορρά και κατοικείται απο τους Υπερβόρειους που ονομάζονται ετσι γιατι η πατρίδα τους βρίσκεται πέρα απο το σημείο που φυσάει ο βοριάς.Και όπως ειναι εύφορο το νησί και παράγει απ όλους τους καρπούς και εχει ηπιότατο κλίμα,δίνει σοδειά δυό φορές τον χρόνο. Ένας μύθος λέει οτι σε αυτο το νησί γεννήθηκε η Λητώ η μητέρα του Απόλλωνα.Για αυτο και τιμούν εκεί τον Απόλλωνα περισσότερο απο όλους τους Θεούς.Και οι κάτοικοι φαίνονται σαν ιερείς του Απόλλωνα,γιατι κάθε μέρα υμνούν με ψαλμούς αυτον τον Θεό συνεχώς και του απονέμουν εξαιρετικές τιμές.Υπάρχει στο νησί ένα μεγαλοπρεπές τέμενος του Απόλλωνα και αξιόλογος ναός κοσμημένος με πολλά αφιερώματα,σφαιροειδής στο σχήμα (ίσως Στόουνχετζ;;).Υπάρχει και μία πόλη αφιερωμένη σε αυτον τον Θεό και οι περισσότεροι απο τους κατοίκους της ειναι κιθαριστές και ψάλλουν συνεχώς ύμνους στον Θεό με συνοδεία κιθάρας δοξάζοντες τα έργα του. Οι Υπερβόρειοι έχουν επίσης μια δική τους γλώσσα και τρέφουν πολύ φιλικά αισθήματα προς τους Έλληνες και ιδιαίτερα προς τους Αθηναίους και τους Δηλίους,μια φιλία που την κληρονόμησαν απ τα παλιά χρόνια.Η παράδοση λέει οτι επισκέφτηκαν τους Υπερβόρειους και μερικοί Έλληνες και άφησαν πίσω τους ακριβά αφιερώματα με ελληνικές επιγραφές.
Τί συμβαίνει με το εμπόριο με τις Κασσιτερίδες Νήσους;
Οι Κασσιτερίδες Νήσοι ήταν κυρίως δύο. Η σημερινή Ιρλανδία και Βρετανία. Οι περισσότεροι συγγραφείς της Αρχαιότητας συμφωνούν με το ανωτέρω καθώς τοποθετούν τη παραγωγή Κασσιτερίτη σε νήσους Βορειοδυτικώς της Ευρώπης. Όπως ισχυρίζεται και ο Στράβων «Βόρεια και απέναντι της Αρταβρώνας (Σημερινή Ισπανική Γαλικία)». Η Βρετανία εκείνη την περίοδο ήταν γνωστή και ως «Αλβιόνα», ενώ η Ιρλανδία αναφερόταν ως «Ιβερνία» ή «Ιέρνα» (σήμερα Eire) (2). Η μεγάλη όμως παραγωγή Κασσιτερίτη ελάμβανε χώρα στη Κορνουάλη (Cornwell).
Τί λενε οι θρύλοι;
Αξίζει, πάντως να σημειωθεί ότι στην Ιρλανδία έφθασαν πρώτα κάτοικοι του Αιγαίου με αρχηγό τον Παρθολώνα, εν συνεχεία αποίκισαν το νησί Δαναοί και τέλος οι Μιλήσιοι, όπως αναφέρεται στα ιρλανδικά κείμενα Lebor Gabola Eren (Βιβλίο Εισβολών στην Ιρλανδία), Leborna Huidres (Βιβλίο του Ντιν Κάου), το Βιβλίο του Λένστερ κ.ά. – τα οποία διασώθηκαν σε χειρόγραφα του 11ου αι.μ.Χ. Ειδικότερα στο Βιβλίο του Λένστερ, περιγράφεται η τρίτη εισβολή των Ελλήνων στην Ιρλανδία: «Ήταν Πέμπτη, Πρωτομαγιά και 17η μέρα του φεγγαριού, όταν οι Μιλήσιοι έφθασαν στην Ιρλανδία».
H μάχη για την Ελλάδα μας θα συνεχίζεται ες αιεί.
(και μάλιστα σε μέρα αργίας 
)