Στην Άνδρο τα χοιροσφάγια ή "Γάμος του Χοίρου" γίνεται Οκτώβρη Νοέμβρη.
Και γίνεται ακόμα. Φτιάχνουν λουκάνικα και τα φυλάνε στη 'γλίνα" δηλαδή το λίπος του χοίρου.
Τα ανδριώτικα λουκάνικα δεν έχουν λίπος.
Γιατί το λίπος πάει χωριστά.
Σίσιρα (κομμάτια λίπους) μπλιάξ
Και γλίνα που είναι ένα σαν βούτυρο καπνιστό που με αυτό φτιάχνουν ομελέτα που λέγεται Φρουτάλια.
Τα Χριστούγεννα τρώνε χοιρινό.
Και το γουρούνι θεωρείται τυχερό και συμβολίζει πλούτο (γιατί άραγε?).
Το γουρούνι δεν είναι τυχαίο που το έσφαζαν Χειμώνα.
Ιδιαίτερα στην Άνδρο την εποχή που δεν είχαν ψυγεία το λίπος του χοίρου ήταν θαυμάσιο συντηρητικό.
Αρκεί να παραμένει παγωμένο και να μη λιώσει.
Λιώνει στους 25 βαθμούς οπότε πρέπει να έχει φαγωθεί ως το Πάσχα.
Φέτος που η σαρακοστή πέφτει τέλος Φεβρουαρίου άντε να καταναλωθεί ολόκληρο γουρούνι σε 2 μήνες.
Πάντως όποιος είχε γουρούνι και έκανε λουκάνικα μοίραζε μεζεδάκια στο χωριό.
Τα λουκάνικα κρατάνε όπως τα φτιάχνουν στη Θεσσαλία.
Πάντως χοιρινό κρέας το καλοκαίρι δεν συνηθιζόταν.
Κάθε πράγμα στον καιρό του δηλαδή
Re: Το έθιμο της γουρουνοχαράς
Δημοσιεύτηκε: Τετ 14 Δεκ 2016, 14:48
από AnonymosEreynhths
Θυμάμαι πολύ λίγο που έφτιαχαν γουρουνοτσάρουχα. Τόσος κόπος και με το παραμικρό χάλαγαν.
Αλλά δεν είχαν τι να φορέσουν στα πόδια τους.
Το γουρούνι στην περιοχή μου το έσφαζαν 2-3 μέρες μετά τα Χριστούγεννα. Τώρα το σφάζουν νωρίτερα.
Αυτό που δεν μπόρεσα ποτέ να φάω ήταν ο πατσάς.Αηδία σκέτη.
Οι τσιγαρίδες αντιθέτως μου άρεσαν και μου αρέσουν.